Meest overschatte regisseurs

En ik niet?

Moet je aandacht jongen? Jij ook hoor

haha, 'aandacht' is inderdaad de intentie van sommige lui hier

Hoe je het ook bekijkt ...

* uiteraard willen mensen aandacht, je praat niet tegen een muur maar op een sociaal forum

* mensen zouden enkel wat roepen rond hun eigen mening heen om gehoord te worden

... een compleet belachelijke uitlating die eigenlijk enkel de intenties van de schrijver linkt met zijn eigen reactie.

Als je iets schrijft van "Hij probeert het dan tenminste nog" duidt dat er meestal op dat iemand anders dat dus niet doet, vandaar m'n reactie.

Verder is mijn lijst natuurlijk helemaal niet serieus maar wil ik enkel aandacht.

Ik doelde niet op jou hoor, maar geniet van de aandacht zou ik zeggen..

Toen in 1994/1995 Samuel L Jackson met zijn auto over een bobbeltje in de weg reed in Pulp Fiction was dat net zo shockerend en verassend als het einde van Gozu.

Tegenwoordig klaagt men over het feit dat Death Proof maar twee echte goede scenes bevat. Maar Miike doet met Dead or Alive precies hetzelfde: coole beginscene, wacko-eindscene en om het even wat zwart/wit te stellen een middenstuk waar je door heen kan slapen.

Punt is dat zowel Miike als Tarantino eenzelfde soort cinema maken, en dat ze zich allebei laten inspireren door werk uit het verleden.

Qua uitwerking verschillen ze zeker. Tarantino is qua filmstijl wat conservatiever en qua verhaallijn wat coherenter. Meer gericht op dialoog ook. Miike experimenteert meer met het beeld en zijn absurdisme heeft meer surrealistische/fantastische invloeden (nogal eens gepaard gaande met lelijke CGI vind ik). Maar ik vind zeker dat ze een bepaalde verwantschap delen. Maar heb het dan daar over in zo'n topic, over de uitwerking, want Miike citeert ook. En waar Tarantino naar verluid elementen leent uit City on Fire (zag 'm helaas nog niet), remaked Miike een Fukasaku-klassieker.

Ik vind trouwens dat Tarantino's internationale succes juist tegen hem is gekeerd wat betreft de waardering van critici die veel hebben met het wat obscuurdere werk. Tarantino maakte twee Amerikaanse films die een groot publiek vonden en dat waren echt geen conventionele films. Toch is ie bij dat ene groepje de lul voortaan. Te commercieel. Als Miike dadelijk echt een intenationale hit te pakken heeft en als zijn werk fatsoenlijk verkrijgbaar (bios dvd) is dan komt Miike hier ook in dit topic te staan. Dan is er wel weer een Chinees die een acteur met 10 honden in de lucht laat zwaaien.

Een remake is natuurlijk anders dan gewoon dingen afkijken maargoed. Miike, Kitano, Oshii, allemaal kijken ze wel dingen af, maar itt tot Tarantino vind ik dat zij het wel goed doen.

Mocht Miike ooit echt popi worden zou het best kunnen zijn dat z'n films achteruitgaan wegens commerciele insteek. Dan blijven er echter nog zo'n 70 underground filmpjes over waarvan er meerdere toch erg goed zijn. Reservoir dogs en pulp fiction zijn best leuk maar mogen nog niet in de schaduw staan van de toppers van Miike.

Punt is dat we niet eens vast kunnen stellen in welke mate Miike refereert naar of citeert uit het verleden. Vooral als het om oudere Japanse cinema gaat. Er is hier geen zak verkrijgbaar. Visitor Q is ook een remake (Pasolini's Teorema), een losse remake, maar het is er wel degelijk 1. En ik ben echt benieuwd naar de referenties in Miike's yakuzafilms. Zelf vind ik Reservoir Dogs en Pulp Fiction beter dan de twee beste films die ik tot nu toe van Miike zag (Gozu en Ichi).

Ik vind het ook absoluut logisch dat men het ene verkiest boven het andere, maar als je Miike tot je favo regisseurs rekent en tegelijkertijd Tarantino in dit topic plaatst dan vind ik dat op zijn zachtst gezegd 'een tikkeltje overdreven' . Vooral als je 't op het jatwerk gooit.

Moet je toch een keer de discussie herlezen.

Verder ben ik het ook gewoon compleet niet met je eens. Het "bobbeltje" uit Pulp Fiction is gewoon gelift uit Kitano's eerste film waar het zelfs nog shockerender was.

Hoewel Miike best zal citeren brengt hij cinema op plaatsen die nog nooit betreden zijn, Tarantino recycled het verleden en daar blijft het dan ook bij. Dat heb je natuurlijk met hommages, maar het "wow dit heb ik nog nooit gezien" gevoel is gewoon vreemd bij Tarantino, in elke Miike zit er minstens wel één scene waar dat wel zo is.

Natuurlijk, geen kat die een touw kan vastknopen aan de cinema van Miike.

Goto's woorden. Daar na begon jij nog eens over City on Fire, terwijl Miike ook elementen leent uit andere films; Teorema, Graveyard of Honor.

Geloof ik niets van aangezien ik Tarantino nog nooit iets over Kitano heb zien zeggen. Tarantino dweept voornamelijk met zijn bronnen.

En dat heb ik tot nu toe ook met elke film van Tarantino, zelfs met het bravere Jackie Brown. En we weten niet of Miike zijn scenes lift. Dan komt het uiteindelijk uit op persoonlijke smaak. Tarantino verrast vaak met geweld, Miike verweeft in die momenten vaak wat absurdisme of surrealisme.

Tarantino adoreert Miike openlijk, Miike geeft Tarantino een cameo in zijn nieuwste film. Miike houdt van geweld in film, Tarantino ook. Tarantino's Kill Bill Vol. 2 is een ode aan de spaghettiwestern, Miike's nieuwe western is een ode aan de macaroni-western.

Die verwantschap is er duidelijk, ook al geven beide regisseurs hun eigen draai aan de films die ze maken. Tarantino is commercieel, Miike zal het nog gaan worden.

Binnen een jaar krijgen we een aankondiging dat Miike en Tarantino samen gaan regisseren, let maar op.

Nogmaals: Ja Miike "leent" ook, dat an sich is het punt ook niet. Het punt is dat Miike er naar mijn gevoel wel leuke dingen mee doet en Tarantino niet. Zal best dat ze fan van elkaar zijn, ik vind dat soort dingen niet belangrijk.

To live and die in L.A. is bijvoorbeeld een lievelingsfilm van Kitano terwijl ik het een zuigfilm vind. Inspiratie, adoratie, het heeft allemaal niets met niveau te maken.

Denk dat het best bekend zou zijn hoor als Miike, zijn befaamde scenes zou hebben gelift. (wat me erg sterk lijkt maar goed)

Overigens denk ik niet dat mensen Tarantino zijn films tegenwoordig kut vinden omdat hij te commercieel is. Maar omdat zijn frisheid qua dialoog er een beetje af is.

Tarantino heeft nog altijd op z'n minst net zoveel toppers als tegenvallers.. voor een regisseur die de films Pulp Fiction, Reservoir Dogs, Sin City, Jackie Brown en de Kill Bills achter zijn naam heeft staan vind ik Tarantino als overschat bestempelen, niet echt relevant.

Sinds wanneer is een persoonlijke mening niet relevant? Het gaat er hier juist om dat je aangeeft welke regisseurs je overschat vind. Gezien het feit dat ze dus kennelijk overschat zijn moeten ze dus ook wel bekende/geliefde films hebben gemaakt.

Eendagsvliegen zoals Bryan Singer met zijn The Usual Suspects of M. Night Shyamalan met The Sixth Sense, hebben ook bekende/geliefde films. Tarantino is tog echt een heel stuk constanter.

Hmm, dan vind ik Shymalan toch een stuk constanter dan Tarantino. Steeds dezelfde stijl en hetzelfde niveau. Je weet min of meer wat te verwachten, terwijl het bij Tarantino toch altijd afwachten is.

Shyamalan is steeds beter geworden en over Singer hoor ik weinig meer. Tarantino is echter minder geworden maar nog steeds volop geliefd. Daarbij vind ik z'n eerste films ook niet meteen meesterwerken.

Sin City is niet van Tarantino.

En Shyamalan is steeds slechtere films gaan maken na zijn debuut. Dan vind ik Bryan Singer een betere regisseur.

Persoonlijk vind ik zijn latere films een stuk eigenzinniger en creatiever dan zijn eerste kaskraker The Sixth Sense. Het basisidee in deze film is louter een herhalingsoefening van pakweg The Innocents. Dat terwijl bijvoorbeeld Unbreakable een stuk origineler is. Signs en The Village gaan nog een stapje verder en zijn met momenten erg compromisloos. Lady in the Water neigt dan weer naar het abstracte. Of je dat goed vindt is subjectief natuurlijk, maar zijn toenemende creativiteit en eigenzinnigheid vind ik alleszins een positieve evolutie.

Miike maakt al volop commerciële films. Zelfs veel commerciëlere films dan Tarantino ooit zal maken.

Zoals ik al zei, lees de discussie nog eens opnieuw. Zal je zien dat ik het zelf ook belachelijk vind om Tarantino op basis daarvan een rip-off te noemen.

Heb niet meteen een bron bij de hand, maar Tarantino had toch ooit zelf een filmlabel waarbij enkele Kitano films aangekocht waren ? Of lig ik nu enkele dingen door elkaar te slaan ?

Daarin verschil je dan van mening met de meeste mensen hier (en filmliefhebbers iha).

Zowel de eerste films van Tarantino worden door de meerderheid wel als meesterwerkjes gezien, terwijl de waardering (ook die van de serieuze filmpers) voor Shyamalan beneden het nulpunt is gezakt.

Raar dat er van die rare persoonlijke meningen als voldongen feiten lijken te worden gepresenteerd

Welke film van welke regisseur het beste is is per definitie een mening en dat er een naam aan de zijkant van elk bericht staat geeft weer van wie de mening is. Overal "ik vind" voorzetten is derhalve overbodig.

Zal ik nog doen. Misschien heb ik wel wat gemist.

Hij kwam niet verder dan Sonatine, Switchblade Sisters en Chungking Express. Jack Hill was zeker een inspiratiebron, maar Kar wai en Kitano heeft ie verder niet genoemd. Hij vindt het wel goede regisseurs (en films) gezien de keuzes voor zijn dvdlabel, maar ze hebben nooit als inspiratiebron gediend.

Voor Kill Bill noemde Tarantino wel Miike's Ichi the Killer als inspiratiebron.

Dan moet je in eerste instantie over de uitwerking en het resultaat reppen en niet over het jatwerk an sich, that's all.

En sorry dat ik daar dan op door ga, maar zo'n uitspraak vind ik ook een doorn in het oog. Hoe kun jij weten dat Tarantino 'slecht' jat als je de bronnen dan niet eens gezien hebt? En dat geldt dan ook weer voor Miike.

Je kunt enkel stellen dat het uiteindelijke resultaat van een Miike je beter bevalt dan het werk van Tarantino. Heb 't daar dan over ipv zo'n verhaal over jatwerk.

Ik heb 't over zijn yakuzafilms gehad. Het surrealisme in de door jou geroemde scenes zijn schijnbaar (ik meen een Tom Mes analyse) vleugjes Lynch, Cronenberg en zelfs Verhoeven (Paul ja).

Wie hier in Nederland moet verder weten welke Japanse films (waarschijnlijk uit de seventies) invloed hebben gehad op Miike? Hele yakuza-genre is hier volledig onbekend.

Dat bedoelde ik dus met persoonlijke mening, het komt toch wel steeds op smaak neer (de een eet met stokjes, de ander niet ) ipv dat je nu echt kunt stellen of iemand onterecht wordt gewaardeerd omdat ie zoveel zou jatten. Dat verschil is kennelijk niet zo groot. Bovendien telt Pulp Fiction natuurlijk oneindig veel creatieve scènes, behalve die vermeende gejatte hobbel in de auto (wat ik eigenlijk maar matig amusant vind). Zo'n scène in Zed's store heb ik bijvoorbeeld ook nog nooit in deze context gezien en was een absolute eye-opener! Bij Miike zie ik dat nergens, of het schiet door in mallotige krankzinnigheid.. die me dan eerder aan een aflevering uit een japanse candid camera show doet denken

Dat bedoelde ik dus met persoonlijke mening, het komt toch wel steeds op smaak neer (de een eet met stokjes, de ander niet ) ipv dat je nu echt kunt stellen of iemand onterecht wordt gewaardeerd omdat ie zoveel zou jatten.

Precies. Ik heb plezier gehad met werk van beide regisseurs. Takashi Miike verklaart in interviews dat alle mensen met wie hij heeft gewerkt en alles wat ie qua film gezien heeft op 1 of andere manier wel invloed op zijn werk hebben gehad. Maar Tarantino noemt die referenties trots bij de naam. En dat keert zich tegen hem. Miike houdt zijn mond stijf dicht.

Beginmontage van Dead or Alive (prachtige scene) bevat meen ik een gewelddadig deel met twee mannen die sex hebben op een toilet. Een referentie naar Tarantino's Pulp Fiction? We weten het niet. In Kill Bill vliegt Uma Thurman tegen een fel-oranje lucht naar Okinawa. Tarantino zal meteen zeggen dat het uit Goke komt.

In deze discussie is het trouwens wel interessant op te merken dat een verwijzing heel wat anders is dan een invloed. Wordt een beetje door elkaar gebruikt hier.