Niet wat je zou verwachten van Chapiron na een debuut als Sheitan.
De film is een opeenstapeling van gevangenisclichés. De groep van oneerlijke badguys, de goedaardige bewaker, de kid die er niet thuishoort, het ongeluk met de bewaker en Angel, Butch die nog 2 weken zich moet gedragen om vrij te komen, de verkrachting, etc. etc. Toch blijken al deze conventies Dog Pound niet al te veel te schaden, want de film kijkt aardig weg. Maar al met al is het allemaal net wat te slap en onrealistisch, zijn de acteerprestaties niet altijd even goed, het sounddesign nogal nep (bijv. die deuren met geautomatiseerde sloten, of de klappen die iemand uitdeelt) en zijn de decors niet heel overtuigend.
Ondanks al deze minpunten is het best een aardige film, maar kan niet echt op tegen de betere gevangenisfilms en is overigens een grote stap terug voor Chapiron.