Horror (en thriller) zonder grenzen

The Blood on Satan's Claw (1971)

5c - Undead & supernatural: Duivels en demonen

Voortgang: 25/54

https://celluloidwickerman.files.wordpress.com/2014/07/blood-3.jpg?w=1080

Aardig filmpje over een dorp in de zeventiende eeuw dat in de ban is van een groep duivelaanbiddende kinderen. Ik kan het folky sfeertje goed waarderen. Op dat punt deed de film me denken aan The Wicker Man (1973). Ook de prachtige Linda Hayden vertolkt haar rol als leidster van de cult met verve. Het geheel voelt echter nogal oubollig en theatraal aan waardoor het nooit echt angstaanjagend wordt, terwijl er wel wat heftige dingen gebeuren. Helaas liep de film ook nog eens op uit op een anticlimax.

3*

Toch vind ik het jammer dat er nog maar bar weinig van dit soort filmpjes gemaakt worden. The VVitch: A New-England Folktale (2015) is de enige die in me opkomt. Ik zou bijzonder graag meer van dit soort films gemaakt zien worden met de middelen de we nu hebben.

Tiptopper scores

Collins: The Innkeepers (2011) 3* Gemiddelde 2,58

John Milton: The Wicker Man (1973) 1,5* Gemiddelde: 3,63

alexspyforever: Ultimo Mondo Cannibale (1977)

EW101: L'Ultimo Treno della Notte (1975) 3* Gemiddelde 2,99

baspls: Tesis (1996) 3* Gemiddelde 3,55

Cikx: Horsehead (2014)

arno74: Split (2016)

wendyvortex: Faceless (1988) 2* Gemiddelde 2,80

Boeikens: Les 7 Jours du Talion (2010) 3.5* Gemiddelde 3,24

Woland: Hatchet (2006) 4* Gemiddelde 2,61

Hollywood007: The Devil's Candy (2015)

DVD-T: Goksung (2016)

WardT: Miss Zombie (2013) 3* Gemiddelde 3,69

joolstein: Alléluia (2014) 4* Gemiddelde 3,34

Static (2012)
34/54 FTV Categorie 3G: Home Invasion
http://m.cdn.blog.hu/ta/talesfromtheblog/image/FILM/2013-07/static-2.png
Spannende film. Ook wel cliché. Het had wat harder en dreigender gemogen en de ontsnappingen van de slachtoffers wat lastiger. Nu kwam het iets te tam over.
Het ontwerp van de indringers met de gasmaskers waren wel zeer effectief. Zelfs nog beter dan in soortgelijke films.
Verder eindigde de film best mooi.


Sharknado 4: The 4th Awakens (2016)
en Sharknado 5: Global Swarming (2017)
35/54 FTV Categorie 1B: Avontuur
http://www.filmhoek.nl/wp-content/uploads/2017/02/Sharknado-5-aangekondigd.jpg
Hoezo avontuur? Nou, IMDB zegt dat. Nu deel zes nog deze zomer, die zeker weten ook op Netflix komt, en ik heb alle Sharknado's overleeft!
Daarbij heb ik sowieso deel 1-3 op dvd. Toch wel leuke films, maar na drie delen heb je het ook wel ongeveer gezien. Veel grappen worden toch wel herhaald wat wel jammer is. Ze zijn in een eerdere film gebruikt of komen steeds opnieuw terug in de films zelf.
Het leuke aan deze delen is dat er op de achtergrond een andere film geparodieerd wordt. Zo was het in deel 4 Star Wars, in deel 5 Indiana Jones en in deel 6 wordt het Back to the Future. Gelukkig leggen ze de nadruk er niet te veel op (zoals in sommige slechte parodieën), maar komt het zo nu en dan terug in de films. Ook worden af en toe horrorfilmpjes gepakt. (zoals Texas Chainsaw Massacre of Godzilla)
Daarbij heb je ook nog leuke cameo's zoals die van David Hasselhof of Dolph Lundgren.
Verder verveelden de films niet en maken Ian Ziering en de zelfkennis van de films toch veel goed.
Het subplotje met de robotmoeder was ook vervelend en gaf zelfs voor deze reeks lelijke effecten (en dat twee films op rij!) ..
Ook jammer van die paarse computereffectjes die in de Sharknado's voorkwamen.



The Prophecy II (1998)
36/54 FTV Categorie 1F: Fantasy
http://cdn2-www.comingsoon.net/assets/uploads/2017/06/Prophecy.jpg
Tweede kleur is binen! Namelijk: Geel.
-Bericht bij de film:
Leuk vervolg op het al leuke Prophecy.
Mooie rol ook van Christopher Walken. Misschien wel een van zijn beste rollen- al zijn trekjes kan hij hierin gooien. Echt heerlijk! 3*
Er had wel iets meer uit gehaald kunnen worden, maar vervelen deed het nooit.
Ik had wel vaker het gevoel dat je niet aan het kijken was naar engelen, maar naar gekken die zeiden dat ze dat waren. De krachten en effecten konden wel wat meer naar voren, grotesker en uitbundiger.
Maar door de acteurs , muziek en concept werkte en een beetje inbeeldingsvermogen werkte de film wel.

Storm Warning (2007)
37/54 Categorie 6G: Oceanië
https://alchetron.com/cdn/Storm-Warning-2007-film-images-23a39bc0-657a-485b-a762-224e0de0605.jpg
De film begon met veel irritatie en liep uit tot iets geweldigs. Vrij apart om dat mee te maken. De personages ,om even voorop te stellen, zijn zowat het stomste die je je kan voorstellen. Enig medelijden krijg je ook niet voor hen. Hoeft ook niet later in de film , want de vrouw ontpopt zich uit als een ware moordenares.
Nu ik er zo bij nadenk, zijn de echte(!) slachtoffers ook alleen gevallen bij de 'slechteriken'.
De film kent dan sterke gore met hier en daar zelfs zwarte humor. (bijvoorbeeld hoe die vader van de broers aangepakt wordt!)
Verder spelen die broers en vader ook nog wel leuk. (soms iets overdreven , maar dat mag wel.)
In het kort: ik heb hier volop van genoten.

The Possession of Michael King (2014)
38/54 FTV Categorie 5C: Duivels en demonen
https://www.screamhorrormag.com/wp-content/uploads/2014/07/king.jpg
Irritante film.
Het begon nog wel aardig met een kritische vent die verschillende rituelen uitprobeert. Natuurlijk loopt dat verkeerd af.
Zo ook met het geluid. Zelden zo'n irritante geluidsmix gehad bij een film. Alle gesprekken waren vrij zacht opgenomen en de schrikeffecten weer enorm hard..
Hier en daar was het nog wel leuk geacteerd.


Verder nog:
Species (1995)
39/54 FTV Categorie 4F : Aliens

Wat ik verder wel opvallend vind; een van mijn favoriete subgenres 'splatter' heb ik nog niet echt bekeken deze challenge. Wel films die iets van splatter kennen, maar geen films die puur om de gore (bedoel geen torture-porn , maar zoiets als Braindead Necrostorm of J-sploitation) gaan.

Ze zijn soms ook wat lastiger te verkrijgen, helaas. Of heeft iemand een tip misschien?

Vroeger had je bijvoorbeeld Shock die veel films uitbracht in Nederland(zou graag Meatball Machine 2 bijvoorbeeld op dvd zien; dat was wel iets dat zij zouden uitbrengen), maar die zijn ook gestopt, denk ik.

Onibaba (1964) - MovieMeter.nl

2c) Horrorstijlen - Zwart-wit

Voortgang: 47/54

https://cinebeats.files.wordpress.com/2018/01/onibaba_1964_100-e1515562750327.jpg?w=1080

Tijdens een Japanse burgeroorlog in de 14e eeuw ontvluchten gehavende samurai het strijdveld via een hoog gras. Tussen dit gras wonen de echtgenote en vrouw van een krijger. Wachtend op zijn thuiskomst leven ze in armoede en door de passerende samurai te vermoorden en hun wapens te verkopen. Dan komt de oude vriend van Kichi alleen terug van het slagveld...

Onibaba is een prima Japanse Horror van Kaneto Shindô. De film is eigenlijk grotendeels een drama met behoorlijk wat sfeer en uiteindelijk een soort van Horror die we in het westen Gotisch zouden noemen. Het duurt mischien net wat te lang voordat de film echt interessant wordt, maar het verstilde effect van het hoge gras in zwart-wit maakt je als kijker erg geduldig.

Het demonenmasker uit deze film inspireerde William Friedkin voor de make-up van de demon in The Exorcist. En het hele concept van Dèmoni met het masker hebben Dario Argento en Lamberto Bava ook van deze film.

Erg mooie zwart-wit fotografie en een aardig verhaal.

Nosferatu: Phantom der Nacht (1979)

Categorie 6: Horror volgens regio of taal

6b: Germaanse talen

Voortgang: 25/54

Opmerkelijke versie van het klassieke Dracula-verhaal. Ik was nog weinig bekend met het werk van Werner Herzog (typisch zo'n regisseur die al lange tijd op mijn lijst staat om dieper in het oeuvre te duiken). Het eerste kwartier dacht ik dat ik dit heel vreselijk ging vinden, maar daarna begon het me al gauw meer te boeien. Het tempo is erg traag. Sowieso niet een film die spanning zoekt, meer een contemplatieve versie van dit bekende verhaal. Zodra we bij het kasteel aankomen vond ik het een stuk interessanter worden en de film heeft een mooie, moeilijk te omschrijven sfeer. Niet in de laatste plaats door de sterke rol van Klaus Kinski in de titelrol. Helaas blijft de rest van de cast ver achter (ik vond Bruno Ganz maar een houten klaas). Visueel bij vlagen echt heel erg mooi, vooral richting het einde van de film. Die scene met de ratten op het plein bijvoorbeeld zal ik niet snel vergeten (ook prachtig dat Georgische lied eronder). Boeiende film, waardoor ik wel benieuwd ben naar meer Herzog's werk uit de jaren '70. 3,5*

Tiptopper scores

Collins: The Innkeepers (2011) 3* Gemiddelde 2,58

John Milton: The Wicker Man (1973) 1,5* Gemiddelde: 3,63

alexspyforever: Ultimo Mondo Cannibale (1977) 3,5* gemiddelde:2,97*

EW101: L'Ultimo Treno della Notte (1975) 3* Gemiddelde 2,99

baspls: Tesis (1996) 3* Gemiddelde 3,55

Cikx: Horsehead (2014)

arno74: Split (2016)

wendyvortex: Faceless (1988) 2* Gemiddelde 2,80

Boeikens: Les 7 Jours du Talion (2010) 3.5* Gemiddelde 3,24

Woland: Hatchet (2006) 4* Gemiddelde 2,61

Hollywood007: The Devil's Candy (2015)

DVD-T: Goksung (2016)

WardT: Miss Zombie (2013) 3* Gemiddelde 3,69

joolstein: Alléluia (2014) 4* Gemiddelde 3,34

Een waardering waar ik heel goed mee kan leven

Snake Island (2002)

Categorie 6 (oranje): Horror volgens regio of taal

f) Afrika en Latijns-Amerika

Voortgang 53/54

Complete bagger, alles is slecht aan deze film. Acteerwerk, script, camerawerk,....sla deze maar rustig over.

Kaidan (1964)

Categorie 8: Speciaal

8a: Anthologie

Voortgang: 26/54

Aangezien ik een liefhebber ben van Japanse cinema en bovendien die Kaidan-verhalen vaak wel interessant vind, was ik hier erg benieuwd naar. De film heeft een unieke sfeer, mede door de eigenzinnige aankleding. De film probeert nergens te verbergen dat het in een studio is opgenomen, met duidelijk geschilderde achtergronddecors, etc. Dit geeft de film wel een originele visuele stempel. Het camerawerk is erg fraai verzorgd en ook het veelgeroemde kleurgebruik is alleraardigst.

De film bestaat uit vier korte Japanse spookverhalen. Die zijn niet zozeer angstaanjagend, meer onheilspellend. Zoals je bij dit soort films vaak hebt, spreekt het ene verhaal wat meer aan dan de ander. Ik vond persoonlijk met name het verhaal over de sneeuwvrouw en die over de blinde zanger de moeite waard. Eigenlijk vond ik alleen het laatste verhaal wat tegenvallen. Bij het eerste verhaal is overigens duidelijk te zien de invloed die deze traditionele Kaidan-verhalen op die hele rits aan J-horrorfilms heeft gehad.

Minpunten zijn voor mij het laatste wat mindere verhaaltje en ik vond uiteindelijk 3 uur toch ook een iets te lange zit voor een film als dit. Neemt niet weg dat ik hier best wel van genoten heb en dus ook een ruime voldoende kan geven. 4*

Cropsey (2009)
Categorie 2: Horrorstijlen
2f: Documentaire
Voortgang: 27/54

De omschrijving vond ik wel aardig klinken: het onderzoeken van een plaatselijke urban myth. Alleen blijkt na 5 minuten al dat de film daar eigenlijk totaal niet over gaat, maar over een reeks kidnappingen op Staten Island. De documentaire vond ik inhoudelijk echt bijzonder amateuristisch in elkaar gezet, met een hoop goedkoop effectbejag en slechte interviews. Legt wel duidelijk bloot de zwakte van het Amerikaans rechtssysteem. Wil een jury in een zaak omtrent kindermoord, niet te graag een schuldige hebben om te veroordelen? Matige documentaire. 2*

Henry: Portrait of a Serial Killer (1986)
Categorie 7: Periodehorror
7f: 1980-1989
Voortgang: 28/54

Ook deze film heeft een sterk concept. In de glorietijd van de slasher, een kille, realistische slice of life van een seriemoordenaar. Ik vind het een enorm pluspunt dat we ook niet teveel psychologie van de koude grond krijgen over waarom Henry zo is, maar meer gewoon een inzage in zijn onderkoelde, empathieloze manier van werken. Helaas is de uitwerking verder erg pover. De dialogen zijn echt heel slecht, visueel ook niet al te best en ronduit dramatisch acteerwerk. De enige uitzondering daarop is de erg sterke rol van Michael Rooker. Dit wist voor mij ook de film boeiend te houden, waardoor ik wel een op een kleine voldoende uitkom. 3*

Goed zo Ward je zit in de helft!

frailty

Categorie 5 (blauw): Undead & supernatural

c) Duivels en demonen

Voortgang 54/54

Eindelijk klaar!

Ik ben wel blij te kunnen zeggen dat ik voor deze challenge geen enkele RW heb gedaan. Het waren 54 first time vieuws. De ene al wat beter dan de andere maar al bij al heb ik veel prachtige films ontdekt.

The Silence of the Lambs (1991) - MovieMeter.nl
3d) Gewelddadig - Kannibalisme
Voortgang: 48/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/215.jpg?cb=1362990580

The Silence of the Lambs verteld het verhaal van de jonge FBI-agente Clarice Starling die de opdracht krijgt om de beruchte kannibalistische serie-moordenaar Dr. Hannibal Lecter te ondervragen om meer inzicht te krijgen in de geest van moordenaars. Starling wil dat Lecter helpt met het oplossen van de zaak Buffalo Bill - een moordenaar die zwaarlijvige vrouwen vermoord en vilt. Lecter doet dit echter niet voor niets en wil in ruil voor zijn hulp details uit Starling's persoonlijke leven weten...

Misschien wel de meest iconische Thriller ooit gemaakt. In vele opzichten ook erg vernieuwend omdat bij het onderwerp serie-moordenaars gebruikelijk werd gekozen voor een Horror-invalshoek of een Detective/Thriller-invalshoek en dat hier juist gecombineerd wordt. De film zou een bijzonder degelijke Detective zijn geweest, ware het niet door de toevoeging van het personage van Hannibal die de film naar een heel ander niveau verheft. Anthony Hopkins speelt een meesterlijke rol. Hij komt tegelijkertijd gevaarlijk gestoord als zeer beschaaft en intelligent over.

Wat ook enigszins vernieuwend was en een positief effect op de film heeft is het feit dat de film niet alleen een vrouwelijke hoofdrolspeler heeft, maar ook vanuit haar perspectief wordt verteld. Tegenwoordig worden we doodgegooid met zogenaamde feministisch verantwoorde films. Wat daar nu echter bijna altijd fout gaat is dat het uit loopt op een stereotype Mary Sue-personage - een onoverwinnelijke vrouw zonder tegenslagen. Starling is juist een sympathiek personage omdat ze niet perfect is en ook echt hard moet werken om haar doel te bereiken. De ontknoping met Bill maakt op deze manier zoveel meer impact dan als Starling de hele film al overal succesvol in was geweest. Daarnaast behandelt Jonathan Demme ook op een sterke manier hoe lokale politie toendertijd in de VS naar vrouwelijke FBI-agenten keek en hoe weinig vrouwen er toen bij de FBI zaten. Hij doet dit zonder belerend te worden of het ons door de strot te duwen.

Cinematografisch is de film bijzonder degelijk. Veel shots zijn heel erg symbolisch of worden toegepast om een bepaalt effect te bereiken. Zo ziet Hannibal altijd duidelijk waar de camera is en kijkt hij ook veel recht in de camera, wat zijn angstaanjagende effect alleen maar versterkt. Howard Shore’s prachtige score maakt de film ook eerder dramatisch dan dat het op schrikeffecten zit te hameren. De muziek is geschreven vanuit de gevoelswereld van het personage van Starling en zodoende versterkt het de band van ons als kijker met het personage heel erg.

Al met al blijft Jonathan Demme’s The Silence of the Lambs een meesterwerk. Het is een film die niet lijdt onder meerdere kijkbeurten en ook goed met zijn tijd mee is gegaan.

Proficiat ik ga vanavond het overzicht plaatsen van de films die je allemaal hebt gekeken. Binnenkort moeten we eens kijken hoe en wanneer voor die volgende challenge.

Ik wou ergens rond half juni beginnen. Of denk je dat het beter is te wachten tot na de examens? Het zou hoe dan ook een challenge worden die, net als deze, niet met een deadline werkt.

Proficiat Hollywood007 met het behalen van de challenge!

Na ongeveer 3 weken eindelijk nog eens iemand die de challenge heeft weten te beëindigen, de 6de plaats is dus voor jou Hollywood007.

https://i.gifer.com/3Xux.gif

Een overzicht van de bekeken films

Categorie 1: Horrorkruisingen (geel)

a) Actie: The Devil’s Rejects (2005)

b) Avontuur: The Descent (2005)

c) Comedy: The Babysitter (2017)

d) Drama: The Disappointments Room (2016)

e) Science fiction: The Invisible Man (1933)

f) Fantasy: The Company of Wolves (1984)

g) Thriller/mystery: The Belko Experiment (2016)

Categorie 2: Horror stijlen (violet)

a) Gothic: Victor Frankenstein (2015)

b) found footage: The Sacrament (2013)

c) Zwart/wit: Plan 9 from Outer Space (1959)

d) Arthouse & surrealisme: The VVitch (2015)

e) Silent: The Man who Laughs (1928)

f) Documentary: I Am Nancy (2011)

g) Giallo: Carnal Violence (1973)

Categorie 3: Gewelddadig (rood)

a) Body horror: The Human Centipede (2009)

b) Slasher & Revenge: The Helpers (2012)

c) Splatter: Poultrygeist: Night of the Chicken Dead (2006)

d) Kannibalisme: The Green Inferno (2013)

e) (s)exploitation: A Thousand Pleasures (1968)

f) Underground: The Descent Part 2 (2009)

g) Home invasion: The Strangers: Prey at Night (2018)

Categorie 4: Monsters (groen)

a) Natural fauna: Rogue (2007)

b) Natural flora: The Spider Woman strikes Back (1946)

c) Mutations: Bad Milo! (2013)

d) Weerwolven: The Howling (1981)

e) Dolls & Toys: Demonic Toys (1992)

f) Aliens: Life (2017)

g) Mens vs Machine: Chopping Mall (1986)

Categorie 5: Undead & supernatural (blauw)

a) Geesten & andere spirits: Winchester (2018)

b) Heksen: The Autopsy of Jane Doe (2016)

c) Duivels en demonen: Frailty (2001)

d) Vampiers: Fright Night (1985)

e) Zombies: The Girl with all the Gifts (2016)

f) Andere undead: Hatchet II (2010)

g) Creepy/evil kids: The Innocents (1961)

Categorie 6: Regio/taal (oranje)

a) Romaans: The House at the End of Time (2013)

b) Germaans: The Windmill Massacre (2016)

c) Scandinavië: The Ritual (2017)

d) Oost-Europa: Ils (2006)

e) Azië: I Saw the Devil (2010)

f) Afrika en Latijns-Amerika: Snake Island (2002)

g) Oceanië: Wyrmwood (2014)

Categorie 7: Periode (wit) compleet

a) 1920-1939: Der Müde Tod (1921)

b) 1940-1949: The Wolf Man (1941)

c) 1950-1959: House on Haunted Hill (1959)

d) 1960-1969: House of Usher (1960)

e) 1970-1979: The Last House on the Left (1972)

f) 1980-1989: The Evil Dead (1981)

g) 1990-1999: Ice Cream Man (1995)

h) 2000-2009: House of 1000 Corpses (2003)

I) 2010-heden: K-Shop (2016)

Speciaal (zwart)

Horror anthologies: Tales from the Crypt (1972)

Vrije keuze: Mom and Dad (2017)

Tipfilm: Hatchet (2006)

Als je het ziet zitten graag een top 10 van jou.

Congrats.

Ik heb zin in vervolg. Heb al een lijst met titels klaarliggen

Ik heb ook nog een lijst (nog wat titels die ik uit deze challenge en elders heb gehaald)

‎Horror watchlist, a list of films by Johan_Wow • Letterboxd

en nog een hoop films die ik via Arrow Video cover KO heb samengesteld, zo een 55 titels in totaal.

‎Arrow Video interest, a list of films by Johan_Wow • Letterboxd

Nu is het niet zeker of die in de challenge van Hollywood007 gaan passen maar ik ga het alleszins toch proberen. Het mag voor mij wel ietsje minder warm worden pfoe...

Holly, ik stel voor om het laatste weekend van juni te starten, dat is op 22 of 23 juni. Ik denk dat dan de examens grotendeels achter de rug zijn, die laatste week van juni zijn het toch meestal deliberaties en rapporten.

Prima voor mij. ??

Zo ik heb ook even mijn top 10 opgesteld. Om te beginnen wil ik even aanhalen dat het niet per se de film met de hoogste score qua sterren is die ook degene is die het hoogste staat in mijn top 10. Zo hebben de films op de tweede en derde plaats 4* en de film op de eerste plaats maar 3.5*. Ik heb voor mijn top 10 niet enkel gekeken hoe goed ik de film vond, maar ook rekening gehouden met de rewatchability waarde van de film. Zo zal ik nummer één veel sneller weer opzetten dan nummer twee.

Verder heb ik hatchet 2 ook niet ogenomen in deze lijst omdat deze een direct vervolg is van de eerste en ik deze een beetje als een geheel zie.

Hatchet bleek ook een prima tip te zijn (waarvoor dank nog eens ) ondertussen heb ik de andere twee delen er ook doorgejaagd en deze waren ook geweldig.

10. Der Müde Tod (1921)

9. The Green Inferno (2013)

8. Wyrmwood (2014)

7. The Autopsy of Jane Doe (2016)

6. Tales from the Crypt (1972)

5. La Casa del Fin de los Tiempos (2013)

4. Fright Night (1985)

3. Hatchet (2006)

2. Chopping Mall (1986)

1. Poultrygeist: Night of the Chicken Dead (2006)

Ik denk dat deze lijst niet erg verrassend is voor degene die me een beetje kennen.

Trolljegeren (2010) - MovieMeter.nl

6c) Regio of Taal - Scandinavië, Finland & Ijsland

Voortgang: 49/54

https://tastelessenterprise.files.wordpress.com/2011/05/the-troll-hunter.jpg?w=625&h=390&crop=1

Een groepje studenten interviewt jagers over de berenjacht. Alle jagers hebben het over een mysterieuze man in een camper die volgens hun een stroper is. De studenten achtervolgen deze stroper en als ze hem confronteren verteld hij hen dat hij jaagt op Trollen...

Normaal ben ik geen fan van het found-footage genre, maar deze Noorse film vond ik toch nog bijzonder vermakelijk. Dat komt omdat een aantal gebreken al meteen weg worden genomen. Je ziet een keer wel wat echt in het beeld in plaats van dan we alleen wat geschut en geschokte gezichten te zien krijgen. Het is een found-footage, maar de film oogt helemaal niet goedkoop want het is duidelijk dat in het production design en de special effects veel geld en moeite hebben gezeten. Daarnaast is het redelijk fatsoenlijk gefilmd allemaal. Wat ook logisch is want het is niet realistisch dat een filmstudent alleen maar onscherpte schokkerige troep zou filmen.

Een laatste ding dat de film heel erg helpt is ook de prachtige Noorse omgeving. Al gebeurde er niets, dan zou er nog van alles te zien zijn. Veel found footage films hebben dat niet omdat die zich op een geïsoleerde locatie afspelen (wat heel snel gaat vervelen).

Ondanks dat de film probeert te suggereren dat het echt gebeurd is, zit er ook aardig wat humor in de film (het einde bijvoorbeeld). Al met al was het een erg vermakelijke film en ik vond het ook leuk op wat voor fantasierijke manier er wordt ingespeeld op de mythe van de trollen. Bijvoorbeeld dat hoogspanningsmasten eigenlijk hekken zijn om bergtrollen tegen te houden de bergen te verlaten. Erg leuk bedacht allemaal.

Nog maar 5 baspls en dan heb je lucky 7 te pakken

Van degene die ik heb gezien vond ik 2,3,4 ook leuk. 7 en 10 waren ook leuk, maar hebben niet echt rewatchability dus daar kan ik je wel in volgen. 6 heb ik lang geleden eens gezien, ik vond die niet zo bijzonder ik prefereer de onofficiële opvolger From Beyond the Grave (1973)

Enkel 9 vond ik echt slecht, aanfluiting voor kannibalenfilms. Ik bedoel veel kannibalenfilms moet je niet serieus nemen, maar het ergste was deze film nam zichzelf erg serieus en ik dacht zo van wtf moet ik deze onzin slikken. Beetje tam en politiek correct allemaal op het vlak van naakt en gore. Eli Roth lijkt beetje zoals Rob Zombie, concepten van een ander nemen en dan er iets van maken voor het mainstream publiek want teveel blood en gore dan willen ze het niet zien. Zombie zou wellicht als hij de volledige vrijheid had gekregen zijn debuutfilms (ik vergeet de titels alweer) gewelddadiger en grafischer hebben gemaakt maar dan nog vond ik het vrij fantasieloos kopieerwerk en die constante focus op zijn eigen vrouw als 'actrice'. Maar goed het kan altijd slechter zoals American Mary (2012) of die ene parodie film op het slashergenre die je zo geweldig vond

Poultrygeist misschien toch eens proberen...

Zo nu maand mei voorbij is misschien eens een update van progressie van de deelnemers die nog bezig zijn

Tussen haakjes datum van laatste registratie

baspls 49/54 (1 juni)

EW101 39/54 (21 mei)

Boeikens 30/54 (11 mei)

WardT 27/54 (25 mei)

wendyvortex 26/54 (16 april)

Cikx 25/54 (21 mei)

DVD-T 18/54 (28 april)

arno74 17/54 (30 maart)

Profondo Rosso (1975) - MovieMeter.nl
2g) Horrorstijlen - Giallo
Voortgang: 50/54

http://4.bp.blogspot.com/-1oOoE1nV4Mo/Uw5L4rkCjZI/AAAAAAAAQW0/b9FgsXxrBpU/s1600/inferno2-00913.png


Na twee jaar dit meesterwerk van Dario Argento opnieuw gezien. Dit maal de prachtige blu-ray restauratie van Arrow in het Italiaans met 5.1 surround audio.

Een Jazz-pianist ziet hij zijn onderbuurvrouw - een medium - op gruwelijke wijze wordt vermoord. Hij denkt dat hij iets belangrijks heeft gezien, maar kan het niet echt plaatsen. Samen met een journaliste gaat hij op onderzoek uit. De moordenaar vermoord echter iedereen die hem op het spoor is...

Begin jaren '70 was Dario Argento erg succesvol met zijn drie Giallo's. Die zijn vervolgens ontelbare keren geïmiteerd door vrijwel heel filmend Italië. Hierdoor wilde Argento naar een ander genre en verkende hij Horror met Door Into Darkness en Komedie met The Five Days of Milan, wat zeer onsuccesvol is gebleken. Vanaf de helft van de jaren '70 was de Giallo-rage een beetje voorbij, maar Argento besloot juist terug te keren naar het genre waar hij mee begonnen was.

Profondo Rosso is in vele opzichten de ultieme Giallo. Argento neemt de zelfde structuur als hij in zijn eerdere films gebruikt heeft. Namelijke een Engelsprekende man in Italië is getuige van een moord heeft clue in zijn herinnering en gaat op onderzoek uit met de hulp van een love-interest. Uiteindelijk lijkt de zaak opgelost omdat de persoon waar alles naar wijst is gestorven, maar dan volgt een confrontatie met de werkelijke moordenaar. Toch is de film ook heel anders en veel vrijer dan de meeste Giallo's van die tijd. Argento gebruikt een heel eigenzinnige vertelvorm.

De acteurs lijken spelers op een groot toneel (waar ook naar verwezen wordt met de theatergordijnen in het begin) in plaats van dat de film verteld wordt vanuit de beleving van een personage (zoals gebruikelijk is). De echte hoofdpersoon in de film is de camera. Locaties worden aangedaan en er vinden ontwikkelingen in het verhaal plaats, niet omdat de personages daar nu zo nodig moeten zijn, maar omdat de camera daar is. Sommige zouden het style-over-substance noemen, maar in werkelijkheid is het stijl wat hier de substantie is. In zijn latere werk zou Argento steeds meer deze kant op gaan en een coherent logisch verhaal loslaten (uiteindelijk zelfs teveel).

Het verhaal zit namelijk al vol van zijn kenmerkende non-logica. Het is in principe gewoon een Giallo-detective, maar vreemd genoeg zijn er voortdurend bovennatuurlijke krachten aan het werk. Een medium ontdekt de moordenaar in het begin, continu beweegt er een soort POV-camera die naar de personages gluurt met heel onheilspellende spookachtige geluiden eronder en dan is er ook nog een spookhuis in de film. Al deze hints naar het bovennatuurlijke zijn duidelijke voorboden van Suspiria, Inferno en Phenomena.

Een groot verschil is hier dan de toon op sommige momenten nog heel luchtig is en er ook een hoop humor in zit. Daria Nicolodi zou hierna nooit meer de luchtige positieve rol van love interest spelen. Naar mate de relatie tussen haar en Argento verslechterde kreeg ze steeds meer duistere rollen te vertolken. Sommige filmcritici zien feministische genderkritiek in de film. Omdat Daria's personage een "bevrijde vrouw" is en de mannelijkheid van David Hemmings’ pianist een beetje belachelijk wordt gemaakt in de komische scènes. En verder ook om het feit dat Gabriele Lavia's personage homoseksueel is. Sommige denken zelfs dat de pianist ook homoseksueel is omdat hij zichtbaar moeite heeft met de man in vrouwenkleding (overigens gespeeld door een vrouw). Toch vergeten de mensen die dat hebben uitgedacht dat ze hier met Argento te maken hebben. In een interview op de blu-ray worden al deze theorieën namelijk heel snel van de kaart geveegd. Wat Argento wel doet in zijn films is commentaar geven op hoe mannen invulling moeten geven aan hun 'mannelijkheid' in een wereld met veranderende verhoudingen. Zijn hoofdpersonen zijn geen macho's maar creatievelingen en de moordenaar is heel vaak een diabolische vrouw.

Vrijwel alles draait om stijl in Profondo Rosso, want niet alleen het camerawerk is erg stilistisch. De sets zijn dat namelijk ook. In de scène waar de pianist met zijn dronken vriend bij de Piazzi C.L.N in Turijn staat, recreerd Argento eigenlijk het schilderij ‘Melancholie van een mooie dag’ (1913) van Giogio de Chirico. De Blue Bar waar de pianisten werken is dan weer een verwijzing naar Edward Hopper’s ‘Nighthawks’ (1942). Om het schilderachtige effect te versterken staan de figuranten stil als etalagepoppen. Naast de bekende plaatsen in Turijn krijgen we ook de prachtige Villa Scott te zien als het spookhuis. Het gebouw is in de zogenaamde Vrije Turijnse-stijl gebouwd, een soort mix tussen Jugendstil, Barok en Art Deco.

Dan is er ook nog de muziek van Goblin. Argento zocht naar een bandje om een totaal andere muziek te maken als dat hij eerder van Morricone had gekregen. In de Cinevox studio kreeg hij The Goblins te horen, een Italiaans prog-rock bandje die een jaar in Londen waren geweest en qua stijl waren beïnvloed door Emerson, Lake and Palmer. Argento was meteen om en liet de bandleden behoorlijk vrij in het maken van de soundtrack.

Het echte onderliggende thema van Profondo Rosso is familie. De hele film is eigenlijk Argento’s commentaar op familiebanden. Hij is van mening dat een familie alleen maar tot last is en een beperkende factor is in het leven. Hoewel zijn vader uiteindelijk zijn films heeft geproduceerd was deze namelijk niet aanmoedigend voor zijn creativiteit. Als kind mocht Argento nooit Horror of Sciencefiction zien van zijn ouders, wat er toe lijdde dat hij deze films juist wilde zien. Hier in de film vermoord een labiele moeder haar man, wat een levenslang trauma veroorzaakt bij hun zoon. De moord wordt uiteindelijk ontdekt omdat de vrouw door een medium ontdekt wordt als ze in het publiek ziet. Alle moorden die volgen zijn om haarzelf en haar zoon te beschermen. Om nog wat extra herkenning te bewerkstelligen zijn alle moorden op zo’n manier dat je er als kijker een voorstelling van hebt. Je kunt je niet goed voorstellen hoe het voelt om te worden neergeschoten of neergestoken, maar iedereen heeft zich wel eens gebrand aan warm water of weet hoe gevoelig tanden zijn als je die ergens tegenaan stoot. Argento speelt hier heel erg op in bij de vele moordscènes.

De langste film die Argento ooit maakte en in Italië ook de meest succesvolle. De soundtrack LP heeft weken op de nr. 1 gestaan in meest verkochte albums en zelfs een jaar in de top 10. Ongekend omdat voorheen progressieve elektronische muziek helemaal niet succesvol was in Italië.

Veneno para las Hadas (1984) - MovieMeter.nl
5b) Undead & supernatura - Heksen
Voortgang: 51/54

http://www.mexicoescultura.com/galerias/actividades/principal/veneno.jpg

Poison for the Fairies won de prijs voor beste Mexicaanse film van 1984 en is de favoriete Mexicaanse film van Guillermo del Toro op wiens werk de invloed van deze film duidelijk zichtbaar is.

Flavia is een meisje van rijke ouders. Als ze op een nieuwe school komt raakt ze bevriend met Veronica. Een meisje die doet alsof ze een Heks is en Flavia aanzet en manipuleert om te doen wat ze wil. Veronica's spelletjes worden steeds macaberder...

Het is eigenlijk niet zozeer een horror-film, mede omdat er in werkelijkheid niets bovennatuurlijks gebeurt. Het is eerder een film over de duistere zijde van de kinderlijke verbeeldingskracht en hoe een kind het andere meesleept in een fantasie-wereld.

De film werd op een goede manier opgebouwd en was gefilmd in sfeervolle locaties rond Mexico. Op de slangen en spinnen na had de film zich net zo goed in Europa af kunnen spelen. Mooi vond ik dat alle volwassenen steeds met hun hoofd uit het beeld steken en alleen die kinderen echt prominent in beeld komen om te benadrukken dat het om de beleving van de kinderen gaat. Het acteerwerk is zeker niet slecht als je bedenkt dat de meisjes pas 10 jaar oud waren.

Al met al een erg fijne film over de kinderlijke fantasie met een duister tintje. Deed me bij vlagen denken aan Heavenly Creatures van Peter Jackson, al zijn de meisjes daar veel ouder.

Dank aan alexspyforever voor de gelegenheid deze bijzondere film te zien.

Het is goed mogelijk dat 22 of 23 juni voor sommige zomervakantie is. Zoals ook ik op die datum niet beschikbaar ben wegens een verblijf op een camping in Normandië. Het kan zijn dat er meer van ons niet aanwezig zijn doordat ze genieten van een welverdiende vakantie.

Ach das toch goed dan kunnen anderen toch alvast een voorsprong nemen op jou. Jij haalt de meeste toch zo weer in

En zoals Holly al zei geen tijdslimiet op die challenge. Deze hier gaat ook nog door zolang de mensen die nog niet de eindmeet hebben gehaald nog willen doordoen. Uiteindelijk is het aan Hollywood007 om te beslissen maar een perfecte datum voor iedereen vinden is niet echt mogelijk. Desnoods zet Holly er ook een limiet van maximum 4 per week op zodat je weer kan bijbenen en mensen zoals John Milton niet in een filmdip geraken (en zelfs kunnen winnen).