Leeftijd, opleiding en filmwaardering

Ik ben benieuwd of er (grote) veranderingen in de top 25 zijn als de huidige top 250 wordt gefilterd op leeftijd. Oftewel wat is de top 25 als je alleen de users tot bv 40 jaar neemt en wat zou de top 25 zijn van de users boven de 45 jaar.

Zelf ben ik in de laatste categorie en ik merk dat een aantal thema's van films mij lang zo traag niet overkomen.

Heb gisteravond unfaithful gezien. Daarna op het forum gekeken en over het algemeen werd deze traag en redelijk saai genoemd. Ik kan me voorstellen dat als je jonger bent, niet getrouwd, geen kinderen, een thema als overspel anders wordt beleeft (stil verlangen, spannend)

dan voor iemand die geen kinderen heeft, of korter in een relatie zit.

Ook de reacties bij " Gegen die Wand" zijn volgens mij leeftijd afhankelijk. Voor mij was het eerste deel merkwaardig (leven mensen echt zo??) en het deel dat zij de keuze maakt voor het gezin (voor een wat ouder iemand) meer begrijpelijk. Met name het eind van d efilm werd aardig negatief bekritiseerd op deze site.

Wat mij ook opvalt is dat het thema achter de beelden me veel meer aanspreek dan hoe de film is gemaakt en of er fouten in zitten en of de acteurs het al dan niet goed doen (wel een beetje niveau wordt verwacht natuurlijk).

Het aardige is dat IMDb juist een apart deel voor fouten en andere wetenswaardigeheden heeft per film (niet dupliceren, kan je beter daar gaan kijken).

Samengevat, welke rol speelt leeftijd bij het beoordelen van een film?

Het zou kunnen maar een film kan gewoon slecht zijn. Er zijn genoeg films met herkenbare situaties voor jong en/of oud die zijn onzettend slecht op film worden getoond... Als kijker zou je je vaak ook wel moeten inleven. Als je dat ook kan bij de grootste fantasy film moet dat ook kunnen bij de meest rauw realistische drama film, waarin dingen gebeuren die je net als bij fantasy ook nooit hebt meegemaakt.

Leeftijd doet zeker wat me je beoordeling van films.

Smaak is niet een stilstaand iets. Je ontwikkelt je smaak en verbreed je horizon, althans dat geldt voor mij. Ik weet zeker dat ik andere beoordelingen en indrukken krijg als ik films herzie die ik een tijd geleden gezien heb. Dat is namelijk ook mijn ervaring.

Met muziek heb ik het nog sterker. De halve cd collectie zou ik denk ik niet meer aanschaffen als een inbreker al mijn cd's zou meenemen.

Een paar jaar geleden heb ik Taxi Driver heel anders ervaren als nu. Ik had destijds een veel oppervlakkiger gevoel bij de film.

Films als Bound by Honor, Man on Fire en Butterfly Effect doen het goed bij de jeugd. Zo zijn er vast meer voorbeelden te geven, maar ik vind het veel moeilijker om films aan te wijzen die het goed doen bij mensen van middelbare leeftijd.

Ik denk ook wel dat wanneer de users hier 10 jaar ouder zijn (2015), dat de top 250 er totaal anders uit ziet. veel films die nu 'last' hebben van een bepaalde hype, zullen over een tijdje niet meer zo hoog genoteerd staan.

Wat betreft dat getrouwd zijn en kinderen hebben, misschien is dat wel waar. maar een goede film zou een sterke impact moeten hebben op iedereen. Mijn moeder vond bijvoorbeeld sideways erg leuk terwijl dat over vrijgezellen ging (sort of). En zij is gewoon getrouwd en yes: met kiddo's.

Wat mijn leeftijd betreft; de films die ik vroeger goed vond, vind ik meestal nog steeds even goed. Ik heb wel meer waardering gekregen voor meerdere genres.

Dat zou heel goed kunnen. Maar Taxi Driver maakt nog steeds even veel indruk als toen ik em zag rond mijn 11e. En er zijn ook nog mensen die puur voor vermaak gaan en gewoon niet verder willen kijken. Want reken maar dat er mensen zijn die, en dat is niet erg wellicht alleen een beetje jammer, op hun 40ste nog steeds alleen van Damme films kunnen waarderen.

Dat 'iedereen' is overdreven. Niet elke sterke film uit een bepaald genre is voor iedereen bedoeld. Films zijn ook niet heilig of zo. En niet iedereen is een filmliefhebber. Ik ben al blij dat mijn vader fan is van Charles Bronsen (maar niet van van Damme, helaas).

Erg leeftijds en groepsgebonden. Dat wat je smaak noemt. Als je nog jong bent en weinig gezien hebt, volg je de marketing die op je af komt (of verstandige ouders die films laten zien)

Later ga je inzien, dat die films je niet meer zo kunnen bekoren (en minder gaat waarderen) omdat je ouder wordt en dus meer gezien hebt, en tenslotte de smaak verandert (die overigens continue verandert). Ach ja heeft iedereen,

Vroeger dol op alle Louis de Funes films. Wat mij betreft destijds vijven. Maar inmiddels niet meer, hoewel het oeuvre pareltjes bevat

Ik denk dat je karakter of hoe je bent bepaald wat je smaak is. Echt veel met leeftijd heeft dat niet te maken. Mijn zgn. smaak is al 18 jaar bijna hetzelfde. Op zijn meest heb ik het idee dat ik wat cynischer ben geworden tov films met gekke statements of met een vaag soort van scenario (scarface en basic instinct bijv.) die er wel klasse uitzien maar gewoon dom overkomen (slechts naar mijn smaak). Maar dat zijn toch uitzonderingen.

Wat is karakter. ? Minimaal een NL film, waar het zegt zo weinig.

Maar snap je wel wat ik bedoel?

Smaak ontwikkel je ook door veel films te zien. Dat is behoorlijk essentieel denk ik.

Je ontwikkeling van je smaak gaat voor een groot deel samen met de ontwikkeling van je persoonlijkheid en vindt (wat film betreft) met name tussen je 14e en 24e plaats. Daarna raak je verzadigd en gaan 13 in een dozijn film je minder interesseren (Toen in 16 was vond ik alle Hollywod blockbusters geweldig, nu krijg ik steeds een groot deja vu gevoel en kunnen ze me veel minder boeien.)

Vervolgens ontdek je films die je vroegen niet konden boeien maar je nu (vanwege het onderwerp, waar je op latere leeftijd meer mee hebt) wel gaan waarderen (met name oude klassiekers van o.a. Kurusawa in mijn geval).

Zelf ben ik erg blij met de frisse wind uit Azie, want daardoor blijft er nu ook nog een hoop moois en nieuws te ontdekken voor iemand die al veel te veel gezien heeft.

Dus waar vroeger Rambo 2 en Indianna Jones hoog scoorde gaat mijn voorkeur nu meeer uit naar 'volwassener' films.

PS ik ben nog geen 40, dus ik hoor nog bij de eerste groep.

Wat bij mij ook speelt is hoe laat op de dag je een film ziet, met wie je die zag en waar (thuis of bios) en hoe je stemming was. Dat beinvloed de waardering van een film ook (waar is de objectiviteit).

Ook als je daarna je meer in een film gaat verdiepen blijkt er van alles zich te hebben afgespeeld dat je helemaal niet is opgevallen. Zie je een film dan voor de tweede keer blijkt het of allemaal gekunsteld te zijn (lagere waardering dan ervoor) of het tegenovergestelde.

Ik merk wel dat Franse films me altijd al meer aanspreken dan de Amerikaanse. Zelf heb ik minder ervaring met de Aziatische (Japan), waarover je veel op dit forum leest.

Doordat films toegankelijker zijn geworden dan vroeger (alleen bios, daarna tv, video en nu DVD / internet) ben ik veel minder kritich met het selecteren van een film. Tevens is er meer achtergrondinformatie beschikbaar.

Doordat je meer films hebt gezien heb je een grotere database om mee te vergelijken.

Als je ouder wordt ga je wellicht ook kritischer om met je tijd en wil je alleen een "goede film" (sorry geen definitie) zien.

Ik denk ook dat bepaalde type films vooral aan oudere mensen besteed zijn. Films als The Breakfast Blub bijvoorbeeld. Volgens mij is die film alleen leuk voor mensen die rond die tijd ook op school gezeten hebben. Ik kan er vrij weinig mee.

Langs de ene kant moet je films leren 'beleven' en langs de andere kant overtreft een echt goede film de barrières van elke leeftijd. Het is raar, maar sommige films zijn zoals de wijn: hoe ouder hoe beter.

Het beoordelen van een prent hangt een beetje af van persoon tot persoon denk ik. Pakweg 25-30 jaar geleden 'haatte' ik zwart/wit-films en als ik nu een week geen 'oude' film te zien krijg, wordt ik al zenuwachtig.

Maart de Breakfast Club is toch nog steeds actueel? Of zijn de kiddo's en leraren zo veranderd?????

Precies alleen qua aankleding enzo is het anders.

Ik kreeg het gevoel naar een hopeloos verouderde film te kijken. Sindsdien is mijn behoefte om naar jare '80 jongerenfilms te kijken volledig verdwenen.

Zonder die film had veel tienerrommel van tegenwoordig nooit gemaakt kunnen worden.

Na fast times of ... waag ik mij ook niet meer aan die jaren 80 jongeren rommel.

Fast times AT ridgemont high. JE hebt gelijk hoor, die titel maakt de meeste overbodig. Breakfast club niet.

Als je doelt op American Pie-rommel, die hadden mij net zo goed bespaard kunnen blijven. Het is mijn subgenre niet zal ik maar zeggen.

American Pie zit in de stamboom van porkey's pretparadijs. Ook een leuke film.

Bij Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest (2006):

Ahum.. Sorry MIJNHEER Davidov.. (en ik ben boos en ga me inhouden , neem me niet kwalijk, mijn excuses).

Dus als ik jou redenering gebruik..

Ik ben 14 jaar, en ik heb Geen Goede blik op een film?

Maar ik denk hè..? Dat ik misschien wel meer films zie dan jij per week.

Ja?

Ik zie zo'n beetje elke dag een film ('s Avonds, weet ik het, vandaag ook al één). En ik weet précies welke films mijn smaak zijn, en précies welke films niet.

Ja?

Ik heb, de moeilijkste, rottigste, makkelijkste tot de simpelste verhaallijnen gezien, gesnapt of bij gegaapt.

(Dat krijg je ervan als je opgroeit met mijn broers, je ontwikkeld een grote liefde voor films.)

En wat jij bent, en wat jij deed.. Zijn anderen nog niet en DOEN anderen nog niet! Dat jij naief was toen, wil niet zeggen dat ik of anderen dat zijn nu ook. Dat jij 5-7 jaar na een film hem nog een keer ziet en denkt: 'Jezus, wat een rotfilm', wil nog niet zeggen dat dat zo gaat bij mij of anderen.

Als ik een film ga kijken van 5 jaar terug ofzo, die ik toen leuk vond, kijk ik er wellicht anders naar, ja, dat heb ik weleens gedaan.

Maar anders omdat je geest nu anders denkt. is de film geweldig nog steeds? Absoluut! Ik kijk gewoon anders naar de scenes, naar de acteurs. Dit is MIJN mening en MIJN gedachtes. ZIE JE dat ze anders zijn dan de jouwe?

(Ik heb in deze vakantie toevallig veel films gekeken waarvan ik dacht, die wil ik nog wel eens zien, dat is al jaren geleden. Of series, zoals the A-team).

Geen mens, maar dan ook géén mens is hetzelfde.

En ik ga hier niet zomaar zitten, en kijken hoe jij mijn leeftijdsgroepen uitscheld voor: onbezonnen.

I'm sorry sir, maar misschien zíjn er van die domme vrouwtjes die zo denken, maar ik? No way. En nog eens.. No way.

En dit wilde ik even kwijt. Danku.

(Pirates, Geweldig. )

Ik denk dat davidov zijn mening nu wel iets heeft bijgesteld. Ik betreur het enkel dat er vaak zo over jongeren gedacht word. Ik schreef ooit eens een recensie bij een van de mooiste films die ik heb gezien: Ladies in Lavender, die recensie, die overigens recht uit mijn hart kwam, werd wel door anderen gewaardeerd. Daar kan ik trots op zijn. En ik hoop dat als ik later 'groot' ben, mijn top 10 niet gevuld is met eenheidsworst, maar dat ik mijn eigen smaak behoud.

Hier kan ik maar één reactie op geven:

Wauw, en danku.

anne J ik vind het goed wat je zecht,

ik ben nu 4 keer naar pirates of the caribbean dead man's chest geweest en je kan me raar vinden of me voor gek uitmaken, maar ieder zijn ijgen mening over films en dingen waarvan je houd.

als je het aan mij vraagt is het een geweldige film die leuk blijft en waar veel tiener meiden en jongens heen willen om de geweldige johnny depp, orlando bloom en keira knightley te zien acteren en te genieten van de geweldige scenes

jella (14)

Goed opletten bij Nederlandse les Jella!

Ik had het ook niet over iemand in het bijzonder. En tuurlijk zijn er uitzonderingen, niet iedereen is hetzelfde.

Maar als ik dan naar de posts kijk van sommige mensen die door moeten gaan voor recensies dan doet dat soms gewoon pijn. Dan zie ik alleen maar staan "dit was mooi, dat was gaaf, en wow, en oei, en super leuk, super lief, en dat was stoer gedaan". En dat vind ik gewoon jammer. Want de dingen die die mensen beoordelen zijn de dingen die je op het 1e gezicht opvallen. De oppervlakte. Oftewel: de mooie plaatjes, de leuke acteurs, en de grappige ideeen. Wat die mensen bij een film als POC:DMC vaak missen is dat "meer" zeker niet betekend dat iets "beter" is. Meer verhaal plot betekend vrijwel altijd dat het ten koste gaat van de kwaliteit en logica. Meer SFX betekend dat het ten koste gaat van geloofwaardigheid en betrokkenheid van sommige kijkers. De hele film is vrij duidelijk wat vlotter gemaakt en geschreven omdat Disney wist dat er geld te verdienen was. Tuurlijk blijft het dan een redelijke film, maar het heeft lang niet de originaliteit, liefde, en tijd die er is ingestoken die deel 1 wel had. En het is juist dat wat veel (simpele) kijkers missen. Die posten gewoon: Depp was weer geil en grappig, Bloom was mooi, Knightly was lief, en de SFX waren leip!!!11 en geven vervolgens 5*.

Vervolgens is er geen tegengewicht aan te geven omdat opeens blijkt dat 75% van de stemmers volgens die redenering stemmen, en mensen die wel enorm kritisch zijn, niet meteen een 1* geven maar een meer overwogen 3 a 4*....

En misschien zijn jullie daar uitzonderingen in, dat zou geweldig zijn. Maar het valt niet te ontkennen dat er massa's users zijn die niks anders geven dan 0.5* of 5* met de meest kromme redenaties (pfff meisjes film dus 0.5*, of de bekende hij is stoer dus 5*). En bij een blockbuster als POC:DMC valt het opeens op hoe groot die groep wel niet kan zijn.

En nu stop ik eventjes met deze discussie, ik heb mn verjaardag te vieren en ga vrijdag op vakantie dus heb genoeg andere dingen te doen