Opinions

Een exact vervolg op de serie... Eigenlijk nauwelijks een film te noemen, behalve dat het 90 minuten duurt. Absoluut af te raden als je de serie niet gezien hebt. Heb je de serie wel gezien, dan is het gewoon een lange aflevering.

2*

Een behoorlijke tegenvaller dit. Eigenlijk vat Mochizuki het wel goed samen met zijn collage aan kritieken, maar here goes...

De grootste mankementen van de film zijn in mijn ogen de ongeloofwaardige personages (waar ik zeer weinig voor kon voelen) en het ongeloofwaardige en aangezette plot. Ik vind het op zich wel interessant hoe er allerlei moralistische vraagstukken op me af gevuurd worden en dit voelt voor mij ook wel als een van de sterkere punten van de film, maar het voelt allemaal veel te gestuurd om die moralistische vraagstukken aan te dragen. Dat is jammer. Ik geloofde deze film gewoon niet in vrijwel alles wat het deed, zoals de Afrikaanse warlord, het totaal gestoorde gangsterkind (hoe dat kind alleen al loopt en kijkt de gehele film) dat bommen maakt omdat hij z'n moeder heeft verloren, de Ghandi pa, de automonteur pestkop, de 'zelfmoordpoging'. Het drama raakt niet, de personages overtuigen niet en het plot is extreem gestuurd en ongeloofwaardig.

Technisch viel de film me ook in negatieve zin op; erg matige drukke montage, veel lelijke handheld shots, overdreven grading, vage belichting... Ik snap ook niet dat Cucciolo hierboven aangeeft dat elk shot zo mooi en weloverwogen is gekozen, omdat wat ik gezien heb toch echt een rommeltje is. Er wordt zo extreem veel geknipt in deze film en ik had juist wat meer rust en pacing fijn gevonden.

Uiteindelijk kan ik nog wel wat met de ethische vraagstukken en de degelijke acteurs, maar ik ben benieuwd wat ik zou vinden van haar eerdere films bij herziening (die scoren een stuk beter, maar heb ik een tijd geleden gezien), omdat ik dit toch echt een matige film vond.

2*

En dat dit een oscar wint zegt denk ik wel weer genoeg over die farce van een award.

Typische mangaverfilming.

De film begint met een man die achtervolgt wordt in een bos. Hij probeert te schuilen in een verlaten huisje, en wordt belaagt door vampieren. Zijn redder in nood begint de hoofden van de vampieren te verpletteren met een boomstam. Echt een top begin.

Daarna worden we geïntroduceerd met de hoofdpersoon van de film, Akira. Samen met zijn vriendjes besluiten ze naar Higanjima te gaan om zijn broer te zoeken. Helaas gaat het vanaf dat punt bergafwaarts. De vriendenclub is niet bijster interessant, maar met name Akira wordt een erg vervelend personage. Als je het begin van de film ziet verwacht je toch echt een ander soort film... veel meer extreem.

Want helaas blijkt Higanjima een erg standaard manga verhaaltje te zijn. Het is geen horror... Ook geen komedie. Ook geen drama... Ik zou het eerder scharen onder het genre 'avontuur'. De vampieren zijn alles behalve angstaanjagend. En de manier dat deze film gebracht wordt werkt gewoon niet. Hier en daar een leuke badguy, of iets lachwekkends... Maar eigenlijk niets om echt naar uit te kijken.

2*

Nog bijna verdrongen...Dat CGI-beest...

Ik vond hem wat minder...

Sono is inderdaad flink doorgeslagen in het overdreven onderdeel van zijn films en heeft de zwarte komedie (zoals bij Cold Fish) vrijwel achter zich gelaten. Dit resulteert in een lange oppervlakkige zit vol overacting. Het is niet te ontkennen dat het een unieke stijl is, maar het was soms gewoon iets te veel. Soms betrapte ik mij erop even naar de tijd te kijken, terwijl alle personages flink aan het krijsen waren. Lijkt me niet helemaal de bedoeling.

Visueel over het algemeen prima. Fijne duistere personages zoals we van Sono gewend zijn. Acteerprestaties waren eigenlijk erg goed, maar de keuze het allemaal zo overdreven te maken werkte niet echt voor mij. De enige die eigenlijk totaal niet werkte voor mijn gevoel, was de dakloze die normaal gesproken een Yakuza speelt. Hij is geweldig als hij goed wordt getypecast, vreselijk in deze rol.

Het is jammer dat Sono de lijn doorzet in Guilty of Romance, hoewel ik die beter vond. Die is iets diepgaander, hoewel de stijl vrijwel hetzelfde is. Ik ben wel benieuwd wat er zou gebeuren als Sono een subtiele film probeert te maken. En ook wel hoe zijn stijl nog gaat evolueren in de komende jaren.

Himizu vind ik in elk geval zeker geen slechte film, maar ook zeker geen goede.

2.5*

Een van de slechtste films die ik ooit heb gezien.

Niet serieus. Niet grappig. Niet spannend. Niet origineel. Niet mooi gefilmd. Lelijke art design. Flutverhaal. Lelijk. Incorrect.

Een prachtig concept, met een vreselijke uitwerking.

0.5*