Incredibles 2 (2018)

The Incredibles 2 is een rijkelijk laat (14 jaar!) vervolg op het origineel uit 2004. En ondanks dat de eerste film aan het einde ruimte openliet voor een vervolg, kwam dit er in eerste instantie niet van. Wellicht had Pixar toen nog voldoende creatieve ideeën voor nieuwe films. Sinds de overname door Disney, lijkt het erop dat Pixar meer gaat voor het gemakkelijke geld. En geeft ze eens ongelijk, hun vervolgfilms brengen bakken met geld binnen. Zo ook The Incredibles 2 die in de VS meer geld opbracht dan welke animatiefilm dan ook en ook daarbuiten een groot succes was. Maar het succes kan niet verhullen dat The Incredibles 2 een teleurstellend vervolg is op het origineel. Ondanks dat de makers 14 jaar de tijd hadden om met nieuwe ideeën op te proppen te komen, spelen ze met deze film behoorlijk op safe. Eigenlijk hebben we alles al een keer eerder gezien in The Incredibles. De keuze om zich bij deze film meer te concentreren op het personage Elastigirl, zal ongetwijfeld te maken hebben met het politiek klimaat van 2018, waar er in de filmindustrie meer gelobbyd wordt voor sterkere vrouwenrollen. Het resultaat pakt echter minder goed uit, want Elastigirl is gewoonweg een minder interessant karakter dan Mr. Incredible. Daar waar Mr. Incredible vaak veel moeite had met het uitschakelen van schurken (en daarbij de nodige brokken maakte), gaat het bij Elastigirl allemaal iets te gemakkelijk. Het verhaal komt daarbij veel te traag op gang waardoor de twee uur durende speeltijd niet bepaald voorbij vliegen. De animatie is in 14 jaar natuurlijk enorm verbeterd, waardoor de superheldenacties er ditmaal nog verbluffender uitzien. Maar op alle andere punten mist deze film de creativiteit en charme van het origineel.

Incredibles, assemble! Pixar levert toch altijd wel titels af die bij mij nooit onder de zes scoren, en ook in het geval van dit vervolg op de originele film uit 2004, is dit niet anders. Hoewel ik mij heel weinig van het origineel kon herinneren, stapte ik hier gemakkelijk in, en waren de personages allemaal weer gelijk herkenbaar. Het aanbod aan superheldenfilms is sinds 2004 enorm gegroeid waardoor het gemakkelijk is om in de massa op te gaan, maar Incredibles 2 blijft lekker fris omdat er wordt ingezoomd op de familiedynamiek van een superhelden gezin. Eigenlijk worstelen zij met dezelfde dingen als een regulier gezin. Het enige verschil is dat zij toevallig superkrachten hebben. Parallel hieraan loopt de klopjacht op screenslaver die meer diepgang bleek te hebben dan ik aanvankelijk dacht, wanneer Elastigirl de detective uit gaat hangen. Ook het feit dat duidelijk werd dat Jack Jack eveneens krachten bleek te bezitten, en daarnaast genoeg foefjes in huis lijkt te hebben om zelfs Thanos te kunnen verslaan bracht een zeer welkom element in de mix. Zeker tijdens de eerste openbaring met de wasbeer, wat een van de hoogtepunten was die voorbij kwamen. Pixar nodigt over het algemeen altijd wel een zekere kwaliteit af, en hoewel animatie toch wel onderaan mijn prioriteitenlijstje prijkt, laat een titel zoals deze zien, dat dat eigenlijk heel zonde is. De hoogste tijd dus om titels zoals Wall E en de twee finding Nemo films (overbekende titels waarvan ik nog steeds niet de moeite heb genomen om ze te bekijken), eigenlijk echt wat meer prioriteit te gaan geven de komende tijd. 4,0*

Deze was onlangs op tv en ook eens meegepikt. Toch wel een geslaagd vervolg die dit keer meer focust op Elastigirl. Ook de baby Jack Jack steelt de show. Visueel zag hij er erg goed uit en de stemmen pasten ook bij de personages en de film. Het verhaal verveelde niet en verder was de speelduur goed, niet te lang en niet te kort.