Log

Niet alle "oudjes" zijn digibeten, evenmin zijn ze allemaal Zuckerberg-adepten. Veel hangt af van het milieu waarin men verkeert. Jaap leek me iemand die een verleden in de fabriek had liggen. En Maartje was niet het doorsnee kantoortype. Uiteraard werden gebeurtenissen uitvergroot en aangedikt. Dat past uitstekend in een tragikomedie. De lach en de traan werden, zeker voor Nederlandse filmbegrippen, naar mijn smaak evenwichtig opgediend. Kortom, dit is een prachtige film, waarbij de aftakelende mens met respect wordt neergezet !

"To live and to be a fool, Charlotte...how right you were."

Vroeger op de middelbare school tijdens de Engelse les kregen we de literatuurgeschiedenis bijna letterlijk door de strot gedrukt. Het rijtje van de Brontë-zusters zit daarom diep in mijn geheugen gegrift. Tot lezen kwam het nooit. Maar dankzij Kate Bush kreeg Wuthering Heights prachtige klanken en een adembenemende choreografie. Later zag ik de verfilming van Wiler uit 1939.

Gisteren keek ik voor een tweede keer naar Emily, kort nadat ik 'm voor het eerst zag. Op de een of andere raadselachtige wijze bleef de film tussen mijn oren hangen, en kon ik niet anders dan toegeven om elk detail opnieuw te beleven. Emma Mackey levert hier een waar kunstwerk af, evenals de regisseur Frances O' Connor, en de tegenspelers Whitehead en Jackson-Cohen. Of deze biopic dichtbij de waarheid blijft, lijkt me van ondergeschikt belang. Wat fier overheid gehouden wordt, is de geloofwaardigheid waarmee deze versie van de levensgeschiedenis van Emily Brontë op het witte doek wordt geëtaleerd, en Wuthering Heights hiermee een begeesterde bestaansgrond geeft. Daarbij mag de muziek niet onvermeld blijven, want als zelfs de piano het gevoel van de magie in de regen verklankt dan zijn oog en oor overgeleverd aan een complete betovering. Het gedicht dat Emily aan haar broer geeft terwijl zij gescheiden door een lijkwit laken aan de waslijn van elkaar afscheid namen als waren zij beiden niets meer dan tijdelijke liefdesverschijningen in de rimpelingen van de tijd, is gelukkig uit de brand gespaard gebleven:

(reactie op ander bericht)


...

Dit was het beste kostuumdrama dat ik ooit heb gezien, of moet ik schrijven "heb beleefd?"