Genre/Thema Challenge

Even een mededeling. Ondertussen is er via democratisch stemmen beslist dat voor periode 5 (in december) dat optie B het meest aanspreekt:

vrije keuze week (5 tot 11 december) en challenge 5 (12 december tot 1 januari 2017) is horror-familie, winnaar challenge 3 kiest voor challenge 6, winnaar challenge 4 kiest voor challenge 7, challenges 5 tem 8 schuiven 1 week op

Uitslag verkiezing:

A: 1

B: 5

C: 1

D: 1

Dus de winnaar van deze challenge of de eerste die nog niet heeft kunnen kiezen kiest voor challenge 6 en niet voor challenge 5.

#19. The War of the Worlds (1953) - 85 minuten - 328 stemmen - FTV - 4 november 2016 - 2 punten (Totaal: 51 punten)

Ok, ik ben katholiek opgevoed en hoewel ik niet naar de kerk ga of bid, hecht ik wel belang aan christelijke waarden. Maar ik heb echt wel een vreselijke hekel aan pro religieuze moralistische eindes zoals bij deze. Deze weten een aardige film voor mij toch steeds te verprutsen. Dat was al bij The Incredible Shrinking Man het geval en deze doet er nog een schepje bovenop. God zorgt wel voor de oplossing in een uitzichtloze situatie, yeah sure waarom wordt dan de ene onschuldige gespaard en de andere niet? Goed, wat de film betreft. Het verhaaltje en de personages zijn vrij standaard zoals je bij een buitenaardse invasie kan verwachten. De remake heb ik niet gezien en ga ik ook niet zien wetende dat mijn minst favoriete acteur Tom Cruise er de hoofdrol heeft. Maar ik had er wel een hevig Independance Day gevoel bij. De effecten en de actie zijn voor de tijd erg goed, ook de ruimtetuigen en hun machinerie zien er echt wel cool uit. Alleen daarvoor is de film wel de moeite waard om eens te kijken. Maar nogmaals wat een vreselijk einde!

Leuk omschreven, ben wel benieuwd naar die film. alexspyforever Miszmi Ikzelf raad Anne Frank: The Whole Story (2001) aan. Het is een beetje low budget, opgenomen in Praag, en ze spreken en schrijven Engels. Neem dat voor lief want dat maakt allemaal niet uit, de film is erg sterk, dat geldt ook voor het acteerwerk, en het bijzondere is dat het doorgaat waar het dagboek eindigt, met knappe fraaie en respectvolle slotscenes. En ga a.u.b. voor de versie van 3 uur, die is echt de moeite waard. Echt een aanrader.

Heb daar inderdaad meer over gelezen en wil die zeker nog eens gaan kijken. Ik zie jouw reacties daar trouwens staan, weliswaar van drie jaar geleden, maar mogelijk heb je zelf nog geen antwoord gevonden. De film wijst de grootste verdachte aan, ik vermoed dus dat dit Willem van Maaren is, er zijn echter ook voldoende bewijzen gevonden waarom hij het niet gedaan zou hebben. De daadwerkelijke dader is nooit gevonden en zal nu ook nooit meer gevonden worden. Het is dus zelfs zeer goed mogelijk dat de dader iemand is die nooit als verdachte aangemerkt is. Ze konden immers uit het raam kijken, mogelijk heeft iemand vanaf de straat ooit eens iets gezien of een medewerker die gestommel hoorde. Ik vind het ergens jammer dat dat in deze film wel naar voren gehaald gaat worden. Ik denk dat ik vanaf dat moment ook minder geboeid ben. We weten immers niet zoveel van het verhaal nadat ze uit Het Achterhuis zijn gehaald. De doodsoorzaak van Anne is niet eens met zekerheid vastgesteld evenals het tijdstip van overlijden. Het haalt voor mij wel deels de waarheid weg uit de film, anderzijds zijn er voldoende factoren wel met zekerheid vast te stellen om het op een juiste manier af te kunnen sluiten.

Ik zal van de week eens zoeken of ik hem ergens kan vinden, mogelijk dat ik hem zelfs tijdens deze challenge nog wel kijk. De anime versie van Bas sla ik over, niet mijn genre.

#20. The Adult Version of Jekyll & Hide (1972) - 91 minuten (blijkbaar is er een verkorte versie want op MM slechts 75 minuten) - 5 stemmen - FTV - 5 november 2016 - 3 punten (Totaal: 54 punten)

Zoals zo vaker bij de films van producent Friedman is het concept interessanter dan de uitwerking ervan. Weinig horror en sci-fi, vooral veel erotiek. De dames zijn dan wel mooi, helaas is hun boezem plastisch bijgewerkt. Dat de Mr. Jekyll van dienst van lelijke vent geleidelijk transformeert naar een mooie vrouw en niet naar een afzichtelijk monsterachtige persoon is nog wel een leuk en misschien origineel gegeven, maar er wordt toch maar weinig leuks mee gedaan zeker na de veelbelovende eerste verkrachtingsscène. Daarna wordt het steeds softer. Nu goed die castratiescène mocht er dan wel zijn.

Tis' dat ik dinsdag Election Night geheel hoop mee te maken onder het genot van discussie en debat, maar anders zou ik hier toch spontaan nog achteraan gaan

Dit heb ik nu nooit begrepen dat een niet Amerikaan daar nu voor thuis zou blijven of dat gaat kijken in plaats van iets te doen dat echt leuk is. Ik vind dat zo irritant die kiesstrijd en debatten (scheldpartijen), de ene kandidaat is een corrupt liegebeest en de andere is een lomp racistisch en xenofoob varken. Hoog tijd voor echte democratie voor zo een groot land en dat wil zeggen niet slechts 2 partijen waar je meesta de lesser of 2 evil moet kiezen. NU goed ieder zijn meug maar ik zal blij zijn als het voorbij is en hoop toch dat het Hilary wordt, want Trump tja dat die uberhaupt presidentskandidaat is, vind ik te dom voor woorden.

#16 Oorlog - Enemy at the Gates (2001) - 131 min - 250+ stemmen - FTV - 4-11-2016 - 3 punten (43 totaal)

https://yts.ag/assets/images/movies/Enemy_at_the_Gates_2001/large-screenshot3.jpg

Ik ben een beetje een fan van regisseur Jean-Jacques Annaud. La Guerre du Feu en Der Name der Rose behoren tot mijn favoriete films en ik ben erg nieuwsgierig naar wat de beste man verder heeft gemaakt. Vandaar dat ik voor de Oorlog/SF-challenge deze film maar eens heb bekeken.

De Russische sniper Vassili wordt door zijn prestaties als propaganda gebruikt voor het Sovjet leger tijdens de slag om Stalingrad. Alleen dan worden Vassili en de lijder van de propaganda-campagne verliefd op dezelfde vrouw. Ook de Duitsers krijgen lucht van de sniper en sturen sniper

Major König naar Stalingrad om Vassili uit te schakelen.

In het begin ergerde ik me er een beetje aan dat de Russen en de Duitsers allebei Engels praten en af en toe wat met een accentje schreeuwen, maar zodra je dat eenmaal accepteert zie je dat het acteerwerk erg goed is. Jude Law zet een sterke rol neer als Vassili, hij ziet er ook een beetje uit als een Rus. Verder ook goed acteerwerk van Joseph Fiennes, Ed Harris en Ron Perlman. Bob Hoskins zette een grappige Chroesjtsjov neer, al was het mischien een beetje tekenfilmachtig. Rachel Weisz was ook wel goed, al vond ik haar stem soms een beetje irritant.

Enemy at the Gates heeft echt zo'n begin 00s look, en dat werkt toch een beetje in het nadeel van de film. Ik vond de locatie niet echt als Stalingrad aanvoelen, maar opzich was het wel prima gebouwd. De film was ook degelijk opgenomen en de CGI zag er over het algemeen wel redelijk uit. De soundtrack is gecomponeerd door James Horner. Ik vind Horner een erg goede componist, maar dit is wel een van zijn mindere werken. Veel hergebruikte cue's uit Willow en schandalig jatwerk uit Schindler's List.

Al met al vind vind ik Enemy at the Gates een goede oorlogsfilm, een goede balans tussen drama, romantiek en actie. Al vind ik wel dat je veel meer met het verhaal had kunnen doen en het had ook minder ver-engelst gemogen. Ben erg nieuwsgierig hoe Sergio Leone's nooit voltooide Stalingrad-film eruit had gezien, qua plot zou het opzich wel hier op kunnen lijken.

Kan ik heel goed inkomen, natuurlijk mijd ik dat nieuws niet en besef maar al te goed dat er een impact is op wereldvlak want de USA als grootmacht heeft nog steeds veel in de pap te brokken. Ik ben niet anti-Amerika integendeel want ja de films die ik kijk zijn wellicht 90-95 % Amerikaans. Ook op imdb communiceer ik vaak met Amerikanen (over films dan niet over politiek). Ik hoop echter dat er in Amerika een beetje het besef komt hoe ondemocratisch een systeem is met slechts 2 partijen, waarbij er zo een derde een beetje aanhangt voor de proteststemmen (een beetje zoals Vlaams belang in Vlaanderen). Dat iedere partij misschien 2 kandidaten afvaardigt zou misschien al een goed begin zijn want onderling zijn het ze het ook vaak oneens.

#21. Casablanca (1942) - Drama / Romantiek/oorlog volgens IDMB - 102 minuten - FTV- 04-11-16

55+2= 57 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

1974 stemmen - 0 punt

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/564x/15/bc/41/15bc41af9188ccd8febe3728abecea4d.jpg

Eindelijk, eindelijk heb ik dan Casablanca gezien! Tja, en wat moet je nog over de film zeggen? Alles is zo`n beetje al over die film wel gezegd. Enorme sfeervol, veelal op één locatie met de meest uitlopende karakters die samen komen in de smeltkroes van Rick's bar. Humphrey Bogart en Ingrid Bergman die de sterren van de 'Marokkaanse' hemel spelen. De niet-storende onderliggende boodschap voor oorlog die door de hele film is verweven. De Marseillaise-scene. De beroemde filmzin die helemaal niet in de film zit: "Play It Again Sam." De foutjes die aanwezig zijn in de film. En Ingrid Bergman...zucht. Nee, er is niets meer toe te voegen aan wat al die andere ook al concluderen. Een zeer mooie film

Hopelijk blijft dit science-FICTION.

#22. The Children of Huang Shi (2008) - Drama/oorlog volgens IDMB - 125 minuten - FTV- 04-11-16

57+3= 60 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

431 stemmen - 0 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/40000/40293.300.jpg

Hmmm, er is iets vreemds met deze film? Zoals je ziet staat erop de poster gebaseerd op een waargebeurd verhaal. En meestal betekent dat niet veel goeds. En inderdaad deze film heeft ook van die kitscherige zielige en feelgood momenten. De hoofdrolspeler die niet wil maar dan tot inkeer komt. Een vrouwelijke tegenspeelster die naar wat omhalen toch voor hem valt. Kinderen tja die doen het altijd goed, zeker wanneer ze ook nog wees zijn. Maar toch... de manier waarop het in beeld gebracht wordt? Ten eerste hielp de locatie enorm mee. De grote diversiteit van Chinese landschap is werkelijk waar prachtig. Daarnaast speelde misschien de setting van de Japans-Chinese oorlog op de achtergrond erg mee. En dan was er nog de authentieke aankleding en ook de aandacht van de taal. Jonathan Rhys Meyers is nu niet één van mijn favoriete acteurs maar doet het hier zeer goed en geloofwaardig. Zoals hij langzaam aan steeds beter Chinees spreekt was toch redelijk bijzonder. En natuurlijk is de geschiedenis behoorlijk verfraaid en kloppen veel dingen niet met de werkelijkheid. Door dit alles bij elkaar is het een heerlijke charmante film geworden.

13. Zvony pre Bosých (1965) - Oorlog - 98 min (1p) - FTV (1p) - 3 st. (1p) - 4 nov. - 3 pnt (totaal: 37 punten)http://oi67.tinypic.com/2rmtism.jpgMooie Tsjechoslowaakse film, met de Engelse titel The Bells Toll for the Barefooted, waarin na een vuurgevecht slechts drie soldaten overleven, twee partizanen en een jonge Duitser die ze gevangennemen. De film volgt hun tocht met de krijgsgevange op zoek naar andere partizanen. Naarmate hun barre wintertocht door de bergen vordert blijken ze steeds meer elkaar nodig te hebben. Het is een interessante film die het maximale uit de 98 minuten die het duurt weet te halen met grotendeels slechts deze drie personages en een vierde (een vrouw) die ze onderweg tegenkomen, het is voor een belangrijk deel een boeiende karakterschets geworden van deze vier personages tijdens de oorlog. Richting de 3,5*

Hilarisch einde van die film ja.

#21. The Valley of Gwangi (1969) - 96 minuten - 33 stemmen - FTV - 5 november 2016 - 3 punten (Totaal: 57 punten)

https://monsterawarenessmonth.files.wordpress.com/2011/02/gwangi4-11.jpg

Een mix tussen western, sci-fi en avonturenfilm. Het resultaat is een aardig filmpje dat lijkt op een voorloper van Jurassic Park. Ook de vergelijking met KIng Kong kan je maken maar dan met een dinosaurus ipv een reuzenaap in de hoofdrol. De stopmotion effecten zijn goed gedaan al vond ik die op bepaalde momenten wel storend. Zo is er een olifant en een klein paardje niet gekozen voor echte dieren en krijg je dus onnatuurlijke houterige bewegingen. Andere minpunten zijn het blijkbaar obligatoire irritante jochie dat anderen steeds in de problemen brengt maar uiteraard er zelf niet aan gaat hoe graag de kijker dat ook zou willen, de olifant die niet echt als een olifant klinkt en de manier waarop de dinosaurus wordt vervoerd. Ze hebben alle moeite van de wereld om hem te vangen, maar eens gevangen kan een houten kooi zonder dak hem blijkbaar gevangen houden terwijl hij daarvoor nog door een rotswand heen brak!. Ook de finale was beetje flauw. Het verhaaltje, de actie en het hele circussfeertje was leuk, maar het bleef voor mij nogal op een familiefilm niveau. Er is gewoon te weinig drama en horror om Gwangi iconisch te maken zoals zijn voorganger Gojira/Godzilla.

baspls ik weet dat jij een grote interesse hebt in stop-motion en ik vind het zelf ook leuker dan CGI gebruik. Hoe sta jij tegenover stop-motion gebruik bij echte dieren zoals ik hierboven beschreef (met andere woorden echte dieren zoals een olifant en een mini paard die werden nagemaakt en geen echte dieren die werden gebruikt)? Ik had zoiets van euh ok er zijn zoveel stunts in de film met echte paarden, maar een echt paard verkleind weergeven konden ze niet en ook liever een olifant namaken dan een echte te gebruiken.

Ik denk dat ze om budgettaire redenen voor stop-motion hebben gekozen bij de bestaande dieren. Het zal je verbazen met wat voor beperkte middelen Ray Harryhausen de special effects kon verzorgen. Daarnaast mischien ook omdat het onveilig zou zijn om de actie met echte dieren te filmen. Soms kan het er opzich best aardig uitzien (het aapje of de tijger in Sinbad and the Eye of the Tiger bijvoorbeeld) maar ik ben het met je eens dat het er toch nepper uitziet omdat het dier echt bestaat. Animatronics vind ik een beter alternatief voor scènes met echte dieren. Stunts met echte dieren ben ik deels voor, omdat het realistischer is, maar ook deels tegen, omdat het op dieronvriendelijke situaties uit kan draaien (en gewoon heel erg moeilijk is).

Swamp thing - 91 min - rw - <250 stemmen.

Tegenvallende film over een wetenschapper die onderzoek doet naar een nieuw soort plant. Genoeg prachtige opnames van de moerassen in South Carolina. Maar verder stelt deze ouderwets aandoende monsterfilm nogal teleur. Van acteerwerk is niet echt sprake en de monsterkostuums zien er wel erg goedkoop uit. Niet bepaald de beste film van Wes Craven.

Totaal: 45 punten.

#22. Forbidden Planet (1956) - 98 minuten - 249 stemmen (nounou krijg toch nog een extra punt hiervoor) - FTV - 5 november 2016 - 3 punten (Totaal: 60 punten)

http://theredlist.com/media/database/settings/cinema/1950-1960/forbidden-planet/014-forbidden-planet-theredlist.jpg

Ik kan er wel inkomen dat deze film veel positieve waarderingen krijgt. Als kijker kan je er niet om heen dat de makers veel zorg hebben besteed aan het visuele aspect. De setting, kostuums, decors etc het klopt allemaal. Daarbij komt dat Robbie de robot (ondanks een niet erg originele naam) wellicht één van de tofste robots is die ik op het scherm heb gezien. Ook het meisje is een leuk karakter. De rest is vrij stijf net als het verhaal dat nergens meteen iets ontluisterend brengt. Ik sluit me dus aan bij de review van arno74. Ook ik had al snel het gevoel dat die vader iets te maken had met de dood van zijn toenmalige crew en dat het gevaar dan na zoveel jaar terugkomt als er dan een ruimteschip landt, was toch iets te toevallig. Al bij al aardig, maar het blijft toch allemaal iets te braaf en te langgerekt. Geef mij toch maar Fiend without a Face dat dit concept toch een stuk beter uitwerkt als is die dan visueel veel minder.

http://images.mentalfloss.com/sites/default/files/styles/article_640x430/public/eternal_primary.jpg

Filmtitel, jaartal: Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

Speelduur: 108 min.

Genre: Drama, (SF)

Eigen score/beoordeling: 1.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 14e (48e )

Datum van kijken: 3-11

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 36 (118)

Recensie:

Het begin van Eternal Sunshine of the Spotless Mind beviel mij nog het beste. Jim Carrey in een Truman Show-achtige rol met een paar leuke dialogen en een romantische kwinkslag. Helaas verzandt de film daarna in het nodeloos complex overdragen van het-mijns inziens-weinig interessante plot.

Debet aan die nodeloze complexiteit is de editing. Het narratief van de film is geheel zo moeilijk niet, maar toch lijkt er bewust gepoogd te zijn alles maar zo intelligent en flitsend mogelijk te ordenen. Het resultaat is een opeenvolging van scènes die nooit meer zo weten te raken als het pakkende begin deed. Coherent is het nog net wel, en het zorgt ook voor een prima pacing, maar als de credits rollen kom je tot de conclusie dat de film je nauwelijks heeft weten te boeien.

Misschien ook wel deels een negatieve verdienste van de cast. Carrey is op bepaalde momenten te aanwezig, maar tegelijk representeert hij de ontbrekende schakel op momenten dat je een wat luchtige inslag wel kunt gebruiken. Winslet heeft de beste rol, maar is wat mij betreft niet echt het type actrice voor haar character. Ruffalo is nietszeggend en Dunst vooral erg vervelend (maargoed, dat vind ik haar in vrijwel alle films waarin ze mag opdraven).

Script en scenario dus wel redelijk op orde, maar de inkleuring (characters) en uitwerking (editing) hadden anders dan wel beter gekund. Eternal Sunshine of the Spotless Mind vond ik uiteindelijk geen pakkende film, en de top-250 positie mis ik ook.

1.5*

14. Süskind (2012) - Oorlog - 113 min (1p) - FTV (1p) - >250 st. (0p) - 5 nov. - 2 pnt (totaal: 39 punten)http://oi64.tinypic.com/2ml3m9.jpgDeze Nederlandse film vertelt het waargebeurd en aangrijpend verhaal over een lid van de Joodsche Raad die voorkwam dat ca. 800 joodse kinderen naar Duitse kampen werden vervoerd. Op hoofdlijnen had ik wel wat gelezen over het bestaan van de Joodsche Raad maar veel verder kwam mijn kennis niet en het verhaal van Süskind was mij onbekend. Ik sta toch wel te kijken van het best goede niveau van Nederlandse oorlogsfilms. Suskind is niet volmaakt, het begint wat rommelig, en ze hadden in die zin hier en daar best wat beter mogen articuleren. Maar het verhaal is absoluut een film waard. Als ik films als deze zie gaat het opnieuw mijn verstand te boven hoe dit toch allemaal mogelijk is geweest, welke samenleving accepteert dat mensen (en kinderen!) zo mensonterend worden behandeld? En toch is het allemaal massaal gebeurd en, in kleinere schaal, worden hele gezinnen (denk aan oorlogsvluchtelingen) nog steeds gemarginaliseerd. Mensen als Süskind zijn de lichtpuntjes uit de vele oorlogsverhalen. Technisch is de film 3* waard, qua verhaal een dikke 4*. Ik hou het op een hele ruime 3,5* voor het geheel. Een film die het bekijken zeker waard is.

#2 - Lore (2012) - drama/oorlog - 109 min - 420 stemmen - FTV - 05/11/2016 - 2 punten (subtotaal: 5; totaal 51)

Een sterk en meeslepend drama; over de naoorlogse situatie vanuit een paar ogen vanwaar we ze zelden zien.

Het verhaal komt heel echt over. De regisseur weet een gouden middenweg te vinden tussen enerzijds de sleur van de reis, en anderzijds een voortdurende opstoot van verrassende en pakkende situaties.

'Saai' en 'traag', lees ik hier en daar bij de commentaren. Vier kinderen maken een tocht van 900km door bossen, grasvelden, zand en modder. Er zal soms uren geen woord vallen, en ook dat wil de regisseur uitbeelden.

Rosendahl speelt sterk in een niet zo evidente rol: het lijkt me moeilijker wanneer de nadruk ligt op stiltes en gelaatsuitdrukkingen, meer dan op non-stop conversaties.

Mooi, sterk, aangrijpend drama. Ik zou zeggen: 95% drama, 5% oorlogsfilm.

Eye in the sky - 102 min - rw - 1 punt.

Uitstekende film waarin het leger met behulp van een drone een groep zelfmoordterroristen in het vizier krijgt. Een spannende film waarbij de vele dilemma's en de besluitvormingen op meerdere niveaus goed en begrijpelijk neer worden gezet. Een aantal aangrijpende momenten en ondanks de vele partijen en personages blijft het allemaal duidelijk.

Totaal: 46 punten.

#23. Henry's Night In (1969) - 1 stem - 75 minuten - 6 november 2016 - 3 punten (Totaal: 63 punten)

Bedenk eens wat je allemaal zou kunnen doen als je onzichtbaar zou zijn? Ja, je zou andere mensen kunnen foppen en kwajongensstreken kunnen uithalen. Dat is wat hoofdfiguur Henry hier enkele keren doet. Wat hij echter vooral doet is 's avonds de slaapkamer van mooie dames binnensluipen en ze begluren als ze uit de kleren gaan om zich te wassen en daarna te gaan slapen. Vervolgens heeft hij als onzichtbare wilde seks met hen. De hele film staat in teken van de dames zoveel mogelijk uit de kleren te doen gaan. Vooral Henry's gefrustreerde echtgenote loopt meer zonder dan met kleren rond. Een nudie in het zwart/wit, het heeft ook zijn charme. Vermakelijk is het wel al had ik ook op wat meer humor gehoopt gezien het concept.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/111000/111612.jpg

Under Sandet (2015) Oorlog – 96min. – 291stemmen – FTV – 6nov2016 – 2punten

oorlogsdrama van Martin Zandvliet, Denenmarken Mei 1945, Sergeant Carl Lepold Rasmussen krijgt het bevel over een groep van 14 Duitse jonge krijgsgevangenen die gedwongen worden om 2 miljoen landmijnen op te ruimen die door het Duits leger tijdens de oorlog verspreid zijn over de Deense westkust, één van de beste oorlogfilms die ik de laatste jaren heb gezien, het verhaal zit heel sterk in elkaar, met enkele heel spannende scenes, de film grijpt je op sommige moment naar de keel, geeft je een wrang soms wraakroepend gevoel en dan weer een gevoel van mededogen en rust. De acteerprestaties zijn ronduit subliem, prachtige beelden en geluid maken deze film meer dan af, juist jammer dat de film niet langer duurde, voor mij een dikke 5*

#17 Oorlog - De Tweeling (2002) - 137 min - 250+ stemmen - FTV - 5-11-2016 - 3 punten (46 totaal)
http://cineplex.media.baselineresearch.com/images/361432/361432_full.jpg
Ik probeer dit jaar wat meer Nederlandse films te kijken en aangezien het boek me al meerdere keren was aangeraden en de verfilming op Netflix stond, en we ook nog eens een Oorlog/SF-challenge hebben, heb ik hem gister avond dan maar eens bekeken.

De film verteld het verhaal van twee Duitse tweelingzusjes die uit elkaar worden gehaald na de dood van hun ouders. Lotte gaat naar Nederland en Anna groeit op het Duitse platteland op. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt beleven de zusjes die ieder totaal anders.

Voor Nederlandse begrippen was het acteerwerk bijzonder sterk. Het is wel ironisch dat het beste acteerwerk in deze Nederlandse film word geleverd door de Duitse acteurs. Thekla Reuten en Jeroen Spitzenberger waren zeker niet slecht, maar stellen niet veel voor in vergelijking met bijvoorbeeld Nadja Uhl.

Sowieso sprak de Duitse kant van het verhaal me veel meer aan, al was het al omdat de 'Hollanders' hier weer van die gereformeerde snobs zijn die naar hun Duitse familie refereren met termen als 'domme Katholieke boeren' en 'barbaren'. Maar verder gebeurt er ook veel meer aan de Duitse zijde en is het verhaal aan de Nederlandse kant veel cliché-matiger. Van mij had het verhaal aan Duitse zijde dus ook wat meer belicht mogen worden. Het boek heb ik nooit gelezen, maar volgens de achterflap moet het Nederlanders confronteren met de keerzijde van de oorlog. Ik vind dat altijd een sterke inslag bij Oorlogsfilms (en boeken) als het goed en kwaad-beeld eens losgelaten wordt. Daarom vind ik ook Das Boot en Der Untergang zo sterk.

Het aanhouden van een niet-chronologische volgorde is toch wel een blunder en het enige grote minpunt van de film. De sprongetjes tussen verleden en heden en tussen Anna en Lotte waren best wel irritant, ze hadden het beter gewoon allemaal achter elkaar kunnen vertellen, dan was het ook spannender geweest. Het einde met de bejaarde Anna en Lotte vond ik wel een mooie afsluiter.

De cinematografie is netjes verzorgt door de Poolse Piotr Kukla. De setting was ook uitstekend, slechts een paar heel erg kleine Historische incorrectheden (volgens IMDb). Luxemburg kan prima voor Duitsland doorgaan ook. De film heeft een heerlijke ouderwetse soundtrack van Fons Merkies, zonde dat die componist zijn talent de afgelopen 15 jaar heeft verspilt aan komedie-troep.

Ben Sombogaart is toch wel een van de betere filmmakers die in ons land rondloopt. Het Zakmes was een aandoenlijke kinderfilm en Kruistocht in Spijkerbroek een meer dan geslaagde boekverfilming. En nu deze bijzonder goede Oorlogsfilm van eigen bodem. De Tweeling maakte onverwacht toch een grote indruk op mij. Uitstekend drama en een genuanceerd verhaal over de oorlog in een erg sterke setting.

#18 Oorlog - La Vita È Bella (1997) - 122 min - 250+ stemmen - FTV - 5-11-2016 - 3 punten (49 totaal)
http://www.stfimages.in/loader/pictures/5c850df101fc5b1bbfc36c9c2553611d.png
Ik was nieuwsgierig naar La Vita È Bella door de nogal hoge waardering en vele lovende kritieken. Daarnaast heb ik de laatste jaren zoveel meesterwerken uit de Italiaanse cinema gezien dat ik er ook wel hoge verwachtingen bij had. Dat het een komedie zou zijn, had ik in de verste verte niet verwacht.

Een onhandige kelner wordt verlieft op de aanstaande vrouw van een fascistische positiebekleder. Ze krijgen een zoontje, maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit. De kelner is Joods en daarom worden hij en zijn zoontje naar een concentratiekamp afgevoerd. Daar maakt de kelner een grote grap van alles wat er gebeurt door zijn zoontje te vertellen dat het allemaal maar een spel is...

De film begon ontzettend flauw met een sketch die het regime van Mussolini op de hak moet nemen. Daarna is het een vrij standaard komedie over de kluns die verlieft word. Pas echt interessant wordt het in het concentratiekamp. Maar eigenlijk moet ik bekennen dat de film me enorm tegenviel. Het wist me niet zo te raken. Het was bij vlagen een beetje vermakelijk, maar het is gewoon mijn humor niet. Roberto Benigni is als die ene oom op de verjaardag die van alles maar een grapje probeert te maken (en dat vind ik gewoon niet grappig). Komedie is trouwens ook totaal niet mijn genre.

Daarnaast had het einde niet zo'n grote emotionele impact op mij als het zou moeten hebben. En dat komt omdat de toon van de film veel te luchtig is. De Duitse soldaten zijn schreeuwende stripfiguren, de concentratiekamp-gevangen kijken alleen een beetje bedrukt en het lijkt erop alsof ze kunnen gaan en staan waar ze willen. Het feit dat het jongetje het heeft overleeft alleen al is ontzettend onwaarschijnlijk. De dood van de vader maakte weinig indruk door de manier waarop het werd gebracht, geen dramatische muziek, alleen een Duitse soldaat die loopt te stuntelen. Een moment dat ik wel indrukwekkend vond was dat vader en zoon in het donker door het kamp lopen een gigantische berg lijken tegenkomen, daar werd ik wel even stil van.

Er is een goede reden dat er niet veel komische films zijn over de Holocaust, het is een serieuze en pijnlijke aangelegenheid en erom lachen kan eigenlijk niet (dat is trouwens zelfs strafbaar in Nederland, het ontkennen van de Holocaust of het bagatelliseren ervan). Ik verbaas me er dan ook over dat de film zo populair is. Het is op zich wel vermakelijk en het einde was op zich wel 'heftig', maar over het algemeen vond ik het een beetje flauw. Ik weet verder niet zo goed wat ik nou met de film moet.

#24. Devil Girl from Mars (1954) - 77 minuten - 6 stemmen - FTV - 6 november 2016 - 3 punten (Totaal: 66 punten)

http://assets.nydailynews.com/polopoly_fs/1.1133843.1344638915!/img/httpImage/image.jpg_gen/derivatives/gallery_1200/devil-girl-mars.jpg

Ok de film moet het niet hebben van geweldige effecten maar het ruimtetuig ziet er wel indrukwekkend uit. Van het interieur krijgen we helaas niet zo veel te zien maar er is wel een gevaarlijke robot die zoals vaak in die periode eens niet lijkt op een man in een rubber pak maar als een robot die langzaam doch dreigend (vooral omwille van zijn gestalte) loopt en bijzonder krachtig is. Maar de absolute trekpleister is het titulaire karakter meesterlijk gespeeld door Patricia Laffan (vooral bekend van Quo Vadis). Ze is absoluut perfect voor de rol van verleidelijke maar vooral uiterst koele en berekende invader van Mars. De manier waarop zij iedere keer de show steelt als ze in beeld is en de prestaties van de anderen doet verbleken, wow! De film wordt niet gelabeld als horror, maar het is zo een duister thema (vooral door the devil girl) dat ik het wel degelijk horror vind. Zeker als ik deze ga vergelijken met de vrij 'brave' War of the Worlds en Forbidden Planet uit hetzelfde decennium. Zeker voor herhaling vatbaar.