Opinions

Ik heb het behoorlijk lang uitgesteld om deze serie een kans te geven, en eerlijk gezegd valt het eerste seizoen me nogal tegen. Jerry Seinfeld is een erg matige 'acteur' (eigenlijk speelt hij gewoon zichzelf) en als standup comedian is hij totaal niet grappig.

"Why do people give the finger? Why not the toe?"

Het enige pluspunt is Kramer, maar die komt in het eerste seizoen maar weinig aan bod.

Eens.

Dit tweede seizoen is niet veel beter dan het eerste matige seizoen. Ik zit nog steeds te wachten op een grap, en die stukjes standup comedy van Jerry zijn zo flauw en storend. De man kan niet acteren en hij is helemaal niet grappig. De lachband die je steeds te horen krijgt, doet nochtans vermoeden dat het allemaal erg grappig is.

Toch kijkt dit seizoen makkelijk weg doordat het met de chemie tussen de hoofdrolspelers wel goed zit, misschien zijn het vrienden irl? George en Kramer zijn wel leuke (rand)figuren, maar ze hebben maar heel weinig materiaal om mee te werken.

Hopelijk wordt deze serie beter in de volgende seizoenen, anders krijg ik spijt dat ik na vele jaren uitstel aan deze serie ben begonnen.

In seizoen 3 wordt deze serie een stuk beter, eindelijk enkele leuke situaties en wat meer taferelen buiten het saaie appartementje van Seinfeld.The Note, The Pen, The tape, The Red Dot en The Limo zijn leuke episodes, de rest is wat minder. Seinfeld zelf kan nog steeds niet acteren. Hij is gewoon zichzelf en heeft de hele tijd een grijns op zijn gezicht, ook al moet hij boosheid of irritatie uitbeelden. Elaine is met haar gekke klederdracht en oma-kapsel moeilijk om te plaatsen: is ze nu eigenlijk aantrekkelijk of lelijk? George vind ik soms teveel de neuroot spelen maar Kramer blijft wel grappig. De nieuwe toevoeging het dikkertje Newman is ook wel leuk. De vervelende korte standup bits van Jerry vind ik storend, niet grappig en vaak een afleiding.

Dit vierde seizoen is weer een stuk minder dan het vorige seizoen. Voortdurend wordt aangehaald hoe grappig Jerry is, en de luidruchtige lachband moet dat bevestigen. Het enige dat hij doet is met een hoog stemmetje praten op een hyperactieve manier. De stukjes standup 'comedy' tussendoor zijn erg flauw en beginnen meestal met de woorden: "What's with...?", waarna het publiek op de grond ligt te gieren.

Jerry met zijn paardengebit lijkt een beetje op een combinatie tussen een jonge John Travolta en een jonge Urbanus. Elaine heeft nog steeds een lelijke kledingkeuze met bijhorend wespennest-kapsel. In een aflevering (s3e8) laat ze d'r haar even los, en eerlijk gezegd ziet ze er dan veel beter uit. Kramer is nog steeds de leukste van de groep. En dit seizoen heeft met Teri Hatcher de mooiste Seinfeld babe.

Jerry en George die een scenario voor een tv-show over niets schrijven met zichzelf als onderwerp, is wel enigzins grappig aangezien ze in een serie spelen die over Seinfeld zelf gaat en waarin maar weinig gebeurt. Niet dat daar iets mis mee is!

"To me if bungee jumping is a sport, so is being a crash-test dummy."

Dit vijfde seizoen verveelde me minder dan het vorige, zij het dat Seinfeld zelf nog steeds niet kan acteren en zijn stand up routines erg flauw zijn. Hij lacht ook steeds als hij boosheid of ergernis moet spelen. Maar de anderen doen het dan weer beter. Kramer krijgt wat meer te doen dan voorheen. En het storende gejubel van het publiek telkens hij binnenwaait, is volgens mij nu verdwenen. Hij doet me met zijn gestuntel altijd een beetje aan Goofy denken. Elaine Is nog steeds gekleed als Schanulleke en ze heeft nog steeds haar Helena Bonham Carter kapsel, maar het is nu een een tiental cm minder hoog.

De serie is er duidelijk op vooruit gegaan, alleen verveelt dat eeuwige bassgitaar deuntje na een tijdje wel. Cosmo Kramer blijft de leukste van de bende. Seinfeld blijft steeds met een grimas op zijn gezicht een poging tot acteren doen en zijn standup routines zijn bijzonder flauw, ongeacht wat het hysterisch lachende publiek je wilt doen geloven. George als succesvolle werknemer bij de N.Y. Yankees die dates heeft met modellen, blijft heel ongeloofwaardig. Zijn pruikje (en ook dat van Gary, een leuke bijrol van John Lovitz) in episodes 13 en 15 ziet er nochtans tamelijk overtuigend uit.

"Hey, what's the deal with decaf.
How do they get the caffeine out of there?
And then where does it go?"

"Poor Lilly."
"It's Susan.

Ik vind de manier waarop Susan uit de serie wordt geschreven en de koele reactie van George daarop wel heel koud. Ben benieuwd of Jeannie (Janeane Garofalo) in het volgende seizoen zal terugkomen, ik vind haar wel een interessante aanwinst en een goede match voor Jerry.

Wat mij opvalt is dat de flauwe standup routines (eindelijk) zijn weggelaten. De basgitaar en irritante plop-geluidjes zijn wel nog van de partij.

Elaines haar groeit wel heel hard. De ene aflevering is het kortgewiekt en de volgende aflevering weer schouderlang. Het niveau blijft net zoals het vorige seizoen hoog: vooral Elaine, George en Kramer zijn lollig.

Ik ben heel laat begonnen aan deze serie, de hype heb ik totaal gemist. Een degelijk eerste seizoen. Niet echt angstaanjagend of spannend, eerder op het niveau bovennatuurlijke jeugdfilm. Het monster komt duidelijk uit de CGI animatiebox. Het ontwerp met de mond die als een bloem opent lijkt sterk geïnspireerd te zijn door de Majini undead uit Resident Evil. De kinderacteurs doen het niet slecht, het zijn wel stuk voor stuk rare snuiters. Eleven is oorspronkelijk geheimzinnig en intrigerend, maar later als ze meer gaat praten valt dat grotendeels weg. Wat leuk om Winona Ryder nog eens op het scherm te zien, ik had als tiener een crush op haar. Ze is zo heerlijk weird en edgy. Ik ben het wel eens met de stelling dat ze hier wat overacteert, ik weet niet of ze altijd zo is of enkel in deze serie? Ze ziet er wel nog erg goed uit voor haar leeftijd. ☺️

Dit derde seizoen is nog steeds vermakelijk, met goede acteerprestaties, emotie en een leuke jaren 80 setting. De spanning is in seizoen 3 al een beetje weg. Dus gooit men er nog een paar extra monsters tegenaan. De continuïteit is ook niet helemaal logisch: waar voorheen de monsters op bloed afkomen en hun slachtoffers doden, worden ze nu willy-nilly uitgekozen en omgevormd tot een leger zombies. En Billy lijkt ook gecloond te worden? Waar het lab oorspronkelijk door de US secret service wordt geleid, zitten nu opeens de boze Russen aan het roer. Die eersten schoten eerst zomaar onschuldige mensen dood, maar later geven ze gezellig de nieuwsgierige stadsbewoners een rondleiding in het lab om ze dan gewoon te laten gaan. De Russen laten trouwens de geheimzinnige dozen onbewaakt liggen, zodat een stel kinderen zomaar een kijkje kan nemen. Het is ook wel heel toevallig dat het lab precies onder het winkelcentrum ligt waar onze vrienden hun speurwerk beginnen. Er zijn hier en daar wat slordige montagefoutjes te bespeuren, waarbij bepaalde personen twee keer dezelfde handeling uitvoeren. Winona ziet er met haar langere haren wel heel leuk uit!

Minder flauw en campy dan het vorige seizoen, maar ook een stuk minder spannend en interessant eens Eleven haar superkrachten verliest. De momenten in de Russische gevangenis zijn niet heel interessant. De Russen die een monster gevangenhouden dat even later op erg simpele manier zonder enig probleem kan ontsnappen (en daarbij bijna het volledige personeel uiteenrukt). De toevoeging van een behoorlijk irritant personage met haar tot op zijn kont, dat van Argyle, die niets aan het verhaal toevoegt anders dan wat infantiele comic relief, helpt ook niet. De acteerprestaties zijn over het algemeen wel nog steeds even sterk, en de chemistry tussen de talloze hoofdpersonages blijven overeind staan. Winona Ryder met haar grote bruine ogen en vreemde gezichtsuitdrukkingen is ook erg leuk! Eleven als CGI kindje ziet er niet heel goed uit, maar het achtergrondverhaal van nummer Een die bewaker werd en later ook de bad guy, is wel interessant. Dat hun 'papa' eigenlijk in seizoen 1 al was gedood, zien we maar gewoon door de vingers.

Tegen mijn verwachtingen in is de final episode weer iets beter dan de vorige afleveringen, zij het toch een lichte teleurstelling. Vooral het eindgevecht tegen Vecna en de Mind Flayer. De coming out van Will duurde langer dan deze final battle! En de eindbazen worden veel te makkelijk verslaan. Niemand van de hoofdrolspelers gaat dood behalve Kali, waar niemand om geeft, ze houden er zelfs geen schrammetje aan over. Eleven offert zich zogenaamd op voor de goede zaak, maar blijkt later toch te leven.

Terwijl er eerder werd op aangestuurd dat Henry net als Will slechts een onschuldige pion van de Mind Flayer is, wordt hij in dit slot gewoon als een eendimensionele badguy afgeschilderd. In dit seizoen breekt hij overigens geen enkel bot van zijn slachtoffers. En hoewel de Mind Flayer oorspronkelijk als een soort ongrijpbare demi-god was, die in stofdeeltjes elke vorm kan aannemen en bezit kan nemen van zijn slachtoffers, wordt hij nu in zijn eigen wereld gereduceerd tot een overgroeid, vleselijke spinnenbeest dat door wat vuur en een machinegeweer kapot gaat.

Er is ook geen leger van demogorgons, demodogs en vleermuizen meer, de X dimensie is slechts een lege wereld met een omgekeerde spin en een machteloze Vecna. Als Eleven en Vecna in het lichaam van de Mind Flayer belanden, staan ze gewoon op de grond in het zand in plaats van binnenin een lichaam met organen.

Veel zaken werden in dit slotseizoen niet verklaard. Hoe kwam de geleerde in de grot aan de steen? Waarom krijgen we het achtergrondverhaal van de jonge Henry niet te zien? Hoe zit het met de ouders en zus van Derek? Op het graduatiefeest verschijnt opeens de vader van Mike en Nancy, die men eerder blijkbaar vergeten was. Waarom laat het leger de vrienden gewoon gaan, zonder hen zelfs te ondervragen? Als de bom de wormhole vernietigt, is de X dimensie daarmee ook verdwenen?

Helemaal op het einde zijn er enkele aanwijzingen die suggereren dat dit hele verhaal misschien uit de schrijverspen van Mike komt, en dus deel uitmaakt van het DaD spel. We zien Mike op de typemachine bezig en horen hem het slot vertellen, waarna de vrienden hun eigen verhalenboek in de kast zetten. De moeder van Mike en Nancy verschijnt bovenaan de keldertrap zonder de enorme littekens die ze voorheen nog had.

Stranger Things is een serie met z'n ups en downs. Vooral de afleveringen met Kali en grote delen van het laatste seizoen bevallen mij minder. Na het eerste seizoen worden teveel nieuwe personages toegevoegd. En er is een enorm probleem met plotarmor, wat de spanning grotendeels ondergraaft. Maar het valt niet te ontkennen dat als geheel het een intrigerend verhaal is, met over het algemeen sterke acteerprestaties en een goede productiewaarde.