Genre/Thema Challenge

#14. Contagion (2011) - Thriller / Sciencefiction - 106minuten - FTV- 01-11-16

35+2= 37 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

1287 stemmen - 0 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/78000/78156.300.jpg

Klinische en vakkundig verhalende film met een grote sterrencast. Het SF-gedeelte van deze film zit hem meer in 'het wat als' En in dit geval dus wat als er een epidemie uitbreekt die de gehele wereldpopulatie bedreigt. Doordat de gebeurtenissen meer aangestipt worden, was het lastig om een band te krijgen met de personages. Soms kan het een voordeel zijn als je een sterrencast heb maar bij deze film lijkt het juist tegen zich te werken. Er zijn zoveel verschillende lijntjes van personages dat het minder overzichtelijk is. Ook laat de film nogal wat liggen op het gebied van spanning. Zo is er de paniek die wel aangehaald wordt maar die niet echt zichtbaar of voelbaar is. En al gooien ze met cijfers van miljoenen doden en proberen ze met R0, het basis-reproductiegetal de ernst van het virus uit te leggen. Het blijft allemaal oppervlakkig. Echter weet Steven Soderbergh wel hoe je moet filmen en is de film alles behalve slecht. Ik denk alleen dat het beter tot zijn recht had gekomen als dit een mini-series was geworden.

#15. The Resistance (2011) - Oorlog - 89 minuten - FTV- 01-11-16

37+3= 40 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

11 stemmen - 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/95000/95818.300.jpg

Deze film heeft als genre Oorlog en ook het plot doet dit vermoeden. Toch is dit alles behalve een oorlogsfilm. De film is vooral een martial-art film die lichtelijk doet denken aan de films uit de jaren '70. Waarschijnlijk ook met hetzelfde budget. We zien aan het begin wel wat zwart/wit beelden van de Chinees-Japanse oorlog en een aanhaling van het beruchte bloedbad van Nanking waar de Japanners naar schatting 300.000 Chinezen hebben vermoord. Veel verder kwam het echter niet. Het was voornamelijk een flauwe wraakfilm die als excuus deze oorlogsfeiten gebruikt. De gevechten waren onderhoudend maar over het algemeen genomen voegde de film niets nieuws toe. Ergens voor het einde komen er ook nog beelden van Hitler waarna er een paar Duitser te zien zijn. En daarnaast was er ook nog een Amerikaanse journalist die vermoedelijk alleen maar in de film zat omdat het een samenwerkingsverband van beide landen is. Ik had soms het gevoel dat door het meerdere keren vernoemen van die 300.000 vermoorde Chinezen dat dit een beetje Chinese propaganda was. Vermakelijk maar meer ook niet.

#16 Logan's Run (1976) - Sciencefiction - 119 minuten - 212 stemmen - FTV – 2 november 2016 – 3 punten – Tussenstand: 39 punten

http://i.imgur.com/xuWTN2C.png

Dit soort films vind ik gelijk interessant door het idee waarop het verhaal is uitgebouwd. De aankleding en sets van scifi films uit deze tijd vind ik daarbij ook vaak tof uitzien. In deze film is dat weer net zo goed verzorgd. De rest van de film is allemaal niet zo hoogstaand en de effecten zien er intussen ook flink gedateerd uit, maar dat wil ik bij dit soort films ook wel een beetje voor lief nemen.

#16. The Day the Earth Caught Fire (1961) - 98 minuten - 44 stemmen - FTV - 2 november 2016 - 3 punten (Totaal: 43 punten)

Zo een vroege end of the world filmpje waarin veel en vaak erg snel wordt gepraat, heel erg druk wordt gedaan en eigenlijk weinig interessants gebeurt. Er is ook meer focus op het dramatische dan op het sci-fi gedeelte. De rampen die gebeurden werden dan wel goed in beeld gebracht, ze duurden kort en vormen eigenlijk maar een klein gedeelte van de film. De scènes met de dichte mist waren dan wel sfeervol gedaan. Andere hoogtepunten Janet Munro die in enkele scènes naakt is (al is er voor de kijker niets te zien) wellicht om de in slaap vallende kijkers aandacht erbij te houden. Voorts veel aandacht voor de af-aan relatie tussen de karakters van Janet Munro en zeer vervelende Edward Judd. Als er dan op het einde van deze veel te lange film dan toch chaos uitbreekt is het kalf al lang verdronken (ondanks de droogte).

Leuk (persoonlijk) nieuws tussendoor: ik ben 'aangenomen' bij http://www.filmvandaag.nl/

Houdt in de praktijk in dat ik voor die site mag gaan recenseren, en dus met regelmaat in A'Dam bij persvoorstellingen aanwezig mag gaan zijn.

http://www.standbyformindcontrol.com/wp-content/uploads/2013/02/donnie-darko-theater.jpg

Filmtitel, jaartal: Donnie Darko (2001)
Speelduur: 133 min. (DC)
Genre: SF, Drama
Eigen score/beoordeling: 4.5*
Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 12e (46e )
Datum van kijken: 1-11
Aantal punten: 3 (ftv)
Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 30 (112)
Recensie:

Een ingenieus spel van verwijzingen, metaforen, intertekstualiteit en dubbelzinnigheid. Donnie Darko is een modern meesterwerk, dat mijns inziens zijn plekje in de toplijsten zeker waard is.

Bij vlagen heeft de film bijna iets weg van een legpuzzel. Wordt er een bioscoopfilm bezocht? Dan kun je er heel wat op inzetten dat de betreffende film een functie heeft binnen het overkoepelende narratief. Zoomt de camera in de eerste tien minuten semi-opzichtig in op de cover van Stephen King's It? Als er binnen de climax ineens een clown uit een auto stapt weet je waarom. Het zou bijna kunnen verworden tot mijn enige kritiekpunt van formaat: het conglomeraat aan verwijzingen lijkt hier en daar de film te hebben voortgebracht, in plaats van vice versa.

Daar al te zeer over vallen kon ik echter niet, omdat de uitwerking zo (nagenoeg) perfect is dat het me eigenlijk louter deed genieten. Dat is mede te danken aan de sterke cast, met de hier nog echt jonge Jake Gyllenhaal voorop. De uitstekende acteerprestaties van (naar ik me kan heugen) alle characters dragen bij aan de realistische representatie van het volkomen surrealistische plot. Het maakt Donnie Darko tot een film die verfrissend en origineel overkomt, en door de gedegen cinematografie ook visueel punten scoort.

Afsluiten wil ik met de soundtrack: ik heb namelijk zelden of nooit een film gezien waarin de gebruikte nummers qua lyrics zo naadloos bij het plot aansloten. De opening is al een audiovisueel genot met INXS' Never Tear us Apart, maar het paradoxale verband met Love Will Tear us Apart deed me helemaal genieten. Dan Tears for Fears (alleen de bandnaam al), dat Mad World stiekem speciaal voor Donnie Darko heeft geschreven.

the dreams in which i'm dying are the best I ever had

. Dat galmde nog wel een tijdje na in m'n hoofd...

Dichtbij de optimale score, een intelligent drama.

4.5*

#17. Uchu Daisenso (1959) - 93 minuten - 6 stemmen - FTV - 2 november 2016 - 3 punten (Totaal: 46 punten)

Deze film begint vrij goed met aliens die een brug levitatie doen waardoor een trein verongelukt. Ook doen ze mind control op een vooraanstaand persoon dat voor de nodige chaos zorgt. Het beste aan deze film is niet het verhaal noch de personages, wel het visuele. Ruimtepakken, ruimteschepen, de omgeving zelf het was allemaal goed verzorgd. Ook de effecten mochten er zijn, een stuk beter dan de meeste sci-fi films uit die periode. Het is ook echt wel een actiefilm in de eerste plaats en dat ligt mij duidelijk minder. Als je van Star Wars houdt dan kan je deze vroege aliens, space met lasereffecten ook wel smaken, veronderstel ik. Voor mij smaakt het allemaal hetzelfde, 1 keer en daarna niet meer. Toch was het interessant om te zien tot wat de Japanners in staat waren, maar dat was al duidelijk in 1954 met Gojira.

Ik wil je hierbij dan ook meteen feliciteren tbouwh
Is het een officiële job of een stage?

Officieel, met de kanttekening dat het geen betaalde baan is. Schrijven gaat op vrijwillige basis, maar de persvoorstellingen worden vergoed. Geen enkel probleem voor mij in dit geval

#16. Idi i Smotri (1985) Come and See, Иди и Смотри - Drama / Oorlog
- 145 minuten - FTV- 02-11-16
40+3= 43 punten
120 tot 179 minuten: 2 punt
FTV- 1 punt
799 stemmen - 0 punten
https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4918.300.jpg
Tjonge, erg heftig deze film,de bittere realiteit van oorlog in een desolaat Rusland. Van mooi kan je in dit geval niet spreken. De film begint erg vreemd en je moet echt voor de film gaan zitten. Dit komt vooral door de manier waarop de acteurs spelen. Een soort theatrale maar toch amateuristische manier. Eenmaal gewend past deze manier ook wel bij de film. Al vond ik het wel een minpuntje van de film. Toch geeft dit de film en het getoonde Rusland in oorlog, een extra dimensie. Armoede, moed, vastberadenheid, wanhoop, honger, angst, dood, werkelijk alle menselijk aspecten die komen kijken bij een oorlog zijn te zien. En eigenlijk zonder dat we de dreiging zelf überhaupt zien. Die duikt pas op na het eerste uur. En als die dreiging er dan is komt ie ook keihard, onmenselijk en zelfs beestachtig. Veelal zien we beelden met modder en klei en die smerigheid zien we later ook aan de dag komen bij de Duitsers.
Een scene zoals dat meisje Glash die bebloed en op een fluitje blazend aan komt strompelen en Florya mompelt liefhebben en kinderen krijgen (haar droom) schoot erbij mij gewoon een brok in mijn keel. Zo verschrikkelijk heftig.

Anthropoid - 120 min - ftv - 3 punten.

Uitstekende film over twee soldaten die in Praag gedropt worden om een geheime missie uit te voeren. Gebaseerd op een relatief onbekend stukje geschiedenis van de tweede wereldoorlog. Traag verteld, maar het blijft onderhoudend (voornamelijk omdat de spanning continu aanwezig is). De hele finale in de kerk is een absoluut hoogtepunt. Een kleine 4.0 sterren.

Totaal: 33 punten.

#17. Nanjing! Nanjing! (2009) - City of Life and Death - Oorlog / Drama- 132 minuten - FTV- 02-11-16

43+4= 47 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

175 stemmen - 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/57000/57228.300.jpg

Zeer aangrijpend relaas over het 'Bloedbad van Nanking' Nadat de Japanners Nanking, de toenmalige hoofdstad van China, hadden bezet werd er op grote schaal gemoord. In de film zien we deze dagen dat de Japanners de stad in handen hadden. Dit alles wordt getoond in zwart/wit wat het geheel nog aangrijpender maakt. Ook zijn er geen echte hoofdrolspelers. Wel volgen we bepaalde personen die de wreedheden uit verschillende oogpunten meemaken. Historisch gezien kloppen de feiten zover ik de geschiedenis weet zeer goed. Een ander interessant iets is dat nergens in de film Chinese propaganda voorkomt. Zowel de Chinese als Japanse soldaten worden neergezet zoals ze zijn. Geen van alle wordt uitgebeeld als goed of slecht. Daardoor wint de film nog meer aan kracht. En is het net zo gruwelijk verbijsterd en emotioneel als bv. Idi i Smotri

Knowing - 121 min - rw - 2 punten.

Onderhoudende science fiction film over het einde van de wereld. De film begint zeker boeiend met de tijdscapsule en de brief met cijfers. Helaas is de geloofwaardigheid op een gegeven moment ver te zoeken, en het acteerwerk laat soms ook te wensen over (met name Rose Byrne). Ook valt het einde een beetje tegen en fungeerde het ruimteschip als een deus ex machina.

Verder prima vermaak en goeie special effects.

Totaal: 35 punten.

12. Repli-Kate (2002) - Scifi (IMDb) - 96 min (1p) - FTV (1p) - >250 st. (0p) - 2 nov. - 2 pnt (tot: 34 punten)http://photos1.blogger.com/blogger/2088/2881/1600/Repli-Kate_26.jpgEindelijk weer aan filmkijken toegekomen, Repli-Kate valt (op IMDb) heel begrijpelijk onder scifi (geheel terecht overigens), maar dit is natuurlijk vooral als een komedie bedoeld. Tijdens de komedie-challenge kwam ik er niet aan toe, maar nu dus wel, en ik ben positief verrast door deze bijzonder vermakelijke film. Twee assistent-wetenschappers slagen erin om (per ongeluk) een mooie vrouw te klonen. Het heeft in de verte wat weg van Weird Science (1985). Het tempo is lekker vlot en de man-vrouwclichés die de film met humor benut worden heel raak neergezet. Het is natuurlijk geen hoogstaand kunstwerk, ik denk ook dat niemand dat van deze film verwacht, maar de score op MM doet de film geen recht. Leuk popcornvermaak en bovengemiddeld goed in het genre van verstand op nul-komedies, een genre waar men vaak niet verder komt dan scheldwoorden en poep en piesgrappen waar pubers van moeten giechelen, een niveau dat deze film grotendeels weet te vermijden. Erg vermakelijk, een fijne wegkijker, richting de 3,5*.

The Diary of Anne Frank (2009) - Oorlog - 100 minuten - FTV – 3 november 2016 – 147 stemmen - 3 punten – Tussenstand: 9 punten

https://i.ytimg.com/vi/onIyvZzlZZY/maxresdefault.jpg

Review: Het is jammer dat er niet wordt gerefereerd naar 'Kitty', wat mijn inziens toch wel belangrijk is als we het over haar dagboek hebben. Tevens vind ik het jammer dat het in het Engels is, maar dit zal vast met de intentie zijn geweest om een grotere groep te bereiken. Het verhaal zelf is aardig sterk, ik denk dat er een aardig goed beeld is geschetst van wat zij hebben mee moeten maken, of in ieder geval wat zij in haar dagboek heeft geschreven.

Ergens maakt deze film mij ook vreselijk boos, niet alleen om wat er toen gebeurde, maar meer om wat er nu gebeurt. Hoe kan je het mensen aandoen om zo te moeten leven, slechts omdat zij een ander geloof hebben. Hebben mensen dan helemaal niets geleerd van de Tweede Wereldoorlog? Vindt men het normaal om zo met hun medemens om te gaan? Het racisme dat ik dagelijks lees, ik word er werkelijk ziek van. Mensen die erachter staan dat moslims gedood worden, omdat zij hier niet zouden horen. Enfin, heeft niets met deze film te maken, maar het roept veel emotie en woede op.

Ik heb niet eens een traan gelaten toen ze werden gepakt, dit weet je uiteraard van te voren, ik ga er tenminste vanuit dat iedereen het verhaal van Anne Frank kent. Ik heb wel een traan gelaten toen er in beeld werd gebracht wanneer iedereen overleed. Twee jaar lang opgesloten, zo dichtbij en dan toch nog verraden worden en het in de meeste gevallen niet overleefd hebben. Normaal zou dat mij niet zo raken in een film, maar in dit geval weet je dat het daadwerkelijk is gebeurd.

Ik wil nog wel eerdere versies van Anne Frank gaan bekijken, wanneer weet ik nog niet. Ik denk zeker wel dat er betere films zijn, maar moet nog even uitzoeken welke het best gewaardeerd wordt. Ondanks dat het verhaal een goed beeld heeft gegeven, vond ik niet alle acteurs even sterk. Dit maakt het dat ik geen heel hoog cijfer geef, maar 3.5*.

Miszmi over discriminatie en haat omwille van geloof (of andere drogredenen) kunnen we een lang debat voeren, maar dat gaan we wijselijk hier niet doen

Ik raad deze versie aan:

The Diary of Anne Frank (1987)

De versie van de jaren 50 raad ik af, te zeer geromantiseerd en klopt weinig van.

#14 SF - Gojira (1954)- 98 min - 133 stemmen - FTV - 2-11-2016 - 3 punten (37 totaal)

https://theexportedfilm.files.wordpress.com/2014/07/godzilla_1954_81.jpg

Eindelijk eens deze beroemde monsterfilm gekeken. Tot mijn verbazing is het plot niet zo flinterdun als ik had verwacht. Er zijn een hoop theorieën over de origine van Godzilla in de film en het onderzoek hierna is goed gebracht. De verklaring dat het een door radioactieve straling gemuteerde dinosaurus is klinkt in sciencefictiontermen nog best aannemelijk. De film bevat ook aardig wat drama en op een sterke manier is het eigenlijk allemaal een soort allegorie op de Amerikaanse atoombom. Gojira komt daardoor ook veel intelligenter over dan de vele vervolgen en Westernse monsterfilms die erdoor zijn beïnvloed.

Omdat stop-motion te duur zou zijn en teveel tijd in beslag zou nemen is er met geautomatiseerde miniaturen en een man in een pak gewerkt. Daar zit ook meteen het charme van de film, want de scènes met Godzilla zijn toch wel het hoogtepunt van de film. Het iconische geluid dat het monster maakt is een opname van het geluid van leren handschoenen die langs de snaren van een basgitaar gaat. De drums voor de voedstappen van Godzilla vond ik ook een geniaal geluid maken.

Het plot is een beetje vergelijkbaar met Jaws, eerst zien we het monster nauwelijks en wordt er spanning opgebouwd, daarna krijgen we wat drama voorgeschoteld en zien we de vernielingen. Om vervolgens een laatste stuk te hebben met actie en pogingen om het monster te vangen en te vernietigen.

In Amerika werd de film in 1956 uitgebracht onder de titel Godzilla, King of the Monsters!, met bijna alle drama eruit geknipt en vervangen door een nieuwslezer die berichten opleest. De naam Godzilla is trouwens geen verwestersing. De Japanse distributeur meende dat Gojira in traditioneel Japans fonetisch Go-dzi-ila is en daarom gebruikte ze de titel Godzilla toen ze de film aan Westerse distributeurs verkochten.

Erg hoogstaand is Gojira niet, maar de film wist opzich prima te vermaken en had een redelijk sfeertje. De film is prima op genomen en de gedateerde effecten hebben wel charme.

Vermakelijke antieke spektakel film uit Japan.

Hahaha, uiteraard ben ik niet uit op discussie omtrent dat onderwerp, ben daar sowieso veel te fel voor . Ik drukte in dit geval slechts een gevoel uit wat het bij mij naar boven haalde en dat was dus vooral woede. Echter is woede een groot begrip, vandaar dus de, voor mijn doen vrij korte, uitleg waarom ik dat zo voelde.

Bedankt voor de tip! Ik ken het verhaal vrij goed, het dagboek gelezen vroeger, twee jaar terug in Het Achterhuis geweest (tegenvaller trouwens). Ik heb echter nooit de films gekeken. Kan me wel herinneren dat ik vroeger wel eens fragmenten op TV zag op 4 mei, maar kan het mij verder niet heugen.

Voor de liefhebbers is er ook een Japanse animatie verfilming van het dagboek van Anne Frank (dat wil zeggen de manga gebaseerd op het dagboek van Anne Frank), namelijk Anne no Nikki (1995). Er klopt geen drol van en de makers weten duidelijk niets over de Nederlandse cultuur (iedereen is ontzettend stijf enzo), de manier waarop wij leven of zelfs de soorten katten en honden die hier voorkomen, maar dat maakt eigenlijk niet uit. ik vond het zelf een leuke film om te zien.

Live action verflingen heb ik me nog niet aan gewaagt. Kan het gewoon niet aanzien als de Nederlanders en Duitsers verlept Engels moeten praten. Wordt tijd voor een goede nederlandse verfilming (als die er niet al is).

La decima vittima - 92 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Goeie film over een futuristische maatschappij waarin moord is toegestaan tijdens een groots opgezet spel. Een beetje vreemd, maar wel lekker. De spelletjes die tussen de twee hoofdpersonages gespeeld worden zijn vermakelijk. Uitermate stijlvol in beeld gebracht allemaal (iets wat meer zegt over het tijdsbeeld toen dan dat van de toekomst).

Totaal: 38 punten.

#18. The Martian (2015) - Actie / Sciencefiction - 144 minuten - FTV- 03-11-16

47+3= 50 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

1809 stemmen - 0 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/113000/113426.300.jpg

Eigenlijk weet je aan het begin van deze film al wat er aan het eind gaat komen. Enfin, ik was toch wel benieuwd aangezien de film ook was genomineerd voor de Oscars in de categorie beste film. Zelf vind ik dat erg overdreven. De film is verder vakkundig gemaakt maar blijft ook niet weg van clichés. Sterker zelf ze worden vaak innig omarmt. Toch zijn er ook momenten dat er wel mooie beelden zijn. Mark Watney die aardappels poot of de onderschepping in de ruimte met het touw. Helaas zijn die momenten spaarzaam. De beelden van de landschappen van Mars waren trouwens ook zeer mooi om te zien. Nee, aan de aankleding lag het vaak niet. Bijna alle films van Ridley Scott hebben een lange tijdsduur maar kunnen het schijnbaar hebben, wat betekent dat de regisseur toch iets goed doet. Aangezien hij de volle lengte van de film mij wel weet te boeien.

http://centerforcreativemedia.com/wp-content/uploads/2015/04/The-Longest-Day-Image-3.jpg

Filmtitel, jaartal: The Longest Day (1962)

Speelduur: 180 min.

Genre: Oorlog

Eigen score/beoordeling: 2.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 13e (47e )

Datum van kijken: 3-11

Aantal punten: 4 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 34 (116)

Recensie:

In the Longest Day gaat kwantiteit te vaak boven kwaliteit. Een op het narratieve vlak interessante oorlogsfilm, dat dan weer wel, over wat misschien wel de belangrijkste invasie uit de militaire geschiedenis betreft.

Al snel valt op dat kosten noch moeiten zijn gespaard om deze film vorm te geven. Aan het begin weten een paar verdwaalde green screens wat irritatie op te wekken, maar in het vervolg bewijzen de imposante settings hun waarde. Omaha Beach, het slotgevecht; het mag geen verrassing heten dat 20th Century Fox anno 1962 een financieel succes nodig had om de productiekosten van 10 miljoen dollar terug te verdienen. En toch wist the Longest Day me niet te pakken. Tijdens die grote scènes blijft de camera namelijk maar al te vaak op afstand. Zat ik in het eerste kwartier van Saving Private Ryan middenin de actie, hier ben ik de koele buitenstaander. Zoomt de camera wel in, dan gaat het om dialogen tussen soldaten, of om ietwat knullig overkomende individuele executies.

Die afstand beperkt zich niet tot de gemaakte keuzes binnen het camerawerk. De characters-het zijn er eigenlijk ook gewoon te veel- blijven vlak, en hun emotionele inbreng is werkelijk nihil. Paradoxaal genoeg (gezien de thematiek) zien we dan juist een aantal personages wiens grootste goed humor betreft. Dat kan een leuk uitgangspunt zijn, en is het soms ook wel (de reactie van de Duitse officier op de speelgoedpoppen, bijvoorbeeld). De gevallen waarin de humor misplaatst dan wel slecht gedoseerd is houden echter de overhand. Kubrick deed dat beter in Paths of Glory, en bracht daarnaast ook nog een krachtige boodschap over. Bij the Longest Day twijfelde ik tot op het laatste moment over de richting die de film in trachtte te slaan.

Daarmee is deze verfilming van de invasie op D-Day uiteindelijk toch een beetje een toonbeeld van slechte keuzes. Het afstandelijke camerawerk, het weinig subtiele sound design, de veelheid aan oppervlakkige characters, de bijna vervreemdend werkende humor, de veel te trage pacing en lange speelduur; het zijn allemaal factoren die the Longest Day aan kracht doen inboeten.

2.5*

#18. Voodoo Woman (1957) - 75 minuten - 15 stemmen - 3 november 2016 - 3 punten (Totaal: 49 punten)

Saaie bedoening deze film. Het horror en sci-fi gehalte is enorm laag reden waarom mijn interesse was gewekt in de eerste plaats. Eigenlijk meer een soort avonturenfilm met wat drama en heel zwakke voodoo rituelen. Op een bepaald moment veranderen de dames door een bezwering in monsters, maar deze scènes worden opzettelijk donker gehouden of hoor je enkel wat gegrom. Dat zal wel om budgettaire redenen zijn geweest. Neen, absoluut geen aanrader.

The english patient - 162 min - rw - 2 punten.

Goeie film waarin een verpleegster zich ontfermt over een verbrande man net na de tweede wereldoorlog. Een prima liefdesdrama dat zich ontvouwt door middel van flashbacks en dat zich afspeelt in Noord-Afrika net voor de tweede wereldoorlog. Uitstekend acteerwerk en de film ziet er ook mooi uit (de locaties en algehele aankleding). Voor 4.0 sterren gaat het allemaal net wat te lang door.

Totaal: 40 punten.

#19. The Philadelphia Experiment (1984) - Sciencefiction / Avontuur - 102 minuten - FTV- 03-11-16

50+3= 53 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

149 stemmen - 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4737.300.jpg

Aardige maar gedateerde eighties-film over een verondersteld echt bestaand experiment. Ik werd trouwens op het verkeerde been gezet doordat er John Carpenters naam op de DVD stond. De beste man had hier weinig mee van doen. Ach voor die 0,50 cent was het toch een leuke investering. Het concept sprak nog naar de verbeelding maar de uitwerking was erg belabberd. Waarschijnlijk zelfs voor die tijd al erg B-niveau-gehalte. We zien regelmatige gemakzuchtige achtervolging scene's. Het acteerwerk kon er net mee door en het script rammelt aan alle kanten. Leuk om eens gezien te hebben, zullen we maar zeggen.

#20. Never Let Me Go (2010) - Drama / Romantiek/Sf volgens IDMB - 103 minuten - FTV- 03-11-16

53+2= 55 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

906 stemmen - 0 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/65000/65638.300.jpg

Fantastische acteerwerk en fotogenieke beelden in deze zeer Britse aandoende film. Helaas is het plot zelf een stuk minder. Het idee was zeer interessant, echter komt het niet verder dan een driehoeksverhouding. De ethiek, hoe de personages worstelen met hun vooruitzicht of zich überhaupt er tegen verzetten komen niet of bijna niet aan de orde. Zelfs indoctrinatie is naar de achtergrond verdreven. Alles staat in het teken van de liefdesverhouding. Jammer want deze alternatieve werkelijkheid is redelijk interessant. Nu komt de plottwist zeer stilletjes en schokt minimaal. Helaas geeft de film geen voldoening en roept meer vragen op dan dat we antwoorden krijgen. Actrice Carey Mulligan viel bij mij het meeste op. Zwijmel

joolstein SF? ik had deze al rustig voor de romantiek challenge staan. Waar zit het 'em in, die alternatieve werkelijkheid die je kort aanstipt?

tbouwh

De SF is inderdaad de alternatieve werkelijkheid. En die is tevens de twist van deze film. Al is die SF niet heel erg aanwezig hoor! Maar het is dus niet raadzaam om er iets meer over te vertellen. Zowel de plot als de poster zetten je in dit geval ietwat op het verkeerde been. Misschien omdat ik meer SF verwachtte dat het ook tegenviel. Mooi is de film wel!

Inderdaad, prachtige film, en hoe minder je weet hoe beter, maar er zitten geen aliens o.i.d. in

#15 Oorlog - Als Twee Druppels Water (1963) - 119 min - 223 stemmen - FTV - 3-11-2016 - 3 punten (40 totaal)
http://www.cinemaparadiso.nl/alstweedruppelswater3.jpg
"Zie je dat! Aardbeientaart met slagroom en jij krijgt lekker niks, vuile flikker!!"

Als Twee Druppels Water is de controversiële verfilming van W.F. Hermans' beroemde boek De donkere Kamer van Damokles. Toen filmmaker Fons Rademakers het boek las zag hij er meteen een film in en met hulp van Freddie Heineken wist hij de film te financieren. Hoewel de film door critici met lof werd ontvangen en zelfs voor een Gouden palm werd genomineerd besloot Heineken - de eigenaar van de film - dat de film nooit meer vertoond mocht worden (waarschijnlijk omdat de biermagnaat ruzie had met actrice Nan Los). Pas in 2002 werd de film voor het eerst weer uitgebracht.

De film verteld het verhaal van sigarenhandelaar Ducker (in het boek Osewoudt) die bij toeval zijn dubbelganger ontmoet: de verzetsstrijder Dorbeck. Waar Ducker blond en verwijft is, is Dorbeck stoer en heeft zwart haar. Dorbeck sleept hem mee in het verzet en Ducker raakt steeds verder verstrikt in complotten en aanslagen. Maar als hij na de oorlog de enige is die van het bestaan van Dorbeck weet ziet het er niet best voor hem uit...

Het acteerwerk is op de typisch Nederlands theatrale manier met ouderwets en overdreven formeel taalgebruik. Het heeft wel wat grappigs (ik moest mijn lach af en toe echt inhouden, zie de quote) en de meeste acteurs spelen toch zeker niet slecht. Lex Schoorel vertolkt een erg knappe dubbelrol als Ducker/Dorbeck. Op bijzonder knappe wijze is Schoorel tegelijk in het zelfde shot als zowel Ducker en Dorbeck te zien (ik dacht de hele tijd dat het gewoon twee acteurs waren die heel erg op elkaar leken). Dit effect werd verkregen door de lens steeds half af te dekken, maar het blijft ontzettend knap dat het synchroon is.

De film is mooi opgenomen in cinemascope. De cinematografie is verzorgt door Raoul Coutard, een cinematograaf die o.a. met Jean-Luc Godard heeft gewerkt, een van de dingen die mogelijk werd door de hulp van Heineken. De muziek van Jurriaan Andriessen was niet verkeerd, maar had spannender gekund. De stijl van filmen deed me af en toe een beetje aan Hitchcock denken en dan met name zijn zwart-wit films. De film heeft een aantal indrukwekkende shots, twee Schoorel's tegelijk en Dorbeck en Nan vanuit de lucht aan het einde. De aanval op de Jeugdstormlijster was wel ongelovelijk random gefilmd, het lijkt alsof Ducker haar in de lucht gooit en ze dan recht op haar hoofd op de grond land.

Ik ben het helemaal met Rademakers eens dat De donkere kamer van Damokles een bijzonder verfilmbaar boek is. Tegen mijn verwachtingen in vond ik het een bijzonder goed boek. Wat me vooral verbaasde was hoe spannend het was (zeker aan het einde). Hoewel ik Als twee druppels water geen slechte film vind, vind ik het wel een waardeloze verfilming van Hermans' boek. De film is niet echt spannend en voelt aan als een compilatie van fragmenten uit het verhaal. Nu snap ik dat een verfilming altijd wel wat versimpeld is, maar het had echt beter gekund. Hermans schreef een filmscript dat 18 uur aan film zou opleveren, waardoor Rademakers genoodzaakt was een hoop te schrappen. Mijnsinziens kon het probleem makkelijk worden opgelost door een uur of anderhalf uur extra speelduur toe te voegen.

Ik snap het Nederlandse filmpubliek soms niet. Als Twee Druppels Water zou een te negatief beeld van het verzet geven, maar tegelijk is Soldaat van Oranje weer te nationalistisch. Leer een goede film nou eens waarderen. De roman van Hermans (en daarmee ook deze verfilming) geeft een beeld van de oorlog dat niet zo zwart-wit is zoals in de naoorlogse jaren gebruikelijk was, en dat is juist goed. Het is echt niet zo dat alles in het verzet zo netjes was en dat alles wat de bezetter deed afschuwelijk was. Het is ook best aannemelijk dat er echt verzetsmensen als Ducker/Osewoudt zijn geweest.

Al met al vond ik het erg interessant om eens een wat oudere film van eigen bodem gezien te hebben. Als twee druppels water vind ik een goede Nederlandse oorlogsfilm, maar wel een vrij matige boekverfilming. Het boek was vele male spannender en wist aan het einde een veel groter emotioneel effect op mij te maken. Er had meer aandacht aan suspense besteed mogen worden, dan was het al stukken beter geweest. Toch een erg belangrijke film om een beeld te krijgen van de vaderlandse cinema en zeker een van de betere films van eigen bodem.

The beast of war - 111 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Goeie film waarin de bemanning van een tank op zichzelf zijn aangewezen in Afghanistan. Een redelijk rauwe en brute oorlogsfilm waarin de scheidingslijn tussen goed en kwaad moeilijk zichtbaar is. De kale woestijn met de soundtrack samen zorgt voor een desolate sfeer. Een aantal prima actie-scenes. De personages zijn niet overal even geloofwaardig.

Totaal: 43 punten.