Opinions

Een vervreemdende ervaring, prachtige beelden en geluid, af en toe een akelige scene. De schoonheid van de natuur in combinatie met de overblijfselen van een burgeroorlog. Vooral die combinatie maakt het een aparte filmervaring, geen contrast, maar een soort vermenging waarin de natuur en de ellende één zijn geworden, achter elke boom schuilt gevaar.

Op de achtergrond zit er ook iets van een verhaal in de film, maar dat deed er voor mij eigenlijk niet toe, de beelden spreken voor zich.

Toen deze film uitkwam was hij ongetwijfeld vernieuwend, maar tegenwoordig zijn het toch allemaal clichés geworden. Dat maakt het moeilijk de film volledig op waarde te schatten. Ik werd er in ieder geval niet echt door geraakt. De oorlogsscenes (gevechtsscenes) zagen er modern uit en hebben de tand des tijds beter doorstaan dan de dialoogscenes. De dialogen en acteerstijl zijn erg ouderwets en onrealistisch, wat waarschijnlijk ook wel te maken heeft met het feit dat geluidsfilms nog heel nieuw waren.

Wat me verder opviel is dat het haar van de hoofdrolspeler wel erg netjes zat voor iemand in een loopgraaf.

De openingstitels waren mooi, maar helaas was dat ook het hoogtepunt van de film. Verder kon ik er niks mee. De film heeft geen plot en ook geen enkele inhoud, dus moet hij het helemaal van de stijl hebben. Daar scoort Amer helaas ook te laag. Een aantal mooie scenes zijn er zeker, maar veel te weinig om 90 minuten te kunnen boeien. Ik hou wel van Argento, maar wat ik aan hem waardeer (vooral het overdreven kitcherige en de muziek) kwam ik amper tegen in deze film.

Dit kon mij ongeveer 45 minuten echt boeien, hoewel erg wisselvallig, mooie stukken afgewisseld met saaie stukken. De laatste 20(?) minuten begon ik het irritant te vinden, de muziek begon op m'n zenuwen te werken en de beelden werden iets te abstract en vervelend.

Ik ben meestal niet zo'n liefhebber van films waarbij de camera de hele film in de nek van de hoofdrolspeler hijgt, zoals bij Apan het geval is, maar het kan wel effectief zijn en dat was het hier ook. Het levert een intense film op die de kijker helaas alleen met iets te veel vragen achter laat. Wat was bijvoorbeeld de relatie tussen Krister en die jongen op de tennisbaan? Ik vond het allemaal iets te open blijven.

Vreselijk. Ik kreeg letterlijk hoofdpijn van deze eendimensionale film in 3D.

De film is slecht, erg slecht, zelfs voor een Cameron. Dat had ik al verwacht (al was hij nóg voorspelbaarder dan ik voorspeld had), maar ik had gehoopt dat de 3D misschien toch nog voor een leuke kijkervaring zou kunnen zorgen. Nou, nee, een half uurtje is het aardig (waarbij de trailers voor andere 3D films meer indruk maakte dan heel Avatar), maar dan hoop je ook dat het gebruikt wordt om de film beter te maken, maar daar faalt Avatar volledig. De 3D-effecten worden vooral gebruikt om de actiescenes nog spectaculairder te maken, tja, ik hou daar al niet van en met die 3D krijg ik er zelfs letterlijk hoofdpijn van, dus het wordt er alleen maar nog erger van.

Die Navi's vind ik spuuglelijk en vreselijk irritant, ik snap echt de aantrekkingskracht daar niet van. Acteerwerk verder erg slecht, zo clichématig (maar met zo'n script en zo'n regisseur kan ik de acteurs verder weinig verwijten, valt gewoon weinig mee te doen).

Kortom, het niveau van Piranha Part Two: The Spawning haalt Cameron dit keer niet.