De plaats van klassieke cinema in de hedendaagse smaak

We hebben het hier over klassiekers, ik ga niet voor elke film die ik zie meteen heel internet afzoeken, het moet me eerst wel interesseren. Klassiekers zijn films die door veel mensen als zeer goed zijn beschouwd, dat wekt mijn interesse. Dat wil overigens niet zeggen dat ik ze dan meteen goed vind, ik neem alleen eventuele achtergrondinfo mee (kan ook negatief uitpakken).

Wat Basho betreft, die quotes vond ik niet boeiend, dus daar ga ik me verder ook niet in verdiepen.

Wat ook nog meespeelt bij het tonen van interesse in de filmgeschiedenis, is juist dat het meer inzicht geeft in de huidige cinema.

Salo werd door Zavo genoemd als film waar hij van vindt dat je niet mag oordelen als je niks van de achtergrond ervan weet. Buiten het feit dat Passolini erdoor door vermoord zou zijn had ik haast totaal geen voorkennis van en vond het een indrukwekkende film. Ik zie niet in hoeveel anders dat is dan als ik de film had afgekraakt zonder voorkennis.

Ach, je mag wel oordelen, alleen vind ik dat oordeel dan op weinig gebaseerd. Over Salo wist ik zelf ook niet veel, ben pas na het zien van de film informatie gaan zoeken.

En zo wordt iemand die vaak genoemd wordt als de grootste poeet uit Japan wel heel snel aan de kant geschoven. Met zo ongeveer dezelfde ongeïnteresseerde houding die jij sommige filmliefhebbers lijkt te verwijten.

Ach ja, misschien kan je moeite gaan doen als Yamada-kun er na 30 jaar als klassieker staat. Wel illustratief dan waarvoor "interesse" staat bij sommige mensen vind ik.

Ook daar mag je dus stevige vraagtekens bij zetten vind ik, maar dat gaf ik al eerder aan (met dat Matrix voorbeeld).

OK, misschien is Basho wel interessant, alleen mijn interesse is niet gewekt door die film, verder heb ik ook niet veel met poezie. Hier geef jij dus zelf aan dat het wel loont om je ergens in te verdiepen, je bent het dus met me eens?

Ten eerste denk ik niet dat dat gaat gebeuren, ten tweede, waar staat "interesse" dan voor volgens jou? Ik begrijp je echt niet.

Ik ook dat heeft mij wel een leuke verrijking gegeven op wat ik eerder al zo mooi vond, maar het heeft geen invloed op mijn waardering in cijfers. Bij jou wel?

Soms kan dat wel het geval zijn, omdat je soms dingen ziet/weet die je anders niet gezien/geweten had. Overigens heb ik het dan meestal over 0.5* of 1* (en soms pas na herziening). Bij Salo ben ik geloof ik eerst wel gaan zoeken voor ik een stem heb gegegeven, omdat ik echt niet wist hoe deze film te beoordelen (vind ik nog steeds moeilijk). Als je wat context weet begrijp je 'm beter.

Helemaal niet, mij interesseert het geen moer dat die quotes van Basho zijn, al vind ik ze wel mooi aansluiten bij de sfeer en de toon van de film. Ik probeer er alleen achter te komen welke films nu meer aandacht verdienen dan andere.

Ten tweede vind ik het redelijk flauw om je "interesse" af te laten hangen van een imago van een film. Het feit dat klassiekers extra krediet verdienen omdat ze nu eenmaal de tand des tijds doorstaan hebben (en zoals djelle al aangeeft, gezien de houding van bepaalde filmfans blijkt dat ook niet eens zo moeilijk te zijn) vind ik maar vreemd. Vooral omdat je nu potentiële klassiekers geen aandacht gunt omdat ze hun status van klassieker nog niet waargemaakt hebben. Zoals de stelling nu staat, zullen een aantal filmfans hier binnen 30 jaar zekere films meer kansen geven dan dat ze ze nu geven.

Als Yamada-kun na 30 jaar toch staat als klassieker krijgt die plots meer krediet. Ik vind dat een enorm verdraaide vorm van filmbeleving eerlijk gezegd.

Dat is gewoon één aspect waarom een film mijn interesse kan hebben, er zijn nog talloze andere redenen waarom ik een film interessant kan vinden.

Wat is dit nu weer voor onzin? Ik heb die film toch gekeken? En dat dat een potentiele klassieker is is jouw mening, ben ik het niet mee eens.

Het punt is niet of ik vind dat het een toekomstige klassieker wordt of niet (wat ik zelf ook niet denk trouwens), wel dat je minder bereidt bent tijd (vooraf en achteaf) in de film te investeren omdat het geen klassieker is.

Dus was mijn stelling, stel dat Yamada-kun binnen 30 jaar wel een klassieker blijkt, dan ga je er dus wel extra inspanningen voor leveren, qua achtergrondinformatie en dergelijke ? (zaken als "Yamada-kun was de eerste Ghibli productie die volledig op de computer gemaakt werd").

Onderhond heeft wel een punt. Natuurlijk ga ik vaak op zoek naar extra info over een film bestempeld als een klassieker, maar verhoudingsgewijs stukken minder als bij een film die zo'n zogenaamde titel niet heeft. Als ik een Iraanse film van 3 jaar terug tegen kom, ben ik sneller geneigd om mij er in te verdiepen als een al gevestigde film.

Misschien wel, ja. En wat is daar mis mee? Er kunnen overigens ook andere redenen zijn zoals ik al zei, als ik het wel een hele goede film had gevonden of de quotes van Basho me wel hadden aangesproken had ik me er ook in verdiept.

Dat zal best, maar dat heeft weinig te maken met deze discussie lijkt me. Dat mensen achteraf tijd willen investeren in een film die hen geboeid heeft is maar normaal. Het gaat er toch vooral over dat filmfans meer (moeten) investeren wanneer ze met een klassieker te maken hebben.

Ik vind het dus krom om op basis van een stempel gegeven door één of andere garde te gaan bepalen hoeveel energie je in een film wil steken.

Verder wijs ik er ook op dat een film als Yamada-kun nu al enig historisch belang heeft, maar daar kom je binnen 30 jaar misschien nog wel achter.

Van mij moet niks, er wordt hier alleen uitgelegd waarom dat interessant kan zijn. Ik vind het volstrekt normaal.

Je gaat mij niet wijsmaken dat jij dat niet doet, alleen is die 'garde' bij jouw misschien een andere.

Tjonge, wat een frustratie dat ik die film wat minder vond zeg.

Dat ga ik inderdaad niet doen, maar meer omdat het mij weinig interesseert wat jij gelooft, en je er alle blijk van geeft dat je je gedacht toch al klaar hebt. Zinloos dus

Sorry dat ik consistent één voorbeeld blijf aanhouden . Wat mij betreft discussieert dat makkelijker. Ik kan ook een beetje afwisselen tussen Yamada-kun, Tetsuo en waarschijnlijk nog een paar films, maar dat komt de duidelijkheid niet ten goede. Het is gewoon een goed illustratief voorbeeld, meer niet.

Ondertussen niet meer inderdaad, die stelligheden rond Salo heb je alweer ingetrokken. Er zijn echter nog andere mensen in deze discussie.

Slecht voorbeeld. Dit is nu precies een film waar ik me wel wat meer in heb verdiept (omdat hij een bepaalde status heeft ja), dat heeft me echter niet overtuigd van de waarde van die film.

Ik hoop dat je het dan over de waarde van de film zelf hebt, niet de "filmhistorische" waarde. Anders mag je je nog wat verder gaan verdiepen

Daar heb ik het inderdaad over. Die "filmhistorische" waarde is volgens mij ook niet zo heel groot, maar dat wordt off-topic.

Daar had ik het eerder in dit topic over, en die is aanzienlijk te noemen.

Om het eens in de stellige termen te zeggen, waarmee fans van klassiekers en historisch filmbesef zo graag uitpakken : zonder Tetsuo had Hana-bi nooit gewonnen in Venetië en had je een groot vraagteken mogen zetten bij de huidige heropleving van de Aziatische film.

Beetje ver gezocht hoor .

Want ?

Er is wat dat laatste betreft geen verschil tussen klassiekers en niet-klassiekers. Dat maak jij ervan door die uitspraak hier in een andere context te plaatsen.

Hoe moet ik dat nu anders opvatten?

Je maakt er een zootje van djelle.

Ik snap ook je vraag niet, je moet het zo opvatten als het er staat.

Ik vind dat niet bepaald een logische oorzaak-gevolgtrekking.

Niet dat ik er mee zit of zo . Ieder z'n eigen klassiekers.

Dat vind eigenlijk ik wel een mooie conclusie voor dit topic.

Ik noem Tetsuo ook geen "klassieker", ik had het over het filmhistorisch belang van de film. De bijdrage aan de overwinning van Hana-bi was essentieel (aangezien de andere juryleden eerst verward en gelaten reageerden op de film). De reden waarom Tsukamoto daar uberhaupt was, was de erg goeie ontvangst die Tetsuo kreeg op het filmfestival. En Hana-bi wordt gezien als een (zo niet dé) sleutelfilm in de recente heropleving van de Japanse (en daaruit volgend Aziatische) film.

Dus filmhistorisch zeker belangrijk.

Conclusie? Dat is nu net het hele punt. Ieder zijn klassiekers, of:

En leg nu eens uit hoe ik die zin, die tekst van jou anders zou moeten opvatten Zavo? Je hebt duidelijk ondermeer gezegd dat je je er meer in zou verdiept hebben, als...

Terwijl je vindt dat je voor klassiekers moeite moet doen, ook al vind je het (zonder veel achtergrond info) niet direct een geweldige film.