Leeftijd, opleiding en filmwaardering

Kunst communiceerd zo wel op het gevoel als op het verstand (gebruik bewust niet de term intellect). Ik kan gevoelsmatig weinig ophebben met het werk van Rembrand, maar wel onder de infruk zijn van de door hem ingezette verandering en zijn techniek. Die laatste twee zijn inzichten doe door kennis (opleiding) ontwikkeld worden.

Dat Fortune zijn bevindingen op zichzelf baseerd diskwalificeerd zijn betoog.. 1 = geen bij onderzoek naar groepsgedrag.

Kennis lijkt me. En je inlezen komt m.i geen (hoge) intelligentie bij kijken.

Toch wel lijkt me. Iedere film brengt een gevoel teweeg, of het nou een simpele of juist ingewikkelde film is. Een kind kan ook wel schrijven, leuke film, slechte film. Maar waarom? Dat goed onder woorden brengen, dus je gedachten goed op papier krijgen vraagt echt wel intelligentie (en ervaring). Kennis krijg je doordat je achtergrondinformatie over een film hebt gelezen.

Rare opmerkingen? Naast het feit dat je niet begrijpt wat ik in mijn berichten opmerk (maar vervolgens wel ondoordacht op reageert) weet jij het natuurlijk beter dan de kunstwetenschappen (waaronder sociologen) die jarenlang onderzoek hebben verricht. Ik ben verder klaar met deze argumentloze welles nietus discussie.

Door je in de materie te verdiepen kan je de verschillende facetten/lagen van het medium gewoon 'ontleden'. Daar hoef je geen intelligentie voor te hebben, je hoeft je slechts in te lezen over het desbetreffende onderwerp.

Het ligt mij helemaal niet gevoelig maar er kan toch over gediscussieerd worden en ik mag toch mijn persoonlijke mening verkondigen. Ik vind het sowieso een interessante discussie.

Zelfs zonder kennis zou een film je moeten aanspreken. Begrip, inzicht en een open houding vind ik te breed om te zomaar te noemen en ja dat is belangrijk, niet alleen in film maar gewoon in het leven maar dat heeft verder toch weinig met opleiding te maken.

@Naomi

Daar is natuurlijk wel intelligentie/opleiding voor nodig. Om te beginnen moet je kunnen lezen en daarmaast belend raken met de therminologie. Nu kan iemand met een iq van laten ze zeggen 65 dat natuurlijk allemaal leren, maar snel zal het niet gaan. Daarnaast zal zo iemand waarschijnlijk genoeg andere zaakjes aan zijn hoofd hebben. Daarnaast durf ik wel te stellen dat iemand van universitair denk en kennis niveau dergelijke zaken veel makkelijker zal oppakken. Daarom acht ik de kans groot dat intersse in 'moeilijke films' (film waarbij achtergrondkennis van de onderliggende thema's, technieken en plaats in de filmgeschiedenis bij kunnen dragen aan de waardering), hoger zal liggen bij hoog dan bij bijzonder laag opgeleide/intelligente mensen.) met natuurlijk madda's uitzonderingen op die stelling.

Iedereen baseert toch zijn mening uiteindelijk op zichzelf. Ik ben niet met bronnen of iets dergelijks bezig geweest nee, maar lijkt mij dat er een kern van waarheid in zit. Je kan het er verder oneens of eens mee zijn of het gigantische onzin vinden maar diskwalificeren vind ik een beetje overdreven. Dit is een discussiesite en dan kan je toch verkondigen wat je vindt over bepaalde onderwerpen. Overigens heb ik geen intentie om onderzoeken of iets dergelijks in die richting te gaan doen en wist ook niet dat het daar perse om ging.

En je moet sommige films eerst intellectueel benaderen, voordat je ze uberhaupt kan 'voelen'. Bepaalde scènes uit bepaalde films raken je pas emotioneel wanneer de betekenis je duidelijk is, wanneer er een context is (rationeel). Ik noem altijd het einde van Antonioni's L'Eclisse.

Dan ben je lichtelijk retarded Reinbo.

Nee, het gaat hier immers niet om een mening, maar om een analyse. Als ik mij zo baseren op de mensen uit mijn omgeving krijg je een heel vertekend beeld. Ken namelijk weinig laag opgeleide mensen en degene die ik ken hebben geen enkele interesse in film. Maar dat lijkt me totaal niet representatief.

Ja, dus..... Speelt intelllect en opleiding wel degelijk een rol lijkt me. Het uitvergroten brengt vaak wel tendensen aan het licht.

Het gaat de hele tijd om IQ maar EQ lijkt mij veel relevanter.

Ik kan er misschien wel 't meest over zeggen aangezien ik iemand ben die op een universiteit begon en eindigde als arbeider in een fabriek. Mijn vriendenkring bestaat uit hoogopgeleiden en arbeiders en in beide kringen constateer ik hetzelfde: er zijn maar weinig lui die affiniteit hebben met kunst.

Ook IQ natuurlijk. Je moet het wel kunnen vatten.

Wat ook moeilijk is omdat het 1 met het ander verband houdt denk ik.

Denk dat de term 'verstand' de lading beter denkt. Is immers een combinatie van IQ, EQ, intuïtie en kennis.

Verstandige mensen verdoen hun tijd niet met het kijken van films.

Auke Briek wrote:

(quote)

Moet je ook kunnen spellen?

iphone.....

Nee met discussiëren over opleiding, intelligentie en leeftijd....

Ach, uiteindelijk zijn we allemaal 'een beetje dom.'

Grappige discussie.

Valt wel mee, het is maar net of het je boeit of niet, de ene kijkt er dieper in dan de ander, heeft geloof ik niets met opleidingen te maken..

Ik denk dat zeker leeftijd en persoonlijke situatie een rol zullen spelen bij filmkeuze. Als volwassene ga ik ook niet meer naar dingen voor kleuters kijken. Zogenaamde kinderfilms en animatiefilms kan ik nog steeds waarderen als ik ze leuk of grappig vind of omdat het gewoon een oude favorite is.

Dat ik niet zo veel interesse heb in films over liefdesperikelen zal misschien wel te maken hebben dat ik niet getrouwd ben en ook geen relatie heb. Maar aan de andere kant toen ik wel een relatie had, vond ik romantische films eigenlijk ook niet boeiender. Voor mij heeft dat gewoon te weinig om het lijf al zijn er altijd wel uitzonderingen zoals West Side Story maar die kijk ik vooral voor de songs, muziek en dans.

Zelf heb ik een hogere opleiding genoten, maar dat wil niet zeggen dat ik steeds voor films met een complex verhaal zou kiezen. Ik hou eigenlijk zelfs helemaal niet van die films voor de zogenaamde intelligente televisiekijker. Als ik soms hoor van mensen, oh vond je die scène of die dialoog niet briljant of vond je niet dat die film geweldig in elkaar zat, dan frons ik wel eens de wenkbrauwen. Maar dat komt natuurlijk omdat die mensen de film heel anders beleven, op een heel andere manier naar het medium keken, naar iets heel anders op zoek gaan in een film dan ik. Ik kan me wel moeilijk voorstellen dat laaggeschoolden zouden kiezen voor zulke films, maar dat ze allemaal voor films met weinig verhaal zouden kiezen denk ik ook niet. Er zijn ook intelligente mensen die kiezen voor actiefilms of romantiek met een minimaal plot en daarvan kunnen genieten.

Ik denk er toch anders over. Ik zie toch dingen die eigenlijk voor kleuters zijn gemaakt, vaak zijn dit wel kortere films, en dat vind ik ook wel grappig. En als een volwassene fimmaker dan gaat uitleggen, ik heb eerst dit en toen dat gedaan, dan zou ik vervolgens antwoorden, dat heb je dan geweldig gedaan. Ook als het voor een andere doelgroep. Zo bekijk ik veel van die familie-animaties dan ook en niet voor het verhaal, dat ik misschien al duizenden keren heb gezien.

Ik blijf er toch bij dat het interesse en je karakter is. Een hoog opgeleide kan uren gaan uitweiden over een mooi schilderij. Een andere hoog opgeleide, zou al vrij snel afhaken en iets anders willen zien. Als je dan samen bent, zul je een compromis moeten sluiten. Dat is met films niet anders.

Ik zou aan de andere kant ook wel kunnen meekijken met een kleuter naar zulke programma's en ik kan wel degelijk waarderen hoe die dingen gemaakt worden. Heel vaak zijn deze heel interactief en leren de kinderen van alles bij (Dora is een goed voorbeeld). Maar op mezelf ga ik niet naar zulke programma's kijken omdat ik niet meteen de doelgroep ben en voor ander entertainment zou kiezen.

Om in mijn eentje een uur lang naar de sprookjesboom te kijken vind ik ook niks . Maar als het iedere dag vijf minuten is, vind ik helemaal geen probleem.

Dit artikel stond vandaag in het tijdschrift Knack:

Politieke voorkeur voorspelt filmkeuze

En is dat zo? (Nou het is nog geen 2015 maar lijkt me sterk dat er in een jaar nog erg veel gaat veranderen)