World Cinema Challenge 2025 – De Festivals en Werelddelen Rond

12. Bakemono no Ko (Film, 2015)

119 minuten

FTV - 2 punten (Totaal: 24 punten)

Eigen score - 4*

Land: Japan

Categorie - 10. Europa: San Sebastian Film Festival

Afgevinkt: 6,8,10,12,17-20,24-26,31

https://external-content.duckduckgo.com/iu/?u=https%3A%2F%2Ftse2.mm.bing.net%2Fth%3Fid%3DOIP.rNPMrYRK32_Kmurg48TiSgHaEK%26pid%3DApi&f=1&ipt=d018e656489e70151206033c0dbe90d6d1472104876f87b07edb2ea5ccb506c8&ipo=images

Poeh, wat een strijd om bij die festivals film te vinden die al op mijn planning stonden, maar ik zag deze op poppen bij San Sebastien, nadat ik de film allang gekeken natuurlijk.

Erg fijn verhaal over een jochie dat zich eenzaam voelt en op straat leeft en opeens per ongeluk een parallel dierenrijk ontdekt. Kakt een beetje in als ie weer terug naar de mensenwereld gaat, maar dit was gewoon supertof.

10. Heaven Knows What (2014)

Land: VS - 94 minuten

Categorie 9. Azië: Tokyo International Film Festival

FTV: 2 - Totaal: 20

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvy0uwh9XyAkM5fs7ki0UWgKh6MUWaOJzEDgXMwTaMosYIx_cDamytqvlS0yUDjPT8oyvVC76tf4SQkj1QYUMAD5paYyt2qPbpe8cPm2dm2imBQ1DYJLX4GOpYefeh_PNoMVWbzoRctlU/s1600/heaven+knows+what+b.jpg

Van dakloze drugsverslaafde naar succesvolle schrijfster en actrice. Arielle Holmes speelt zichzelf in de film Heaven Knows What dat is gebaseerd op een fase uit haar daklozenbestaan. Met neutrale blik volgt de film het personage Harley in de Upper East Side in New York. De film laat de plekken in Central Park zien waar de toeristen niet komen en de junkies overnachten. De smerige straten waar ze bedelen. De Openbare Bibliotheek en fastfoodrestaurants waar ze zich opwarmen, waar gegeten wordt en waar in de toiletten het volgende shot wordt gezet. De film toont een triest bestaan. Keihard, vreugdeloos, koud, uitzichtloos. In deze destructieve setting voltrekt zich een destructieve liefde die als een rode draad door de beschouwing van het dagelijkse bestaan van junkies in New York loopt.

We kijken naar junkies die hun dagelijkse routine afhandelen. In het leven van een junkie doen zich amper intrigerende gebeurtenissen voor. Heaven Knows What laat steeds hetzelfde zien. Aan het einde van de film heeft Harley geen enkele ontwikkeling doorgemaakt. Ze is nog steeds dezelfde afhankelijke junkie. Arielle Holmes speelt haar trouwens goed. Haar personage deed me echter weinig. Dat gold ook voor de andere personages. Ze zijn niet erg interessant. Karakterontwikkeling ontbreekt. De film zelf heeft een authentieke vibe en laat intrieste dingen zien, maar is vanwege een ontbrekende plotontwikkeling ook niet erg interessant. Zelfs een beetje saai.

13. Timbuktu (2014) - 96 minuten

Land: Mauritanië (nieuw)

Categorie: 1. Academy Awards/Oscars

Voltooide categorieën: 1, 2, 3, 5, 6, 9, 15, 18, 20, 27, 28, 29, 31

FTV (2): totaal aantal punten = 26

Bron: Cinemember

Redelijke film over een klein dorpje dat wordt overvallen door moslimfundamentalisten. Het kostte mij opvallend veel moeite om deze film af te kijken. In twee delen gekeken, en dat voor een prent van net aan anderhalf uur. Komt met name door het hak op de tak verhaal. En ook het acteerwerk is vrij houterig, waardoor de boodschap niet helemaal geloofwaardig weet over te komen. Maar er zitten enkele goede momenten in. Het hoogtepunt was de voetbalscène, erg knap gedaan!

Timbuktu staat in liefst negen ICM-lists en won zeven César Awards. Daarnaast was het de eerste Mauritaanse film die ooit voor een Oscar werd genomineerd (in de categorie beste niet-Engelstalige film). De Poolse film Ida (2013) ging er met de winst vandoor.

Afgerond naar boven: 3*

11. Solyaris (1972)

Land: Sovjet-Unie

30. Oude lande

Gekeken categorieën: 1, 4, 5, 8, 11, 12, 23, 24, 29, 30, 31

Speelduur: 167 minuten

Waardering: 4,5*

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 20+2=22

https://image.tmdb.org/t/p/w780/aZRyh9VAzyb4z61xWHBI27AZinY.jpg

12. La Casa del Fin de los Tiempos (2013)

Land: Venezuela

Categorie 12. Latijns-Amerika

Categorieën voltooid: 1-12

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 24

https://image.tmdb.org/t/p/w780/e6Jgyo8lhog6dvNE9lovo0nekbI.jpg

Dulce (Ruddy Rodríguez) is een huismoeder die verschijningen heeft meegemaakt in haar ouderlijk huis. 30 jaar later keert Dulce terug om het mysterie te ontrafelen en de tragedie te verwerken.

Ik voeg me bij Joolz en Woolz. Soms is het leven zo makkelijk.

3*

- - - - - - -

13. How Tasty Was My Little Frenchman (1971)

Land: Brazilië

Categorie 13. Brazilië

Categorieën voltooid: 1-13

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 26

https://www.quinzaine-cineastes.fr/storage/medias/film_banner_import_62011aa283851.jpg

Een Fransman wordt in de 16e eeuw in Brazilië gevangen genomen en bijna vermoord, maar hij ontsnapt, valt in de handen van Portugezen en wordt na een veldslag krijgsgevangen gemaakt door een indianenstam. Hij zal hen leren hoe zij een kanon moeten gebruiken.

Een merkwaardig filmpje noemt pippo il buffone 'Como Era Gostoso o Meu Francês (1971)', en daar is niets aan gelogen. Meermaals tijdens deze film van Nelson Pereira dos Santos, van ik eerder Rio 40 Graus (1955) en het fijnere Vidas Secas (1963) zag, vroeg ik me af waar ik nu precies naar zat te kijken. En wat de bedoeling van de filmmaker zou kunnen zijn. Daar ben ik niet helemaal achter gekomen, maar de innerlijke antropoloog en sluimerende historicus vonden dit toch geen onaangenaam filmpje. Wel een moeilijk om een cijfer aan te geven, en niet een die ik snel aan zou raden om kennis te maken met de Braziliaanse cinema.

Fikse hoeveelheid boobies en door het beeld zwabberende pielemuizen trouwens. Dat dan weer wel.

2,8*

13. Indigènes (Film, 2006)

128 minuten

FTV - 2 punten (Totaal: 26 punten)

Eigen score - 4*

Land: Algerije

Categorie - 14. Maghreb (Noord-Afrika): van Marokko tot Egypte

Afgevinkt: 6,8,10,12,14,17-20,24-26,31

https://external-content.duckduckgo.com/iu/?u=https%3A%2F%2Ftse3.mm.bing.net%2Fth%3Fid%3DOIP.P8GHKct69NfgQpbn8wGzBwHaE7%26cb%3Diwp2%26pid%3DApi&f=1&ipt=eb918e3715e2bfdb4137fd46e276dd573ecb6986374cdeb11d2f886a9903c674&ipo=images

Ah oorlogfilms, ik keek ze vroeger aan de lopende band. Tegenwoordig stukken minder en of dat nou komt omdat er minder gemaakt worden (vast niet) of omdat ze steeds minder indruk maakten op me of omdat ik juist moe werd van al dat drama en de verschrikkingen. Wat de reden ook, dit was een fijn wederzien. Alle hokjes worden afgevinkt (rascisme, romance, broederliefde, uitzichtloosheid) maar nu eens vanuit een kant die ik nooit echt zag.

Goede film dus en het was wennen om Debbouze en Naceri hierin te zien die ik eigenlijk alleen maar ken van grappige rollen.

14. Jerusalema (Film, 2008)

120 minuten

FTV - 2 punten (Totaal: 28 punten)

Eigen score - 3*

Land: Zuid-Afrika

Categorie - 16. Zuid-Afrika

Afgevinkt: 6,8,10,12,14,16-20,24-26,31

https://external-content.duckduckgo.com/iu/?u=https%3A%2F%2Ftse1.mm.bing.net%2Fth%3Fid%3DOIP.LtN2ptvM2az_LsMseSDWMgHaEK%26cb%3Diwp2%26pid%3DApi&f=1&ipt=114530a1026be651b1450a7a3aecceeb477b36c81302ee07b6e2a387d9c4a3ae&ipo=images

Formulewerkje. Goodfellas in Johannesburg. Ik heb dit soort films heel vaak gezien en het feit dat het Zuid-Afrikaans is helpt wel om aan de goede kant van de middenmoot te belanden, maar technisch schiet de film soms tekort en het acteerwerk zit vaak op het randje. Wel gewoon vermakelijk.

15. Tropa de Elite 2 - O Inimigo Agora É Outro (Film, 2010)

115 minuten

FTV - 2 punten (Totaal: 30 punten)

Eigen score - 4*

Land: Brazilie

Categorie - 13. Brazilië

Afgevinkt: 6,8,10,12-14,16-20,24-26,31

https://external-content.duckduckgo.com/iu/?u=https%3A%2F%2Ftse4.mm.bing.net%2Fth%3Fid%3DOIP.IxsgrhqJC-Co2MdXJnXpXAHaEc%26cb%3Diwp2%26pid%3DApi&f=1&ipt=df10d0372211119623acd9d27c3b72c6a10cd9ce5ba73c4a69bb281e46f612ce&ipo=images

Deze stond ook al 15 jaar klaar op de lijst. Heel erg gek, want het 1e deel vond ik te gek en ik heb minstens net zoveel genoten van dit vervolg. Het kan een beetje snel gaan soms, ik was heel druk met ondertitels lezen en actie volgen tegelijkertijd, maar de film zit vol met interessante personages en stuk voor stuk overtuigende acteerprestaties, plus een dikke soundtrack.

14. Pulgasari (1985) - 95 minuten

Land: Noord-Korea (nieuw)

Categorie: 22. Het Verre Oosten

Voltooide categorieën: 1, 2, 3, 5, 6, 9, 15, 18, 20, 22, 27, 28, 29, 31

FTV (2): totaal aantal punten = 28

Bron: online

Bij het speuren naar een Noord-Koreaanse film kwam ik deze cultklassieker op het spoor. Het verhaal eromheen over de belevenissen van regisseur Sang-ok Shin is intrigerend. De film zelf, in de stijl van de bekendere Japanse monsterfilms zoals Godzilla, is een stuk minder boeiend. De vrij brakke special effects lijken overgewaaid uit de jaren 50. Het plot is knullig net als het acteerwerk. Zolang het monster niet full focus in beeld is, ziet dat er nog wel aardig uit.

De film duurt met 95 minuten niet heel lang en toch zat ik vanaf een minuut of 40 al op de klok te kijken. Aangezien Pulgasari nogal vaak in herhaling valt - het monster blijkt lastig te doden en blijft uit de as herrijzen - verstrijkt de tijd traag en lijkt het gevoelsmatig of deze film dik de 2 uur aantikt.

Als curiositeit of, zoals in mijn geval, om een nieuw land af te vinken is dit wel een (bij vlagen) geinig filmpje. Wil je een goede Aziatische film zien, dan kun je Pulgasari prima links laten liggen.

Ik ben in een gulle bui en rond af naar boven: 2,5*

16. Mat i Syn (1997)

73 minuten

Land: Rusland

Categorieën: 18. Rusland en diens oude Sovjetrepublieken (Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan, Oezbekistan) -

Voltooide categorieën : 3, 5, 6, 9, 12-15, 17-19, 21-23, 25, 31

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 29

Dacht een mooie Sovjet klassieker te hebben geselecteerd, blijkt deze film veel nieuwer dan gedacht, 1997, jaren na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. Dan maar wegzetten bij Rusland, waar ik eigenlijk al wat anders op het oog had. Het is inmiddels puzzelen. Maar maakt niet uit, want Wauw, dit is wel echt iets bijzonders. Klein filmpje, maar voelt monumentaal vol beelden die er echt uitzien als schilderijen. Er gebeurt niet heel veel, maar ik heb toch het gevoel dat ik ‘m snel nog eens moet zien om helemaal te bevatten.

https://www.cinematheque.qc.ca/workspace/uploads/projections/glcuckqwsaaiezd-fr-1730917406.jpg

17. Kyuka - Before Summer's End (2024) - MovieMeter.nl

103 minuten

Land: Griekenland

Categorieën: 26. De Middellandse Zee: van Portugal tot Griekenland

Voltooide categorieën : 3, 5, 6, 9, 12-15, 17-19, 21-23, 25, 26, 31

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 31

Nogal onevenwichtig en te geforceerd experimenteel. Dat is jammer, want zitten ook veel mooie scènes in, die experimenten zijn vaak erg grappig en je gaat uiteindelijk toch meeleven met de personages, maar het is af en toe ook wat taai.

https://www.lacid.org/uploads/9381.3000x900.jpg

15. Kolja (1996) - 105 minuten

Land: Tsjechië (nieuw)

Categorie: 7. Sundance Film Festival

Voltooide categorieën: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 9, 15, 18, 20, 22, 27, 28, 29, 31

FTV (2): totaal aantal punten = 30

Bron: online

Uit het voormalige Tsjechoslowakije heb ik een slordige 20 films gezien. Gek genoeg staat de teller voor Slowakije pas op één (het fenomenale Záhrada (1995)). En uit Tsjechië zag ik dus nog geen enkele film. Bijzonder, aangezien beide landen al sinds 1993 onafhankelijk zijn. Altijd keurig ‘netjes’ omheen gewerkt dus!

Kolja stond zonder overdrijven al een jaar of vijftien op de kijklijst en het was nu tijdens deze challenge echt de hoogste tijd. Kolja is een lief en subtiel filmpje. Soms kleurt regisseur Jan Sverák iets te netjes binnen de lijntjes. Wat minder braaf, bijvoorbeeld op relatiegebied, was voor mij welkom geweest. Maar ik snap deze keuze wel om de film voor een breder (en jonger) publiek in de markt te zetten.

Een aantal zeer aardige scènes maken deze film tot een genietbaar geheel. Mooi gefilmd en met het hart op de juiste plek. Het leverde Svěrák een Oscar voor beste buitenlandse film op.

Leuk weetje nog: hoofdrolspeler Zdeněk Svěrák is de vader van de regisseur.

3,5*

19. Irena's Vow (2023)

121 minuten

Land : Canada

Categorie 8. Canada: Toronto International Film Festival

Voltooide categorieën : 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,17,21,22,23,24,25,26

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 32 + 10 punten extra (16 FTV's) = 48

https://loudandclearreviews.com/wp-content/uploads/2024/04/irenas-vow-header.webp

Een gelijkaardige film als "Schindler’s List" maar dan met een Poolse huishoudster met lef die enkele joden in de kelder van een Duitse officier verstopt. Een op waargebeurde feiten gebaseerde film. Sophie Nelisse zet hier een prachtacteerprestatie neer.

3.5*

12. Jin-Rô (1999)

Land: Japan

22. Het Verre Oosten

Gekeken categorieën: 1, 4, 5, 8, 11, 12, 22, 23, 24, 29, 30, 31

Speelduur: 102 minuten

Waardering: 3,5*

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 22+2=24

https://image.tmdb.org/t/p/w780/f0LaRvzmb6ffF0h2s8SdnlnHNTU.jpg

Tegen het eind aan snapte ik nog maar weinig van het plot, maar dat was mijn eigen fout. Ik had namelijk een Engels audio file met een niet overeenstemmende Engelse ondertiteling aan staan. In eerste instantie kwam ik daar redelijk goed mee weg, maar verloor toch het plot. Dessalnietemin geef ik Jin-Ro alsnog 3,5 ster, dit was wellicht 4 sterren geweest bij de correct audio/sub combinatie...

26. Semya Vurdalakov (1990)

Land: Sovjet-Unie

Categorie: 30. Oude landen (Tsjechoslowakije, West- en Oost-Duitsland, USSR)

Speelduur: 82 minuten

Waardering 2,5* (voordeel van de twijfel)

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 50+ 2 = 52

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6PtMdF8x2-CBQ4ot0_YEUAtc8qzBNfl59RMC-i2oioP8TZc3Aa3oLFu-cKxYe1WDH9dIEsjUlNw1CUPzLCxxtGjF3our5L4EQ35IbkMUKFEQeqQuF4X6r-dzgxkAxi3uUOOG6Bg/s1600/Semya+Vurdalakov+_dead.jpg De film is enigszins in de vergetelheid geraakt maar is wel nog op YT te bekijken in VHS-kwaliteit. Het is een soort Sovjet-poging om het horrorverhaal "Viy " van Aleksej Tolstoj te moderniseren. Een verslaggever krijg de opdracht om naar een afgelegen dorp te gaan waarvan gezegd wordt dat het door vampiers wordt geplaagd. Hij verblijf bij een boerengezin waarvan negen dagen geleden grootvader stierf. De held wordt verliefd op de dochter en het is moeilijk om te raden dat de grootvader terugkomt. Of het aan de VHS-kwaliteit lag weet ik niet maar het zag eruit alsof het voor tv was gemaakt. De film zelf is nogal meanderend en klunzig. Vampiers-met-hoektanden zijn er niet te vinden en lijk meer over plattelandsbijgeloof te gaan of er is misschien verborgen symboliek.. Alleen in de laatste akte kwam er wat meer horror. Gelukkig duurt de film niet zo lang want het was helaas een beetje teleurstellend.

5. Nerd (Film, 2019)

Land: Polen

Categorie 29. Centraal-Europa (compleet 3, 17, 29-31)

FTV, 99 minuten

Punten: 2 (totaal 10)

Waardering: 1.5*

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1142000/1142812.jpg?cb=1635538706

Flauwe klucht met overdreven typetjes van Poolse bodem. Ik was een beetje verblind door de combinatie van hoog MM-gemiddelde, korte duur en Netflix-beschikbaarheid, maar het MM-gemiddelde was gebaseerd op twee stemmen. Ik vond het maar een vervelende film die gewoon niet grappig was. Flauwe types, rare stemmetjes, en een verhaal waar je op zich wel wat leuks van kan bakken, maar dat lukt hier niet. De credits waarin de cast los ging op een technonummer wat een paar keer voorbij komt was misschien nog wel het grappigste van de film, en dat zegt eigenlijk wel genoeg over hoe deze komedie beviel.

11. Familia (Film, 2023)

land : Mexico

categorie 12: Latijns-Amerika: van Mexico tot Argentinië

afgevinkt : 1, 3, 5, 11, 12, 17, 21, 22, 25, 29, 31

FTV (totaal 21 punten), 104 minuten

https://dl.moviesr.net/images/acQKv.jpg

Geland in Tijuana, met de jeep naar Valle De Guadalupe in regio Baja California, Mexcico. Ik overnacht in een Rancho Cien Piedras. Krekels die tsirpen, wind die door de bomen ruist, zon die genadeloos brandt en het zand doet blinken. En om één of andere reden moet ik aan thuis denken. Maar het kan ook door de film Familia komen.

Zoals de titel reeds aangeeft gaat de film over een bijeenkomst van een familie. De patriarch is een koppige, rechtlijnige, norse man doch met liefde voor zijn familie. Regisseur Garcia neemt mooi het plattelands leven in beeld (patriarch heeft een olijf producerend bedrijfje op een ranch) en het is vooral het script dat de film maakt. Oprecht en knap geschreven over gevoelens (haat, liefde, ontrouw, rouw, ambitie, generatiekloof ... het zit er allemaal in) waarbij elk familielid mooi wordt omschreven. Ik leefde mee met hun ruzies en met hun verzoeningen, met hun gebroken dromen en met hun dilemma (ranch verkopen of niet) met dank aan de acteerprestaties van de ganse cast. Voor mensen die ooit al een familiaal kerstmaaltijd uit de hand hebben zien lopen door een zatte nonkel of door een oplaaiende oude wonde zullen dit zeker herkennen. Vergeten en vergeven is steeds een illusie op dit soort bijeenkomsten. Maar bij Familia komt dit bij een zonovergoten landschap toch iets gemoedelijker over zonder echt sentimenteel te worden. Besluit : graag gezien en dus 3,5* en te zien op Netflix.

Greetings from Rancho Cien Piedras. Ik zit tot zonsondergang naar het landschap te turen. Daarna tijd om mijn valies te pakken en de nachtvlucht te nemen want hop, daar is de volgende bestemming al nl Rio De Janeiro.

https://cf.bstatic.com/xdata/images/hotel/max1280x900/410619581.jpg?k=222ff5bbace2578cbc8c7a18850a9d2bae7f0d33e172f65538bf07155aa328d5&o=&hp=1

13. Heaven Knows What (2014)

Land: Verenigde Staten

9. Azië: Tokyo International Film Festival

Gekeken categorieën: 1, 4, 5, 8, 9, 11, 12, 22, 23, 24, 29, 30, 31

Speelduur: 94 minuten

Waardering: 4*

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 24+2=26

https://image.tmdb.org/t/p/w780/sydbn3HAd098PCmrSf0dm9qdnJw.jpg

Collins maakte mij eerder in deze challenge kenbaar dat Heaven Knows What gescreened is op het Tokyo International Film Festival. Ik had hem uberhaupt al klaar staan, dus 1+1=2. Heaven Knows What gaat over het "Junkie" leven in New York. En de stad slurkt je als kijker op. We zien dealers, terugkomende medejunks, locaties, gehossel, oplichterij, diefstal, drugsgebruik, slaapplekken. En dit blijft zich doorrouleren in een soort van jazz achtig ritme, maar dan met elektronische beats. Ik vond de hoofdrolspeelster erg aantrekkelijk en aandoenlijk. Naar mijn idee is Heaven Knows What een indringende observatie van de broeders Safdie.

18. The Assessment (2024)

Land : Duitsland

Categorie 29. Centraal Europa

FTV (totaal 36 + 10 = 46 punten), 114 minuten

afgevinkt : 1 - 4, 6 - 8, 11, 15, 16, 20 - 25, 29, 31

https://deadline.com/wp-content/uploads/2024/09/The-Assessment.jpg?crop=735px%2C714px%2C1937px%2C1082px&resize=681%2C383

Nou, lekker ongemakkelijk allemaal dit. "The Assessment" is niet gemaakt voor streaming maar kijk wel beetje zo weg maar dan een bovengemiddelde aangelegenheid.

Ergens in de toekomst heeft klimaatopwarming meeste van de planeet vernield. Een kleine aantal mensen wonen in goede omstandigheden en hebben zich aangepast onder een extreem draconische overheid. Medicatie geeft mensen een extreem lange levensverwachting en alle natuurlijke bronnen zijn extreem rantsoeneert. Voorplanting op de natuurlijke wijze is verboden in deze wereld. Kinderen mogen enkel met de toestemming van de overheid en in artificiële baarmoeder. Of koppels in aanmerking komen om kinderen te hebben wordt bepaald door een 7 dagen durende test.

Wij zien een koppel deze test ondergaan door een examinator. Examinator in kwestie is extreem manipulatief, brengt haar en hun leven continu in gevaar, blijft escaleren, negeert elke privacy, gedraagt zich als een kind uit de hel, verplicht hun tot dingen seksueel etc. Het is vaak ongemakkelijk maar ook niet volledig omdat de film niet helemaal succesvol is.

"The Assessment" is alles behalve subtiel met zijn maatschappelijke kritiek maar het is uiteindelijk vooral makkelijke entertainment. Het zegt eigenlijk niets over de wereld waar wij leven, brengt niets nieuws en stelt geen interessante vragen. Het is redelijk simpel ook in wat het doet, niet echt stof tot nadenken hier.

16. Be with Me (2005) - 93 minuten

Land: Singapore (nieuw)

Categorie: 21. China en zijn controlegebieden

Voltooide categorieën: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 9, 15, 18, 20, 21, 22, 27, 28, 29, 31

FTV (2): totaal aantal punten = 32 + 10 bonuspunten (16 FTV’s) = 42

Bron: online

In Be with Me lopen drie verhaallijnen over de zoektocht naar (onbereikbare) liefde door elkaar. Het is een ingetogen filmpje waar met name het eerste kwartier, vanwege het vrijwel ontbreken van dialoog, volledige focus is op het visuele aspect. Sommige gedeeltes zijn bijzonder fraai. Maar de kwaliteit van de diverse verhalen is nogal wisselend. Helaas is het (voor mij) minst interessante verhaal (tevens de ‘kapstok van deze film) over de doofblinde vrouw te lang uitgesponnen. Al waren de scènes waarin de oudere man voor haar kookt en een soort ‘tafeltje dekje service’ optuigt best mooi. Mijn gedachten gingen direct uit naar de fraaie Indiase film Dabba (2013) die ik begin dit jaar zag.

3*

18. Dinner in America (2020)

106 minuten

Land: Amerika

Categorieën: 11. Indie American movies

Voltooide categorieën : 3, 5, 6, 9, 11-15, 17-19, 21-23, 25, 26, 31

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 33

Ik dacht eigenlijk deze challenge geen enkele Amerikaanse film in te checken, maar deze tip van een collega past wel erg mooi, een redelijk klein, volgens mij niet al te bekend indiefilmpje waarvan ik denk dat veel van jullie het ook wel kunnen waarderen. Erg leuke quirky punk rock comedy, die veel liever was dan ik op basis van eerste paar minuten verwachtte. Film doet niet veel nieuws, maar heeft hoge gun factor. Dicht tegen 4* aan.

https://www.hollywoodinsider.com/wp-content/uploads/2022/07/The-Hollywood-Insider-Dinner-in-America-Review.png

11. Poison (2024)

Land: Luxemburg - 86 minuten

Categorie 31. Klein maar fijn: landen met een oppervlakte < 10.000 km²

FTV: 2 - Totaal: 22

https://kunstundfilm.de/wp-content/uploads/2025/01/4-1.jpg

Poison is een toneelmatige tragedie en het speelfilmdebuut van Désirée Nosbusch als regisseur. Nosbusch kende ik vooral als actrice en heel vaag als presentatrice van een muziekprogramma op de Duitse televisie. Poison is een redelijk goede debuutfilm. Gebaseerd op een toneelstuk. Met Tim Roth en Trine Dyrholm in de hoofdrollen is er solide acteerwerk. Dat de verhalende wortels bij een toneelstuk liggen, is duidelijk merkbaar. Weliswaar bewegen de twee protagonisten zich in een royaler kader dan een toneel, maar van veel handeling is in de film geen sprake. Het draait in de film om de dialoog. Twee personages die om elkaar heen cirkelen en onderwijl veel dialoog spuien. Een situatie die op een toneel veel beklemmender werkt dan in de royalere ruimte die de film tot zijn beschikking heeft, vermoed ik.

Poison is een klassiek treurspel. Een drama dat draait om de vraag of een rouwproces ooit afloopt. De interacties zijn heftig en maken bij de personages veel emotie los. Verwijten slingeren heen en weer. Emotionele inzinkingen. Onbegrip en begrip. Haat en liefde. Loutering zelfs. Een aantal sterke scènes volgt. De pijn is soms voelbaar. Niet steeds. Ook een aantal zwakkere scènes komen langs. Scènes waarin het moeilijk is om een waarneembare reden te vinden voor bepaald gedrag. Alsof het doel van de scène is om te ruziën of emotioneel in te storten maar men is vergeten om de dialoog daarbij te laten aansluiten. Alsof het effect op dat moment belangrijker is dan het gesprokene. Het wisselende niveau voorkwam dat ik hevig emotioneel geraakt werd door acteergeweld en dialoog. Ik hield het een film lang droog. Prima film verder.

3*

27. Fréwaka (2024)

Land: Ierland

Categorie: 24. Verenigd Koninkrijk en Ierland;

Speelduur: 103 minuten

Waardering 3* (oh super lastig deze!)

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 52 + 2 = 54

https://media2.firstshowing.net/firstshowing/img16/FrewakapostermainIrishbigTW1.jpg De Ierse folklore is rijk aan verhalen over feeën, elfen en andere magische wezens. Ook het geloof in Aos Sídhe leef sterk onder de Ierse bevolking. Daarnaast hangt het overgrote gedeelte van de bevolking het Katholieke geloof aan. Er is dus veel folklore, bijgeloof en mythen die verweven zijn met hoe mensen in Ierland hun religie belijden" Deze film is daarnaast bijna de gehele film in het Iers (Gaeilge /Gaelic) De titel van de film is ook een verbastering van het woord fréamhacha, wat 'wortels' als in waar je oorspronkelijk vandaan komt, betekent.

De film volgt Shoo, die na de zelfmoord van haar vervreemde moeder samen met haar toekomstige vrouw het huis moet opruimen, maar dan een baan aanneemt op het platteland om voor de oudere vrouw Peig, die geestelijk en lichamelijk achteruitgaat, te zorgen. Tijdens deze baan ontdekt ze dat de demonen uit haar verleden weer naar boven komen in haar huidige situatie

De film onderzoekt Shoo's traumatische verleden, wat eveneens verweven was met Peigs verleden. Trauma van haar Ierse roots en trauma dat door families heen echoot gesymboliseerd door een rode deur. Een film die met veel kenmerken van een horrorfilm (Afgelegen huis, waarschuwingen van de lokale bevolking, gebrek aan telefoonbereik) op een langzaam manier naar een vage onthulling toewerkt.

Qua productie ziet de film er indrukwekkend uit, ook op het acteerwerk is weinig aan te merken. Het geluidsontwerp en de soundtrack (de Ierse componist Die Hexen) verhogen de stemming en sfeer. Regisseur Aislinn Clarke weet ook een aantal mooie scènes te creëren en de film probeert tenminste met ouderwets occultisme angst aan te jagen zonder veel moderne schrikmomenten. (niets overtreft die opening, die is voortreffelijk!) Echter ook al zit de film vol voortekenen en griezelige hints, zet het veel teveel in op trauma.

In die context begint de bron van alles maar een bijzaak te worden en is het niets minder dan de zoveelste verkenning van trauma, verpakt als horror. Het op stoom komen, duurt zolang dat je na uur nog steeds de maar enkele vage gebeurtenissen heb gezien In het laatste derde deel is er meer Ierse folklore maar als niet-Ierse kijker, of enige uitleg in het voorgaande, heb je ondertussen geen idee of dit schokkend is.Ondanks een paar erg mooie scenes, verzandt dit door symbolisch traumatisch gedoe, in een maar matige horrorfilm. Erg jammer!

12. Central do Brasil (Film, 1998)

https://cinepop.com.br/wp-content/uploads/2021/09/central2.jpg

land : Brazilie

categorie 13: Brazilië

afgevinkt : 1, 3, 5, 11, 12, 13, 17, 21, 22, 25, 29, 31

FTV (totaal 23 punten), 108 minuten

Vooraleer ik me comfortabel in mijn kamer van het hotel Hilton Barra Rio De Janeiro nestel, ga ik even de straat op naar het centraal station van Rio. Daar is het immers allemaal begonnen. Voor Dora en voor de film Central Do Brasil.

De film heeft een prachtig personage. Dora is een cynische oudere dame dat om te overleven brieven schrijft die gedicteerd door de personen die in het centraal station passeren. Dora is een beschadigd persoon, trauma's in het verleden, alleenstaand met slechts 1 boezemvriendin. Dora neemt ook veel foute beslissingen en is zelfs een kleine oplichtster. De brieven die ze schrijft en geacht wordt te posten (want ze wordt er voor betaald), belanden vaak in de prullenmand of in een lade (het hellegat). Want als ze merkt dat de mensen leugens of verzinsels hebben verteld, wil ze de tegenpartij behoeden. Zo komen we tot het hoofdthema. Dora gelooft niet meer in mensen, in het goede van mensen. Langzaam zal ze echter haar geloof in de mensen terugvinden met als climax die fantastische scene in het bedevaartsoord. Daarna gaat ze onverwijld de brieven gaan posten. Maar Dora gelooft ook niet meer in haar zelf. Ook daar komt verandering in. Het eerste signaal is dat ze zich aangetrokken voelt bij de truck chauffeur. Voor het eerst brengt ze wat make up aan maar dat loopt echter niet zoals ze hoopte. Later krijgt ze een jurk cadeau om zich mooi te voelen. In de laatste scene is het dan ook geen verrassing dat ze juist die jurk aantrekt. Dora is herboren, ze is een nieuw en mooier (innerlijk en uiterlijk) persoon. Dat allemaal door de ontmoeting met een jongetje aan het Centraal station in Rio.

Het verhaal klinkt sentimenteler dan het is. Regisseur Walter Salles maakt een nuchtere schets van Brazilië en zijn inwoners en gewoonten. Geloof (katholicisme) is belangrijk (cf de spreuk in de truck, de pelgrims, het bedevaartsoord, de graffiti op de muren, ..), de overbevolking, criminaliteit (een zeer opmerkelijke scene met de dief), anonimiteit en armoede in het Centraal station, het eenvoudige leven in het platteland. Het is een mooie roadmovie met humor, pijn, schuldgevoel en ontroering. Mijn eerste 4 sterrenfilm !

Greetings from het hotel Hilton Barra Rio. Alweer tijd om uit te checken en ik loop naar beneden naar de balie en plots merk ik dat de gang veel op een station lijkt. De film zindert nog na. Maar de plicht roept dus hop, naar de volgende bestemming en dat is nog steeds Zuiders en latino maar dan in Europa want ik ga naar Barcelona.

https://cf.bstatic.com/xdata/images/hotel/max1280x900/666189193.jpg?k=ea546bf6437e3e2dd63eaf53d70832143927fd1efc694efddf9387a98642c9d0&o=&hp=1

20. Bacurau (2019)

131 minuten

Land : Brazilië

Categorie 13. Brazilië

Voltooide categorieën : 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,17,21,22,23,24,25,26

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 32 + 10 punten extra (16 FTV's) = 50

https://deeperintomovies.net/journal/image20/bacurau4.jpg

Na anderhalf uur dacht ik nog altijd "Waar ben ik in hemelsnaam naar aan het kijken?". Totaal bizarre film met inwoners van een nietig Braziliaans dorpje die er enorm vage gewoontes op nahouden. Buiten wat mooie beelden van een avondlucht in verschillende tinten is het gewoon één troosteloze boel. Blijkt dan op het uiteinde dat het een variant is op films als "The Hunt". De flauwe zogenaamde bloederige en engere scènes op het laatst, konden de film niet redden voor mij. Het bleef voor mij bizarre, vage Zuid-Amerikaanse kul.

2*

14. The Man Who Sold His Skin (2020)

Land: Tunesië / Frankrijk / België / Duitsland / Zweden / Qatar / Cyprus / Turkije (Halleluja!)

Categorie 14. Maghreb

Categorieën voltooid: 1-14

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 28

https://www.alternateending.com/wp-content/uploads/2021/04/manwhosoldskinbkgd.jpeg

De Syrische Sam Ali is, in een poging de burgeroorlog in zijn vaderland te ontvluchten, naar Libanon getrokken. Daar ontmoet hij de beroemde Amerikaanse kunstenaar Jeffrey Godefroi van wie hij een tatoeage krijgt. Hierdoor verwordt Sam tot een levend kunstwerk dat op de markt en veiling heel veel waard is. De jongeman wil echter geen meesterwerk zijn, maar weer als mens gezien worden.

Net als user T.O. moest ik ook aan Ruben Östlunds The Square denken. Wellicht ligt die vergelijking ook wel een beetje voor de hand; maar het alsnog een leuke companion piece, dunkt me. Het einde voelde iets afgeraffeld, maar voor die tijd viel er genoeg te genieten voor een aardige waardering, al overtuigt The Man Who Sold His Skin net niet helemaal.

3,6*

15. Frontières (2017)

Land: Burkina Faso

Categorie 15. Centraal Afrika

Categorieën voltooid: 1-15

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 30

https://www.africanfilmfestival.org/2018/files/2017/12/borders.jpg

Een vrouw uit Senegal moet voor zaken op reis naar Nigeria. Ze neemt de bus, die haar in een zevendaagse reis door vijf landen voert: Senegal, Mali, Benin, Burkina Faso en Nigeria. Het zou een simpele reis moeten zijn, maar onverwachte gebeurtenissen en gevaarlijke situaties stapelen zich op. Onderweg ontmoet ze drie vrouwen die ook op pad zijn: uit Ivoorkust, Burkina Faso en Nigeria. De vier besluiten samen te reizen – wel zo veilig. De vrouwen blijken elkaar veel te vertellen hebben.

Fijne Afrikaanse road movie dit. Je krijgt zo echt wel een hoop mee van de zaken die spelen. Die corruptie trek ik zo slecht, dat je niks kunt zonder dat iemand zijn hand uitsteekt en schreeuwt dat je moet betalen. Dat mensen überhaupt kunnen (willen) reizen als iedereen je af probeert te persen, vind ik bijzonder moedig. Wellicht weet men niet beter, maar ik word er zo boos van.

3,4*

12. Svecenikova Djeca (2013)

Land: Kroatië - 93 minuten

Categorie 28. Joegoslavië/Balkan (Slovenië, Kroatië, Servië, Bosnië, Montenegro)

FTV: 2 - Totaal: 24

https://1.bp.blogspot.com/-6OBrCKRtQys/U2OnauvOZVI/AAAAAAAAR6Y/JwNTkVFX0F4/s1600/Pr%C3%A4stens+barn+1.JPG

Over een jonge priester die gaatjes prikt in condooms teneinde het geboortecijfer te verhogen om aldus te voorkomen dat de parochie uitsterft. Het eerste halve uur is vermakelijk. In dat halve uur lukt het goed het plot met veel speelsheid en humor in te kleden. Aardige woordgrappen en geslaagde situatiekomedie. Het sprankelt. De film schroomt ook niet om het katholieke geloof enigszins te ridiculiseren. Best grappig, dat halve uurtje.

Vervolgens is er van de sprankelende sfeer niets meer over. Alles dat ludiek, absurd en grappig is heeft de film in het eerste halve uur verpakt. Wat rest is gewoon niet meer grappig. De film slaagt er niet in fris en speels te blijven. De ideeën zijn op. Wat volgt is geforceerde humor die vooral vervelend is en van het restant van de film een bijzonder langdradige exercitie maakt. Ik was erg blij dat de film was afgelopen.

2*

Kijk, ik ben niet de enige nachtbraker. Ook hard aan het werk, Collins?

16. Prey (2007)

Categorie 16. Zuid-Afrika

Land: Zuid-Afrika

Speelduur: 93 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 32

Categorieën voltooid: 1-16

https://m.media-amazon.com/images/S/pv-target-images/cc2810471a2df4da900bcc8fc12bbaeadbde6980f9ad1bc721d21fab47c9df38.jpg

De Amerikaanse familie Newman gaan op vakantie naar Afrika. Ze denken een gezellige en avontuurlijke vakantie te beleven. Dit verandert al gauw in een nachtmerrie als ze aangevallen worden door wilde leeuwen die wel een lekker hapje lusten. Van Bridget Moynahan en Carly Schroeder snap ik dat nog wel, maar Peter Weller moet hier al wel een taai bieflapje zijn geweest hoor.

Regisseur Darrell Roodt was kennelijk een van de producers van DiCaprio's Blood Diamond, maar ik ken hem vooral van het onvolprezen meesterwerk Dracula 3000 (2004), welke hij regisseerde. Roodt heeft een hele stapel films met een laag gemiddelde op MovieMeter trouwens, en enkele krappe voldoendes. Treurgrond (2015) reken ik niet mee, want dat cijfer lijkt me niet representatief met 4 stemmen waarvan drie stuks 5*. En Prey is met een 4,7 op IMDb ook geen bejubeld huzarenstukje. Maar voor een ogenschijnlijke TV film/straight-to-dvd is het best aardig popcornvermaak voor de rustige nachtdienst, wanneer na 4 uur 's nachts je verstandelijke vermogens toch wat beginnen af te nemen.

En ik hoor jullie denken: 'arme John Milton, het was al niet veel'. Nee dat klopt, gelukkig is er Prey

2,5*