Opinions

Na het eerste deel gezien te hebben had ik hoge verwachtingen van dit vervolg. Helaas worden deze slechts gedeeltelijk ingelost.

Aan de positieve kant: Robert Downey Jr is even grappig als altijd, en het samenspel tussen hem en Jude Law is ook nog steeds prima. De film bevat een aantal prima grappen, er zit leuke actie in, en de manier waarop Sherlock de meest maffe dingen beredeneert of voorspelt blijft boeiend.

Helaas vond ik het verder een nogal warrige vertoning. Om te beginnen is de editing van de actiescenes soms zo drukdat nauwelijks nog te volgen is wat er gebeurt. Geen idee of dat bij de eerste film ook zo was, in dit geval was het in ieder geval behoorlijk storend. Daarnaast vond ik het plot een grote onsamenhangende brei. Op den duur komt dit nog wel een beetje goed maar gedurende geruime tijd zit je je af te vragen waar het allemaal heen gaat...veel overbodige en vreemde scenes en dialogen, veel slechts uitgewerkte karakters (Noomi Rapace en Stephen Fry hebben niks te doen).

Zoals gezegd, de actie en de humor maken er nog wel een vermakelijke film van, maar men laat teveel steekjes vallen om echt van een topper te spreken

Na het dramatisch slechte Quantum of Solace is James Bond weer terug in een film die gelukkig wel onderhoudend is.

Net als bij Casino Royale is Bond in deze film vrij serieus, grimmig en realistisch, al valt er gelukkig ook meer dan genoeg te lachen. Maar belangrijker is misschien nog wel dat er weer een duidelijk verhaal en karakters te onderscheiden zijn. Met name de bad guy van Javier Bardem is heerlijk, en zelfs Craig (die ik een zeer beperkt acteur vind) lijkt zijn draai te vinden.

Verder is de openingsscène ronduit spectaculair en is het geheel prachtig gefilmd, al vond ik de daadwerkelijk actie afgezien van het begin niet heel erg bijzonder.

Maar goed..Bond is in ieder geval weer terug. Het is zeker geen perfecte film (verhaal is uiteindelijk wel erg simpel, en de film is aan de lange kant) maar het is wel gewoon weer een ouderwets onderhoudende film.

Dramatisch mislukte poging om een Tarantino-achtige gansterfim te maken.

Je ziet dat er heel erg hard geprobeerd is om het allemaal hip, cool, en interessant te maken. Excentrieke karakters, slap geouwehoer, bruut geweld en "verrassende" twists en schokmomenten..het is allemaal aanwezig maar het is helaas nogal belabberd uitgewerkt.

De opzet is interessant maar het duurt veel te lang voor het allemaal op gang komt, de karakters zijn ofwel doodsaai ofwel vervelende karikaturen, en de twist op het einde zie je echt al van mijlen ver aankomen.

Deze film stond echt meerdere malen op het punt om afgezet te worden, iets dat ik zelden doe. Uiteindelijk heb ik hem toch maar afgekeken maar het was niet de moeite.

Aan ideeen in ieder geval geen gebrek in deze tamelijk bizarre science fiction...de hoeveelheid karakters, thema's en symboliek die in deze film voorbijkomen is behoorlijk indrukwekkend. Dit is zo'n film waar je uren over zou kunnen discussieren, als de uitwerking even goed was geweest als het achterliggende idee.

Helaas heeft het allemaal niet geleid tot een erg interessante of kijkbare film. Hoe interessant je boodschap ook, er moet ook nog iets van een samenhangende film omheen gebreid worden en dat is hier niet het geval. Zoals een eerdere reviewer al opmerkte is het vooral een rariteitenkabinet geworden, waarbij een aantal zaken (Alison Pill is hilarisch) wel werken, maar de overgrote meerderheid niet.

Goede SF-films (of allegorieen) creeeren een wereld die, hoewel er best plotgaten in mogen zitten (en ook altijd zullen zitten), voldoende samenhangend is en een verhaal dat je voldoende afleidt van deze plotgaten. HIer helaas niets van dat alles..het voelt allemaal behoorlijk willekeurig en slordig aan, en er gebeurt niet genoeg om de aandacht hiervan af te leiden. De ijsbeer op het einde spant de kroon

Ik had gehoopt op eindelijk (na 15 jaar of zo?) weer eens een goede Shyamalan, maar ik moet toch tot de conclusie komen dat dit soort onzin me niet meer kan boeien (is ook een kwestie van het genre denk ik, horror is echt niet mijn ding en bij thrillers weten alleen de heel erg goede me te boeien).

Maar goed, hier heb ik eigenlijk bijna twee uur zitten kijken naar iets dat me eigenlijk geen moment kon boeien op het acteerwerk van McAvoy na. Dat is heel erg solide al zijn een aantal van de karakters die hij neerzet vreselijk irritant om naar te kijken. Anya Taylor-Joy is ook nog wel aardig maar de andere twee meisjes bakken er niet veel van en het script laat het totaal na om hun karakters uit te bouwen of interessante dialogen te geven..het voelt allemaal erg oppervlakkig en middelmatig.

En dan het plot zelfs..tsja...ik weet niet wat ik ermee aan moet. Zo lang de film nog min of meer realistisch probeert te zijn is en in ieder geval nog de hoop op leuke ontwikkelingen of een goede twist. Helaas verzandt de derde akte in weinig overtuigend bovennatuurlijk gedoe. Ondanks het originele uitgangspunt van de film blijven daarna de echt interessante vondsten of wendingen achterwege en uiteindelijk vond ik het allemaal nogal vergezocht en behoorlijk saai (spannend wordt het namelijk ook al geen moment).

Samenvattend valt te zeggen dat ik weinig kon met deze saaie, niet spannende en behoorlijk onovertuigende film

Een aardige film die duidelijk teruggrijpt duidelijk terug op jaren 80 film zoals The Goonies en de verhalen van Stephen King (Stand By Me, IT).

Vanuit nostalgisch perspectief is hij daarom best leuk, helaas zijn bovengenoemde films wel stukken beter. De aankleding is erg leuk gedaan, de karakters zijn sympathiek, en het geheel is wel goed voor een aantal glimlachen, maar verder wil het maar niet echt interessant worden.

Het verhaal is uiteindelijk wel erg dun, de spanning valt ook een beetje tegen (iets heel donker filmen is niet hetzelfde als het ook spannen maken) en het ligt er qua sentiment vrij dik bovenop.

Zeker kijkbaar, redelijk vermakelijk, maar niets bijzonders