Log

Prachtige zwart-wit film en een indrukwekkend beklijvend verhaal. De Vreemdeling heb ik gelezen en ik zie enkele grote verschillen tussen boek en film. Ozon heeft er naar mijn mening toch te veel zijn eigen visie ingestopt, wat eigenlijk verboden zou moeten zijn bij het verfilmen van een "filosofische roman." In een review in The Guardian las ik dat men hem zelfs "wokeism" (verschrikkelijk woord) werd verweten.
Het boek, het verhaal is naar mijn interpretatie een puur filosofische enscenering om de absurditeit van de dood centraal te stellen. Dat men er allerlei psychologische en culturele context aan toe denkt te (moeten) voegen, vind ik niet alleen onterecht maar volkomen onlogisch.
Het zogenaamde "antwoord" op het boek dat ergens 70 jaar later verscheen, gaf eveneens blijk heel weinig van de roman en Camus' filosofie begrepen te hebben. Ozon heeft teveel zijn oren naar dit "antwoord" laten hangen. De dood van de arabier had net zo goed een anonieme timmerman kunnen wezen, waarmee zijn buurman ruzie had.

Al met al toch een fantastische film die net als het boek zeer lang blijft nadreunen !

Derde in de reeks. Niet te doen. Puur slecht.

Echt positief vond ik de muzikale ondersteuning waardoor de sfeer bijna een soort aangenaam, als een warm bad (ha ha) aanvoelde. Het jochie (David Dorfman) en z'n moeder (Naomi Watts) zetten hun niet onaardig verknipte gezinssituatie voort uit deel 1, maar het verhaal ontbeerde een beklijvend mysterie om het voorgaande te overtreffen. Jammer.

Het bos, de bomen, het mos en de woestenij van wortels staken prachtig groen af met de rode jurk. Nee, dit was geen verfilming van roodkapje, maar de inleiding tot ... Ja, tot wat eigenlijk? Niet het leven van William Shakespeare maar eerder tot een oversentimenteel drama vanuit het gezichtspunt van zijn vrouw Agnes. Pas helemaal aan het eind werd het mij duidelijk dat de echtgenoot toch heus de enige echte William de toneelschrijver, woordkunstenaar, en onovertroffen dichter moest voorstellen.

Kortom, het enige dat rechtovereind bleef was de betovering van het wereldberoemde verhaal, toneelstuk: Hamlet. Wat rest was stilte, oftewel: Silencio !

Toch een beetje een domper.