Opinions

Ugh, niet mijn ding. Saai gedoe allemaal. Het verhaal doet me niet veel. Een film over een hond is gewoon lastig interessant te houden. Ik ga nu even iets uit een raam gooien ofzo.

Erg mooi vorm gegeven film met een scherpe rand. Het draagt een vreemd soort spanning en een gevoel van ongemakkelijkheid. De film doet vragen oproepen, maar mist voor mij toch nog dingen. Het verhaal bleef voort kabbelen, maar had hier en daar wat meer in het extreme getrokken kunnen worden. Veel dingen werden herhaald en er kon meer gebeuren tussen de twee. De relatie tussen het meisje en de man kon beter uitgewerkt worden. Verder een goede en originele film.

Heb tot laatst alles van Tarantino gezien, behalve deze. Ik had geen zin in nog een film in hetzelfde concept. Je kunt Tarantino origineel noemen, en dat is ie ook naar mijn mening; zijn manier van een verhaal vertellen heeft de filmwereld even omgegooid. Alleen ben je nog origineel als je steeds hetzelfde doet?

In ieder geval, ik liep deze film al twee jaar als een dennenappel voor me uit te trappen. Gisteravond probeerde ik hem uit, en ik moet zeggen dat ik ongelofelijk heb genoten. Anders dan Inglourious Basterds is de humor wat kleiner gehouden, waardoor dit goed in de sfeer van de film past. Django vond ik een heel vermakelijke film, maar is me niet echt bij gebleven: het acteerwerk was, hier en daar subliem, maar wisselvallig en ik was niet groot fan van het prominente gebruik van popsongs.

The Hateful Eight gebruikt ook popmuziek, maar naar mijn mening veel passender voor een film als deze. En het had ook een hele fijne Ennio Morricone-soundtrack, waardoor Tarantino minder op popmuziek hoefde te leunen. Dit gaf de film al meer sfeer dan veel van zijn andere films.

Eerder noemde ik dat Tarantino wellicht niet origineel is omdat hij veel van hetzelfde laat terugkomen. Dit hoeft niet een nadeel te zijn: van veel regisseurs is het vaak hun kracht. Van de Tarantino-formule (herkenbaar is dat het verteld wordt als een boek, met chapters) was ik moe. Toch heeft deze film me toch kunnen imponeren. Niet door de manier van vertellen, niet door het 'gave' gevoel dat je kunt hebben na films als Kill Bill of Inglourious Basterds, maar eerder door het zeer oprechte acteerwerk. We houden natuurlijk nog steeds komische omstandigheden zo nu en dan, maar ik vind de personages zo sterk overkomen. Samuel L. Jackson heeft naar mijn mening een van zijn beste rollen ooit hier, ik ben een enorm fan van Jennifer Jason Leigh en ze speelt erg geloofwaardig, en de rest van de cast vervuld hun rol subliem. Verder is het prachtig geschoten en kan ik me niet herinneren dat een film, die zich afspeelt op één locatie, zo mooi de karakters in beeld kon brengen.

Er zijn hier mensen die beweren dat de film wat te lang duurt, maar dit geldt niet voor mij. Ik hield van de dialogen, en meer dan dit had ik eigenlijk niet nodig. Een verstopt meesterwerk naar mijn mening, heel simplistisch in stijl zo nu en dan, maar zo sterk. Ik zou het in theater gaan kijken.

We zijn met de tijd natuurlijk wel wat gewend qua moord en vunzigheid. Ongeacht dit kan ik me goed voorstellen dat deze film schokkende gevoelens heeft kunnen oproepen. Nog steeds kan ook ik zo nu en dan nog gruwelen bij deze film, mede door de sterke muziek. Helaas mist de film die destijds behoorlijk modern beschouwd werd voor mij diepgang. Dit zit hem natuurlijk ook in het gedateerde blikveld van de film, dus zal ik niet te kritisch zijn. Er zaten toch wel veel interessante shots in en het geheel deed me op een positieve manier ook denken aan de films van Lynch. Al bij al goede, maar niet sublieme thriller.

Man, hier kun je toch alleen maar blij van woorden? Prachtig decor, geweldig script met een aantal geniale scènes. het moment dat dat jongetje die hoepel op pakt is grandioos.. Een geweldige cast met een beeldschone Jennifer Leigh. De film bleef soms wel wat stereotype met aardig wat clichés, maar dat zou je hier ook als de kracht van de film kunnen zien. Een fijne familiefilm.