Korte films

Short of the (last) Week – Signs (2008)

Een romantische ontmoeting door middel van woorden op stukken papier beschrijft de short Signs in een notendop. Een verhaal dat laat zien dat het gesproken woord er niet altijd aan te pas hoeft te komen om elkaar te begrijpen of een liefdesboodschap over te brengen.

Signs

Short of the Week -– Premier Automne (2013)

Abel leeft in de winter en Apolline in de zomer, in gescheiden werelden. Wanneer Abel de grens oversteekt, ontmoeten zij elkaar voor het eerst. Premier Automne heeft een volkomen eigen stijl, is prachtig geanimeerd en snijdt diepe thema’s aan zonder woorden te gebruiken.

Premier Automne

Short of the Week – The Backwater Gospel (2011)

Wanneer The Undertaker ergens komt, betekent dat steevast iemands dood. Angst, demagogie, intolerantie, geweld en de macht van de kerk. In The Backwater Gospel zien we hoe de komst van ‘de dood’ een stoffig stadje volkomen op zijn kop zet. Niet voor gevoelige kijkertjes.

http://blog.indieflix.com/wp-content/uploads/2012/09/blackwatergospel.jpg

The Backwater Gospel (2011)

Short of the Week – Bambi Meets Godzilla (1969)

Deze zomer bindt Breaking Bad’s Bryan Cranston de strijd aan met Godzilla, maar het was deze epische strijd tussen Bambi en Godzilla die het genre van de monsterfilm voorgoed veranderde. Marv Newlands ‘studentenfilm’ uit 1969 is de negentig seconden die hij duurt absoluut waard.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/7/77/Bambi_Meets_Godzilla_title_card.jpg

Bambi Meets Godzilla

Short of the Week – Cargo (2013)

De zombie-apocalyps blijft een intrigerend onderwerp. Terwijl The Walking Dead in Amerika de kijkcijferrecords verbreekt, liften ook filmmakers dankbaar mee met deze hernieuwde interesse. In het verrassend gevoelige Cargo moet een vader zijn baby beschermen na een zombie-uitbraak.

http://ia.media-imdb.com/images/M/MV5BMTkyNzUwMDkxOV5BMl5BanBnXkFtZTcwNjcxMzM2OQ@@._V1_SY317_CR5,0,214,317_AL_.jpg

Short of the Week – Cargo (...

Short of the Week – Schwarzfahrer (1993)

Wie regelmatig met het openbaar vervoer reist, kent het heel goed. De fenomenaal irritante medepassagier. Luidruchtig, dronken, onuitstaanbaar dom of stinkend als een bunzing. In Schwarzfahrer is het een racistische bejaarde die losgaat op een medepassagier met verbale agressie en discriminatie.

http://sentefi.files.wordpress.com/2010/02/1992_-_schwarzfahrer_-_pepe_danquart-avi.jpg

Schwarzfahrer (1993)

Er was net een special over George Méliès op Frankrijk 3.

le royaume des fées, le tonnerre de Jupiter, l'antre des esprits, le chevalier mystère, le cartes vivantes en le chaudron infernal werden getoond.

Jammer genoeg maar tijdens het zappen tegengekomen en maar stukje van gezien. Drie van de zes gezien.

Hij is al eerder genoemd, maar de link werkt in elk geval nu niet. Dus nog maar een keer: De gevoelige zombiefilm Cargo:

oeh, dan werkt de link op de website waar ik het artikel voor schreef ook niet meer, toch maar even checken. Thanks!

Heel expressief en visueel prachtig.

http://www.nadelunch.com/wp-content/uploads/Naamloos-340x160.jpg

Short of the Week – 1001 Movies You Must See (Before You Die)

De meeste filmliefhebbers hebben Stephen Jay Schneiders boek 1001 Movies You Must See Before You Die wel eens voorbij zien komen. YouTube gebruiker Jonathan Keogh maakte een briljante montage van de 1001 films die tegelijkertijd de geschiedenis en overweldigende magie van cinema laat zien.

1001 Movies You Must See (B...

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b5/Great_train_robbery_still.jpg

Short of the Week – The Great Train Robbery (1903)

Het is een iconisch en veel geïmiteerd shot, de bandiet die zijn revolver afvuurt richting de kijker. The Great Train Robbery is een innovatief stukje filmgeschiedenis dat ook meer dan honderd jaar later de moeite van het bekijken nog waard is.

The Great Train Robbery (1903)

http://www.nadelunch.com/wp-content/uploads/jinxy-artikel-afbeelding.jpg

Short of the Week – Jinxy Jenkins, Lucky Lou (2014)

Het is de droom van veel afstuderenden, een eindexamenproject dat viral gaat en starten met wat naamsbekendheid. Het gebeurde afgelopen week voor de makers van Jinxy Jenkins, Lucky Lou, een korte animatie over een geboren pechvogel die een meisje ontmoet bij wie juist alles meezit.

Jinxy Jenkins, Lucky Lou (2...

Gisteren was mijn eerste kortfilm op het FFO de Oscar winnende short animated movie L'homme Qui plantait des arbres (1987) van de hand van Frédéric Back.

Jaren aan de tekeningen gewerkt waaruit dit prachtige en emotioneel werk uit voortvloeide.

Dit is de Engelstalige uitvoering met Christoffer Plummer als narrator, op het FFO de originele Franse versie gezien.

De Filmkrant :: EYE biedt oudere kortfilms nieuw leven

Nog nooit een resem kortfilms op het grote scherm gezien, maar heb in dit bundeltje best wel zin:

30 september in Cinemazuid

Snotverfuck, ook nooit in de buurt waar ik woon

Heel uniek, die in de bios zie . Zal wel vanaf dvd zijn?

Geen idee, wel met live piano begeleiding. Ze werken samen met Cinematek en die hebben wel originele spoelen zoals ze hier zijn uitgekomen. Zo heb ik Duck Soup (1933) gezien met wel erg verouderde ondertiteling.

Pfff moet ik weer eens werken die dag. In bozar ook eens zo'n avond kortfilmpjes, vond ik wel eens tof. Was ook met begeleiding van muziek. Een sopraan zangstem en vleugelpiano.

En gisteren was het dan zover! Ik ben nooit zo'n fan geweest van silents (tenzij het comedy is à la Buster Keaton), maar dit smaakt toch naar meer. Voor mezelf een overzichtje gemaakt wat ik er van vond, maar zal het hier anders ook even in segmenten posten.

Part 1: Lumière

La sortie des usines Lumière (1895 – Louis Lumière)

In 1895 werd deze film van ongeveer 45 seconden voor het eerst vertoond. Het wordt vaak gecrediteerd als eerste screening ooit van een bewegend beeld voor een publiek, iets wat ondertussen valt te betwisten doordat de Skladanosky broers twee maanden eerder iets soortgelijks zouden doen met hun Bioscop. La sortie des usines Lumière stelt cinematografisch niet al te veel voor (zoals de titel doet vermoeden is het gewoon een kleine minuut kijken naar werknemers die een fabriek verlaten), maar je kunt niet ontkennen dat je de toekomst van film in het algemeen gewoon voor je ogen ziet passeren. En dat doet toch iets met een mens.

Le repas de bébé (1895 – Louis Lumière)

Onderdeel van de reeks kortfilms die werden geprojecteerd op 28 december 1895 waar La sortie des usines Lumière de eerste van was. Le Repas de Bébé is een momentopname die menig gezin later opnieuw zou doen, namelijk het filmen van een leuk familiemoment. Louis filmt zijn broer Auguste terwijl die met zijn vrouw Marguerite hun baby Andrée eten geven. Niet zo symbolisch als de uittocht in de fabriek (met het openen van de deuren werd een hele wereld geopend), maar wel leuk.

L'Arrivée d'un train en gare de La Ciotat (1896 – Auguste & Louis Lumière)

In tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd was L'Arrivée d'un train en gare de La Ciotat geen onderdeel van de screening op 28 december. Althans, het teruggevonden programma vermeld deze toch nergens. Toch is het ook een kortfilm die indruk heeft nagelaten, want de mythe gaat dat een aantal kijkers de zaal zijn uitgelopen uit schrik voor de naderende trein. Waar de twee voorgaande films meer een statische momentopname waren, lijken de Lumière broers hier al meer te spelen met het dramatische effect doordat ze de camera schuin en dicht bij de trein plaatsen. Hiermee passeert de trein als het ware in long-shot, medium-shot en close-up.

L'Arroseur arrosé (1895 – Louis Lumière)

Terug een onderdeel van de reeks uit december 1895 en meteen het leukste dat ik tot nu toe uit de koker van Lumière heb gezien. Deze keer geen momentopname, maar een in scène gezet stukje slapstick. Een tuinier wiens tuinslang wordt gesaboteerd door een kwajongen met alle gevolgen van dien. Filmisch niet goed (een deel van de achtervolging speelt zich af naast de camera), maar het zou wel eens de geboorte van comedy op het scherm kunnen zijn.

En mer par gros Temps (?)

Weinig informatie over terug te vinden. IMDB noemt het La mer par gros temps, maar met uitzondering van het jaartal is daar ook niet veel extra info aanwezig. Informatie die volgens mij niet klopt aangezien Gros temps en mer | Catalogue Lumière - catalogue-lumiere.com meer lijkt aan te sluiten bij wat ik gisteren zag. Ik vind het ook een wat minder onderdeel uit de reeks, zeker na L'Arroseur arrosé. De camera registreert een bootje dat, nogal gevaarlijk dicht bij een klif, rondzwalpt op een oceaan/meer. In zijn tijdsgeest nog steeds revolutionair natuurlijk, maar ik vond het wat een afknapper tegenover de rest.

Part 2: George Albert Smith

The Kiss in the Tunnel (1899 – George Albert Smith)

Het zijn natuurlijk niet enkel de Fransen die hebben geëxperimenteerd met het medium cinema en zodoende mag George Albert Smith niet ontbreken. Smith was een manusje van alles (hypnotiseur en astronoom onder andere) en met The Kiss in the Tunnel zien we voor het eerst de phantom ride, het effect waardoor het lijkt alsof een voertuig recht in de camera zal rijden. Het was echter de kus die menig mens schokte. The Kiss in the Tunnel is zelfs een tijd één van de eerste erotische films genoemd, al vind ik die benaming wat overdreven doordat het een erg zedige kus is. Het was trouwens George Albert Smith zelf en zijn vrouw die het koppel vertolken.

Grandma's Reading Glass (1900 – George Albert Smith)

We zijn nog maar enkele jaren na de initiële tentoonstelling in december door Lumière, maar het valt op dat er al wel wat evolutie is te ontdekken. Het gebruik van cuts in The Kiss in the Tunnel was er al één van, maar in Grandma's Reading Glass wordt er gebruik gemaakt van een soort van telescoop view. Een leuk effectje in ieder geval.

Part 3: James Williamson

Fire! (1901 – James Williamson)

Waar een film van ongeveer 1 minuut meestal de norm was, ging Williamson een stuk verder. In 5 minuten zette hij een brand in scène en liet hij een aantal pompiers oprukken. Het resultaat is een dynamische kortfilm die op een geslaagde manier gebruik maakt van een narratief verhaal. Eerst de kijker laten zien dat er een brand woedt om dan pas de pompiers te laten komen. Williamson plakte verschillende shots aan elkaar en hoewel het allemaal niet zo vlot loopt, is toch ook dit weer een mijlpaal.

Part 4: Georges Méliès

L'homme à la tête de caoutchouc (1901 – Georges Méliès)

Veruit mijn favoriete short van de avond. Ik verwachtte sowieso al veel van Méliès doordat ik Le manoir du diable al erg sterk vond, maar L'homme à la tête de caoutchouc overtreft deze nog. Méliès was de eerste die op zoek ging naar andere verhalen dan degene die gebaseerd waren op het echte leven. Dit resulteert in een erg leuke film waar een hoofd op een tafel wordt geplaatst (Méliès zijn eigen hoofd trouwens) en door een wetenschapper (terug Méliès) opgeblazen wordt met een grote pomp. Dit gaat goed tot er een assistent binnenkomt die het hoofd zo hard opblaast dat het ontploft.

Le voyage dans la lune (1902 – Georges Méliès)

Ongetwijfeld het bekendste werk dat Méliès ooit heeft gemaakt. En enigzins terecht, want Le voyage dans la lune is een unicum in de science-fiction wereld. Gemaakt in een tijd dat het nog ettelijke decennia zou duren eer iemand op de maan zou terecht komen levert Méliès een erg vermakelijke avonturenfilm af. De raket in het oog van de maan is een iconisch beeld, maar Le voyage dans la lune is nog veel meer. Sfeervol, geweldige decors en een fantasie die zoveel jaar na datum nog altijd tot de verbeelding spreekt.

Part 5: Edwin S. Porter

The Great Train Robbery (1903 – Edwin S. Porter)

Waar L'Arrivée d'un train en gare de La Ciotat in 1896 het publiek schokte met een trein die rechtstreeks op het publiek leek in te rijden, deed Edwin S. Porter iets soortgelijks aan het einde van The Great Train Robbery. Het schot van de leider van de bende, gespeeld door Justus D. Barnes, is dan ook het perfecte einde voor één van de eerste western films. Al beweerde Porter dat je het shot ook vooraan kon plaatsen, maar ik vind het beter tot zijn recht komen aan het einde.

Dream of a Rarebit Fiend (1906 - Edwin S. Porter en Wallace McCutcheon)

Gebaseerd op de gelijknamige strip door Winsor McCay. Het gaat over een man die begint te hallucineren na een slechte lunch en lijkt vooral gemaakt te zijn om te experimenteren met verschillende effecten. Niet alles is altijd even goed geslaagd, maar het is interessant om te zien hoe Porter zijn stijl geëvolueerd is. Ik vond The Great Train Robbery wel wat interessanter trouwens.

Part 6: Cecil M. Hepworth

Rescued by Rover (1905 – Cecil M. Hepworth en Lewin Fitzhamon)

Een Lassie avant la lettre. Naar het schijnt de eerste film waar acteurs betaald werden (Hepworth heeft bovendien 2x een nieuwe versie moeten maken omdat de negatieven versleten) en wederom een heuse familiegelegenheid. De vrouw van Cecil M. Hepworth, Margaret, schreef het scenario en speelde de moeder terwijl Cecil de vader speelde. De baby die ontvoerd werd was hun baby en de hond hoorde ook bij de familie. De oude vrouw en de soldaat (Sebastian Smith en zijn vrouw) waren de betaalde acteurs. Rover was echter degene die het meeste succes had.

Part 7: D.W. Griffith

The Lonedale Operator (1911 – D.W. Griffith)

D.W. Griffith kon natuurlijk niet ontbreken. Het valt op dat amper 15 jaar na de eerste screening van de Lumières de shorts al een stuk verder geëvolueerd waren. Griffith levert een verhaal dat zich op verschillende locaties afspeelt en alle elementen (romantiek, actie, suspense, ...) bevat die films later zo populair maken. Leuke twist ook nog wanneer blijkt dat het meisje helemaal geen pistool vast heeft.

The Musketeers of Pig Alley (1912 – D.W. Griffith)

De eerste gangsterfilm en er zouden zelfs echte gangsters als figuranten hebben gediend. Het was de inspiratie voor de gangsterfilms van Scorcese en het was de eerste film die gebruik maakte van follow-focus. En toch vond ik dit de minste zit van de avond. Met zijn 17 minuten was het de langste kortfilm uit de reeks en ik vond het op den duur nogal slepend worden. Griffith levert een paar memorabele scènes af, maar het geheel werkte niet. Al wil dit nog wel eens rustig op mijn gemak bekijken, want ik was echt beu gezeten..

Kan iemand mij uitleggen waarom films die korter dan 45 minuten duren niet opgenomen worden in het algemene bestand van films op deze site? Er zijn toch genoeg films onder die lengte die zich makkelijk kunnen meten met die in de top-250 van IMDB? Mag een film van 5 uur bijv. wel, of wordt dit automatisch als een miniserie gekenschetst? Vanwaar die discriminatie zou ik bijna vragen.

EYE Film Instituut Nederland, International Film Festival Rotterdam en Go Short organiseren op 21 december 2014 de Europese Dag van de Korte Film.

Op de kortste dag van het jaar zet Nederland met tien andere Europese landen de korte film in de spotlight.

21 december - Europese Dag van de Korte Film - goshort.nl

Vincent Tim Burton - Vincent (English) - YouTube

Een leuk 6 minuten durend animatie filmpje van Tim Burton en Rick Heinrichs.

Met de prachtige stem van Vincent Price.

Enjoy!

Iemand Dark Galleries van Nicolas Provost al eens gekeken? Toevallig gisteren gezien naar aanleiding van de release van Dark Galleries (een filmboek dat een museumgids van geschilderde portretten die een belangrijke rol spelen in noir thrillers en gothic melodramas uit de jaren 1940 en 1950 is) en waarin Scarlet Street van Fritz Lang als voorbeeld werd vertoond.

Dark Galleries (de kortfilm die dus als promotiemateriaal wordt gebruikt voor het gelijknamige boek) is hier te vinden, maar ben er eerlijk gezegd niet echt over te spreken. Het is niet meer dan een montage van allerlei films waarin een schilderij is te vinden. Op zich wel knap gemaakt (de overgangen voelen niet geforceerd aan), maar de meerwaarde ontgaat me. Benieuwd of ik iets gemist heb. Ik was ook te laat aangekomen voor de lezing die bij de presentatie van het boek werd gegeven dus ik zou er niet van verschieten als ik effectief iets heb misbegrepen.

Iemand deze kortfilm gezien? Is al een keer op tv geweest, kwam er echter deze week pas achter. Wel interessante aanpak + uitwerking vind ik.

Short of the Week – Next Floor (2008)

http://www.nadelunch.com/wp-content/uploads/NextFloor_01.jpg

Tijdens een opulent vreetfestijn nemen elf gasten deel aan een gastronomisch slagveld. In het absurde en groteske universum van deze short wordt de eindeloze symfonie van overvloed echter door een reeks onvoorziene gebeurtenissen doorbroken. Een bizarre, allegorische short van Denis Villeneuve (Incendies, Prisoners). Bon appétit. - link: Next Floor

Short of the Week – Aningaaq (2013)

http://www.nadelunch.com/wp-content/uploads/aningaaq-2.png

Gravity was met 7 Oscars en een tomatoscore van 97% een van de meest succesvolle en bejubelde films van 2013. De short Aningaaq laat een scène uit Gravity van de andere kant zien, uit het gezichtspunt van degene met wie Bullock over de radio spreekt. Link: Aningaaq

en die van vandaag, dan ben ik weer bij:

Short of the Week – Father and Daughter (2001)

http://www.nadelunch.com/wp-content/uploads/father1.jpg

Michael Dudok de Wit won in 2001 met Father and Daughter de Oscar voor beste korte animatie, door te laten zien hoe je met een minimum aan franje een enorme emotionele impact kunt maken. Animatie voor volwassenen waar je wellicht even over na wilt denken. Link: Father and Daughter

Freeze, de eerste korte film in dit programma is door mij geschreven binnen het programma van KRO Kindertijd.

KRO Kindertijd kijk je op NPO.nl

Grappig gotti, een uurtje geleden gekeken met m'n dochtertje via Uitzending Gemist (KRO Kindertijd is haast heilig alhier). Niet bijster origineel, maar een ouderwetsche snoepzaak doet altijd wonderen...