Opinions

Wel een aangename film. Echter lijkt het of de film het maar niet lukt de juiste toon te vinden. Uiterst serieuze zaken en thema`s lijken hier wel heel luchtig gebracht, soms haast komisch(?) en raken daardoor niet de juiste snaar. Deze film is een mozaïek film en dat concept werkt hier krap aan. Het verhaallijn van de stuntman die ook vader is, in de relatie die hij heeft met zijn zoon oogt allemaal wel gemaakt en vooral klunzig.

De sopraan met de dirigent is dan wel weer mooi. Het meisje wat aan automutilatie doet en ernstig in de knoop zit en ontvoerd wordt,......jeetje zeg. Dat wordt wel heel luchtig gebracht. Dat past toch niet? Daarnaast zijn er nog een aantal andere verhaallijntjes. Parijs als decor is ook niet speciaal hier en geeft niks speciaals.

De aftiteling van de film zegt misschien alles. Een allegaartje met de verkeerde toon.

Een bijzondere film. Maar dat is wat je kan verwachten bij Sorrentino. Maar is het ook mooi en goed en wanneer is het mooi en goed bij Sorrentino? Mooi is het hier zeker. Prachtige beelden van Napels en zijn kustomgeving wat hier af en toe surrealistisch aan deed. Goed? Vast...alleen kon ik niet goed achter de diepere betekenis van de film komen. De schoonheid en lelijkheid van Napels? De mensen in Napels die zich minder voelen dan de Noord Italianen? Iets waar Sorrentino zelf onder gebukt gaat wellicht? Een paar langdurige gewaagde scenes die je doen fronzen. De quasi erotische scene in de kerk is prachtig gefilmd met een lange aanloop. Maar wat? en vooral waarom? Parthenope zelf is een schoonheid zonder weerga. En ze is ook intelligent. Ze wordt zelfs professor,..ja ja. Niet dat we haar zien studeren of zien worstelen met de studie of zo. Het komt haar aanwaaien. En bij het plotse einde is ze ineens oud en is er van haar schoonheid weinig meer over. En zal dat dan de strekking zijn van deze film. De vergankelijkheid en teloorgang van de schoonheid van Napels. Van de stad en haar inwoners. Een en ander wordt fraai omlijst met een diverse en goede soundtrack waarbij met name de songs indruk maken.

Al met al een bijzondere film, het kijken waard, en ook eens her kijken ooit. Voor nu drie sterren. Toch teveel onduidelijk wat de symboliek betekent hier. En is het symboliek? Drie sterren.

Aangename film. Maar voelt ook een beetje als gemiste kans. Maar misschien willen de makers niet meer. Een kleine film over liefde, wat je voelt en wat je niet voelt. Een ogenschijnlijk mismatch van een stel dat gaat trouwen, de een verslaafd aan zijn werk waarbij het lijkt dat hij zaken waar het werkelijk om draait in het leven niet meer ziet. En de ander die haar perspectief ziet veranderen of dat al was en er mee worstelde. Hierdoor biedt ze ruimte aan een ander persoon maar vooral aan een ander zienswijze op het leven en maakt vriendschap en ontwikkeld serieuze gevoelens voor een seizoenswerker in het prachtig Wyoming. Dit Wyoming als prachtig decor van een ontluikende romance. Ach, het stelt allemaal niet zoveel voor. Camerawerk en montagewerk oogt wel wat rommelig maar is denk ik vooral kwestie van budget. De voor mij onbekende acteurs doen het oke. De muziek is aangenaam, net als de hele film.

Ik weet niet wat ik van deze film vind. Of gaat vinden of zelfs zal vinden. Ik heb deze film gekeken vanwege de zeer hoge ratings op deze site. Dat is nu twee weken geleden. En nog weet ik niet wat ik ervan vind. De persoonlijke recensies van de filmliefhebbers hieronder sturen mij ook al niet. Ik begrijp de meeste meningen over deze film en in elke recensie kan ik wel iets vinden.

Ik vond de film heel saai. Maar waarom bleef ik kijken? En waarom dacht ik meermaals terug aan deze film? En waarom ben ik een beetje jaloers op Hirayama?

Nu een veilige drie sterren en zeker een keer herkijken deze bijzondere film.

Een schitterende zomer film. Vanaf het knallende begin pakt deze film je in. Een film over echte mensen met echte gevoelens. Het dynamische camera werk versterkt dit. Een groep vrienden gaat op vakantie naar de zee. Aldaar passeren de grote levens thema's met humor. En ondersteunt met prachtige songs.

De lange speelduur verveelt niet en geeft ruimte aan alle emoties, problemen en plezier.

Een film met nostalgische waarde, met rosé en oesters, sigaretten en drank , met joie de vivre.

Deze film is zoveel meer dan een film. Een monument.

Onderhoudende film. Maar niet goed op alle fronten. Spannend eigenlijk ook niet daar de actie scenes nogal cliche verlopen. Locatie vond ik ook niet interessant. Het hele verhaal is eigenlijk standaard en vol cliches. En toch weet de film wel te vermaken. Op de eerste plaats omdat de actie heel goed gefilmd is. De actie slotscene zeer goed zelfs. Ruw en lekker bloederig. Daarnaast bevat de film een prettig tempo en ziet er verzorgd uit. De GCI was niet zo sterk maar stoorde ook weer niet. Leuk om gezien te hebben.

Wat een geweldige film blijft dit! Na 11 jaar herzien. De beklemmende fotografie, de donkere muziekscore en sfeer. Het verhaal met een ontknoping dat zich niet laat raden. De spanning, vertwijfeling en gruwel. Het goede acteerwerk van Hugh Jackman.Het resulteert in een topfilm. Alles over deze film is al verteld op dit platform.

Een monument.