Opinions

Het begin was leuk en er wordt grappig omgegaan met het internet als een levendige wereld. Denk aan irritante pop-ups, de zoekmachine of zelfs details als de scrollbar tijdens de aftiteling. Ook de Disney wereld was, ondanks dat het een soort van propaganda is, erg gezellig.

Maar de film zakt de laatste drie kwartier erg in. Nadat het virus wordt geïntroduceerd wordt het erg standaard allemaal. Ik had het idee het einde al honderd keer te hebben gezien.

Geweldige leuke en ontroerende film over een Australische 'zwerfhond'.

De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en dit zal uiteraard een beetje aangedikt zijn. Ik weet niet meer waarom ik besloot om deze film te kijken, maar ik verwachtte er niet veel van. Dit kwam voornamelijk door de poster. Deze geeft een beeld van een standaard honden/kinderfilmpje, maar Red Dog is verrassend volwassen.

De humor is leuk. Vooral de Italiaan uit Abruzzi zorgde voor leuke momenten. Ook het dramagedeelte zorgt voor ontroerende momenten. De film zet een leuk Australische sfeertje neer en verslapt eigenlijk niet. De personages zijn ook vrijwel allemaal leuk, alleen John vond ik wat minder, maar niet vervelend. Alleen hét gevecht vond ik een beetje raar uitzien. Was misschien de makkelijkste oplossing

De film begint al gelijk sterk en houdt dit niveau vol. De beginscené, die me nog goed in het geheugen staat is als de barman verteld tegen de trucker dat het waarschijnlijk de beroemdste hond is van Australië. De trucker vraagt is het de hond die die mensen waarschuwde voor een brand? Is het de hond die dat kind redde? De barman: I'ts not what he did. It is who he is.

Ook een leuk stuk is als iedereen helemaal gek wordt van de Italiaan die het constant over zijn Abruzzi heeft. Vervolgens vindt hij bij Red Dog iemand die het niet erg vindt om te luisteren naar zijn verhalen over Abruzzi. Maar na een tijdje blijkt Red Dog toch niet alleen trouw te zijn aan de Italiaan en eet uit het handje van de stoere breier .

Klein minpuntje was dat ze het reisgedeelte van de film wat snel afraffelde. Red Dog is o.a. zo bekend geworden, omdat hij zwerfde door half Australie en heeft tijdens zijn reis ook vrienden gemaakt. Nu speelt de film zich bijna alleen maar af bij de mijnwerkers. Dus voorlopig geef ik het 4,5*, maar neigt naar 5*

Het reizen van de hond hadden zo nog mooier in beeld kunnen brengen, want het gegeven dat een hond het grote en wilde Australie alleen doorreist is geweldig. Red dog was geen watje in ieder geval.

Back in the mean old days when men were men, dogs were dogs - rougher, harder, brighter, redder...

Wat een weergaloze trip.

Een beeld zegt meer dan duizend woorden en dat is zeker toepasbaar bij deze film. Het verhaal is interessant, maar ondergeschikt gemaakt aan het beeld. Vooral het tweede gedeelte is een hele ervaring en soms vraag je jezelf af of je wel nuchter naar deze film aan het kijken bent.

Ik denk dat Breaking Bad veel inspiratie heeft gehaald uit deze film. Vooral enkele scènes met Jessie lijken regelrecht uit deze film gekopieerd. Denk dan bv aan de chaotische versnelde scenes waarbij ze aan de drugs zitten.

De muziek versterkt dit gevoel op een geweldige manier. Er zijn maar weinig films waarbij de beelden zo goed worden ondersteund door muziek.

Vooral mevrouw Goldfarb wordt geweldig neergezet in de film. Haar verval in deze film is zo sterk neergezet dat het eng wordt.

Ik geef deze film voorlopig 4, 5* maar het zit dicht tegen een 5 aan.
Een van de meest surrealistische films die ik heb gezien. Het laatste kwartier heb ik inmiddels twee keer gekeken

Verrassend leuke film.

Vooral het eerste gedeelte van de film was fris en had een gezellig sfeertje. Helaas viel het tweede gedeelte wat meer in het standaard animatiefilmstramien. Ik had het idee dat ze op een gegeven moment niet meer wisten waar ze heen moesten met het verhaal en er maar een leuk en redelijk standaard einde aan hebben gebreid.

De rol van de kinderen op het einde was een beetje een rare keuze, maar wat wel een goede keuze was dat de badguy niet opeens het goede pad kiest op het einde, zoals al bij genoeg van dit soort films is gedaan.

De guardians vond ik allemaal leuke personages met als hoogtepunt de paashaas met Australisch accent, ingesproken door Hugh Jackman. Leukste scene van hem is als hij opeens tevoorschijn komt als een klein haasje, maar nog steeds met zijn grote mond.

Daarentegen vond ik de tandenfee en Jack Frost minder interessante personages, maar gelukkig verveelden ze ook weer niet. De protagonist in deze film is redelijk standaard, maar heeft gelukkig ook nog wel een aantal scherpe randjes, waardoor het niet te standaard en slapjes wordt.

Dat ze ervoor hebben gekozen om de Kerstman af te beelden als een Rus is voor mij een beetje een opvallende keuze. Op een gegeven moment zei hij zelfs kaput en toen begreep ik zijn achtergrond al helemaal niet meer. Toch kwam hij wel lekker badass over met zijn zwaarden en tattoo's.

De randpersonages, waaronder de elfjes van de kerstman en de tandenfee en de yeti's, waren ook leuk en zorgden voor diversiteit en voor grappige momenten.

De film kent weinig slappe momenten en bleef lekker op de rails als een magisch stoomtrein. Ook voor volwassenen vind ik het een leuke film, maar toch denk ik dat deze film voor kinderen nog net iets leuker is dan dat deze voor volwassenen is.

Als er een vervolg komt dan ga ik deze zeker kijken en dan ben ik benieuwd welke personages ze dan gaan introduceren. Want bij een vervolg is dit dan wel nodig denk ik, omdat in het begin vooral de personages en hun achtergronden en magische krachten het interessants zijn. Bij een tweede film zijn deze al bekend dus dan zullen ze moeten kijken hoe ze dan de kijker willen blijven verbazen en amuseren. Misschien een idee om er Sinterklaas in te stoppen (European Division)

Ik twijfel tussen 3,5 of 4 sterren, maar ik hou het voorlopig bij 3,5.

Ronnie Coleman kwam hier over als een sympathieke doorzetter. Wat een extreem gespierd lichaam had hij op zijn top.

Ik vond het gedeelte over zijn verleden interessanter dan de alledaagse beelden van zijn familie die bv gaan schaatsen. Dat had wat minder gemogen. De beelden dat hij als bodybuilder op zijn top, bij de politie rondloopt zijn wat mij betreft interessanter.

Na zijn verlies voor de 9e titel wordt het verleden ook een beetje afgeraffeld. Ik had graag willen zien hoe hij terecht komt waar die nu is. Er zit eigenlijk een soort gat in van pakweg 15 jaar. Je ziet eigenlijk de rise, maar niet the fall. Alleen de landing.

Ik vond het wel frappant dat er totaal niks werd gezegd over anabolen. Wordt dat als vanzelfsprekend beschouwd?

Wel dramatisch dat die nu zo moet lijden, voor de successen die die in het verleden heeft behaald. Maar mooi om te zien dat hij er zo positief onder blijft.