Opinions

Helaas wederom een tegenvaller.

Ik probeer me de laatste tijd steeds vaker over te geven aan de Aziatische cinema, maar voorlopig heeft het met nog niet kunnen overtuigen. Na o.a. het ronduit teleurstellende Batoru Rowaiaru heb ik, mede vanwege de notering in de top 250, Dalkomhan Insaeng aangeschaft.

De film komt enigszins langzaam op gang. Op zich is dat geen probleem, echter komt het vervolgens nooit helemaal los. Vanaf de dubbele mishandeling van Sun-Woo door beide bendes verwacht je dat er meer diepgang komt in de karakters en het verhaal. Daarentegen blijft het continu oppervlakkig en grijpt het verhaal je geen moment echt vast. Voeg daarbij een aantal voorspelbare scènes, zoals de uit de hand gelopen wapendeal, de clichématige gebeurtenissen rondom Sun-Woo en zijn plotselinge liefde voor het enige 'mooie' meisje in de film en je houdt een matige film over.

Uiteindelijk een krappe voldoende vanwege de sterke actiescénes, het goede camerawerk en vooral de sterke muziek.

Volgende week zet ik Oldeuboi op, hopelijk kan die me wel overtuigen.