13th (2016)

Sterke docu. Opvallend hoeveel ik al wist enkel en alleen door het luisteren naar hiphop . Wat nieuw voor me was, is de ongelofelijk grote schaal waarop alles plaatsvindt. En knap hoe helder de verschillende systemen achter elkaar worden gezet waardoor een patroon zichtbaar wordt. Recentelijk ook de films Lincoln en Selma gezien die dankzij deze docu ook beter in perspectief worden gezet. Absoluut een aanrader. Ik hoop dat dit werk daadwerkelijke verandering teweeg zal brengen.

Een documentaire die bij mij iets beter scoort door de inhoud. Als documentaire is het typisch Amerikaans, maar toch goed gemaakt. Op iets meer dan anderhalf uur krijgen we een uitgebreid beeld van het racisme in Amerika, duidelijk gelinkt aan de slaven, segregatie, war on drugs, gevangenisbeleid en activisme. Het lijkt me alvast objectief te zijn met duidelijke beelden en feiten, misschien had een weerwoord een meerwaarde kunnen zijn. Maar de docu is op de eerste plaats een weergave van feiten en een aanklacht op racisme in Amerika. Hopelijk kan hieruit een discussie vloeien. Al zal dat niet voor direct zijn volgens mij. Vanuit Europa gezien is het racisme - dat helaas ook ingebakken is onze samenleving - van een ander kaliber. Geen slaven, maar kolonies bvb en een ander gevangenisbeleid. Maar elementen als de war on drugs (hier worden rijke cocaïnegebruikers ook met rust gelaten terwijl harder wordt opgetreden tegen softdrugsgebruikers) kan je ook hier toepassen. Geen slechte docu, vooral goed vanwege het onderwerp en het duidelijk overzicht. Knap gemaakt en absoluut interessant.

Twee losse verhalen, over de positie van zwarte mensen in de V.S. en het justitieel apparaat dat arme mensen achterstelt die ieder driekwart van een verhaal vertellen maar samen tot een geheel zijn gesmeed dat niet helemaal overtuigt. Arme mensen zijn vaak zwart, en omgekeerd, en daardoor vaker wel dan niet bovenmatig slachtoffer. Maar of dat aan de huidskleur ligt? Dat wordt gesuggereerd in deze docu, maar echt bewijs ervoor komt niet, en dat maakt het geheel er niet sterker op. Dan verzandt het tweede deel in te veel zijsprongen en verliest de docu echt aan focus waardoor het ding steeds minder begon te boeien. Verder wel vlot in elkaar gezet, met en montage die er vaart in houdt. Ik ben niet echt fan van allerlei interviews in dit soort docu's, en daar zitten er nogal wat van in, maar gelukkig hoor je men vaak praten met ondersteunende beelden of met verschillende shots waardoor het niet zo statisch is. Maar de docu redden, dat doet het ook niet. 2,0*.