Horror (en thriller) zonder grenzen

Hotel Inferno (2013)

3f: Underground

Wederom van de gebroeders De Santi een must see voor iedere Gorehound

Voortgang 5/54

Collins die I am a Ghost lijkt me ook wel interessant en met een speelduur van slechts 74 minuten dan ben ik al sneller geneigd om een poging te wagen. Misschien toch eerst joolstein laten kijken

The Visit (2015)

Categorie 2: Horrorstijlen

2B - Found Footage

Voortgang 5/54

https://www.parentalguide.org/wp-content/uploads/2017/09/rE0ZF0cYgTP6FZP6xbiWyZpmAMA.jpg

M. Night Shyamalan. Weinig filmmakers hebben zo’n rise and fall gemaakt in mijn waardering, en kregen het daarna voor elkaar toch langzaam aan weer wat op te krabbelen. Toch had ik The Visit destijds aan me voorbij laten gaan. Niet gek, want het was slechts twee jaar na After Earth, en de wonden waren nog niet helemaal geheeld. Na Split durfde ik het echter aan, mede doordat de reviews van The Visit helemaal zo slecht niet waren. En niet onterecht.

Of het found footage gebeuren en meta geneuzel je ligt, gaat natuurlijk een hoop uitmaken bij een film als deze. Van het eerste houd ik doorgaans niet, op het tweede ben ik juist dol: films over films en filmmaken, die commentaar geven op dat proces, doen het bij mij vaak goed. En ik moet zeggen dat ook het eerste me niet stoorde. Geloofwaardig vond ik The Visit geen moment, maar als modern sprookje met een zieke twist, werkt het meer dan behoorlijk.

Er zijn een paar jump scares, maar niet overmatig. Belangrijker is dat de sfeer goed is, en dat kan Shymalan wel. De wisecracking, veel te volwassen kids doen het prima.

Geen moment verveeld.

3,5*

Nekromantik (1987)

Categorie 3: Gewelddadig

3E – (S)exploitation

Voortgang 6/54

https://vice-images.vice.com/images/content-images-crops/2015/10/26/the-little-death-living-and-loving-as-a-necrophiliac-511-body-image-1445877285-size_1000.jpg?output-quality=75

De poster van Nekromantik (1987) blijkt me altijd een beetje op het verkeerde been te hebben gezet, wat looks en sfeer van de film betreft. Door die afbeelding had ik weirde, glossy sexploitation verwacht, met wat humor en zachtbelichte, kleurrijke beelden. Zat ik er even naast, de sfeer en beelden zijn vooral ontzettend morsig. Vies, grauw en vuil. Past eigenlijk ook wel bij de ontbindende staat van een van de ‘karakters’ in de film. Een afbeelding zegt soms meer dan duizend woorden. Toch vond ik het wel jammer dat het visueel niet iets beter is.

Nekromantik is voornamelijk een (horror)filmhistorische curiositeit, dan dat het écht een goede film is, wat mij betreft. De combinatie tussen beeld en muziek weet echter wel te vermaken. Maar ik zal hem niet snel nog eens opzetten.

2,5*

Rampo Jigoku (2005)

Categorie Speciaal : Horror Anthologies

Voortgang 7/54

https://pima1963.files.wordpress.com/2016/05/mars-canal.jpg?w=1000

Laat ik de eerste zijn om toe te geven dat ik niet de allergrootste voorvechter ben van experimentele, grensverleggende Aziatische horrors. Ook Cyberpunks doen me niet superveel. Tsuburo no Gara (2004) laatst kon ik op bepaalde vlakken wel waarderen, maar meer dan een zesje werd het niet. Wel apprecieer ik de durf en wat ze proberen te doen met vorm.

Maar als het niet werkt voor je, dan werkt het niet. Bij deze anthologie, bestaande uit 4 korte films, was dat dus het geval. ‘Waar zit ik naar te kijken’ klinkt altijd ontzettend lomp en ongeduldig, en kan vaak alsnog goed uitpakken wanneer men zich er open voor stelt om die vraag nog even onbeantwoord te laten. Maar Rampo kwam voor mij nooit tot één geheel, en ik werd bij vlagen ook wat ongeduldig.

Niet mijn kopje thee, vooralsnog. Al kon ik de beelden (vaak) wel waarderen.

2*

El Ataúd del Vampiro (1958)

Categorie 7: Periode

7C – 1950-1959

Voortgang 8/54

https://4.bp.blogspot.com/--u3qChGzRv8/WBfMQzYzvEI/AAAAAAAAC_c/WLRt3ndHqU0YZdUGMrSBM1nOrUFNAN48ACLcB/s1600/6a00d83451d04569e201a51187b3a7970c.jpg

Voor de jaren ’50 heb ik deze Mexicaanse vampierfilm op weten te snorren. Slechts 3 stemmen op MM, maar twee daarvan waren 4*… Dat belooft toch wat. The Vampire’s Coffin, zoals hij ook wel ‘bekend’ staat, is het vervolg op Fernando Méndez’ El Vampiro (1957), die op MM iets lager scoort, maar op IMDb beduidend hoger. Hoe dan ook was het handig geweest om eerst de voorloper te kijken, maar ik kwam er pas naderhand achter.

El Ataúd del Vampiro is zeker niet slecht, mooie zwart-wit cinematografie en Germán Robles is een prima vampier, die met wat fantasie zelfs wel een beetje van Christopher Lee weg lijkt te hebben. Toch mist de sfeer die de Universal horrors zo uniek maakt, dat zal bewust zijn, maar halverwege de film was ik toch echt even vergeten dat ik naar een horror zat te kijken. Showgirls, dansen, dialogen… Niets mis mee, maar ik snap wel waarom horror pas de derde genrekwalificatie is op IMDb.

De film kampt met diverse knulligheden op technisch vlak, zoals slechte gevechten en de verplichte vleermuis aan touwtjes. Daarnaast kunnen de vrouwen niet rennen of overeind blijven terwijl ze gillend voor het gevaar weg proberen te wandelen, of vallen ze pardoes met hun hoofd onder guillotines waar net de draad van aan het ontrafelen is, die het mes omhoog houdt. Mja. Tegelijkertijd maakt die campyness het ook wel weer leuk, maar wie daar niet tegen kan, kijkt beter verder.

Ik heb me wel vermaakt.

3,3*

#week 2 (de horrors gaan weer even op pauze )

Lou Xia De Fang Ke (2016) FTV

3e. Gewelddadig: (S)exploitation

Voortgang: 5/54

https://i.imgur.com/nz7P7wz.jpg

Aangezien ik niet echt bekend ben met het (s)exploitation genre, weet ik niet of deze film als zodanig geclassificeerd kan worden. Ik las echter dat dit als een throwback naar de exploitatieve "Category III" films van de jaren 90 en er zit een hoop viezigheid in, vandaar dat ik hem in deze categorie heb geplaatst.

De film gaat over een verhuurder van een appartementencomplex die zijn huurders stiekem via camera's in de gaten houdt. Daar blijft het echter niet bij. Na een onderonsje met een van zijn vele bijzondere huurders besluit hij om hun levens op onorthodoxe wijze te beïnvloeden en zo ieders leven van iets meer kleur te voorzien.

Ik heb af en toe met open mond zitten kijken naar de nare en ziekelijke dingen die zich in deze film afspelen. Maar hoe ziek het ook is, het is zo stijlvol in beeld gebracht dat het een genot blijft om naar te kijken. Vooral de belichting is heel fraai. Ook de gitzwarte humor maakt alle perversiteiten dragelijk en regelmatig zelfs amusant om te aanschouwen. Het tempo zit er over de gehele linie lekker in waardoor ik geen moment op de klok heb gekeken.

Mijn grootste kritiekpunt is dat de suspension of disbelief iets te vaak op de proef wordt gesteld. Wil je dat gebeurtenissen in films plausibel en zo realistisch mogelijk zijn en kun je slecht tegen toevalligheden dan ga je je hier kapot aan ergeren. Ik kon me er grotendeels overheen zetten, maar soms begon het wel te schuren. Het einde voelt helaas een beetje als een verplicht nummertje wat we al veel vaker in mystery films gezien hebben. Ondanks dat heb ik me bijzonder goed vermaakt.

4.0*

Leuke film inderdaad. Heb 'm op 3* staan maar dat was denk ik meer omdat ik van Shyamalan meer had verwacht, wel aan een (derde) rewatch toe bij mij .

The Killing of a Sacred Deer (2017) - 2) Horrorstijlen (violet) - d. Arthouse & surreal - 5/54 (FTV)https://i1.wp.com/www.audienceseverywhere.net/wp-content/uploads/2017/08/The-Killing-of-a-Sacred-Deer.jpgEen film van Yorgos Lanthimos, waar ik alleen nog het aparte Lobster van gezien had, en die aparte toon van Lanthimos vinden we in deze weer terug, maar dan anders. Eigenlijk een film die heel makkelijk is in te delen: 100% Arthouse & surreal. Een film met opzettelijk droge interpretaties van vreemde dialogen, waardoor je heel snel een awkward gevoel krijgt. Het surrealistisch tintje van deze film komt dan ook vooral uit die dialogen en de wijze waarop ze aan de kijker worden vertoond, vooral de verhouding tussen de arts en de jongen die opeens in zijn leven komt voelt erg onnatuurlijk aan. Die bizarre situatie, die zich daarna uitbreidt naar vooral de dochter van de arts, vormt de basis voor de film en houdt het staande. Naar het einde toe ontspoort het wel behoorlijk, anders had het hoger gescoord. Ruime 3*

Hansel & Gretel Get Baked (2013) - 5) Undead & supernatural (blauw) - b. Heksen - 6/54 (FTV)https://www.aceshowbiz.com/images/still/hansel-gretel-420-witch04.jpgBegint als horrorkomedie, verder wel erg lastig in te delen omdat er een beetje van alle horrorcategorieën in deze film zit. Het verhaal is vrij makkelijk voor te stellen, de heks uit Hans en Grietje gaat met haar tijd mee, dus lokt ze nieuwe slachtoffers niet meer met snoep, maar met weed. Haar snoephuisje is in de film vervangen door een heuse ondergrondse weedplantage. Wanneer het vriendje van Grietje niet terugkomt nadat het weed is gaan halen gaan Hans en Grietje op onderzoek uit. Aanvankelijk had ik door het begin een stonerkomedie verwacht maar de tweede helft is toch wel leuke horror. Geen hoogvlieger, wel vermakelijk, 2 ruime sterretjes.

Ik ken de film niet maar hij staat noch op MM noch op IMDb als horror omschreven, dus voor mij kan het niet en al zeker niet als (s)exploitatie binnen het horrorgenre.

alexspyforever?

Opera (1987)

Categorie 2: Horror stijlen

2g: Giallo

Voortgang: 5/54

Heb altijd een zwak voor Argento-films en ook deze weet weer prima te vermaken. Het verhaal en het acteerwerk is zoals altijd bij vlagen vrij belachelijk, vooral het einde werkt aardig op de lachspieren. Maar bij Argento weet je dat je altijd een creatieve film krijgt met originele camerastandpunten, mooi kleurgebruik en belichting. Ook de kills zijn weer erg tof gevonden. Voor mij niet zo sterk als Suspiria, maar heb me ondanks de suffe Engelse dub erg goed vermaakt. 3,5*

Mijn vraag aan Cikx in welke mate spelen de martelingen die in de plotomschrijving beschreven staan een rol? Zijn die brutaal? In welke zin is het horror? Kunnen eventueel vragen aan Onderhond of hij het als horror ziet, hij heeft de film ook gezien.

't Is een stevige genremixer, maar horror is zeker één van de hoofdbestanddelen van de film. Op bepaalde momenten zwarte comedy, dan weer redelijk strakke gore, dan weer vooral erg ziek qua plot en handelingen van de personages.

Er zit ook wel wat naakt in en seksualiteit speelt een belangrijke rol, Cat III is echter naar Westerse maatstaven nog steeds redelijk preuts. Geen idee hoe jullie dat hier willen gaan interpreteren

Vooral in psychologische zin ziek en schokkend, maar het wordt redelijk verbloemd door de zwarte humor die erin zit. Qua fysieke martelingen misschien te vergelijken met Ôdishon (1999) die ook een Cat III-classificatie heeft. Weet niet of die film in het westen ook exploitation genoemd wordt. Sadisme staat redelijk centraal.

Horror vond ik het in ieder geval zeker. Zoals OH al aangaf mystery/horror/comedy. Fantasy is het in de verste verte niet in mijn ogen. Hooguit een tikkie surrealistisch.

Maar zoals ik al zei ik heb te weinig ervaring met het subgenre om er een label aan te plakken. Ik motiveerde het in elk geval vanwege de shockvalue en het Cat III label.

Dank voor de heldere uitleg heren Onderhond en Cikx. Odishon heb ik wel gezien. In dat geval kan ik deze wel aanvaarden als horror en exploitatie. Je mag het dan ook zo registreren Boeikens.

Misschien wel zo verstandig

Categorie 1 Horrorkruisingen

g) Thriller/mystery

Voortgang: 5/54

The Wicker Man (1973)

https://merryfrolics.files.wordpress.com/2016/06/wicker16.jpg?w=640

Eindelijk de legendarische cultklassieker met zijn ongebruikelijke mystieke sfeer gekeken. Een film met een mix van stijlen; deels horrorfilm, deels satire op de seksuele revolutie, deels musical en in de kern een whodunit. Door vermoeidheid ( in slaap gevallen) en de slechte remake schoof ik het steeds voor mij uit! Niet dat het slecht film was, nee integendeel. Ook de ontstaansgeschiedenis van deze cultfilm is al even boeiend als de film zelf want als acteur Christopher Lee en B-filmproducent Roger Corman er niet waren geweest had hete met de film slecht afgelopen. De film is zeker ook een product van zijn tijd: de swinging sixties waren afgelopen, het land zat in een zware economische depressie en logischerwijs schuiven mensen dan meer in richting van conservatisme op economisch, moreel en seksueel vlak. In de film neemt dat de vorm aan van een clash tussen twee religies. The Wicker Man is geïnspireerde en gepassioneerde cinema. Waar van alles op een hoop gesmeten wordt dat niet echt samen hoort, maar juist die prachtige kettingbotsing van stijlen en genres maakt die onvolmaaktheid eindeloos meer interessant.

De volgende film staat hierop MM als Misdaad (door de film-noir stijl) Op IDMB als Comedy, Drama, Horror. Maar naar het bekijken zullen het art-house of door de ranzigheid (s)exploitation kunnen zijn. Nu heb ik ook bovenstaande film gekeken die veel meer onder Thriller/mystery val. Ik wilde hem ieder geval jullie niet onthouden!

Singapore Sling: O Anthropos pou Agapise ena Ptoma (1990)

https://i.pinimg.com/564x/59/8d/5c/598d5c4c7dbb360b66ff11cd867287e2--singapore-sling-blu-ray.jpg

Een film die zeker valt in de categorie "Wat heb ik net bekeken?" En eentje die je ook niet snel zal vergeten, dat is verdomd zeker! Ik denk dat ik ook nog nooit zoveel vreemde beelden op zo'n mooie manier voorbij heb zien komen. Bij de eerste paar minuten van Singapore Sling, zou je zweren dat je naar een oude, film noir-detective aan het kijken was. Geheel in het zwart en wit gefilmd. Het is buiten donker en de regen stort neer. Twee vrouwen graven een kuil. Een man spreekt in de dialoog dat hij liefdesverdriet heeft. Wanneer één van de vrouwen een man naar het pas gegraven graf sleept en pauzeert om zijn organen in hem terug te duwen. Zijn dat de eerste tekenen dat dit absoluut geen film-noir is! Nee, dit is art/trash cinema. Met veel ranzigheid en perverse seks! Incest, bondage, Roman showers (braken op iemand), golden showers, een menselijke vibrator (serieus,niets is te gek) en een masturbatie met een kiwi. De twee vrouwen worden alleen bekend als "moeder" (Michele Valley uit Dogtooth waarin ze ook de moeder speelde) en "dochter" (Meredyth Herold). Derde en tevens laatste is Singapore Sling de detective. Zoals hieronder al aangeven zijn in film tevens verwijzingen naar Laura (1944) en Les Diaboliques (1955) te vinden. Het maakt de film er nog leuker en vreemder op! Doordat de cultfilm zijn schokkende en weerzinwekkende inhoud weet te vatten in een zeldzame schoonheid is dit absoluut een bijzondere film. (al is hij wel vrij lang)

John Milton Misschien is ook een tip voor de vroege ochtend? Om voor de koffie te kijken

3c Gewelddadig - Splatter

Rosso Sangue (1981)
Voortgang 5/54

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/M/MV5BMzRkZjE4NWEtZWFiNS00ZWI3LWI3ZWMtZWQyYjBlMTA3MmU4XkEyXkFqcGdeQXVyMjUyNDk2ODc@._V1_SY1000_CR0,0,1450,1000_AL_.jpg

Ik kan me grotendeels bij de review van Boeikens aansluiten. Het verhaal en de personages zijn niet veel soeps, maar de kills zijn wel goed en vrij bloederig. En ja van het moment dat dat kereltje in beeld kwam, wist ik het wel. Dat gaat weer zo een kind zijn dat met zijn gejengel en daden voor problemen gaat zorgen vooral voor anderen dan maar zelf zal hij er uiteraard ongeschonden uitkomen, verdorie wat hoop ik toch eens op een film waar zo een rotjoch eens het loodje legt. Schitterend einde ook

Ranzigheid? In de Director's Cut die ik zag heb ik op een heel klein beetje naakt na niets gezien.

P.S. laat maar, ik dacht dat je dat over The Wicker Man zei

Gaat op de lijst!

roman showers... kan JM niet zo goed tegen.

Maar toch klinkt de rest wel fascinerend.

Nou dan vallen die ouwe exploitatiefilmpjes die ik best kan pruimen nog mee als ik over Nekromantik en Singapore Sling lees. Nu voel ik mij plots weer een stuk normaler

Halloween 5 (1989)

Categorie 7 (Wit) F 1980-1989 4/54

http://3.bp.blogspot.com/-k7eVcN01VIg/UlyKdTyAm4I/AAAAAAAABb4/9ZxoZGxWkII/s1600/michael-myers-odd-reaction-01.jpg

Ach ja... deel 5 alweer van de Halloween reeks. Ik heb me schromelijk zitten te vervelen bij deze zwakke film. Het is noch spannend noch grof.

Het begint al met de personages die infantiel over het beeld vliegen. Elk personage lijkt wel bedoeld als comic relief. Die Tina, haar vrienden tot de politie en zelfs Dr. Loomis toe. Dan maar wachten dat er wat geslacht wordt zoals bij veel slashers.. Maar daar zit ook geen plezier in te beleven. Zwakke moorden en Michael Myers zie je al van te voren aankomen... en staat te vaak op het begin overduidelijk in de achtergrond waardoor het ook niet meer spannend is. Jammer ook van de enkele schrikeffecten met als toppunt dat je Dr. Loomis al zag aanlopen ,maar dat er toch nog een harde dreun erachteraan gevoegd moet worden. 1.5*/5*

Blade II (2002) - 5) Undead & supernatural (blauw) - d. Vampiers - 7/54 (FTV)http://deltorofilms.com/wp-content/uploads/2014/01/Blade2Blade.jpgLaatste Del Toro die ik nog niet gezien had en waar ik erg tegen ophikte, en niet zonder reden. Creature design en fraaie decors kun je aan Del Toro wel overlaten. Een nieuw soort supervampieren (die lijkt te zijn ontstaan door een kruising met de xenomorph) bedreigt de aarde wanneer blijkt dat ze bestand zijn tegen knoflook en zilver, dus... moeten ze afgeslacht worden, resultaat: Blade II. Tot zover de pluspunten, want de film zelf is vergelijkbaar met het kijken naar iemand anders die een (saai) computerspelletje genaamd Blade zit te spelen. Meeleven met de flinterdunne en erg oncharismatische personages is er niet bij en van verhaal valt niet te spreken, gewoon een kwestie van schieten op vampieren, 2 uur lang, met pauzes in het script (=mislukte pogingen om het van verhaal te voorzien) die het nog saaier maken. 1*, op de rand van de 0,5*, niks voor mij dit. Een film als Priest (2011) (1*) vond ik ook zo vreselijk, maar die was toch stukken beter.

Operazione Paura (1966) - 2) Horrorstijlen (violet) - a. Gothic - 8/54 (FTV)https://movieplayer.net-cdn.it/images/2010/04/08/fabienne-dali-in-una-sequenza-del-film-operazione-paura-1966-152208.jpgTot mijn verrassing is dit de eerste Mario Bava die ik ooit zie. De film is erg sfeervol, fraai gedecoreerd (doet denken aan het expressionisme uit de jaren '20 maar dan met een kleurgebruikt dat een enorme aanwinst is) en heeft andere horrorregisseurs en horrorscenes geïnspireerd, maar toch mist het voor mij wat om echt 'goed' te zijn. De personages missen charisma en aantrekkingskracht om in de film op te gaan waardoor je teveel kijker bent, het is teveel een lineaire verhaalvertelling. Alle ingrediënten zitten er echter wel in om het een geweldige horror te laten zijn, een spook van een creepy kid, een (zelf)moord, een onderzoek, destijds originele en fraaie (haast iconische) horrorscenes, prachtig decor en lichtgebruik, etc. maar toch weet het de kijker niet in het verhaal mee te slepen, wat ontzettend jammer is. Vandaar slechts 3*, hier had veel meer ingezeten.

Door wat voorwerk in het weekend ben ik deze week snel klaar met de challenge. De stand:

1) Horrorkruisingen (geel) - c. Comedy horror - The Babysitter (2017) - 3/54 (FTV) - 2,25*

1) Horrorkruisingen (geel) - d. Drama horror - Haunted (1995) - 4/54 (FTV) - 4*

1) Horrorkruisingen (geel) - g. Thriller/Mystery - Split (2016) - 1/54 (FTV) - 4*

2) Horrorstijlen (violet) - a. Gothic - Operazione Paura (1966) - 8/54 (FTV) - 3*

2) Horrorstijlen (violet) - d. Arthouse & surreal - The Killing of a Sacred Deer (2017) - 5/54 (FTV) - 3*

5) Undead & supernatural (blauw) - b. Heksen - Hansel & Gretel Get Baked (2013) - 6/54 (FTV) - 2*

5) Undead & supernatural (blauw) - d. Vampiers - Blade II (2002) - 7/54 (FTV) - 1*

6) Horror volgens regio of taal (oranje), - e. Azië - Ju-on (2000) - 2/54 (FTV) - 2,74*

Kan Marrowbone (2017) als haunted house/geesten, arno74? Dan switch ik even

The Green Inferno (2013)

Categorie 3 (rood): Gewelddadig
d) Kannibalisme
voortgang 5/54

Lady's and gentlemen, Eli Roth has done it again. Wat ben ik in de wolken met deze film.Hij had alles wat ik in dit genre van film wil zien. Een goede opbouw waar je genoeg achtergrond van de personages meekrijgt. Spanning, een beetje gore en leuke kills. Opmerkingen zoals "i can smell it, i can smell my friend being cooked", en de rauwe zelfmoord van één van de personages nadat die ontdekt dat ze net één van hun vrienden hebben opgegeten, hakken er serieus in. Blijf zeker ook zitten voor de mid-credit scène want deze is toch wel belangrijk.

The Innocents (1961)

Categorie 5 (blauw): Undead & supernatural
g) Creepy/evil kids
voortgang 6/54

Mooie, stijlvolle en spannende zwart-wit film. Goede acteerprestaties, zeker van de kleine Miles die het uitmuntend goed deed. Enkel jammer van het einde waar voor mij iets meer mee gedaan had mogen worden. Nu was het precies snel snel afgehandeld.

Bad Milo! (2013)

Categorie 4 (groen): Monsters
c) Mutations
voortgang 7/54

Ik vroeg me na het zien van dit werkje af waar ik nu in godsnaam naar had zitten kijken. Een soort wezen dat uit een man zijn achterste komt gekropen. Zeker de scène waar de man met zijn achterste naar achter staat, zijn billen opentrekt, en het wezen roept om terug naar huis te komen, en het dan weer zijn achterste inkruipt, is zeer raar. Ik wist niet of ik hier nu mee moest lachen of misselijk van worden. Ik voelde me in ieder geval ongemakkelijk. Maar toch kan ik dit geen slecht werkje noemen. Gewoon goed voor wat het is, namelijk een B-filmpje.

The Belko Experiment (2016)

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen - Horror gecombineerd met ander filmgenre
g) Thriller/mystery
voortgang 8/54

Ik heb me hier zeer goed mee geamuseerd. Achteraf gezien is het wel heel standaard allemaal, maar toch wist de film mijn aandacht vast te houden gedurende de hele runtime. Meer zelfs, ik zat regelmatig op het puntje van mijn stoel. Ik hou dan ook wel van dit genre. Toch wel een aanrader. Zeker als vlug tussendoortje want de film duurt maar 88 minuten en is dus zo om. Ideaal voor als je zoals mij vroeg op moet en toch per se nog een filmpje wil kijken.

Goede tip trouwens. Ik heb net de trailer gezien en deze neem ik mee in deze challenge.

Categorie 1 Horrorkruisingen

e) SF /horror

Voortgang: 6/54

From Beyond (1986)

https://i1.wp.com/bloody-disgusting.com/wp-content/uploads/2013/02/From-Beyond3.jpg?fit=853%2C480

Er was eens een huis op 666 Benevolent St. waar vreemde gebeurtenissen plaatsvonden...

Wederom een prachtige op een verhaal van H.P. Lovecraft gebaseerde verfilming van regisseur Stuart Gordon en waar tevens een groot deel van het team dat ook de film Re-Animator maakte, aan meedeed. Brian Yuzna was dit keer verantwoordelijk voor het script. Dat script wat grotendeels het verhaal van Lovecraft aanhoudt maar op één punt behoorlijk afwijkt namelijk de aantrekkelijke psychiater Katherine McMichaels (Barbara Crampton)

Centraal in het verhaal staat het wetenschappelijke experiment van Dr. Edward Pretorius en Dr.Crawford Tillinghast (Jeffrey Combs uit Re-Animator). Tijdens dit experiment wordt met behulp van een hoogtechnologische detonator (Resonator) de pijnappelklier van een menselijk subject zodanig gestimuleerd dat er zich een poort naar een andere realiteit opent. De naam van dr. Pretorius moet haast wel een verwijzing zijn naar de film Bride of Frankenstein (1935) Daarnaast heet de vrouwelijke dokter in het psychiatrisch ziekenhuis Dr. Roberta Bloch. Het lijk me sterk als die naam niet geïnspireerd is op Robert Bloch, de schrijver van Psycho en het jongste lid van Lovecraft Cirkel.

Een van de andere bijzondere dingen in de film is dat er een constante seksuele sfeer hangt. En ondanks dat er genoeg gore en body-horror te zien is, is de kern van dit verhaal dus seks is en schuwt het niet om dit ook te verkennen. Met als absolute hoogtepunt de verrukkelijk uitziende Barbara Crampton in een leren stoei-pakje inclusief stiletto’s en netkousen. H.P. Lovecraft en Bdsm wie heeft dat kunnen bedenken?

Maar ook de creatieve inbreng van het FX-team tilt deze prent naar een hoger plan. Heerlijke oldschool-gore wordt in flinke doses voorgeschoteld en zal menig liefhebber aan het beeldscherm gekluisterd houden. Oogbollen, hersenen een groeiende pijnappelklier en een grotesk monsterlijke verandering van Pretorius alles ziet er, ondanks dat het een onvervalste B-film is, prachtig uit! De verhaallijn lijkt op het eerste zicht voer voor een komische onzinfilm maar het team Gordon/Yuzna weet de teneur betrekkelijk serieus te houden. Al is er wel soms tijd voor een licht gevoel van humor.

Daarmee is "From Beyond" een visuele traktatie zeker voor diegenen die van kleverige monsters en Barbara Crampton in leer houden (en wie doet dat niet?). Het verhaal is een intens en meeslepend vrij nauwkeurige verfilming van één van de vreemdere verhalen van H. P. Lovecraft.

Metamorphosis (1990)

https://avatars.mds.yandex.net/get-kino-vod-films-gallery/27707/2a0000015180346742a9b1c562120c1fc36b/x538

Films over Mad scientist zijn er legio gemaakt en in vele gevallen ook beter dan deze. Toch heb ik best genoten van dit low-budget-filmpje over geneticus Dr. Peter Houseman die zijn nieuwste genetische formule op zichzelf uitprobeert. De hoofdzaak, waarom de film minder goed is, komt doordat de film nogal verwarrend is om naar te kijken. Er wordt belangrijke informatie weggelaten waardoor in sommige scènes er zomaar plotsklaps dingen gebeuren. Ook begint de film vrij langzaam en raakt helaas ook niet in een stroomversnelling. Regisseur George L. Eastman probeert nog wel wat broodnodige opwinding erin te pompen, maar het is maar weinig en ook erg laat. De metamorfose uit de titel is tot het einde nogal teleurstellend en dat einde is vooral erg cheesy. De dokter maakt nachtelijke uitstapjes en die zien wij (en hijzelf) terug in flashbacks. Deze flashbacks bevatten wat actie waardoor de film wel nog een beetje spanning krijgt. Sommige special effects waren nog best redelijk. De soundtrack was inderdaad best bizar. Een soort triomfmuziek op de synthesizer. Soms werkte het wel, maar vaker ook niet. Er is in de film een jongetje aanwezig dat onbedoeld creepier eruit zag dan het monster zelf. Iets nieuws toevoegen aan het subgenre doet de film niet, ook zijn er veel betere te vinden maar toch heeft de film, ondanks veel fouten, wel enigszins spanning. Voor een goede film kijk je dan ook beter een klassieker maar heb je wat tijd over dan is deze best leuk!

joolstein wat From Beyond betreft staat mijn opinie haaks op die van jou. Buiten de mooie en sexy Barbara Crampton vond ik er echt weinig aan. Ik vond dat hele monster gedoe toch maar een vaag en oninteressant iets. Geef mij dan maar een Dolls of Re-Animator.