Leeftijd, opleiding en filmwaardering

Bij Taxi Driver (1976):

De meeste mensen bij mij in de klas wel. Maar op een VMBO zal dat inderdaad heel anders zijn ja...

Ik heb 't wat dat betreft niet over opleidingsniveau hoor.

Nee, maar het is toch logisch dat je zulke mensen eerder tegenkomt op een VWO dan op een VMBO?

Dat durf ik niet te zeggen: opleidingsniveau heeft wat mij betreft geen bal te maken met levenservaring, emotioneel niveau, maatschappelijke betrokkenheid etc etc.

Mijn ervaring is niet per definitie zo. Ik heb zowel tussen laag opgeleiden gewerkt als op een universiteit gezeten en opleidingsniveau zegt heel wat minder dan veel mensen denken.

Opleidingsniveau heeft er inderdaad nog niet eens veel mee te maken. Het is nu eenmaal een beetje een algemene vaststelling dat erg jonge filmkijkers van 13,14 jaar nogal vaak met ander ogen naar films kijken dan op latere leeftijd. Zo zal je bv echt niet veel hoge stemmers vinden van 14 jaar bij Taxi Driver hoor. Ik zei dan ook 'de meeste' he Sander, dus ik scheer jullie niet over 1 kam. En ik weet wel dat jij een uitzondering bent.

Bij Taxi Driver (1976):

Dat is waar, maar VWO'ers begrijpen sommige dingen wel wat beter. En het is nog veel belangrijker dat zij zich doorgaans op jonge leeftijd veel meer voor dingen als diepere lagen interesseren dan mensen op een VMBO. Dat merk ik tenminste heel duidelijk.

Ik heb dezelfde ervaringen ondervonden.

Haha, gelukkig.

Nee, dat is niet zo. Ik heb op de havo een tijd lang gedacht dat mensen van het vwo veel slimmer waren, maar geloof me: dat is lang niet altijd zo.

Op de universiteit zitten ook nog aardig wat domme rukkers .

Wat mij betreft heeft het ook vooral met doorzettingsvermogen te maken. Weet zeker dat sommige met wat meer moeite zo op veel hoger niveau zouden kunnen zitten. Als je niet vaak een fim kijkt blijf je in het algemeen vaak wel hangen in bepaald soort vermaakfilms. Daar is echt weinig verschil in tussen laag en hoog opgeleiden. En ook hoe ze denken etc.

Klopt, maar het gemiddelde niveau ligt wel hoger .

Denk zelf dat opleidingsniveau niet direct van invloed is op filmbeleving maar dat personen die een hoger opleidingsniveau genieten, eerder openstaan voor en uitgedaagd worden door bv. zwaardere thematiek of niet-mainstream cinema. Alhoewel leeftijd daarbij ook meespeelt.

Ik ben het wel met neo eens.

Toen ik mijn studiegenoten naar hun favoriete films vroeg, kwamen titels als White Chicks en Beerfest naar voren. Zij kijken dan ook niet zoveel films en dan ontdek je ook minder.

Mijn vader heeft wiskunde gestudeerd en die kijkt over het algemeen alleen maar actiefilms zoals Seagal en dergelijke.

Dat verwonderd mij niet. Opleidingsniveau heeft zelfs vaak een averechtse invloed op het niveau van films. Zo ken ik heel veel mensen die via hun opleiding of beroep dagdagelijks veel moeten nadenken en/of emotioneel bezigzijn met allerhande zaken. De reden waarom ze dan vooral luchtigere films kijken is simpel: ze willen zich eens ontspannen. Eens niet moeten nadenken en/of tobben over het leven.

.

Ik moet er niet aan denken dat ik na een lange dag nog naar Tarkovsky ga kijken. Die bewaar ik liever voor als ik goed uitgerust ben.

Dat is dus precies wat ik bedoelde. En een aantal van die personen zullen ook op jongere leeftijd eerder openstaan voor zulke films, en er ook sneller geïnteresseerd in raken. Ik zeg niet dat het altijd zo is, maar ik heb wel het idee dat dit vaak opgaat.

Daar had ik nog niet zo over nagedacht, en je zou wel eens gelijk in kunnen hebben. Maar de oorspronkelijke discussie ging over 14- of 15-jarigen, en die hebben nog niet zo'n beroep.

ik, pas 15 geworden, havo 3, 5* taxi driver

Ik ook, alleen dan nog wat jaren jonger toendertijd. In het algemeen lijkt het echter wel te kloppen, uitzonderingen daargelaten.

zowat iedereen uit m'n klas vindt een goedkope actiefilm nog beter dan 2001: a space odyssey, bijvoorbeeld

Opleiding of beroep, zei ik. Wie godganse dagen met zijn neus in de studieboeken zit, gaat soms minder vlug de neiging hebben te kiezen voor een film waarbij ie nog een keer zijn hoofd voor moet gebruiken. Begrijpelijk.

Anyway, ik denk dat opleidingsniveau uiteindelijk niet zoveel doet (ken ongeveer evenveel laag als hooggeschoolden die openstaan voor andere films), maar dat het eerder een individuele kwestie is. Je kan net zo goed een 14-jarige hebben die leert voor timmerman, maar heel geraakt wordt door diep menselijke thema's, en aan de andere kant een 14-jarige die ooit dokter kan worden, maar qua films alleen maar behoefte heeft aan de doorsnee hollywoodpulp. Openstaan of uitgedaagd worden voor iets, heeft veel meer te maken met de persoonlijkheid van iemand dan met het onderwijsniveau waarin iemand zich bevind.

Bij mij op school vinden ze films zoals Ghost Rider een top film.

Maar ja ik vind films zoals Amélie leuk en ik doe VMBO basiss dus opleiding zegt niet altijd alles.

? Denk je dat Amelie door sommige alleen als een film voor hogeropgeleide wordt gezien? Is een hele toegankelijke film hoor.

..voor meisjes.

Of opleiding ermee te maken heeft? Lijkt me toch niet. Erg veel VMBO'ers komen in de multimedia business terecht en daar hoort film ook bij, dus interesse hebben ze zeker. Dat VMBO'ers minder snel maatschappijkritiek of emotie in een film kunnen herkennen is absolute flauwekul, want als we toch mensen over een kam gaan scheren kun je net zo goed beweren dat de VWO'ers de ontzettend droge 'kennis en feitjes' mensen zijn die juist een veel opervlakkerige kijk hebben op het leven omdat ze zich overgeven aan het systeem. (even ter informatie: dit is dus ook flauwekul hoor )

Ik heb dus VMBO gedaan en ik kan je vertellen dat er inderdaad erg veel kinderen precies zo zijn als jij je voorsteld, maar die heb je ook gewoon bij de HAVO en zelf bij het VWO. Een van de redenen waarom ik juist veel minder goed kennis en informatie oppik is waarschijnlijk omdat ik veel meer nadenk over andere zaken, waaronder ook 'levensvragen' (houd mij nog dagelijks bezig). En dit had ik ook al op m'n 15e.

Wat leeftijd betreft, dat heeft zonder twijfel met verschillende filmwaardering te maken. Het is echter wel de vraag (bij mij in ieder geval) of het puur met smaak te maken heeft, of gewoon met 'het niet beter weten'. Wat er vooral met mij is gebeurd is dat ik mijn interesse flink heb uitgebreid, maar van veel films weet ik toch wel dat ik ze een paar jaar terug ook goed had gevonden, ze konden me toen gewoon niet interesseren. Wel vervelend dat sommige films ook compleet veranderen naarmate je ouder word. Er zijn erg veel films die ik echt geweldig vond die me nu niet meer zoveel kunnen boeien. Ze leken groter, spectaculairder, mooier of grappiger. Hield erg veel van lekkere crappy en cheesy films, iets waar ik nu ineens veel minder zin in heb. Verder zie ik mezelf nog niet echt als een 'volwassen' filmkenner, ben toch echt nog steeds iemand die liever een blockbuster ziet dan een realistisch drama.. en dat vind ik helemaal niet erg Het voelt zelfs gezond op de leeftijd die ik nu heb en probeer gewoon te genieten van grootse special effects, lekker vlot gemonteerde films en tienerdrama zolang ik dat nog kan en ik hoop natuurlijk dat dat erg lang zal zijn

Nou mensen die films zoals Honey de beste film ooit vinden zullen zo'n film als Amélie saai vinden denk ik.

Ik vergelijk mijn smaak weleens met die van mijn drie jaar oudere broer. Hij heeft een minder hoge opleiding genoten dan ik en houdt van films die de tieners van vandaag (hij is zelf 28) leuk vinden. In zijn geval heeft het denk ik wel met opleiding te maken.