Horror (en thriller) zonder grenzen

Zo ronde 3 van de horror KO is geplaatst nu kan ik eindelijk eens mijn eerste registratie eens plaatsen. Hoewel het pas morgen Valentijnsdag het is een toepasselijke horror

My Bloody Valentine (1981)
3b Gewelddadig - Slasher & Revenge
Voortgang 1/54

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/M/MV5BMTkxMzg1NDY2M15BMl5BanBnXkFtZTcwMjQ5NzkwNQ@@._V1_.jpg

Slashers zijn niet bepaald mijn favoriete subgenre niet zozeer omwille van de clichés maar meestal heb ik niet echt een binding met het slachtvee dat veelal uit tieners of jongeren bestaat die meestal activiteiten doen die me toch niet boeien. Eigenlijk valt dat hier nog mee, een flauw liefdesverhaaltje en getouwtrek van twee gasten om hetzelfde meisje, een valentijnsfuifje en een een verhaaltje over een ex-mijnwerker die op wraak zint moeten de momenten opvullen als er geen moorden zijn. En zoals vaker wordt er minder tijd gestoken in de moorden als de rest. De eerste moorden zijn nog wel aardig. Later wanneer het werkterrein van de moordenaar totaal verhuist naar de mijnschachten zit je wel met een leuke setting maar zijn de moorden een stuk minder leuk. Ook is het vrij tam, moorden buiten beeld en wat is een nu een jaren 80 slasher zonder gratuit naakt, nog saaier dan anders... En ach ja nogal een dom einde ook al was het misschien wel een verrassing.

The Love Witch (2016) FTV

5b - Undead & Supernatural: Heksen

Voortgang: 3/54

https://i.ytimg.com/vi/F4DoZlT7KSE/maxresdefault.jpg

Amusante homage aan begin jaren 70 technicolor melodrama. Ondanks dat ik niet zo bekend ben met dat soort films uit de oude doos voelde de stijl toch ontzettend herkenbaar dankzij veel typische shots, make-up, kostuums en decors. Het zag er voortreffelijk uit allemaal. Ik heb sowieso wel een klein zwak voor de thematiek rondom heksen en ook het psychedelische sausje kon ik erg waarderen. Helaas bekroop het gevoel van opluchting dat we nu in 2018 leven me steeds meer naarmate de speelduur verstreek. Vooral het oeverloos gezwets over de liefde begon me langzaamaan op te breken en wat hebben we toch grote stappen gemaakt wat acteerwerk betreft. Overigens vind ik het wel tof dat de regisseur een duidelijke boodschap in de film heeft gestopt. De expliciete expositie had alleen iets minder gemogen, ook al maakt dat ongetwijfeld deel uit van het eerbetoon aan vroeger. 3.0*

The Autopsy of Jane Doe (2016)
Categorie 5 (blauw): Undead & supernatural
b) heksen
voortgang: 4/54

Best een o.k. filmpje al zag ik de schrikmomenten van veraf aankomen en werkten ze daardoor ook echt niet. De sfeer die de film wil zetten zit dan weer wel perfect en ook het acteerwerk en verhaal zijn solide. Wat me wel opviel is dat op het einde, eens de politie er is, je het lichaam van de vriendin van de zoon niet meer te zien krijgt. Ook bij het naar buiten brengen van de lichamen zie je er maar drie. Jane doe, de vader en de zoon. Is dit nog iemand opgevallen?

eindconclusie: leuk voor een keer maar meer ook niet.

en daarmee ben ik al klaar voor deze week

Ang-ma-reul Bo-at-da (2010) - MovieMeter.nl

1a - Horrorkruisingen - Actie/Horror

Voortgang: 3/54

http://cdn2us.denofgeek.com/sites/denofgeekus/files/i_saw_the_devil.jpg

I Saw The Devil is een Koreaanse wraakfilm met horror-elementen. Door de vele achtervolgingen en gevechten heeft de film ook het label actie gekregen.

Een seriemoordenaar ontvoerd meisjes om ze in zijn kelder te villen. Op een dag vermoord hij het verkeerde meisjes, namelijk de dochter van de commissaris. Een geheim agent die verloofd was met het meisje beloofd zijn schoonvader de moordenaar te zullen laten lijden. Maar om de juiste hoeveelheid wraak te nemen op het monster, moet hij eerst zelf een monster worden.

Waar de titel I Saw The Devil op slaat wordt nergens duidelijk in de film. Het hele mystery-aspect is ook niet echt aanwezig in deze film. Ergens doet het een beetje denken aan de TV-serie Hannibal waarin Will Graham het opneemt tegen seriemoordenaars en uiteindelijk bang is om er zelf een te worden. Normaal gesproken is de moordenaar een intimiderende persoon die de held verrast. Hier is het echter precies andersom. De held verrast de verblufte moordenaar en verslaat ze ongewapend.

Uiteindelijk vond ik het zeker geen slechte film. Goed opgenomen en een aantal sterke confrontatie-scènes. Wel vond ik het erg jammer dat het Mystery-element ontbrak en de film nogal lang op hetzelfde bleef doorgaan. Had er dan ook iets meer van verwacht, dan alleen het wraak-aspect.

Las Brujas de Zugarramurdi (2013)
Categorie 1 Horrorkruisingen
c) Comedy horror
Voortgang: 3/54
http://www.mitmag.es/wp-content/uploads/2013/10/las_brujas_01.jpg
Lastige film om hier iets van te vinden. Met veel flair worden talloze filmgenres erg fijn door elkaar gemixt. Wat start als een mooi vormgeven actiefilm met een overval, veel geschiet en uiteindelijk een wilde achtervolging loopt van roadmovie via komedie naar horror en laat ondertussen nog wat romantiek zien. Echter met het hoofdgenre (zwarte) humor kon ik maar weinig. Niet echt veel gelachen. Al was die humor wel weer stukken beter gedaan dan de meeste Amerikaanse tegenhangers. Want ook hier wordt er een komisch effect gecreëerd door veel aandacht op seks. Ook het genre horror gaat nergens voluit. Die horror komt van een heksen-coven die het niet zo hebben op mannen. Maar ondanks we wat lichaamsdelen voorbij zien komen is de terror van de heksen voor niemand dodelijk. En toch...de wat vreemdere dingen die tijdens de tweede helft gebeuren zijn absoluut niet vervelend. Niet alles is even goed en er zitten hier en daar ook slechte momenten tussen, (vooral het midden-gedeelte) maar het overgrote deel wordt je toch getrakteerd op een makkelijk weg te kijken film. Prettig om naar te kijken was de mooie Carolina Bang die tussen al die oude verfrommelde heksen natuurlijk extra goed opviel! De film is helaas (voor mij) iets te tam maar neemt zichzelf nooit te serieus en door de charmante vlotheid krijg je als kijker een absurd maar tevreden gevoel na afloop. Hierdoor weet ik dan ook niet hoe goed wat ik ervoor cijfer aan deze film moet hangen.

Saillant detail: Bij het dorpje Zugarramurdi liggen een stel grotten die bekend zijn vanwege de mythische akelarres, ofwel heksenbijeenkomsten, die er werden gehouden. Om deze reden werden er in de zestiende eeuw 16 vrouwen door de Inquisitie terechtgesteld. En de reusachtige moeder van de heksen is geïnspireerd op: The Venus of Willendorf

Wir Sind die Nacht (2010)

Categorie 1 Horrorkruisingen

d) Drama horror

Voortgang: 4/54

https://www.gosee.de/images/preview/4d/900x-gallery-13-dl.jpg

Wir Sind die Nacht is een snelle stijlvolle maar lichtgewicht film met een script wat zich het beste laat omschrijven als; “been there, done that” De film combineert Duitse Krimi met Tony Scotts The Hunger en een vleugje The Devil Wears Prada tot onschuldig entertainment. De film kijkt wel heel lekker weg maar het verhaal wordt nergens echt diep of zinvol. De vampieren Louise Nora en Charlotte brengen hun tijd door met dansen, shoppen, eten en rond rijden in snelle auto's. Ze leven een leven van luxe en decadentie en voeden zich zonder spijt. In dat universum van de vampirella's bestaan er geen mannelijk vampieren. De reden wordt verklaart in de film. Deze vrouwelijke vampieren zijn verder traditioneel van aard: ze werpen geen reflectie, kunnen overdag niet naar buiten en bijten mensen om zich te voeden. Lena wordt de vierde vampier en als zij is getransformeerd, gaat de film langzaam maar onverbiddelijk over in een sentimenteel liefdesverhaaltje. Wat in de “Twilight” serie niet zal misstaan. Deze films niet gezien dus misschien moet één van hen ook kiezen tussen geliefde. Van de vampieren vond ik Charlotte (Jennifer Ulrich) de leukste niet alleen leuk om naar de kijken maar zij kreeg ook de meeste achtergrond. De film ziet er verder goed uit en het acteerwerk is ook erg goed. Het is dan ook jammer van het voorspelbare script en de afwezigheid van wat meer pit (er is bijna geen bloed)

The Giant Claw (1957)

Categorie 7 (wit): Periodehorror

c) 1950-1959

Voortgang: 2/54

FTV

http://cdn1.spiegel.de/images/image-782390-galleryV9-ujbp-782390.jpg

King Kong ... Godzilla ... kinderspel vergeleken bij deze onverwoestbare Pino from outer space. Dol op vliegtuigen, treinen en lekkere mensenhapjes. Wat een ongelooflijk fantastische kop heeft dat beest!!

Toegeven het humorgehalte ligt (onbedoeld) hoger dan het griezelgehalte en natuurlijk zitten we niet te wachten op alle militairen en wetenschappers die hier druk overleggen over deze noodsituatie, maar de vogel zelf is een onvergetelijk horror-monster.

(3*)

Wolf Creek (2005)
Categorie 7 - Periode (wit)
h) 2000-2009
Australië, FTV
Voortgang: 1/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/28000/28399.jpg?cb=1365943664

Ach, het was wel redelijk, maar het was toch allemaal een beetje tammer en minder verrassend dan ik hoopte. Wolf Creek begint met een behoorlijke lange aanloop, waarin we een road trip van twee Britse toeristes en een Australier door de Australische outback volgen. Niet heel interessant, maar wel effectief om jezelf lekker als toerist te wanen (zoals Zwolle84 ook al aangeeft), zodat de switch daarna waarin een gestoorde local komt ontvoeren, martelen en doden extra hard aankomt. Maar qua terreur was dit lang niet zo effectief als bijvoorbeeld Eden Lake. We zien hier een wat flauwe redneck die losgaat - en ja, hij is best wel een nare dreiging en zeker in combinatie met de locatie, maar het voelde toch allemaal te slasher-achtig aan, een genre wat over het algemeen niet zo aan mij besteed is. Voor het genre prima, maar jammer dat het niet mijn genre is. 3.0*

Hexen bis aufs Blut Gequält (1970)

Categorie 5 - Undead & Supernatural (blauw)

b. heksen

West-Duitsland, FTV

Voortgang: 2/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/10000/10496.jpg?cb=1502314855

Mja, toch voornamelijk een rechttoe rechtaan exploitatiefilmpje. Berucht om de toendertijd ver gaande gore, en toegegeven, ook nu zitten er nog wel nare stukken marteling in. En dat lijkt toch ook het voornaamste doel van de film: een setting geven om series aan martelingen (en her en der wat naakt) te laten zien, tussen natuurlijk de corruptie, kwaadaardigheid en wreedheid van de heksenjagers. Ik las dat meerdere mensen hier nog wel (relatief) te spreken waren over het acteerwerk, maar ik vond het toch een overdreven schmierende bende. De ontzettend slechte dubs helpen ook niet. Qua setting is het eigenlijk in z'n geheel een aftreksel van Witchfinder General; we volgen heksenvervolgingen waarbij de dienstdoende inquisiteurs jan en alleman (maar voornamelijk mooie jonge vrouwen) onterecht van hekserij beschuldigen en met een hoop wreedheid er op los martelen. Er is een assistent die iets tegen het machtsmisbruik probeert te doen, en een liefdesverhaaltje, en een wat ander einde, maar de film is toch vooral heel veel marteling. Nu dan toch een keertje gezien, en daar ben ik wel tevreden mee, maar echt interessant vond ik het niet. 2.5*

Geung Si (2013) FTV

5f - Undead & Supernatural: Andere undead

Voortgang: 4/54

https://www.pophorror.com/wp-content/uploads/2016/08/mortisfeatured-660x330.jpg

Van allerlei wezens uit de Chinese geestenwereld worden uit de kast getrokken in dit heerlijk filmpje uit Hong Kong. Qua sfeer en beeldenpracht zit het allemaal prima ook al is de film niet bepaald angstaanjagend. Er zitten zelfs een aantal martial arts scènes in die voor de nodige afwisseling zorgen. De cast is ook prima en alle karakters die ze neerzetten zijn erg tof. Ik heb me in ieder geval behoorlijk goed vermaakt. 4.0*

#1/54

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen

a) Actie horror: Split Second (1992) (FTV)

http://images4.static-bluray.com/reviews/12251_3.jpg

Eating hearts and souls.

De jaren 90. Een periode waar men met heel veel kon wegkomen. Veel actie, een vleugje horror, zwakke dialogen en een hoop onzin. Toch werkt het wel. Zo ook in Split Second. De setting van een overstroomd Londen is erg leuk. Draagt erg veel bij aan de sfeer van de film. Helaas wordt op dat gegeven weinig ingegaan. Wat we wel krijgen is een klopjacht op iets of iemand die de harten uit lichamen rukt om ze vervolgens op te eten. Dat zorgt voor enkele leuke scenes waarin Hauer lekker los kan en mag gaan. Hierin wordt hij bijgestaan door een leuke sidekick die gaandeweg steeds meer op Stone gaat lijken. Er zit niet heel erg veel actie in de film, maar je mist dat toch nergens. Verder nog een aantal smerige scenes en effecten, die helaas door het lage budget, niet altijd even overtuigend overkomen.

Split Second een vermakelijke film met een heerlijke rol voor Hauer.

3.0/5.0

Vraagje, waar vinden jullie dat een The Grudge thuishoort? Mag ik 'm bij "andere undead" plaatsen, of rek ik daarmee teveel dat begrip? Anders kan ik 'm alleen bij jaren 2000 en Azië kwijt denk ik. Het gaat om deze: Ju-on (2000)

Daar zou ik die film nu net niet onder plaatsen. Denk eerder aan geesten al kan thriller/mystery ook wel en uiteraard Azië. Oh ja en drama kan ook.

Silver Bullet (1985)

Categorie 4 - Monsters (groen)

d. Weerwolven

Verenigde Staten, FTV

Voortgang: 3/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/913.jpg?cb=1469175320

Prima vermaakt met deze King-verfilming. De titel, de poster en de korte omschrijving doen al vermoeden waar deze film over gaat: weerwolven. We zien veel van de gebruikelijke King-elementen terugkomen: een verhaal vanuit kinderperspectief, een dreiging waar veel mensen niet in geloven, een setting in iets wat verdacht veel op New England lijkt en natuurlijk (niet uniek King-achtig) een showdown met de dreiging in kwestie. Het is weliswaar hele luchtige familievriendelijke jaren 80 horror, maar alsnog leuk gedaan. Gary Busey speelt een fijne rol als oom Red die niet zoveel op heeft met de burgerlijke familie en de onderzoekende kinderen soms assisteert, en over het algemeen is dit gewoon solide gedaan. Het sleept niet al te lang voort, de weerwolven zien er prima uit, en hoewel ik mijn horror toch liever wat donkerder en grimmiger zie is dit prima popcorn-griezelvoer. 3.5*

Ju-on (2000) - 6) Horror volgens regio of taal (oranje), - e. Azië - 2/54https://assets.mubi.com/images/film/114874/image-w856.jpgOp zoek naar wat ik dacht dat de originele Aziatische The Grudge uit 2002 was stuitte ik op deze voorloper daarop, die ook weer een voorloper kent, evenals een vervolg, allen van dezelfde regisseur. De Grudge-reeks bevat veel meer films dan ik had gedacht. Deze low budget Ju-on is best aardig en doet wat het moet doen, namelijk schrik aanjagen, al gebeurt dat vooral onderhuids. Wel heeft het tegen dat de samenhang van het verhaal niet heel makkelijk naar voren komt, je zou in feite eerst de voorloper Gakkô no Kaidan G (1998) moeten hebben gezien om de personages al te kennen, ook zijn er scenes die naar die film verwijzen. En aangezien de film lijkt op te houden daar waar het vervolg erop begint is het de overweging waard om ze alle drie achter elkaar te zien (mits die eerste wel beschikbaar is, het heeft erg weinig stemmen). Een ruime 2,5* maar eigenlijk heeft het dus een herziening nodig om tot een definitief oordeel te komen.

Grappig ik herinner me er niet veel meer van maar aan mijn recensie te zien vond ik die niet zo denderend. Vele maanden later kreeg ik bij deze film ineens een fanboy op mijn dak, die ondertussen al niet meer op MM zit. Wellicht zal ie op nog meer ontnuchterende reacties van anderen zijn gestuit of zich teveel misdragen.

The Babysitter (2017) - 1) Horrorkruisingen (geel) - c. Comedy horror - 3/54https://imagesvc.timeincapp.com/v3/fan/image?url=https://1428elm.com/wp-content/blogs.dir/304/files/2017/10/screen-shot-2017-10-03-at-12-39-34-pm-1.jpg&c=sc&w=780&h=409Deze Netflix-productie is teveel een 13 in een dozijn horrorkomedie om uit te springen, ik ken toch wel talloze betere horrorkomedies, en ook betere babysitterhorrors zoals Better Watch Out (2016) (=home invasion a la Funny Games). Qua komische stijl heeft The Babysitter alles weg van een horrorparodie met veel clichés. De babysitter is uiteraard een hot babe die haar sexy vrienden en vriendinnen in huis haalt wanneer het kind slaapt, waarna het (horror)feest op gang komt. Dunne 2,5*.

Xangadix Lives! (2017) - MovieMeter.nl

2f ) Horrorstijlen - Dockumentary

Voortgang: 4/54

Net als de andere donateurs aan de crowdfunding, mocht ik gister dan eindelijk de documentaire zien die Bram Roza en Yfke Van Berckelaer hebben gemaakt over de Nederlandse Horror-film De Johnsons.

In Nederland hebben we niet al te veel Horror-films. De Lift van Dick Maas was min of meer de eerste Neder-horror en werd aanvankelijk met zo'n scepsis behandelt dat het een wonder is dat de film überhaupt is gemaakt. Dick Maas volgde de film met de Nederlandse slasher Amsterdamned. Dat is zo'n beetje waar de bekende films toen ophielden. In werkelijkheid was er 6 jaar voor De Lift al een Nederhorror, verschenen Bloedverwanten genaamd. Gedurende de jaren '80 maakte Wim Vink in Ede ook enkele door hem zelf gefinancierde Splatter-films, waarvan Half Past Midnight de bekendste is. Begin jaren '90 had je dan ook nog de bizarre film Intensive Care, een film met een zombie-arts, de langste explosie in de Nederlandse filmgeschiedenis en een briljante dialoogscène tussen een steenkool-Engels sprekende Jules Croiset en de Amerikaanse acteur George Kennedy. The Room is er niets bij.

Maar de Neder-horror zou begin jaren '90 een nieuwe impuls krijgen en wel door De Johnsons van Rudolf van den Berg. De film verteld het verhaal de Indiaanse demon Xangadix, die volgens de legende een zevenling zou verwekken. Als deze zevenling hun zuster zal bevruchten zal de aarde in volledige duisternis gehuld worden. We volgen een professor van volkskunde en occulte zaken en een moeder en een dochter die gaan kamperen in de Biesbosch.

Via een wonderlijke samenloop van omstandigheden is een filmscript over een moeder die haar dochter moet beschermen tegen een gang Hilbillies van Amerikaanse exploitatie filmers uiteindelijk in Nederland terecht gekomen. Aanvankelijk zou Ruud van Hemert de film maken, maar de productie raakte herhaaldelijk in de problemen. Onveranderde omdat Ruud perse in Artis wilde filmen. Bij wijze van grap suggereerde Rudolf van den Berg dat hij beschikbaar was en zo werd Van den Berg - die helemaal niets met horror had - de regisseur.

Na afloop zou van den Berg honend te horen krijgen van critici en collega's dat hij zijn ziel had verkocht door een Horror-film te maken. Dezelfde scepsis die Dick Maas ontving dus. Het idee dat een Horror-film meer is dan goedkope schock wil er bij veel Nederlanders gewoon niet in. Want De Johnsons is veel meer dan een film met bloedvergieten. Omdat van den Berg het originele script niet geloofwaardig vond, herschreef hij het meerdere malen samen met Leon de Winter. Hij was vastbesloten om de moeder en dochter geloofwaardige personages te maken met echt drama en de Horror-legende te gebruiken als een metafoor in de stijl van Griekse mythen. Dit alles maakt De Johnsons alles behalve een standaard Horror-film.

Bram Roza - Johnsons-fan van het eerste uur - maakte samen met Yfke Van Berckelaer - die de Johnsons pas later zag en meteen verkocht was - de documentaire Xangadix Lives!. In rap tempo verteld de film over de wonderlijke ontstaansgeschiedenis van deze Nederlandse horror-film. Alle betrokkenen vertellen door middel van leuke anekdotes en doen hun zegje. Van de Amerikaanse scriptschrijvers, de Nederlandse cast en crew tot Horror-kenner Jan Doense en een fan die ooit een onofficieel vervolg maakte. De docu is op een leuke manier ge-edit en een stuk minder lang van stof als andere vergelijkbare films. Het enige minpuntje dat ik zou kunnen bedenken is dat de docu voor mijn doen vrij kort was en ik had ook graaf achter-de-schermen-beelden willen zien.

Als Nederlandse horror-fan moet je deze docu absoluut gaan zien als je de kans krijgt!

#2/54

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen

e) Science fiction horror: Life (2017) (FTV)

http://images.static-bluray.com/reviews/15415_5.jpg

Life finds a way.

Een crew, een ruimteschip, een vreemde levensvorm, een te nieuwsgierige wetenschapper en no where to go. Dit soort films houd ik wel van. Scott heeft natuurlijk met zijn Alien de weg vrij gemaakt voor dit soort films. En er zijn maar weinig films die ook maar een beetje in de buurt komen. Life is er ook zo eentje. Het verhaal bewandelt netjes alle paden binnen dit subgenre. Erg netjes, want er wordt wel degelijk kwaliteit afgeleverd. Het is dan ook meer het "been there, done that" gevoel wat je tijdens het kijken krijgt, wat er voor zorgt dat je de film wat gelaten over je heen laat komen. Echter wordt de film in het laatste half uur behoorlijk goed en sluit het af met echt een geweldig einde, wat het niveau van de film behoorlijk omhoog haalt.

Misschien weinig verrassend. Wel erg kundig gemaakt en uiteindelijk erg vermakelijk en, again, een fantastisch einde.

3.5/5.0

#1/54

Categorie 2 (violet): Found Footage
The Bay (2012) (FTV)
https://static.rogerebert.com/uploads/movie/movie_poster/the-bay-2012/large_b7GaTboZOSZHvXImDLpOHuZ2SWC.jpg
Je hebt geen horrorfilms meer nodig met de kennis die we hebben van de natuur zelf. Er bestaan veel soorten organismes die op vrij bizarre wijze een gastheer infecteren. Zo heb je bijvoorbeeld het bekendste voorbeeld de schimmel, Cordyceps (denk aan The Last of Us (2013) en The Girl with All the Gifts (2016) )of de sluipwesp die eitjes legt in nog levende rupsen.
Hier hebben ze ook gekozen voor een beestje dat wel degelijk 'bestaat'! Een familielid van de pissebed. Deze eet de tong op van een vis en vervangt deze tong dan ook. Alhoewel in deze film natuurlijk een overdreven versie zit.
De film is vrij goed en overtuigend. De gore bodyhorrormomenten die erin zitten zijn ook subtiel ,maar goed in beeld gebracht. Dit wordt ook opgebouwd. (begint bij smerige uitslag en blaren en het gaat van kwaad tot erger.)
Ook fijn dat ze gekozen hebben voor een vrij 'amateuristische' aanpak. Het hoofdpersonage is een beginnende journalist ,maar groeit wel en reflecteert op alles.
Het gedeelte met de dokters en onderzoekers is ook wel interessant. Voor zover ik weet kwam het gene wat ze zeiden ook wel overtuigend over.

Sowieso erg leuk als men de gruwelen die echt voorkomen op de mens gaat betrekken. Ze mogen best meer eco-bodyhorrors maken van mij.
Cymothoa exigua

#3/54

Categorie 2 (violet): Horror stijlen

e) Stomme , zwijgende of stille film: Nosferatu, eine Symphonie des Grauens (1922) (FTV)

http://images2.static-bluray.com/reviews/9046_3.jpg

Children of the night.

Altijd lastig om een silent met een grote historische waarde te beoordelen. Maar het draait uiteindelijk altijd uit op 1 ding. Of je het kunt waarderen, of niet. Voor mij is het het laatste. Nosferatu wist me nergens te boeien, te imponeren. Geen enkel moment heb ik een ongemakkelijk gevoel gekregen van Graf Orlok. Grootste probleem is dat je door de title cards ontzettend vaak uit de film wordt gehaald. Erg jammer, daar je niet in de flow van de film komt. Ook maakt dat de film toch te lang. Daarnaast helpt het acteerwerk ook niet echt mee om een geloofwaardig iets te creëren. Vaak had ik het idee naar een stel acterende kinderen te kijken die voor school een toneelstuk hebben opgevoerd. Het is natuurlijk iets wat in die tijd in films werd gedaan. Dat theatrale acteerwerk is natuurlijk iets wat in de silent films veel gedaan werd, maar er zijn ook films die bewijzen dat wat subtieler acteerwerk beter werkt.

Af en toe zit er nog een aardig moment in, waarin ik vooral het spel met schaduwen kon waarderen. Verder zit er bar weinig in deze film wat ik kan waarderen.

1.0/5.0

Son of Frankenstein (1939)

Categorie 7: Periode

7a – 1920-1939

Voortgang: 2/54

https://i.kinja-img.com/gawker-media/image/upload/s--Kv2F9dW2--/c_scale,fl_progressive,q_80,w_800/eb4pwabqa6uskoo9waq6.jpg

Ik heb een zwak voor de James Whale films, maar moest Son of Frankenstein altijd nog zien. Dat niveau haalt hij niet, maar dat warme campy gevoel van de jaren ’30 Universal horrorfilm blijft: De acteurs, de (studio)sets, make-up en muziek. Bizar genoeg dacht ik nog na een tijdje ‘waar blijft die Bela Lugosi nou…?’

Shame on you, John Milton

3,5*

Weird Woman (1944)

Categorie 7: Periode

7b - 1940-1949

Voortgang: 3/54

http://1.bp.blogspot.com/_PB-O1yT5EYg/TDfJRvnVyNI/AAAAAAABBDI/8DFbRLcaxEo/s1600/1944_weirdwoman.jpg

Professoren, Voodoo, exotische inboorlingen van het vrouwelijk geslacht… Prima voer voor Universals Inner Sanctum series uit de vroege jaren ’40. Weird Woman was een van de titels die uit mijn zoektocht naar hoogst gewaardeerde horrors uit de jaren ’40 die ik nog niet had gezien naar voren kwam, met minstens 5 stemmen.

Misschien is het mijn gebrek aan interesse in voodoo, of de uitvoering van de film. En hoezeer niet onvermakelijk, wist Weird Woman me ook niet bijzonder te grijpen.

3*

The War of the Worlds (1953)

Categorie 4: Monsters

4f - Aliens

Voortgang: 4/54

http://img21.mtime.cn/pi/2011/06/21/164915.40660260_1000X1000.jpg

30 oktober 1938. De dag van de legendarische Halloween special van Orson Welles, met zijn radiobewerking van H.G Wells’ roman The War of The Worlds. 80 Jaar geleden dit jaar, maar naar het schijnt was het hele land in rep in roer. Andere tijden, toegegeven, maar dan nog. ‘Veel luisteraars misten of negeerden de intro van het hoorspel, waarin duidelijk werd uitgelegd dat het om een verzonnen verhaal ging. De dreiging van de aankomende Tweede Wereldoorlog maakten dat veel mensen dachten dat de nieuwsberichten echt waren.’, aldus wiki. Maar veel documentaires over Welles schetsen hetzelfde verhaal.

Bovenstaande anekdote ken ik al minstens tien jaar, wellicht zelfs van voor Spielbergs bewerking uitkwam. Maar deze 1953 versie had ik nog nooit gezien, en het viel niets tegen. De voor die tijd uitstekende special effects, met een Oscar beloond, zijn ook vandaag nog de moeite van het aangluren waard, sowieso voor de filmhistorisch georiënteerde sci-fi liefhebber die daar open voor staat.

Saillant detail: Tijdens de film dacht ik nog: ‘Mijn god, dit is wel echt het meest perfecte laser geluid zoals ik dat ken uit mijn jeugd’, maar het schijnt volgens de overlevering dus ook jarenlang gebruikt te zijn als stock sound.

*ptoeeeeey!!!!* *ptoeeeeey!!!!*

3,5*

-------------------------------

#week 1

#4/54

Categorie 6 (oranje): Horror volgens regio of taal

Oost-Europa: III (2015) (FTV)

https://pm1.narvii.com/6532/b7bdfa3f58b3c2dfc63820cedf66f2c2e9cf9d79_00.jpg

Open your mind

Een audio/visueel feest. Waar de film op gebied van verhaal en acteerwerk te kort schiet, maakt Khvaleev veel goed op gebied van visuals, geluid en muziek. Veel kleur zit er niet in III. Af en toe een scheutje kleur in een voor de rest somber kleuren pallet. Maar de kleuren die er zijn, worden op een fraaie manier gebruik. Ook zit de film vol met mooie shots en ook qua muziek en sounddesign zit het goed. Waar de film vooral punten scoort, is op sfeer. En dat heeft III meer dan genoeg.

Het is geen horror film die je wil imponeren met veel creatures, blood and gusts, hoewel dat zeker aanwezig is in III. Het is meer een film die je een gevoel van ongemak wil laten voelen. En dat is Khvaleev en zijn team zeker gelukt.

4.0/5.0

Een zelfde soort vraagje als Arno eerder: kan iemand mij vertellen (als het niet te spoilergevoelig is tenminste) onder welke categorie The Hallow (2015) zou vallen? Uit de omschrijving wordt het me niet echt duidelijk in ieder geval. Valt dit onder Fauna, Andere undead, Duivels en demonen, iets anders?

Met fauna kan je zeker niets verkeerds doen, mutations kan ook wel.

of per jaartal

Legend of Horror (1972)

3f Gewelddadig - Underground

Voortgang: 2/54

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/M/MV5BM2UzYWZkZDMtMTQyZS00ZTRiLWFjY2ItOTdjNGRkYTAwNGFjXkEyXkFqcGdeQXVyMTA3NzE5MzE@._V1_.jpg

Ja de beeldkwaliteit van de film is niet geweldig maar toch wat beter dan bovenstaande afbeelding doet vermoeden. Vermoedelijk verfilmd begin jaren 60 van segmenten uit verschillende films en desondanks vormt het toch een boeiend geheel. Een goede film wil ik het niet noemen, daarvoor vind ik het verhaal en de karakters toch niet iets te matig uitgewerkt. Beste gedeelte zijn de flashbacks die best nog creepy zijn door de klokkenmaker met zijn valse oog. Laatste minuut van de film is zelfs in kleur gefilmd. Wel eens leuk om gezien te hebben en echt wel door weinig mensen gezien, maar een vergeten pareltje is het absoluut niet.

Soms is het wel moeilijk om te weten wat nu juist onder horror valt. Hij kan op MM onder horror staan maar in mijn eigen ogen eerder thriller zijn. Maar langs de andere kant wil dat wel zeggen dat er zeer weinig films echt horror zijn want ik ben veel gewoon en schrik niet meer zo snel of ben niet meer zo snel "horrified".

Ben wel eens benieuwd hoe mijn mededeelnemers en de organisatoren bepalen wat voor hun onder horror valt.

Hollywood007

Daar is een mooi stukje over geschreven op:

Wat is horror? Wat is suspense? Wat is een thriller? - denachtvlinders.nl

Wat betreft de "horrified" denk ik dat de meeste horror fans aardig doorgewinterd zijn en niet snel zullen terugschrikken voor een beetje bloed of van enge spoken en monsters. Alhoewel ik wel heel erg kan genieten van smerigheid of van de gecreëerde angsten, raken ze me zelden.