Horror (en thriller) zonder grenzen

Damn ik heb iemand een film zien registreren voor de categorie fantasie waarvan ik dacht 'die wil ik ook zeker zien'. Nu kan ik hem niet terugvinden.

The Lords of Salem (2012)

Categorie 5: Undead & Supernatural

4b – Heksen

Voortgang 43/54

https://media.senscritique.com/media/000004981989/1200/The_Lords_of_Salem.jpg

“Ik denk dat het voor het eerst is dat ik een film die ik bìjna uitgezet heb na 30 minuten, toch met 4 sterren waardeer na hem uitgekeken te hebben. Als ik op Icheckmovies niet iemand had gezien die meldde blij te zijn even door te hebben gezet, had ik dit moeten missen.” Dat schreef ik bij The Devil's Rejects (2005). Op het niveau van de film willen uitzetten heb ik bij The Lords of Salem niet gezeten, maar evenmin bereikte de film plots onvoorziene hoogte. Slecht is niet, al er zijn betere films over heksen als je het mij vraagt. Maar wat is Mozarts Requiem toch een heerlijk stuk... Geeft ook die scène hier een flinke duw in de rug:

Laaaaahaaaacrimoooooosaaaaaa...!!!

2,8*

Tenemos la Carne (2016) ?

Ik zag dat je het bericht had geliked.

nee, was hem niet. ik vrees dat ik alles per bericht opnieuw zal moeten afgaan.

Je kunt bovenin de zoekbalk van het topic ook gewoon "fantasy" en dan krijg je alle posts met het woord fantasy erin. Dan filter je in ieder geval alle nominaties eruit die er niets mee van doen hebben.

Even handig zoeken op de categorienaam, dan zou het moeten lukken Edit: wat Cikx zegt dus

En met dank aan joolstein:

Kyûketsu Dokuro-sen (1968)

Categorie 5 - Undead & Supernatural (blauw)

f. Andere undead

Japan, FTV

Voortgang: 43/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/90000/90136.300.jpg?cb=1523648364

Het eerste wat me opviel bij deze oude Japanner was de aparte editing; al bij de kaping in het begin wordt er een aantal malen uit het niets veranderd van perspectief en scene. Ik was al een beetje bang een of andere verhaspelde versie onder ogen te krijgen, maar dat is volgens mij niet aan de hand. Later in de film valt het trouwens wel weer mee, al gebeurt het nog wel bij een aantal flashbacks. Maar goed, verder hebben we hier een sfeervolle film te pakken die soms heel leuk uit de hoek komt, en op andere momenten toch een beetje de plank misslaat. Misschien miste ik toch wat in de dialogen, maar sommige gebeurtenissen en plotpunten kwamen voor mij compleet uit de lucht vallen, al is het misschien ook de bedoeling geweest om allerlei horrorelementen gewoon de film in te gooien zonder heel veel overkoepelend plot. Al komt er op een gegeven moment nog wat cheesy, Hammer-achtig verhaal over gekke wetenschappers, en ondoden bij. Ook qua sfeer is het soms een beetje creepy, om vervolgens dan weer met verschrikkelijk overacteren en ontzettend neppe effecten (die skeletten onder water bijvoorbeeld, of de vleermuizen) het over een andere boeg te gooien. Maar alsnog, ik vond het wel een vermakelijke opeenstapeling gebeurtenissen met misschien niet heel veel samenhang of logica, maar genoeg weirdness, dubbelgangers, vleermuizen en skeletten om je niet te hoeven vervelen. 3.0*

Invasion of the Body Snatchers (1978)

Categorie 1 - Horrorkruisingen (geel)

e. Science Fiction

Verenigde Staten, FTV

Voortgang: 44/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4280.300.jpg?cb=1497876699

Redelijke remake van de SF-klassieker uit 1956 (of, als je dat liever wil, een tweede verfilming van het boek), maar deze Invasion of the Body Snatchers vond ik toch wel minder dan het origineel. Er is weinig écht mis met de film - het is wel wat traag en af en toe zelfs wat saai in de eerste helft, en die flauwe geluidjes werd ik wel een beetje zat, maar het is vooral heel degelijk en daardoor nergens echt interessant. Donald Sutherland vind ik ook weinig boeiend, hier zowel als acteur als als personage, dus wat dat betreft is hij hier wel op z'n plek. Er hangt weliswaar een lekker paranoide sfeertje, de effecten zijn vrij aardig en er zitten zeker wel hele leuke scenes in - die hond bijvoorbeeld. Maar het duurt allemaal ruim te lang zonder dat de film nu echt loskomt of verrast. Een krappe voldoende kan ik er wel aan kwijt hoor, maar ik hoopte toch op meer. 3.0*

Thx voor de tip Cikx. Dat was makkelijk om hem terug te vinden. Het bleek The Company of Wolves (1984) te zijn.

Die heb ik voor part 2 van de challenge bedacht

The Day of the Triffids (1962) - MovieMeter.nl

4b) Monsters - Natural flora

Voortgang: 34/54

http://s2.dmcdn.net/RzVyk.jpg

Door een stroom meteroriten die langs de aarde raast wordt 99% van de aarde blind. Uit de brokstukken die op aarde vallen groeien vleesetende planten die zich kunnen verplaatsen. In de totatale chaos vluchten een Amerikaan en een meisje uit Engeland naar Frankrijk en van daaruit naar Spanje.

The Day of the Triffids is een vrij typische rampenfilm uit de jaren '50, jaren '60 waarin er grote angst was voor straling en mutaties en dergelijke. Het is nog maar de vraag of een bioloog de plantwezens in deze film nog als een plant zou kwalificeren, maar goed zo moeilijk doen we niet. Waar ik wel moeilijk over doe is de manier hoe de blindheid behandeld wordt in de film. Mensen die nog met de trein reizen, of in een loket staan. Alsof iedereen ineens blind geworden is inplaats van door naar een meteoriet te kijken. Daarnaast is het volledig onlogisch om naar Frankrijk te gaan vanuit Engeland en naar Spanje zelfs ronduit idioot. Waarom zouden er in Engeland geen andere mensen zijn die kunnen zien of zouden kunnen evacueren?

Het einde doet wel heel erg denken aan War of the Worlds. Nee, ik vond het maar matig.

tbouwh ik wil wel rekening houden met de studenten onder ons, het hoeft voor mij niet meteen aan te sluiten op deze challenge. Hoewel over 2 weken sommige mensen met deze challenge klaar gaan zijn kunnen de anderen gerust doorgaan tot ze het einddoel hebben bereikt of tot ze geen zin meer hebben.

Maar het is het idee van Hollywood007 zij is de baas daarover en mag beslissen

Ik zal zeker nog een tijd doorgaan met deze challange, ja. Helaas (of gelukkig..) , door de studie, heb ik het inderdaad een beetje druk. Daarbij kijk ik ook nog weleens een blockbuster met huisgenoten. En het kost soms ook tijd om films legaal te bemachtigen/vinden.

5d Undead & Supernatural - Vampiers

Voortgang: 41/54

Les Lèvres Rouges (1971)

https://static1.squarespace.com/static/50d144f6e4b05aff8e5b9c8c/t/570dad0dab48de50bf72cdaa/1460514074010/?format=300w

Waarom zijn het enkel de mensen die deze film goed vinden die een reactie geven? Dat is natuurlijk niet motiverend dat ik tegen de stroom in moet gaan. Kennelijk een co-productie tussen België, Frankrijk en Duitsland grotendeels verfilmd aan de Belgische kust. Leuk natuurlijk om een aantal herkenbare plaatsen te zien, maar daarmee is ook al het positieve gezegd. De zoveelste 'vampierfilm' die de kijker warm maakt met een plot dat naar exploitatie ruikt en focus wil leggen op lesbische romantiek, maar uiteindelijk blijkt het weer zo een artfilm te zijn. Het verhaal en de karakters zijn saai, het gaat allemaal een slakkengang en er is natuurlijk veel blabla en weinig boemboem. En die boemboem is ook niet om wild van te worden, maar kennelijk vinden de artlovers het wel tof. Dan ben ik maar een kunstbarbaar, I don't care weg ermee, diep begraven in het zand en laten wegrotten.

The Vampire (1957)

https://horrorpediadotcom.files.wordpress.com/2017/01/vampiretc.jpg?w=640

Redelijk geslaagde vampierenfilm. Het is geen vampier in de traditionele zin van het woord, het vampirisme wordt veroorzaakt door pillen die bepaalde agressieve instincten oproepen. In die zin lijkt het iets meer op Dr. Jekyll & Hide dan Dracula. Film is low budget doch de make-up van het monster is goed gedaan. Film is ook niet erg lang en gaat hierdoor niet slepen.

Categorie 6: Horror volgens regio of taal

e) Azië:

Voortgang: 42/54

Khon Len Khong (2004)

https://www.quizz.biz/uploads/quizz/140703/2_nDYDy.jpg

Zwaar tegenvallende Thaise horror en een goed voorbeeld dat niet alle Aziatische horror van goede kwaliteit is. Dit is namelijk een bijzonder matige occulte horror waarin regisseur Tanit Jitnukul teveel achteloos achter mekaar geplakte onsamenhangende beelden en plaatjes heeft gemonteerd. Het heden (in zwart-wit) wordt meerdere malen onderbroken door flashbacks (die in kleur worden vertoond) uit het verleden en in die flashbacks zitten dan weer terugblikken. Dat was nog door de vingers te zien als opgevoerde personages enig houvast gaven. Echter deze zijn even dubieus; een journalist duikt af en toe vanuit het niets op, het vriendinnenclubje van de heldin is halverwege opeens zoek of een sjamaan die te pas en onpas op bestelling zwarte magie uitspreekt? Daarnaast lijken veel scenes regelrecht uit Thaise soap te komen waar dan af en toe wat horror doorheen gegooid wordt. De cast acteert daarbij op hetzelfde niveau als soap en is dus erg matig. Afgezien van het gegeven; Zwarte magie is dit niets minder dan een wanproduct.

Long Khong (2005)

http://images.dead-donkey.com/images/art2049hr.jpg

Afgezien van de voodoo-thematiek heeft ‘Art of the Devil 2’ weinig gemeen met zijn voorganger. Dit is dan ook alleen maar in naam een sequel (commercieel interessant) dat is maar goed ook! Deze film zit technisch veel beter in elkaar, en bezit prima expliciete horrormomenten. Daarnaast bezit de film de heerlijke sadistische vertolking van de mooie Napakapa Nakprasit als de lichtelijk doorgedraaide schooljuffrouw Aajaan Panor. Toch laat de film het ook afweten zo is; het verhaal erg makkelijk: schoolvrienden komen, enkele jaren na school, bij elkaar voor een gezellige vakantie. En dan is er nog de warrig verteltrant, met alle verschillende vloeken en bezweringen die over elkaar worden uitgesproken. Als de film werkt, werkt hij goed, alleen is de wat oninteressante reis die leidt naar deze effectieve punten nogal tam.

Long Khong 2 (2008)

http://toplist.vn//images/800px/bo-phim-kinh-di-thai-dang-so-nhat-moi-thoi-dai-36771.jpg

Een dikke drie jaar na Long Khong (2005) komt het zevenkoppige regisseursteam (het "Ronin Team") op de proppen met een prequel/sequel. Maar Long Khong 2 (2008) of ‘Art of the Devil 3’ zoals hij in ons deel van de wereld heet, maakt geen grote indruk. Wat verhaal betreft, kunnen we kort zijn. Een simpel wraak-motiefje weet niet erg te boeien. Het geheel is wederom een rommeltje en het scenario hangt met haken en ogen aan elkaar. Wat we nu zien is een stel pruts acteurs in een soort satanische ‘Bold & The Beautiful’ Wel is nog steeds overtuigende Napakapa Nakprasit aanwezig, dit keer is zij een thuis-lerares met een vloek. De bloederige effecten en gore folteringen maken het nog enigszins goed. Echter is de scene met de teennagels die worden uitgetrokken rechtstreeks gekopieerd uit het vorig deel. De film komt dus niet verder dan een standaard Aziatische horrorfilmpje.

Ik denk dat het inderdaad beter is om even wat tijd tussen te laten. Even op adem komen ?

Les Lèvres Rouges (1971)

Categorie 5: Undead & Supernatural

4D – Vampiers

Voortgang 44/54

https://4.bp.blogspot.com/-YfJMAwpAUwo/WdpQShFIRbI/AAAAAAAB4Ms/cp6nyX4htk80hfWVKX1c55l6fnW9vl12wCLcBGAs/s1600/maxresdefault-3.jpg

“With nudity and sexual proclivity loosened across the first world’s film boards, the vampire film finally got to embrace the eroticism of the genre in the 70s. Belgium’s Daughters of Darkness is the most artful and moody of the spicy lot.”

Aldus Collider in zijn toplijst met vampierfilms. Grindhouse voor de filmliefhebber met een voorkeur voor klasse, zogezegd. Ik lees op de pagina’s bij de film dat regisseur Harry Kümel jarenlang op de Filmacademie in Amsterdam gedoceerd heeft. En de Belgische herkomst (de film is primair Engelstalig) maakt het voor Nederlanders en Vlamingen inderdaad extra leuk, aangezien er genoeg valt te herkennen qua taal en omgeving (Oostende, Brugge, Brussel). Wat taal betreft is de film bijzonder voor een internationale ‘70’s productie, aangezien de cast die uit Fransen, Duitsers en Vlamingen bestond niet gedubd zijn maar zelf de dialoog hebben ingesproken. Hierdoor hebben sommigen een accent, maar wat loopt alles heerlijk synchroon.

“Uiteindelijk blijkt het weer zo een artfilm te zijn”, verzuchtte Alexspyforever vanmorgen in zijn review, waarbij hij constateerde enigszins tegen de stroom in te gaan. Maar goed dan, dat ik gisteren geen tijd had om mijn review af te maken, anders was die van hem onder nog weer een extra positieve van mij beland. Want dat 'arty' aspect beviel mij juist behoorlijk. Sfeervol, mysterieus en toch weer een tikje anders dan we gewend zijn. Voor vier sterren beklijft het ook mij niet genoeg, maar ik heb best van de stijl van de film en van Delphine Seyrig genoten.

Had je hem ook van mijn kijklijst gehaald als tip, of niet? Zo ja, het management accepteert geen verantwoordelijk voor de kwaliteit van de films

3,5*

Ik had jouw stem wel gezien nadat ik die van mij had gezet dus ik wist dat er nog een positieve recensie van jou zou volgen. Dat vond ik ook geen verrassing dat jij die goed zou vinden en denk ook niet dat jij bent verrast dat ik het tegenovergestelde vind. Nu als het dan artistiek moet wel mij best maar erotisch vind ik zoiets niet. Misschien dat ze minder moesten focussen op die sleazy gast. Ik wil maar zeggen een film met een lesbische vampier en de enige nogal brave seks (en pseudo- SM) is tussen een man en vrouw. Als het weer zo een traag gedoe is met weinig verhaal waarbij je op het einde niet veel meer weet over de personages en een politie-inspecteur en travestiet moeder moeten dienen als opvulsel, dan vind ik het zonde van het potentieel verhaal. Kan je net zo goed een Rollin kijken, dan gebeurt er tenminste nog wat. Een recensie plaatsen was voor mij even een gevoel van ok daar staat een (grote) groep van mensen die in extase zijn over deze 'film' alsof het een of ander meesterwerk is. Ik heb zoiets van ok moet ik tegen die elite ingaan. Ik weet mensen die als ze in de minderheid zijn als ze een film niet leuk vinden, zeggen ze niets of stemmen enkel. Ik vind dat zeer vervelend en denk dan doe ik het maar. En wat gaan ze zeggen, eentje minder bij de elite so what?

En ja ik heb van iedereen die een lijstje heeft vrijgegeven wat zitten plukken dus het kan wel zijn dat die van jou kwam. Ik weet zeker dat ik The Vampire's Coffin van jouw lijstje heb en terwijl jij eerder lauw was vond ik die dan wel zeer genietbaar (voor jou te campy en niet artistiek genoeg zeker haha). Bij baspls heb ik nog wat inlichtingen ingewonnen over de film vooral om te weten of ik die al of niet onder Germaans of Romaans kon zetten, maar uiteindelijk blijkt er enkel een Engelstalige dub te zijn. En soms wil ik wel eens eens een chauvinist zijn (iets wat ik sowieso al weinig ben) maar als ik al weinig wordt beïnvloed door waarderingen, al of niet klassieker of cultstatus van een film dan zal regio of cultuur ook niet meespelen. Welp vond ik bijvoorbeeld ook weinig verfrissend, denk dat mensen dat idee krijgen dat als een horrorfilm komt van een regio waar dit weinig voorkomt het wel iets bijzonder moet zijn. Uiteindelijk passen ze overal dezelfde methodes toe soms in een ander jasje gestoken.

Nu gelukkig dat one man's trash = another man's treasure

True!

Maar El Ataúd del Vampiro (1958) waardeerden we beiden hoor. Kijk maar. Zelfde cijfer.

4b Monsters - Natural horror flora
Voortgang: 42/54

The Spider Woman Strikes Back (1946)

https://ia.media-imdb.com/images/M/MV5BM2U5NjUyMmItZjRlMS00ZDRlLTk3YmMtNGIxYzcyMTYzZDRlXkEyXkFqcGdeQXVyMjk2NTAxNzk@._V1_SY1000_CR0,0,1207,1000_AL_.jpg

Een film die ik duidelijk van de lijst van Collinsheb geplukt, hij is de eerste die hier een mening en stem heeft neergezet en daar mag ik mij nu aan toevoegen. Veel heb ik niet aan zijn recensie toe te voegen. Deze film is een beetje teveel drama en te weinig horror. In het begin is het nog mysterieus en gaat er van de stomme (in de zin van niet kunnen praten) butler door zijn doodse blik nog wel wat dreiging uit. Het mysterie is echter al halfweg opgelost en de oplettende kijker merkt al snel dat de oude vrouw niet echt blind is want hoe zou ze anders de gebarentaal van de butler kunnen lezen. De film is niet slecht alleen wordt het ondanks de korte speelduur allemaal langgerekt en is het tempo te gezapig maar de finale/climax wordt dan weer afgeraffeld.

The Day of the Triffids (1962)

https://mindreels.files.wordpress.com/2015/08/triffid_1962_01.jpg

Denk de 3de keer dat ik deze zie. Neen het is geen meesterwerk en eigenlijk is de verhaallijn van het koppel dat een middel zoekt om de Triffids af te stoppen niet zo boeiend. Ik had liever gehad dat ze zich enkel hadden gefocust op Bill en Susan. Wellicht dat de blindheid van het merendeel van de bevolking beangstigender was dan de Triffids die niet meteen voor een apocalyps zorgden. Doch waren de practical effects prima. Goed gezien de tijdsperiode waarin het was gemaakt.

Categorie 6: Horror volgens regio of taal

a) Romaanse talen: Frans, Spaans,

Voortgang: 43/54

Frágiles (2005)

https://pbs.twimg.com/media/DKHSFeqXkAAl9wx.jpg:medium

Deze derde film van regisseur Jaume Balagueró ([Rec], Darkness) is een goede onderhoudende horrorfilm. Vooral de goed gekozen locatie van het oude kinderziekenhuis, weet een heerlijke duistere sfeer te creëren. Donkere gangen en angstaanjagende geluiden wekken voldoende spanning op om de aandacht van de kijker vast te houden. Toch zijn er een paar manco's in de film. Zo zien we aan het begin van de film een jongen op onverklaarbare wijze een dubbele botbreuk oplopen. Waarna het eigenlijk gedaan is met zo'n beetje elke fysieke dreiging van het kwaad naar de kinderen toe. Het verhaal richt zich dan veel meer op het wel en wee van nachtzuster Amy (Calista Flockhart) Anders dan een commerciële keuze, waarom er gekozen is voor Ally McBeal-ster Calista Flockhart kon ik ook niet bedenken. Een toegevoegde waarde was ze zeker niet en deed het verhaal ook minder recht aan. Een Amerikaanse die haastig is opgetrommeld om als nachtzuster te komen werken klinkt niet erg logisch.Enfin... dit kan ook komen omdat ik niet zoveel heb met deze actrice. Amy is de heldin van het verhaal en daardoor was de uitkomst van de spannend bedoelde lift-scène waarin Amy met een patiëntje vast komt te zitten,vanaf het begin al duidelijk. Ook ontging mij een goede reden waarom de 2e verdieping (wel prachtig vormgegeven) vanaf eind jaren vijftig leeg is blijven staan. Gelukkig maakte de horror die zich concentreerde in de climax met het tonen van de ‘Mechanical Girl’ nog een hoop goed. Deze horrorfilm is verder vakkundig gemaakt en goed genoeg voor een avondje griezelen.

La Rose de Fer (1973)

https://pp.userapi.com/c619723/v619723581/1e004/M4Zd6FLCiU0.jpg

Als ik iets positiefs over de film kan zeggen was het wel dat de sfeersetting in orde was. Filmisch was het dan ook nog best te pruimen! Echter de verhaallijn is zo verschrikkelijk dun. Een jong stel bedrijft de liefde in een graftombe, ontdekt vervolgens dat het kerkhof gesloten is en moet noodgedwongen de nacht doorbrengen tussen de grafstenen. Het begint nog hoopvol, maar helaas worden er nergens psychologische angsten opgewekt en algauw wordt het zeer langdradig rondrennen op een nachtelijke kerkhof. Daarnaast vond ik die jongen (Hugues Quester) en het meisje (Françoise Pascal) uitermate irritant. Geen angst, geen horror en maar weinig bloot (dat meestal wel aanwezig is in films van regisseur Jean Rollin) dan blijft er nog maar weinig over om van te genieten. Grappig was nog wel de nagesynchroniseerde geluiden van botten, wanneer ze in een knekelput terechtkomen.

Dead of Night (1945) - MovieMeter.nl
8b - Anthologie
Voortgang: 35/54

http://i.cdn.turner.com/v5cache/TCM/Images/Dynamic/i303/deadnight1945_72515_678x380_11082013124354.jpg

Een architect wordt naar een landhuis geroepen en zodra hij daar aankomt herkent hij alle aanwezigen uit zijn droom. De architect weet zeker dat er iets gruwelijks zal gaan gebeuren. Een aanwezige Psycholoog is echter sceptisch, waarop iedere gast een persoonlijk verhaal over onverklaarbare gebeurtenissen verteld.

De verhalen moeten allemaal even opgang komen en zijn lang niet allemaal echt Horror maar soms zelfs eerder komisch. Het Kerst-verhaal vond ik het meest sfeervol en de het verhaal van de pop deed erg denken aan Magic met Anthony Hopkins.

Uiteindelijk vormt Dead of Night best een vermakelijke anthologie, maar echt spannend of macaber werd het nergens. Wel leuk gedaan dat de architect uiteindelijk in een eindeloze loop terechtkomt.

The Company of Wolves (1984)

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen

f) Fantasy horror

voortgang 41/54

Een grootmoeder vertelt haar kleindochter allerlei sprookjes en andere folkloristische verhalen over weerwolven met doorlopende wenkbrauwen, verdwijnende geliefden en dergelijken.

Zeer sfeervolle fantasy horror. Prachtige beelden en leuke verhalen. In principe kan deze ook als anthologie gezien worden. Leuke knipoog naar robert the doll die als je goed oplet enkele keren in beeld komt.

The Man Who Laughs (1928)

Categorie 2 (violet): Horror stijlen

e) Stomme , zwijgende of stille film

voortgang 42/54

Gwynplaine, zoon van Lord Clancharlie, heeft een permanente glimlach op zijn gezicht. Deze werd er door de Koning, uit wraak voor verraad van de vader van Gwynplaine ingesneden. Gwynplaine wordt geadopteerd door een showman en tijdens zijn reizen wordt hij een populair idool. Hij wordt bovendien verliefd op de blinde Dea.

Een beetje een teleurstellende film. Het begon allemaal goed en het zag er ook allemaal goed uit. Maar hoewel de film een vrij lange speelduur heeft, gebeurd er niet zo bijster veel. Wanneer het pas echt interessant word, is de film plots afgelopen. Jammer.

I Corpi Presentano Tracce di Violenza Carnale (1973)

Categorie 2 (violet): Horror stijlen

g) Giallo

voortgang 43/54

Wanneer er in Rome vrouwelijke studenten worden vermoord, raakt de politie op een dood spoor. De enige aanwijzing die ze hebben is een roodzwarte sjaal. De Amerikaanse studente Jane en haar vrienden houden na een lange studieperiode vakantie. Ze gaan naar Danielle's oom die in een klein plaatsje een villa bezit. Helaas is de moordenaar bij hen in de buurt.

Mijn eerste kennismaking met een giallo film tot nu toe. Ik kan niet zeggen dat ik echt overtuigd was, maar tegelijk is het genre zeker nog niet afgeschreven. Ik wil er eerst nog wat meer bekijken voor ik kan zeggen wat ik nu eigenlijk van dit genre vind. ik moet zeggen, het intrigeert me wel.

Voor deze film kan ik kort zijn. De spanning zat er wel in maar op het puntje van mijn stoel zat ik niet echt. Veel vrouwelijk naakt om de boel wat op te leuken. Dit is eerder iets wat ik zou opzetten tijdens het strijken op zondagmiddag.

4f Monsters - Aliens
Voortgang: 43/54

Lifeforce (1985)

http://1.bp.blogspot.com/-3R0F_2OL4Rc/VNutE_fQP6I/AAAAAAAABUE/hTRPAx86Gbc/s1600/lifeforce---l-etoile-du-mal-wallpaper_412997_6889.jpg

Ik ga het mij wederom gemakkelijk maken en zeggen dat ik me zeer kan vinden in de review van Collins. De film kent een interessant mysterieus begin en als dan de mooi gevormde en volledige naakte Mathilda May voor een beetje opschudding en erotiek zorgt, leek het nog interessant te kunnen gaan worden. Helaas verdwijnt ze dan weer lang uit beeld en wordt je als kijker om de oren geslagen met diverse theorieën die van het hele verhaal een dik rommeltje maken: aliens, vampieren, life draining, possession, zombies. Halfweg snapte ik er niet veel meer van en de dialogen van de saaie oude pietlutten hielpen ook niet mee. Het kon me al lang niet meer schelen hoe het ging aflopen of hoe het eigenlijk in elkaar zat (ik twijfel of de regisseur dit zelfs wel wist) op het einde nog wat spectaculair willen doen met wat special effects, het kalf was al lang verdronken. Als een van de personages dan zegt let's put an end to this madness, had ik iets van die woorden had ik al veel eerder willen horen!
Als ik kijk naar de andere films die ik van Hooper heb gezien, enkel Texas Chainsaw Massacre vond ik nog enigszins goed (ook weer niet super) maar Funhouse, Poltergeist, Salem's Lot allemaal zo matig, Lifeforce vond ik gewoon slecht.

The Blob (1988)

http://cdn2-www.comingsoon.net/assets/styd/assets/uploads/2015/05/BlobTheater-1024x554.png

Komt eigenlijk door joolstein dat ik deze nog eens heb bekeken. De laatste keer dat ik deze heb gezien moet in mijn studententijd zijn geweest. Ik kon me enkel nog wat flarden herinneren van hoe de blob enkele slachtoffers maakte vooral dan van die man die door het gaatje van de afvoer werd gezogen en ook dat jongetje dat werd gegrepen door de blob iets wat je niet te vaak ziet meestal worden kinderen zo een lot bespaard zelfs in een horrorfilm. De film moet her dus hebben van de special effects die zijn echt top. Het verhaal heeft een redelijk lekker tempo, de hoofdkarakters hebben ook nog wel achtergrond meegekregen al blijven ze vrij inwisselbaar. Voorts is er nog het oude conflict tussen wetenschappers en de gewone burgers. Saai wordt het nooit al is de herkijkwaarde van een film als deze vrijwel nihil.

Ik heb TCOW nu al zo vaak gezien maar ik had er geen idee van dat die pop Robert heette (ik had even gegoogeld en nu weet ik meteen over welke je het had), zie eens weer iets bijgeleerd

The Man Who Laughs is misschien niet de beste keuze voor een silent horror, als je wat spannendere wat met wat meer gebeurtenissen, zou ik eerder voor The Phantom of the Opera gaan.

En giallo's ach er zijn wel met iets meer verhaal denk ik alleen kom ik er ook niet toe om zulke films snel weer te gaan kijken. baspls is liefhebber en kan beter aanbevelingen doen hierin.

Komt over een paar jaar vast wel weer een kijkbeurt. Zie trouwens net dat ik bij mijn vorige 2 registraties het cijfer van de categorie in de derde regel op 4 heb staan ipv op 5, al staat het daarboven wel goed. Maar ik gok dat je daar wel uitgekomen was

Eraserhead (1977)

2d: Arthouse

Zoals gedacht, niet echt m'n ding.

Toch wel een zeer sfeerrijke beleving, vooral visueel niet slecht. Die kip en de baby

Auditief vond ik het persoonlijk de overdonderend.

Aan het eind had ik dan zoiets van, wat heb ik nu eigenlijk zitten kijken?

Voortgang: 21/54

Oneechanbara (2008)

1f: Fantasy

Er werd zowat elke filmstyle en -genre ingegooid. Echter vind ik het persoonlijk allemaal te nep en zwak uitgewerkt. Game-achtige flitsende zwaarden, oneindige munitie, zwevende fighters, teveel fantasy invloed.

Neen, geef mij maar de alom gekende westerse zombiefilms.

Voortgang: 22/54 en geel (horrorkruisingen) afgewerkt.

Rebecca (1940)

Categorie 2: Horrorstijlen (violet)

a. Gothic

Voortgang: 38/54

https://cps-static.rovicorp.com/2/Open/Germany/ProSiebenSat.1%20Media%20AG/PU4/September/Rebecca/_derived_jpg_q90_600x800_m0/Rebecca%20Joan%20Fontaine%20Judith%20Anderson_796694.jpg?partner=allmovie_soap

Het gelijknamige boek is een nagelbijtend werk waarin de mysterieuze accenten zich in de ziel van de lezer invreten en de spanning doen opbloeien. De film daarentegen is (evenals voorgaande regel) vooral dramatisch aangezet en ontbeert daardoor de spanning en suspense die in het boek wel voelbaar zijn.

Het filmverhaal is natuurlijk boeiend genoeg. De mysterieuze factor ontbreekt zeker niet. 't Is alleen dusdanig dramatisch in scène gezet, dat spanning en mysterie erdoor geïnfecteerd raken.

De motiveringen voor de handelingen van de personages verdwijnen onder een laag dramatische stof, die maakt dat hun gedrag onduidelijk en ongrijpbaar wordt. Op zich werkt dat even prima, maar niet als het daar vervolgens bij blijft en er onvoldoende verhelderende stapjes volgen.

De motieven blijven te ondergedompeld in het drama en ondervinden te weinig verduidelijking. En dat is jammer, want volgens mij ligt de kern van de suspense en de spanning in dit verhaal juist in het geleidelijk verduidelijken van de achterliggende gedragsmotieven. Die kern ondervindt hier te weinig ontwikkeling.

De personages blijven vooral keurig hangen in hun getypcaste rol en doen hun dramatische ding. Zo is de één voortdurend opvliegend of nors en is een ander voortdurend zichtbaar boosaardig. Op die manier dus. De personages genereren op die manier weinig spanning en emotie. Ze zijn bovendien niet heel interessant.

Het acteerwerk wordt alom geroemd. Ik vond het nogal theatraal. De onzekere houding en het zielige gekijk van Fontaine wekte bij mij weinig gevoel van spanning op. Ook geen andere empatische oprisping, vrees ik. Olivier is degelijk en afstandelijk. Maar ook met maniertjes.

De enige die enige ingetogenheid betracht is Judith Anderson die in haar rol als hoofd van de huishouding een paar onheilspellende impulsen in de film brengt. Haar inbreng is helaas aan de kleine kant.

De filmsetting in een sfeervol kasteelachtig landhuis is trouwens schitterend.

Faust: Love of the Damned (2001)

Categorie 7: Periode (wit)

h. 2000-2009

Voortgang: 39/54

https://merryfrolics.files.wordpress.com/2013/06/faust32.jpg?w=1000&h=

Gebaseerd op een comic reeks met dezelfde naam. Dat is te zien. De filmstijl is cartoonesk. De speciale effecten zijn overdreven grotesk, sensatiebelust en heerlijk overdone. Heel spectaculair.

Leuk vlot verhaal. Beetje warrige scènewisselingen en snelle beeldwisselingen binnen scènes, die daardoor soms lichtelijk verwarrend werken. Laat maar gaan, want de grote verhaallijn en de sublijntjes zijn gemakkelijk weer op te pikken en te volgen. En ach, zo belangrijk is die verhaallijn nu ook weer niet.

De personages zijn verrukkelijke stripachtige karikaturen. In de film is sprake van goed en slecht, maar het goede springt er niet echt uit. Ook het goede heeft z'n slechte kantjes. De film is in die zin niet heel zwart-wit. Een rechtgeaarde goodguy bestaat dan ook niet in deze film. Een rechtgeaarde badguy is er trouwens wel. Albino en hoofdslechterik 'M' is een plezierig kwaadaardig schepsel van duivelse bloede.

De film herbergt naast deze hoofdslechterik trouwens nog wat memorabele personages. Alle zijn zonder uitzondering overdreven karikaturaal neergezet. Heerlijk. Mijn favoriet en eveneens slechterik is Dark Mistress Claire. De mistress van 'M'. Ze probeert echt iedereen te verleiden, is een seksueel monster en is in het bezit van een verrukkelijke vormgeving. Zij is tevens de hoofdattractie in één van de meest fantastische speciale effecten in de film. Heel buitensporig en heel humoristisch.

In het algemeen zijn de speciale effecten heel prettig kijkbaar. We zien aangenaam killwerk, bloed en gore.

Ook opvallend leuk is de humor in dialoog en actie. Werkt goed binnen de cartooneske sfeer.

De score is heavy. Metalrock. Ben er geen echte fan van, maar heb er ook niet per sé een hekel aan. De keuze voor deze muzieksoort als ondersteuning bij de actievolle, bloederige en gory scènes is een prima keuze. Werkt adrenaline verhogend.

Fijne film. Gaat eigenlijk nergens over, maar vermaakt erg goed.

Mom and Dad (2017)

7i: Periode

Ik zag hem eerder als mystery/thriller die mede de korte speelduur vrij vlot verliep.

Geen idee van het waarom van het gebeuren (TV-ruis?) maar het is duidelijk dat de ouders hun kindjes niet meer graag zien, en dat geldt voor alle leeftijden

Het acteerwerk is best ok, voldoende actie en een leuke dosis zwarte humor zorgen dat het verhaal zo voorbij is. Maar persoonlijk had ik het als horror graag wat bloodier gehad

Voortgang 23/54