The Outfit (1973)

Nice... een echte schelmenfilm. Twee kleine criminelen zetten een misdaadsyndicaat onder druk door hen voortdurend te beroven. Heel wat actie en goede rollen van Duvall en Baker, die deels uit wraak en deels uit verleiding voor veel poen doen wat ze doen. Alleen loopt alles iets te glad voor het duo, zoals ook One Ring aangeeft; de roven lopen telkens gesmeerd en het gemak waarmee ze op het einde in de villa van de "mob boss" komen is daar net te veel aan. Stoffig en muf is deze actiefilm uit de periode van Dirty Harry gelukkig niet; kijkt zeker goed weg en is een mooi voorbeeld van een vroege exploitation film.

En weer een fijn misdaadfilmpje uit de ruige zeventiger jaren. Vandaag de dag willen ze nog wel eens verdwalen in allerlei rare bochten, Flynn daarentegen doet het immer geradeaus, rechttoe rechtaan en recht voor de raap. Er waait een fatalistisch windje, al wordt dat nooit helemaal een storm en eventjes dat er iemand de kijker moet bijpraten, maar daarna gaan Duvall en zijn kompaan zonder blikken of blozen op jacht naar een vorm van gerechtigheid. Lekkere no nonsense figuren, koelbloedig, doelgericht en vrij van twijfels en angst, als ze de mob te lijf gaan. IJzervreters die vrouwen handig vinden zolang ze niet zeuren of zich overal mee bemoeien. Zo'n scène als die met de blonde sloerie had ook gerust uit de film gekund, maar ik had 'm voor geen goud willen missen. Corrigerende en andere tikken, wat gunplay, overvalletjes en een finale waarin Flynn de spanning probeert op te voeren. Nodig? Neuh. Leuk? Ja.

"A more than solid crime flick." is de titel van mijn Imdb review van 7 jaar geleden die ik voor de gelegenheid maar eens vertaal voor MoMe: Ik heb Robert Duvall denk ik nog nooit gezien als echte bad-ass gangster, maar hier is ie dan. Het is geen verrassing dat hij zich prima van taak kwijt en hij maakt er een taaie van, die in weerwil van slechte omstandigheden bijna altijd goede zin houdt. Bijna altijd, want wanneer hij zijn vriendin begint te mishandelen wordt het snel een akelige vertoning. In de jaren '70 zou dat misschien uitgelegd worden als een manier om 'zijn meissie wat te kalmeren', tegenwoordig gaat die vlieger niet meer op. Het 'meissie' in deze is niemand minder dan een persoonlijke favoriet: Karen Black. De andere grote supporting role wordt geweldig neergezet door Joe Don Baker, die volgens mij een ongewoon sympathiek karakter neerzet vergeleken bij wat ik van hem ken, al is hij nog steed een gangster. De film heeft een prettig hoog tempo en is niet erg ingewikkeld, met een plot dat focust op blinde wraak en het vergaren van zo veel mogelijk poen van een grote criminele organisatie die verantwoordelijk is voor de moord op de broer van het hoofdpersonage. Weinig verrassingen, maar interessant genoeg en het slot is dan nog wel best verrassend 'happy', bijna als een crime caper. Ik vind het best in deze. Een nette 8. 4 out of 4 found this useful.