beoordeling van films: wat weegt zwaarder: objectiviteit of subjectiviteit

neuh, niet wat dit betreft. Dit is gewoon ter vervanging van een tentamen Media, Entertainment, Kunstgeschiedenis of Muziek.

goed ik heb een link gevonden van een recensie die ik ooit eens in de 2e heb gemaakt (goed er staat bij het forum wel dat ik em in 2002 heb gemaakt, maar een editfunctie is er daar niet ) en die ik overigens vorig jaar ook nog heb kunnen gebruiken:

link

[reactie op bericht van NERD]

Vijf pagina's tikken moet niet zoveel werk zijn, mits je de juiste films kiest. Belicht historisch perspectief, ga uitgebreid in op plot, zoek naar symboliek, geef je mening etc. Dan kun je het beste films nemen die in bepaalde opzichten revolutionair zijn, zoals The Birth of a Nation, Citizen Kane of 2001: A Space Odyssey (al heb ik de eerste zelf niet eens gezien, maar die drie worden vaak samen genoemd als het om vernieuwingen in de film gaat).

Dan zou je het ook nog internationaler aan kunnen pakken, het werk van Eisenstein bijvoorbeeld schijnt al voor Griffith veel revolutionaire dingen gedaan te hebben in cinema, maar over niet-Amerikanen is het misschien moeilijker bronnen te vinden.

Ook zou je een film met heel veel symboliek kunnen nemen, zodat je lang kan speculeren over wat alles wel en niet zou kunnen betekenen. Naast het al genoemde 2001 bijvoorbeeld een film als Blowup.

Een controversiele film is ook een praktisch uitgangspunt, heb je ook meteen veel stof om over te schrijven - Triumph des Willens bijvoorbeeld, heb ik ook een keer een vrij uitgebreid stuk over gelezen, zal wel 'ns kijken of ik die link nog kan vinden. Wel belanden dat soort verhalen al gauw in de discussie wie nu eerder was met een bepaalde techniek (geldt ook voor Griffith trouwens), wat lastig te bespreken is zonder een en ander aan relevant materiaal gezien te hebben uit die tijd.

Als voorbeeld van een uitgebreide verhaal over een film ('t is geen echte recensie) zou ik 2001 and Beyond the Infinite (let wel: link zit vol met spoilers) kunnen aandragen, al vult het z'n lengte voornamelijk met een erg uitvoerige plotbeschrijving.

Op het IMDb Classic Film Board komen trouwens ook zeer regelmatig uitgebreide recensies (of links daarnaar) over (oude) films langs. Discussies over inhoudelijke aspecten van films en historische relevantie zijn daar vaak van een stuk hoger niveau dan op de andere forums van IMDb.

Absoluut helderziend, maar ik ging er idd van uit dat 1 studiepunt overeenkomt met 1 werkweek. Ter vervanging van een tentamen, da's wat anders natuurlijk, maar ik vind het een vrij zware, maar ook magistraal interessante vervangende opdracht. Aangrijpen met beide handen, als filmfan kun je niet anders tenslotte

Ik vind Queto's suggesties ook uitermate geschikt, maar (met alle respect) wel iets minder origineel, omdat je je dan toelegt op iets dat je uit willekeurig welk boek over filmgeschiedenis kunt halen (en voor je het weet zit je Eisenstein te kijken, en dat is voor de meesten toch wel behoorlijk ouderwetse ver-van-mijn-bed cinema, nog afgezien van het feit dat sommigen claimen dat zijn theorieen voor een groot deel achterhaald zijn). 'Klassieker' is een ruim begrip, kijk voor de grap eens of je acht films uit acht heel verschillende periodes naast elkaar kunt leggen. Of voeg een recentere film toe die je al gezien hebt, en waarvan je vind dat het een klassieker is of zal worden.

Goh, ik krijg er zowaar zin in!

Overigens, terug naar het topic: ik meen dat op scholen voor journalistief momenteel de consensus is dat filmkritiek een vorm van verslaggeving zou moeten zijn, waarin (zoals in alles) volslagen objectiviteit niet haalbaar is en dus eigenlijk ook niet is na te streven, maar subjectiviteit zich in een voor lezers te plaatsen context manifesteert.

Sommige negatieve recensies kunnen mij juist aansporen een film te gaan zien, zolang ik als lezer informatie kan destilleren die voor mij relevant/interesant lijkt.

Bedankt voor je uitgebreide advies Q

Maar de films staan van tevoren vastgesteld (ik kan niet zelf kiezen). Ik heb vandaag bijvoorbeeld Gone With The Wind gemist...

ho, ho, ho, wel goed lezen Menni. Ik noemde iemand onvolwassen, niet omdat ie niet zijn/haar mening onderbouwde, maar omdat juist iemand die tegengas gaf tegen de hier heersende LOTR euforie, werd afgezeken met 'je begrijpt het niet, je bent een betweter' etc.

De zaken worden nu juist omgedraaid. Niet degene die de zaken niet kunnen/willen motiveren worden verketterd, maar juist mensen die zich niet conformeren aan de opvatting van de meerderheid en de discussie zoeken. Lijkt me een slechte zaak overigens.

Ik vind dat er ook erg makkelijk in extremen wordt geargumenteerd.

Ik kaart aan dat ik vind dat de mensen die euforisch over de film zijn, dit niet of nauwelijks kunnen onderbouwen. Ik zeg hiermee dus niet dat het beoordelen van een film of cd een puur objectieve, rationele zaak is. Absoluut niet, maar mijns inziens kan je wel over bepaalde maatstaven debatteren, zonder dat daarbij zaken als gevoel weggestopt dienen te worden.

Als ik met de argumentatie van sommigen meega, dan zou dit betekenen dat er mensen zijn die Britney Spears een geweldig goede actrice vinden en dat een discussie hierover zinloos is. Lijkt me niet, het tegendeel lijkt me ook met argumenten en feiten eenvoudig te staven, zonder dat dit betekent dat de film zelf je onberoerd laat.

Maar eerlijk gezegd was het objectiviteit-subjectiviteit ook nooit mijn insteek.

Het ging mij erom dat hier iemand's mening helaas geen onderbouwing kreeg. En als die puur op gevoel is prima, maar je kan dan toch wel aangeven waarom dit je aangreep, zonder dat je daarbij gelijk je zieleoerselen moet blootleggen.

Begrijpelijk dat je hierop terugkomt, want als je deze quote los leest, klinkt 'ie inderdaad prima. Opmerkingen over betweterigheid komen echter niet enkel van lui die daar metéén mee zwaaien, er zijn echt wel reakties van lui die goed nadenken voor ze hun mening geven, die niet enkel de massa achterna lopen. Er is wel degelijk prima gemotiveerd waarom Lord of the Rings zo euforisch wordt ontvangen. Ik zal niet meteen beweren dat je hier disrespect toont, maar kijk wél uit met dergelijke verwoording. Vooral dus omdat de door jou gewenste mate van zogenaamde 'objectieve' onderbouwing duidelijk een stuk hoger ligt dan bij menigeen.

Zoals ik al aangaf: discussie over alles is prima, erg leuk zelfs. Zolang je andermans insteek maar respecteert. Standvastig blijven verklaren 'dat is geen argument!' terwijl er hele opsommingen zijn gemaakt, is simpelweg irritant. We zijn het denk ik niet eens zo heel erg oneens hoor. Overigens moet je net zo goed kunnen en mogen discussiëren over het een goede acteur zijn van Marlon Brando. Of dat zinvol/leuk is, is een tweede.

Soms niet nee. Soms hoeft, soms KAN dat niet. Dat noem ik dus graag het 'euvel van de professionele recensent': ALLES moet beredeneerd worden, anders riekt het naar 'onvolwassenheid'.. Hoewel ook ik een pesthekel heb aan blindelings volgen van de massa of excessief adoreren van films/sterren (en daarbij inhoud vergeten), ik breng er toch altijd graag het objectieve feit tegenin dat ik als kind het allermeest genoot van films. Toen vroeg ik me namelijk nog niet bij alles af 'waarom?'. Maf verschijnsel eigenlijk, nu ik erover nadenk, aangezien kinderen er juist om bekend staan steeds te vragen.. Effe checken.

.. nog even een bottom line: ik heb 't wel gehad met de doorsnee filmjournalistiek. Die is namelijk net zo afgezaagd en voorspelbaar als de vaak aangevallen ongenuanceerde euforie, met vaak nog een sausje van arrogantie. Geef mij die euforie dan maar. OF dus extreme 'subjectiviteit', de persoonlijke verhalen achter filmbeleving (zie ook mijn kleinedingen.nl). Veel interessanter dan welles-nietes verhalen over het acteerwerk of de gebruikte catering. But that's just me..

je hebt waarschijnlijk gelijk dat ik meer discussie/argumentatie zoek dan door andere gewenst is, en daar moet ik me dan maar aan conformeren (majority rules, nietwaar ).

Ik meende geen disrespect, integendeel. Mijn mening is net zo goed als de totaal andere opinie van de ander. Maar mij ging het erom dat niemand met mij de discussie aanging, niemand daadwerkelijk inging op mijn argumentatie en zich beperkten tot dooddoeners zoals Jordy's 'dan snap je het blijkbaar niet - dat is mijns inziens pas arrogant en geen respect hebben voor iemand's mening). En zo werkt het wel weer bij mij, dan bijt ik terug .

Leuk discussie is dit verder, toch al snel 3,5 ster

Drommels, conformeer je NOOIT aan de meerderheid hoor! Dan maar af en toe een aanvaring, maar blijf in vredesnaam jezelf.. Termen als 'snappen' zijn trouwens net zo gevaarlijk en schreeuwend om reaktie als '(on)volwassen', dat ben ik zondermeer met je eens. Ik wil trouwens best nog even op jouw contra-TTT argumenten reageren hoor: de verhaallijnen lopen m.i. inderdaad hier en daar wat rommelig door elkaar, voorspelbaarheid is niet erg, de Enten vind ik het meest memorabele van de hele film (je hoort toch ook niemand zeuren over dat Gizmo de Mogwai overduidelijk een pop is? inleven heet dat..), Gollum is super. Je schreef trouwens:

Gollom was de ster van de film [...] de maatstaf waaraan in de toekomst andere digitale acteurs worden afgemeten

.. in een opsomming van punten die tégen de film moeten pleiten?

Kappeuter, leuk he? Nu kunnen we weer terugverhuizen .

Ik BLIJF niet aan de gang. Trouwens, dit is officieel EmDee's domein.

Is Gizmo een POP !?

als ik zin heb om een film te kijken en ik kan er zo geen enkele kiezen. dan kom ik naar moviemeter.nl en lees ik hier enkele reacties op het beschikbare aanbod. wat mij dan opvalt is dat de objectieve beschrijvingen mij tot in zoverre interesseren dat ik mijn gevoelsbelevenis hierop loslaat en mijn fantasie dus aan het werk zet. subjectieve beschrijvingen, mits goed onderbouwt geven een veel directer beelt door aan mijn gevoelsbelevenis en geven daardoor een veel beter beeld van de film. slecht onderbouwde subjectiviteit, zoals geschreeuw van: "verschrikkelijk.Eén van de weinige films die ik na een dik kwartier blij was te kunnen afzetten. Crap", bijvoorbeeld, heb je als lezer natuurlijk helemaal niets aan tenzij erbij wordt vertelt waaróm die film dan wel zo slecht is in zijn/haar ogen. Voor de schrijver/schrijfster zelf is het natuurlijk wel heerlijk om ff lekker op een film uit te halen of om er één ontzettend te prijzen, omdat de gevoelens die de film je geven een wezenlijk onderdeel zijn van het Ik van die persoon en een aanval op een film die mooi gevonden wordt als een aanval op zichzelf gezien wordt; net als een film die jij niets aan vond, maar door anderen goed gevonden wordt, opgevat wordt als een soort persoonlijke beledeging (in de trant van: zij durven beweren dat ik de film niet snap, ooh wat een eikels!) :S.

Ja, maar ik vond het ook een erg goede film hoor En alleen maar negatieve punten geven zou onterecht zijn.

Goed, om Kappeuter & Emdee te pesten...

Vonden jullie het moment dat Legolas tijdens een gevecht het paard bestijgt (nou, ja, hij greep het vast op volle snelheid en met een achterwaartse salto zat hij er boven op) niet ook ge-wel-dig?

Ik vond het Overweldigend-Ge-Wel-Dig !

De eerste keer had ik zoiets van WTF!? Toen ik de film voor de tweede keer zag wist ik niet eens meer dan het zo fantastisch was !! Ik had weer een "WTF !?" moment omdat ik het gewoon weer niet zag aankomen... lekker is dat...

Ik vond die paardspringaktie erg ongeloofwaardig, eigenlijk .

Ja jongen, als je dat niet geweldig vindt, dan snap je het gewoon niet. Misschien als men over veertig jaar hier nog over praat, en je wat volwassener bent, dat je het dan doorkrijgt

huh waar?

Als ik nog even mag zeiken: ik vind die eerste reacties op een film altijd wel geinig om te lezen, zolang de persoon maar bereid is om die later toe te lichten (al dan niet onder druk van de rest ).

Als ik met iemand een film zit te kijken waar ik echt geen donder aan vind, dan is mijn eerste reactie bij de end credits niet "nou, ik vind hem slecht om dit en dit en dat, maar toch heb ik wel begrip voor bla bla bla en de uitwerking van die en die persoon liet te wensen over", het zal meer iets worden van "zo, dat was me een kutfilm!".

Maar oké, persoonlijke mening, ga vooral door met deze interessante discussie

subjectivisme > objectivisme

zie ook cinema subjectivista!

bij Memento (2000):

Reacties als die van Newbie zijn wat mij betreft eenvoudig te verklaren. Memento is gewoon zijn smaak niet. Dat kan natuurlijk, smaken verschillen en dat moet vooral zo blijven. Helaas is voor veel gebruikers van Moviemeter "smaak" het enige criterium dat telt, om een film te waarderen. Dat soort filmliefhebbers wenst kennelijk niet de moeite te nemen om verder te kijken dan zijn of haar neus lang is. Meningen enkel en alleen gebaseerd op smaak zijn wat mij betreft niet objectief en doen geen recht aan welke film dan ook. Als dit soort gebruikers vervolgens een waardering in stemmen toekent, zie ik dikwijls een scheef beeld ontstaan. Waarderingen van een halve, of 1 hele ster, zijn aan de orde van de dag, alsof we te maken zouden hebben met het slechtste product uit de filmgeschiedenis. Veelal blijkt dit niet zo te zijn. Zelf hanteer ik de volgende regel bij het uitbrengen van een stem. Iedere ster stel ik gelijk aan 2 punten. 1 ster is dus gelijk aan twee punten, 2 sterren gelijk aan 4 punten en vijf sterren gelijk aan 10 punten. Waardeer ik een film op slechts (!) 2,5 ster dan is dit wat mij betreft een onvoldoende (namelijk 5 punten). Ik zou graag zien dat meer users zich bij deze methodiek aansluiten, dan kom ik ook geen recensies meer tegen in de trend van: ik vond het een goede film, 2 sterren....

Waarom zou ik een film beoordelen anders dan op mijn persoonlijke smaak? Ik ben een filmliefhebber, geen analyticus.

Je reactie als crewlid valt me tegen, Kos. The Lord of the Rings trilogie is bijvoorbeeld niet mijn favoriete genre, niet mijn smaak dus. Met smaak bedoel ik dus eigenlijk voorkeur. Het is wel erg simplistisch om films af te branden als deze niet aansluiten bij je voorkeur. Daar staat het hier vol van op Moviemeter:"het was mijn smaak niet 1 ster", maar daar prik ik wel doorheen. Dat doe ik in ieder geval niet. Waar het mij omgaat is dat ik oog blijf houden voor zaken als: acteerniveau, plot, originaliteit, gebruik van filmmuziek etc. In de regel kom ik dan tot een vrij gewogen objectief eindoordeel van een film, zonder de analyticus uit te hangen. Tot slot nog even dit Kos: Wie denk je wel dat jij bent, om te beweren dat ik niet zou weten wat een objectieve mening is? Ik zou nu een opmerking kunnen maken dat begrijpend lezen niet jouw sterkste punt is, maar dat zou flauw zijn.

Dat is inderdaad flauw. Een objectieve mening zoals jij die beschrijft is geen objectieve mening. Het acteerwerk, camerwerk etc. mag dan wel goed zijn, maar dan kan de film me nog wel mateloos irriteren.

Als ik jouw voorbeeld van LOTR neem, dat verhaal interesseert me vrij weinig, dus ik geef een aantal sterren voor de mooie plaatjes onder andere. Dat betekent niet dat ik dan maar 1 ster geef of zo, maar ik ken genoeg mensen die doodmoe worden van die film en 'm het liefst na 10 minuten zouden afzetten, dus dan lijkt 1 ster me wel gerechtvaardigd.

Objectieve meningen bestaan niet.

Hier ff de betekenis van het woord "objectief" rechtstreeks uit de Dikke van Dale: "zich bepalend tot de feiten, niet beïnvloed door eigen gevoel of door vooroordelen". Niet om flauw te doen, of jou aan te vallen, maar slechts bedoeld om mijn opvatting over objectief te ondersteunen. Je 2e reactie vind ik overigens veel genuanceerder. Voor de wijze hoe jij hebt gestemd op bv LOTR heb ik natuurlijk begrip, maar als anderen (in jouw voorbeeld) na 10 minuten de film uitzetten en dan 1 ster toekennen...dat vind ik niet correct. Ik heb bijvoorbeeld Dogville vrij snel afgezet. Natuurlijk heb ik ook geen stemmen toegekend.

In jouw geval duidelijk niet.