Leeftijd, opleiding en filmwaardering

flauw, flauw, maar toch zeg je iets dat heel erg waar is. Van docenten uit alle lagen van het onderwijs hoor ik vaak klachten over de spelling van hun leerlingen/studenten. Het zal toch wel iets met het basisonderwijs te maken hebben, of misschien wel met het vele gebruik van de computer. Interessante zaak, dat wel.

Daar ben ik het helemaal mee eens en daar streef ik ook naar

We hebben zowaar een opvoedende functie tegenwoordig. .

Haha, zover ik me iets aantrek van wat andere vinden: ja, maar zoals de reclame dat zo leuk zegt: je hebt honderden ouders

Natuurlijk, hoe langer je op MovieMeter bent hoe sneller je leert wat goeie films zijn .

jullie zitten zo te praten over dat ik beter moet opletten in de nederlandse lessen en dat veel docenten klagen over het slechte niveau van spelling maar sommige mensen kunnen daar nietst aan doen of hebben er veel en veel meer moeite mee zoals mensen die dyslexie hebben, zoals ik ik doe heel erg mijn best en blijft er moeite me hebben

dat wou ik even zeggen omdat je niet zomaar mensen kunt beschuldigen dat ze niet goed opletten in de les

jella 14 ( dyslexie )

Die vat ik even niet??

En een fijne verjaardag davidov..

En ik weet, er zijn mensen die zo beoordelen. Ik erger me er ook aan. Maar ik voel mij aangesproken, want ik heb ook een dikke 5.0 gegeven voor de film!

Maar ik vind mijzelf, zoals ik al heb duidelijk gemaakt hierboven , dus absoluut níet een of ander dom iemand die zomaar zonder nadenken een film beoordeeld.

Absoluut niet.

Ik zie ook minpunten aan de film, maar ik heb duidelijk een andere smaak en mening hierover

En ga nou maar lekker feesten . Ik zal ook wel even stoppen dan, even .

Heb weleens toen ik een jaar of 10 was geprobeerd films als Ce'ra Una Volta Il Weste of Kolya te laten zien op de lagere school, maar dat ging er bij niemand in. Bij sommige begint hun filmsmaak zich al te ontwikkelen op hele jonge leeftijd. Heb vanaf eerder genoemde leeftijd van alles met elkaar afgewisseld. Alleen het echt verwoorden in recensie liet natuurlijk langer op zich wachten.

Ik vind het jammer dat relatief weinig oudere gebruikers zich mengen in discussies op deze site. Dit zal wel te maken hebben met de stroeve inburgering van het fenomeen internet, iets wat jongeren met de paplepel ingegoten wordt.

Beste Jella,

Niemand valt je aan. Ik word dagelijks heel veel geconfronteerd met dyslexie en weet wat het inhoud. Wat je alleen veel op deze site ziet, zijn opzettelijke spellingsfouten of snelheids/slordigheidsfouten en die maken een bericht niet echt prettig om te lezen.

En ik ben de grootouder.

Haha, mijn ouders zijn nog ouder dus je moet nog wachten tot die promotie

Niet zo snel op je teentjes getrapt! Als je er moeite mee hebt is het wellicht handig om, als je een wat langer stukje typt, Word te gebruiken (en dus spellingscontrole). Er stond trouwens ook een smiley achter he! Niet zo serieus oppakken..

Ik werk nu zo'n 10 jaar met jongeren. Vooral bij de jeugdbeweging lag het accent voor een groot deel op muziek en soms zelfs film. En dan merk je snel dat jongeren totaal anders stemmen dan ouderen. In grote lijnen bedoel ik dan, er zijn altijd wel jonge filmliefhebbers die veel films zien.

Ik was zelf 15 met Jurassic Park en 16 tijdens Lion King, 2 films die een enorme hype hebben gekend. Dat waren films die mij toen enorm aanspraken, terwijl tijdsgenoten als Carlito's way, Reservoir Dogs, Léon en andere voor mij totaal onbekend waren. Goeie films zagen we enkel met school: Heavenly Creatures, Daens, Shawshank redemption, Dead Man Walking... En je kan wel zeggen dat er toen geen DVD bestonden en zo, maar er waren evengoed videotheken. Als je nog praktisch geen klassiekers of echt goeie films gezien hebt, wat toen het geval was voor mij, zijn films als Lion King, Under Siege, Jurassic Park en andere blockbusters gewoon de max. Geweldige films die tot het beste hoorden wat ik ooit gezien heb. Niet moeilijk want ik had nog niet veel gezien.

Enkele jaren later leerde ik via tv en video ook wat oudere films kennen en ook minder commerciele films. Toen ik moest gaan babysitten rond 1997 was de kans enorm groot dat Titanic moest opstaan. En dat was niet voor de knappe dialogen, de special effects, het natte water of de single van Celine Dion, maar wel voor DiCaprio. Kinderen vonden vooral Titanic een goeie film vanwege Leonardo DiCaprio!

Dat gevoel had ik opnieuw met Pirates of the Carribean 2, waar ook davidov de keuze van tieners aanhaalde. Ik ben de film ook gaan zien. En we waren met een groep waar ook tieners bij zaten. En je raad het al, het eerste wat hen opviel was niet Johnny Depp maar wel de prachtige Orlando Bloom. Zij kijken niet naar de dialogen, de verhaallijn, de afwerking van de film, de originaliteit, maar wel naar de grappen in de film, het mooie lijf van Orlando Bloom, de one-liners, de fantasieachtige figuren zoals Davy Jones.... Zelfde fenomeen zie ik ook bij films van Hilary Duff of Lindsay Lohan die zowiezo aantrek hebben van tieners en hoog gewaardeerd worden, ongeacht de inhoud van de film waarin ze spelen. Films met DiCaprio hadden hetzelfde effect begin jaren '90.

Dat is trouwens geen verwijt naar tieners, ik ervaarde hetzelfde ten tijde van bvb Under Siege 2, die toen ik hem zag voor mij de ultieme actiefilm was. Als je maar een 100-tal films gezien hebt, kan je moeilijker oordelen over acteerprestaties, verhalen, cinematografie, ... Als je wat ouder wordt en meer films gezien hebt kijk je naar meer dingen dan enkel de look van een mooie acteur of actrice.

En zo kijk ik dus niet naar een film,

(En ik vind orlando bloom niet eens goed in die film -_-" Integendeel.

Elke zin bij hem moet zoveel veel inhoud krijgen dat het inhoudsloos wordt bijna...)

(Johnny Depp, Genieus, goede acteur.., veel talent! Goede rol naast pirates vind ik in Blow, )

(Edward Scissorhands...)

En Lindsay Lohan en Hilary Duff? Komaan, die kunnen niet acteren .

Ik kijk liever een film met Denzel Washington of Robert de Niro (Zo even 2 namen noemen van acteurs die ik wel goed vind bijv.)

En nee, deze keer geef ik dit commentaar niet omdat ik mij aangesproken voel, je hebt het over het algemeen...

Maar ik wil mijzelf hierin wel even laten horen.

Zo ben ik nou eenmaal, haha.

Ieder mag zijn voorkeur hebben, maar je moet volgens mij open staan voor alle uitgebrachte films, zelfs silent-movies en zwart/wit films en dat traagheidbeleving niet als negatief wordt ervaren. Ook toen werden uitstekende films gemaakt (doorgaans veel betere, maar dat is mijn mening door voortschrijdend inzicht door veel films gezien te hebben en leeftijd).

De mogelijk van filmherwaardering bestaat bij Moviemeter ook.

En dan heb je nog trends: "horror" is nu in, dus dat zal wel de scores beinvloeden...

Ik ben nu ook benieuwd, wat de starter van deze thread van de verschillende reakties vindt.

Ik begrijp je punt, en ik snap dat je nu het voorbeeld JP vs Reservoir Dogs aanhaald (in elk geval dat haal ik nu even uit je post). Maar (niet ter verdediging van JP) ik kan films als Reservoir Dogs niet waarderen, ik hou er niet van, en hoewel ik de DVD meerdere malen thuis heb gehad, meerdere malen hem wou kopen in de winkel, is dat alleen omdat ánderen die film zo goed vinden en niet omdat het mij trekt. Hoger dan een 3.5 haalt die film het niet. Hetzelfde met Lock, Stock And Two Smoking Barrels, had ik laatst geleend, het idee was leuk maar God wat vond ik de uitwerking saai. En toch staat die film hoog in de toplijsten. Waarom zou je er automatisch van uit gaan dat de films die hoog gewaardeerd worden automatisch ook de beste films zijn. Dat is voor iedereen anders. En of je het betwijfeld of niet, ik weet zeker dat ik gangsterfilms nóóit zal waarderen en dus films als The Lion King en PotC áltijd hoger zullen scoren. Maakt dat mijn mening dan ongeloofwaardig? Dat is voor je zelf om te beslissen, je hoeft me niet serieus te nemen, maar ik weet gewoon wat ik leuk vind en weet gewoon dat, The Lion King altijd op 1 blijft staan omdat ik dat persoonlijk (dat is waar het tenslotte om draait) een betere film vind dan The Godfather en The Shawshank Redemption. Snap je mijn punt?

Volgens mij lopen er twee discussies door elkaar heen.

Aan de ene kan is er de kwestie van smaak met betrekking tot genre. Ik vind de meest genres prima om te zien, maar bij mijn vader (om maar iemand te noemen), moet ik niet aankomen met: sf/fantasy/horror etc. Het zal bij hem nooit in de smaak vallen.

Dat is volgens mij wat jij bedoelt Angrod? Sommige genres liggen je gewoon beter dan andere.

Daarnaast heb je ook verandering van smaak met betrekking tot de stijl en inhoud van een film. (het volgende is generaliserend) Hoe meer films je ziet, hoe minder snel je tevreden bent over een film, althans zo gaat het bij mij. Dit is niet afhankelijk van het genre van de film, maar overstijgt genre.

Ja, maar hiermee bedoel ik dus dat het niet per se aan je leeftijd hoeft te liggen hoe je films beoordeeld. Smaak is daar een grote factor bij, dat wou ik even duidelijk maken. Dat je smaak niet automatisch veranderd in de algemene "oudere" smaak van gansterfilms, naarmate je ouder wordt.

Je smaak is voor een deel wel leeftijdsgebonden. Of noem het ervaringsgebonden. En filmervaring is veel minder als je jonger bent en nog niet veel hebt kunnen ontdekken. Je kan ook moeilijk Jurassic Park vergelijken met Reservoir dog. Misschien was dat een slecht genre, omdat dit een film is die ook niet iedereen graag ziet.

Als ik naar mezelf kijk in het genre van pakweg horror was dat bij mij als tiener vooral Gremlins, Piranha, Child's play en als toppers Exorcist, Jaws en Alien. Later heb ik ook andere klassiekers gezien die ik beter vind (toch dan de 2 eerstgenoemde) Last house on the left, The Shining, It, The thing, Omen, Dawn of the dead, ...

Hetzelfde met tekenfilms. Lion King is enorm knap en hoort ook tot mijn favorieten. Maar nu lijken jongeren enkel topscores te geven aan Finding Nemo, Shark Tale, Shrek, ... Ik zie zelfs Cars al in de top 50 van animatie staan. Maar als ik die films vergelijk met Nightmare before Christmas, Watershapsheuvel, Animal farm, Jungle book, Bambi, Toy Story, ... dan halen ze toch dat niveau niet. Shrek zit nog goed ineen, maar bvb Finding Nemo moet het vooral visueel hebben. Shark Tale, Madagascar en noem maar op zijn kwalitatief een pak minder.

Leeftijd is dus heel belangrijk. Niet dat je perse Godfather, Pulp Fiction, the Shining en Reservoir dogs moet goed vinden. Maar wel dat je op meer dingen let dan enkel mooie acteurs, grappige dingen en ook meer kunt vergelijken binnen het genre. Als ik zie naar de scores van sommige films: Saw II haalt 3.72, Pirates of the Carribean 2 heeft 3.93, Madagascar 3.26, ... Dat snap ik niet echt omdat die bij niet veel deden zeker die vervolgen wat mij betreft een pak minder waren dan hun voorganger. De scores ervan zullen misschien wel zakken in de komende jaren.

Films, die een ander referentiekader vereisen, zullen bij het ontbreken van 'dergelijke' ervaringen, ook anders ontvangen worden.

De ogenschijnlijke 'leegte' bij Eyes Wide Shut, Bin-jip of The Seventh Seal (commentaar: er gebeurt niks!) krijgen een andere invulling als je de thema reflecteert op je eigen ervaringen.

Jullie hebben allebei wel gelijk. De animatiefilms van tegenwoordig doen het idd goed vanwege het ''uiterlijk'', visueel is de film (FN) erg mooi, de film wordt dan , vraag me niet hoe, beter..

Het is wel zo dat ik vroeger de voorkeur gaf aan comedy's en bij de meeste ervan lag ik dan ook letterlijk plat, maar tegenwoordig niet meer zo, de meeste comedy's komen nu flauw over.

Nu zie ik liever (drama)films met zwarte humor, zoals American Beauty, dan een gemiddelde comedy-parodiefilm.

Ik zou ook nooit een drama film, of pakweg een film als The Green Mile van 190 minuten kunnen uitzitten, dat is nu wel veranderd, want inmiddels staat hij op nr. 3 in mijn top 10.

Ik kan nu films met meer diepgang, sterke acteerprestaties, geloofwaardigheid, vermakelijkheid waarderen en dat was een paar jaar geleden zeker niet zo.

Gangsterfilms worden toch vooral door jongere meer gewaard, en naarmate men ouder wordt minder worden bevonden in het algemeen. Dat is wat ik opmerk bij veel filmfanaten.

De 'ervaring' veranderd wel met het ouder worden, dat heb ik zelf ondervonden, maar of de smaak veranderd? Ik denk het niet. Met de jaren kan men wel meer inzicht krijgen over de bekeken films.

Iemand van 14 kan (volgens mij) een even goede smaak hebben qua film dan iemand van pakweg 30 of 40, maar bij het ouder worden blijft het 'puberachtige' weg en dat maakt al een heel verschil in het schrijven van een mening, men wordt volwassener zeg maar.

De smaak veranderd wel denk ik. Omdat je meer genres gaat ontdekken en zelfs binnen je favoriete genre meer films. Als tiener kende ik een tiental horrorfilms, en dat is nu wel een hele hoop meer. Ook zag ik vroeger nooit gangsterfilms, hoogstens 1 of 2 niet-Engelstalige films (wel Nederlandstalige natuurlijk) die we dan nog met school bekeken, zwart/wit was te oud om te blijven kijken, film noir was te moeilijk en te saai, en ik denk ook niet dat ik films als Lost in translation, La vita e bella, Reservoir dogs, Requiem for a dream enzo goed zou vinden als tiener. Films als Godfather, Apocalypse now en Deer Hunter heb ik maar vrij laat leren apprecieren.

Het is wel zo dat films die je als tiener gezien hebt nog meestal goed blijft vinden later. Maar dat heeft niet met kwaliteite te maken maar met jeugdnostalgie. Bij mij zijn dat veel 80's films: Beverly Hills Cop, Back to the future, Gremlins, Predator, Rambo II, Roger Rabbit. Ik vind die films nog vrij goed, maar heb ondertussen al wel een hoop films gezien die pakken beter waren. Ik zal die films dan wel veel stemmen geven, maar absoluut geen volle 5, zoals jongeren dat nu wel massaal doen bij Saw 2, Pirates of the Carribean 2, Finding Nemo, ...

Nogmaals ik ken jongeren in overvloed die Pulp Fiction en Reservoir Dogs cool vinden. Zie niet in waarom die voor ''ouderen'' zouden zijn. Dat zijn hele toegankelijke gangstersfilms.

Ik ga even niet in discussie over Finding Nemo (waar ik die 5.0 terecht vind), maar even verder op PotC 2 (waaruit dit topic is voortgekomen).

Ik vind ook dat heel veel mensen (in het algemeen tieners, got it) hem meteen een 4.0, 4.5, 5.0 geven. Dat is fout, en niet echt betrouwbaar als de film over drie jaar de top 250 binnenstormt, maar op een gegeven moment zullen de vaste gebruikers (aan de one/two-timers kun je weinig doen) wel veranderen van mening, zo niet, dan is hun stem dus oprecht, en dán heeft het niets meer te maken met leeftijd. Ik snap je probleem met het onterechte gestem, maar uiteindelijk wordt dat (zover dat kan) wel rechtgezet door de stemmers zelf.

Ik kan overigens niet ontkennen dat veel films me de eerste keer overrompelen en ik ze veel te hoog inschat (zie War of the Worlds bijv.), maar moet je een film dan twee keer zien voordat je tot een redelijk oordeel kan komen? Tuurlijk niet.

Dit heeft over het algemeen weinig te maken met leeftijd in combinatie met filmwaardering, maar je begrijpt denk ik wel dat veel stemmen gewoon terecht zijn (een hoop stemmen ook niet, hoor). En dan kan je wel gaan klagen over het grote aantal tieners dat onterecht stemd, maar eigenlijk is het zo dat zij die film op dat moment die hoeveelheid sterren waard vind. Dat ze dan niet naar de standaard kritiekpunten kijken is weer wat anders, maar bij mij teld vermaak evenveel als diepgang van het verhaal.

Erg jammer, je kunt beter op kinderachtige manier films kijken .

Je zegt het al zelf, is dat dan een leuke manier van film kijken? Ik vind het zelf niet, ik laat me liever meesleuren en dan een onredelijke stem uitbrengen op moviemeter dan dat ik kritisch zit te kijken en een redelijke stem uitbreng op MM. Want, eerlijk is eerlijk, ik kijk films voor mijn vermaak niet om ze te kunnen bekritiseren op MM.

Maargoed, nu lijkt het net of ik net zo goed niet op MM kan zitten, maar dat is natuurlijk niet zo, althans, dat vind ik niet.

Dan moet ik een uitzondering zijn. Ik zit nog regelmatig met open mond naar een film te kijken. Wat ook kan, is dat ik misschien opnieuw kinds begin te worden.