Mandibules (2020)

Ik vind Dupieux een prettige filmmaker, maar zijn producties wisselen nogal in kwaliteit. Na zijn geniale "rubber" was het even doorbijten via een drietal films die je kunt vergeten tot het grappige "au poste" en toen ook de film daarna "le daim/ deerskini" eigenlijk nog weer beter was dan de vorige had ik goede hoop dat Dupieux eindelijk een consistente vorm gevonden had. Helaas voldoet deze film niet aan die verwachtingen. Mandibules is weer een vergaarbak van leuke, minder leuke en gewoonweg stompzinnige en soms zelfs vervelende ideeën die met een minimaal verhaal aan elkaar worden geplakt. Precies zoals we dus al zagen bij films als "steak/wrong en reality" alleen dit keer een stuk minder absurd en warrig. Want dit keer is er dus wel een soort hoofdverhaal, namelijk over 2 domme gasten die een gigantische vlieg trainen. Maar zelfs een matige Dupieux is het kijken waard en omdat hij altijd de films kort houdt (ook deze is maar 80 minuten) blijft ook deze onderhoudend. Geen van de acteurs en karakters zijn leuk. Eigenlijk zijn ze meer een achtergrond waar Dupieux grapjes op geplakt heeft. Dus, zet een mannetje op een eenhoorn fiets. Laat een vrouw met een grappig stemmetje praten. Ook is er een soort box (toro) die de hele tijd terugkomt. Personages zijn hier niet meer dan een kapstok om grapjes op te plakken. Dit is jammer, deze personages hebben geen verlangens, wensen, ze vinden eigenlijk weinig van elkaar en hierdoor mist de film emotie en wordt het nooit echt grappig. Dit is deels de acteurs aan te rekenen, die nul uitstraling hebben. Maar het scenario is ook gewoon niet goed genoeg. Wat rest is gewoon een leuk tussendoortje, mild absurdistisch, met een paar leuke grappen dat snel voorbij is en waar zichtbaar veel lol is komen kijken bij het maakproces. Na zijn vorige twee films voelt het als een stapje terug. Toch heeft deze film al een pak meer kwaliteit dan zijn zwakste schakels. En dus blijf ik wel benieuwd naar zijn volgende.

Het idee is best leuk. Er is ineens een uit de kluiten gewassen vlieg, niemand weet waarom, of vraagt zich een moment af hoe dit kan. Tot zover mijn positieve punten. Helaas vond ik de humor veel te geforceerd. Dumb and Dumber op zijn Frans, maar dan zelfs nog minder grappig. Af en toe een kleine bijna glimlach vind ik onvoldoende voor een film die pretendeert een komedie te zijn. De vlieg zelf is nog het leukste personage, en ik vind het best knap voor een vlieg, dat de rest van de cast irritanter is dan hij. Adèle Exarchopoulos is een fantastische actrice, maar hier was ze heel vervelend met haar geschreeuw. Tsja, door een ongeluk, meh... nogal simpel om daar om te lachen. Als je de film in een paar zinnen uitlegt aan iemand die hem niet heeft gezien dan klinkt het allemaal heel leuk en hilarisch, maar de uitwerking is helaas ontzettend flauw en niet grappig.

The daim vond ik misschien net iets spitsvondiger, maar deze Mandibules past ook mooi in het rijtje van Dupieux. Er worden geen vragen gesteld over het hoe, wat en waarom. Misschien dat de malloten Manu en Jean-Gab ertoe ook niet in staat zijn. Kinderlijk eenvoudig vatten ze het idee op om geld te slaan uit het beest. Gelukkig zijn ze wel zo slim om het beest af te plakken met tape zodat het niet wegvliegt. Het tweede gedeelte van de film start wanneer ze die bende jongeren ontmoeten. Ook daar zaten er een paar bij met wat mankementen. Absurde situaties en conversaties zonder in het extreme te vervallen. Voor sommigen wellicht iets te flauw, maar ik vond het best OK. Niet top top, maar best OK voor een keertje. Ik was vooral benieuwd.