Und Morgen die Ganze Welt (2020)

Er gebeurt overduidelijk een heleboel in deze film. Het ene ethische dilemma na het andere, en nog behoorlijk actueel ook - hoe ver mag je gaan met het recht om te demonstreren, om maar even een voor de hand liggende deur in te trappen. Maar ook wat de andere kant daarvan is - we vinden allemaal dat wij de goeden zijn, maar dat valt toch nogal eens tegen. Nogal dapper van een Duitse regisseur om met deze beeldvorming te spelen overigens, en ik weet niet zo heel zeker of ik me bij de stellingname wel comfortabel voel. Qua acteren is het allemaal prima in orde, ook in de actiescenes wel. Voor zover ik dat kan beoordelen ook best realistisch gefilmd. Maar dat maakt het nog niet echt tot een prettige of goede film eigenlijk. Wellicht had een documentaire een betere benadering van dit onderwerp opgeleverd.

Via haar goede vriendin Batte [Luisa-Céline Gaffron] sluit Luisa [Mala Emde] zich aan bij een groep antifascistische jongeren dat zich vooral bezighoudt met het verstoren van openbare bijeenkomsten van extreemrechtse groeperingen. Binnen die groep ontstaat een splitsing die verpersoonlijkt wordt door Lenor [Tonio Schneider], die wil vasthouden aan geweldloze acties, en Alfa [Noah Saavedra] die wel bereid is geweld te gebruiken om de Nazi’s het zwijgen op te leggen. De camera volgt Luisa tijdens de persoonlijke ontwikkeling die ze doormaakt van onwennige meeloper tot een eigenzinnige activist die voor een moreel dilemma komt te staan. Met hulp van camerapersoon Daniele Knapp weet Von Heinz de chaos en spanning van een confrontatie tussen twee fanatieke, vijandige politieke facties tot leven te brengen. Emde is bovendien uitstekend in de hoofdrol. Het duurt alleen wat lang voor het verhaal op gang komt.