Ser du Månen, Daniel (2019)

Sterke film over door IS ontvoerde Westerse journalisten in Syrië. Centraal staat de Deen Daniel Rye, een naïeve idealist, die als fotograaf 13 helse maanden beleefde in gevangenschap. De film brengt je inderdaad terug naar de tijd waar IS nog zo sterk stond en elke dag het nieuws beheerste. Interessant was ook dat de onfortuinlijke journalist David Foley mee verwerkt werd in de film. Alleen al omdat hij een Amerikaan was, was het quasi onbegonnen werk om hem vrij te krijgen. Eveneens boeiend en bovendien qua montage goed in elkaar gezet was het leed op het thuisfront waar de familie koortsachtig losgeld trachten te verzamelen. Wat vaak voorkomt in films met verschillende locaties of tijden is dat de matige montage je uit de film haalt. Dat was hier niet het geval. Al bij al sobere film met geen patriottistische heroïsche scènes of muziek. Ook geen wraak- of vergeldingsboodschappen. Wel voornamelijk de machteloosheid die haast in elke scène naar boven kwam. Sterk einde ook in New Hampshire tijdens de begrafenis van Foley.

Esben Smed schittert in deze schokkende film over de gijzeling van een jonge persfotograaf door barbaarse strijders van ISIS. De film komt af en toe een beetje tot rust wanneer overgeschakeld wordt naar het thuisfront in Denemarken. Andermaal een topfilm van regisseur Niels Arden Oplev met beklemmende beelden.

Het was enkel een kwestie van tijd voor er een film zou gemaakt worden over de buitenlandse IS-gijzelaars in Syrië. Deze Scandinavische productie is van hoge kwaliteit en toont verschillende kanten van de gijzeling van Daniel Rye, een jonge journalist die in de klauwen van de "Beatles" belandt, een kleine groepje terroristen met de beruchte Jihadi John onder hen, voor wie zich die beul nog herinnert. Het is een harde film bij momenten. Stukje harder dan ik verwachtte. De fysieke en psychologische martelingen worden niet geschuwd en de scènes zijn zenuwachtigmakend. Het lot van die journalisten mag niet vergeten worden. Dankzij hun moed en doorzettingsvermogen blijft het licht op de wereld schijnen. De andere zijde is de familie die wanhopig probeert miljoenen bijeen te scharrelen om Daniel vrij te krijgen. Die scène waarin die industrieel weigert bij te dragen maakte me eigenlijk nog kwader dan de terroristen maar uiteindelijk liet de man toch zijn geweten spreken. Feit is dat losgeld betalen aan terroristen nog steeds van overheidswege een netelig onderwerp is waarbij geen enkele optie de goede lijkt. Sterke biopic, goed gespeeld en overdrijft niet met sentiment, wat je soms wel hebt met Scandinavische films. Toch nog even meegeven dat het niet echt over IS of het kalifaat gaat maar over het managen van een gijzelingssituatie. Wie de mogelijkheid heeft : zeker opzetten.