Opinions

Zeer geslaagde thriller van Roman Polanski.

The Ghost Writer werd zonder al te hoge verwachting in mijn dvd-speler gestopt. Vanaf minuut één werd ik echter bij de keel gegrepen door een, in aangenaam tempo vertelde en zeer sfeervolle film.

Het regenachtige eiland doet zeer Hitchcockiaans aan. Tel hier de, Polanski kenmerkende claustrofobische aspecten bij op en tel uit je winst. Het verhaal had een aantal verrassende wendingen en was doorspekt met wat prettige Britse humor, met alle credits aan Ewan McGregor. Ook de andere rollen waren tot in de puntjes verzorgd, al verdiend Olivia Williams een speciale vermelding. Verder zou je het bijna jammer vinden dat Tom Wilkinson niet meer screentime had (al zou dat niet functioneel zijn), wat een acteur!

Een hoogtepunt uit de film is de bladen aanvegende bediende die steeds weer op de achtergrond opduikt en het hele thema van de film symboliseert. Verder was ook de hele finale smullen geblazen.

Al concluderend geef ik deze typische Polanski-thriller vier welverdiende sterren.

Over The Godfather is al veel geschreven, misschien zelf te veel. Daarom zal ik het kort houden.

Francis Ford Coppola bewees hier op jonge leeftijd al een grandioos regisseur te zijn. Voeg daar een intrigerend misdaadverhaal aan toe, vertolkt door een sublieme cast en je krijgt een meesterwerk.

Het bijzondere aan deze film is dat de focus niet bij de misdaadactiviteiten van de Corleone's ligt, maar meer bij de affectieve verbanden tussen de hoofdpersonages. De connecties tussen deze twee factoren worden geweldig weergegeven. In hoeverre kan je dit gescheiden houden en wat is belangrijker, familie of zaken?

Hoewel de film nu alweer veertig jaar oud is, doet hij op geen moment gedateerd aan. Er wordt een prachtige sfeerimpressie gegeven van het New York in de jaren '40 en '50. Ook de, inmiddels legendarisch geworden, filmmuziek draagt hieraan bij.

The Godfather is een absolute mijlpaal in de filmgeschiedenis die mij altijd zou bij blijven. 4,5 sterren voor dit geweldige stuk cinema.

Een heerlijke fantasierijke film van Wes Anderson, die ik na het zien van twee films zeer begin te waarderen. The Grand Budapest Hotel zit vol met geweldige visuele vondsten (de ski scene) en briljant geplaatste cameo's. Het flinterdunne verhaaltje wordt op een knappe manier in een historische context geplaatst, wat de film zeker ten goede komt. Al was het al niet omdat we anders misschien [Edward Norton hadden moeten missen!

4 sterren.

My heart's in the Highlands, my heart is not here,

Als groot fan van Paolo Sorrentino, schaam ik me bijna dat ik La Grande Bellezza nu pas heb mogen aanschouwen. Mogen ja, want ik voel me vereerd dat ik dat mocht meemaken. Wat een film!

Het verhaal draait om Jep Gambardella, de koning van het Romeinse nachtleven. Wanneer de jaren bij hem begin te tellen en de dood zich steeds vaker laat zien in zijn omgeving, begint hij vraagtekens te zetten bij de zin van het leven. Terugdenkend aan verloren liefdes wordt hem langzaam duidelijk dat hij eigenlijk helemaal niets heeft bereikt. Dit wordt hem nog maar eens verduidelijkt door een lange reeks aan bijzondere ontmoetingen.

Sorrentino's camera zweeft door de straten van Rome en laat ons zo alle charme van deze fascinerende stad zien. Zonder de aandacht te verliezen maakt hij de kijker toeschouwer van decadente feesten die normaal alleen voor de elite toegankelijk zijn. Alle facetten van deze elite komen aan bod. Langzamerhand laat de regisseur zijn personages uitkleden tot er enkel nog een paar zielige hoopjes mens resteren. Nog nooit heb ik zo'n ontwapenende en ongenadige aanpak waargenomen.

De ouders van Bill Murray en Marcello Mastroianni moeten wel een verhouding hebben gehad, anders kan ik het bestaan van Toni Servillo niet verklaren. Deze man heeft een onnatuurlijk grote dosis natuurlijke charme en belichaamt tegelijkertijd een ondefinieerbare soort triestheid. Wanneer de beste man nonchalant een sigaret rookt, is dit al reden om gebiologeerd naar het scherm te staren, zonder je blik ook maar voor enkele seconden af te wenden.

Ik zet er grote twijfels bij of Sorrentino bij machte is om La Grande Bellezza ooit te overtreffen, of maar enigszins te evenaren. Mocht dit wel het geval zijn, gaat het niet zo lang duren voordat ik die film ga zien. Dan zet ik mijn tentje op voor het filmhuis.

4,5 sterren.