Wat maakt iemand een legendarisch acteur/actrice

laatst zat ik een film te kijken met Leonardo Dicaprio en ik dacht bij me zelf zou hij een legendarisch acteur zijn, maar toen dacht ik bij mezelf wanneer krijg je die status nou, niet als je dood bent wanr Deniro en Pachino hebben die status al maar kan je ook jong zijn om die status te krijgen en zo ja wie vinden jullie legendarisch.

Je schrijft de namen al fout, dus zo legendarisch zijn ze voor jou al niet blijkbaar.

Voor mij zijn legendarische acteurs de echt klassieke Hollywood acteurs zoals Humphry Bogart, James Cagney, James Stewart, Marlyn Monroe enz enz. Dus wel dood. DeNiro en Pacino enzo staan op de grens, maar zijn nog niet legendarisch. Dat pas als ze zijn overleden.

Anthony Hopkins, Jack Nicholson en Morgan Freeman toch zeker wel voor mij. Die mannen weten altijd indruk op me te maken, met welke rol dan ook.

Ja maar is 'Legendarisch' niet een te grote term voor die acteurs? Of in iedergeval voor nu...

Ik weet het niet. Ik vind ze absoluut niet minder dan de personen die jij opnoemt. Voor mij persoonlijk zijn dit ultieme acteurs.

Maarja, ze leven nog wel ja.

Als iemand van zijn vorige status afgeraakt

Di Caprio----Meisjesdief en schreeuwende tieners aka Titanic

Nu: Gerespecteerd acteur die inzet voor het milieu

Downey Jr------cokeverslaafde

Nu: Afgekickt en terug te bewonderen op het grote scherm samen met serieuze prenten en blockbusters.

Als iemand van zijn vorige status afgeraakt vind ik het geweldig en daarna nog serieus willen overkomen noem ik dat bijna legendarisch..

Boeiende vraag.

Iemand als James Dean is legendarisch, omdat hij maar zo kort heeft mogen leven, en daarom maar een paar stukken op celluloid heeft achtergelaten. Omdat je je altijd kunt afvragen wat er van een figuur als James Dean geworden zou zijn, als hij wel gewoon door was blijven leven? Dat maakt iemand tot een legende, neem ik aan, het feit dat iemand maar een korte carriere heeft gehad.

Maar goed, in het geval van Robert de Niro en Al Pacino gaat dat niet echt op uiteraard, dat zijn gewoon iconen en geen echte legendes. Of schop ik nu tegen benen aan?

Het is toch een persoonlijke vraag? Wat de een legendarisch vindt, hoeft de ander niet te vinden. Als jij het iconen vindt, prima hoor. Vind jij Abba legendarisch?

En om je vraag over ABBA te beantwoorden: Ja, ik vind ABBA een meesterlijke, geweldige band die de status van wereldgroep voor altijd meer dan wat dan ook heeft verdiend, ja. (voor mij althans).

Precies. Jij vindt dat, een ander ziet Abba misschien als een suf groepje die nog suffere liedjes maakte. Verre van legendarisch. Denk dat die term dan ook voor iedereen persoonlijk is.

De vraag wat iemand een legende maakt, tsja, daar is toch niet één antwoord op te verzinnen.

Dat hoeft niet. Ik vind Abba suf, maar heb nog wel respect voor het geen wat ze bereikt hebben. Dat er naar aanleiding van die muziek films en musicials gemaakt zijn en duizenden fans rond lopen. Daar kun je niet omheen. Iedereen kent het wel. Ookal vind ik het allemaal onwaarschijnlijk slecht, groots zijn ze zeker en dat zie ik ook wel.

Dat zelfde is toch bij ''iconen'' als Pacino en DeNiro?

Ja inderdaad.

Er zijn ook nog begrippen als 'cult' en 'camp'.

Die kunnen ook graadverhogend werken in de populariteit van acteurs, muzikanten, films.

Met de benaming legendarisch ga ik wat voorzichtiger om.

Helemaal mee eens! Het woord wordt vaak te snel gebruikt.

In de Wiki iets gevonden over het woord " legende":

De term legende wordt in oneigenlijke zin ook gebruikt voor beroemde personen - met name sporters en artiesten - over wie veel al dan niet verzonnen verhalen de ronde doen; zo wordt bijvoorbeeld gesproken van een schaatslegende of een jazzlegende. Ook wanneer zo iemand een vroegtijdige dood gestorven is wordt vaak van een legende gesproken. Voorbeelden hiervan zijn Elvis Presley (bijgenaamd The King), Kurt Cobain en Michael Jackson (bijgenaamd The King of Pop).

N.m.m. kun je bovenstaande tekst ook op het woord "legendarisch" betrekken.

Sorry, maar dat denk ik niet. We gebruiken taal om te communiceren. Dat betekent dat "legendarisch" een betekenis moet hebben, die we allemaal (ongeveer) begrijpen. Als deze betekenis persoonlijk wordt ingevuld, heeft het geen zin om dit woord te gebruiken.

Ik denk dat het woord "legendarisch" ook betrekking kan hebben op iets wat we onbegrijpelijk of ongelofelijk vinden. In het geval van ABBA zou je kunnen zeggen, dat het feit dat een Zweedse (!) groep zoveel internationale hits heeft gehad, grenst aan het onmogelijke.

Om die reden zou het gebruik van het woord "legendarisch" verdedigbaar zijn.

Ben zelf geneigd om dit niet te doen.

Wat mij betreft speelt het ook mee wat voor leven iemand geleefd heeft. Mensen als James Dean en Marilyn Monroe worden over het algemeen als legende gezien omdat ze jong gestorven zijn, veelal op het hoogtepunt van hun roem. Deze mensen blijven altijd jong in onze gedachten. Ze staan symbool voor de eeuwige jeugd. Het zijn legendes, ook al omdat rond hun (persoonlijke) levens en rond hun overlijden zo veel vraagtekens hangen. Wie waren ze nou echt? Ze zijn enigmatisch, mysterieus.

Vind het lastig om te bepalen of mensen als DeNiro, Nicholson en Pacino legendes zijn. Jong sterven hebben ze niet gedaan (gelukkig maar), dus in dat opzicht hebben ze al een achterstand ten opzichte van Dean en Monroe. Ze zijn ook een stuk minder ' ongrijpbaar'. Zeker voor DeNiro kun je zeggen dat hij de laatste tien jaar met beide benen weer 'terug op aarde' is gekomen. Hij toont ons zijn sterfelijkheid door mindere en ronduit slechte films te maken. Ook voor Pacino geldt dat (in mindere mate). Nicholson maakt dan nog de beste keuzes in de herfst van zijn carrière.

Ik denk dat een legende vrijwel altijd met een bepaalde ironie te maken moet hebben. Iemand strijd voor iets en dat wordt uiteindelijk diens ondergang, zo wordt je het symbool van een gedachte (wat vaak met generatie en tijd te maken heeft). James Dean stond voor een generatie van rebellen, jonge mensen die zich graag ergens tegen wilden keren (East of Eden, Rebel without a Cause) en zijn dood op jonge leeftijd in een veel te snel autoongeluk past perfect bij die status. Dat hij in feite een (getalenteerde) Brando copy-cat was is terzijde, zijn publieke icoon plus dood maakten hem een legende. Monroe stond voor glitter, glamour en was vrij onzedelijk. Ze wist zich goed te kleden (modeleren naar Marlene Dietrich) en was herkenbaar. Te jong gestorven, en het meest gehoorde gerucht over haar dood heeft te maken met Kennedey waar ze schijnbaar mee sliep; haar dood past perfect bij haar imago. Vermoord vanwege seks met een belangrijk en rijk man (dat ze dingen wist terzijde).

Volgens mij gaat dit verder; Anne Frank liet zich niet onderdrukken door de Duitsers en creeerde een eigen leven op haar kamertje van 12 vierkante meter. Gestorven in haar gevecht (en de realiteit is veel gecompliceerder maar bij legendes zijn de grote lijnen belangrijk) en zodoende een legende. Ik denk dat een legende te maken heeft met sterven in het gevecht anders zou ik het denk ik iconisch noemen. Zo is Fidel Castro iconisch voor het communisme, Che Guevara legendarisch. Zo is Marlon Brando iconisch voor de method-actors generatie, James Dean legendarisch.

Maar ik denk dat bv Bruce Willis Sly en Arnie straks ook die status krijgen ze hebben zoveel gedaan voor de film industrie al is het op actie gebied, maar zou je die mannen ook legendarisch kunnen noemen of zelfs revolutionair want ze hebben een genre ontzettend populair gemaakt. Dean is idd nu een legende maar wat als hij nog geleefd had en meer films zou maken ik denk niet dat hij dan deze status zou behouden maar ja dat is maar een voorspelling die we nooit kunnen achterhalen. MJ was al voor zijn dood legendarisch die man heeft zo veel gedaan voor de muziek industrie en wat heeft hij nou de laatste 10 jaar gedaan.

Dat is eigenlijk het werkelijke probleem. De devaluatie van het woord "legendarisch". Bruce Willis e.d. zouden nooit legendarisch genoemd moeten worden, omdat ze dat niet kunnen zijn.

Legendarisch word je nou eenmaal niet omdat je zoveel gedaan hebt voor de filmindustrie, maar om andere redenen.

Wat is dan die andere reden. Bruce Willis heeft met Die Hard wel heel veel betekent hoor en ik denk dat hij voor mij en voor vele andere straks wel die titel verdient maar ik luister graag naar je motivatie waarom hij het nooit zo mogen zijn

Sorry Q Jones, maar Bruce Willis is toch echt van een heel ander kaliber dan James Dean of Marilyn Monroe. Als je eerdere reacties goed leest is er veel meer voor nodig dan een (of meer) belangrijke films maken om als legendarisch bestempeld te kunnen worden. Uit het leven weggerukt worden op het hoogtepunt van je roem bijvoorbeeld. In mijn optiek staat bijvoorbeeld Heath Ledger heel wat dichter bij de titel 'legende' dan Bruce Willis.

Een goed betoog, maar of het ook helemaal juist is? Bijvoorbeeld Anne Frank is m.i. wel een icoon, maar juist geen legendarisch persoon. Dat zou haar te kort doen.

Om een legende te worden, is er volgens mij meer raadselachtigheid nodig.

Fausto Coppi bijvoorbeeld is een legendarisch wielrenner geworden, omdat de televisie nog niet bestond. Zijn prestaties werden voor een deel overgeleverd door verhalen in plaats van beelden. Hierdoor ontstaat er meer afstand tot de feitelijke waarheid.

Over de belangrijkste periode in het leven van Anne Frank weten we juist heel veel, omdat Anne het zo gedetailleerd heeft beschreven.

Bij haar zijn er geen raadsels. Haar boek is een getuigenis van de gevolgen van rassenhaat. Het is juist belangrijk dat we haar boek als waarheid kunnen aanvaarden en niet als iets wat deel uitmaakt van een legende.

Verder vind ik een onderscheid tussen James Dean en Marilyn Monroe enerzijds en Marlon Brando anderzijds wat arbitrair. James en Marilyn zijn immers ook, en misschien vooral, iconen. Daarnaast heeft Marlon wel iets legendarisch: na een relatief korte, succesvolle carrière verdween hij plotseling uit de openbaarheid. Daarna maakte hij als oudere man af en toe nog eens een film. Toch wel geheimzinnig.

Fidel iconisch voor het communisme? Eerder de joker van het communisme zo langzamerhand. Che vind ik dan weer een iconische vrijheidstrijder.

Dus je bent het met me eens?

Ledger een legende noemen is tricky, hij heeft met TDK gescoord en goed ook, maar veel van zijn films worden over het algemeen als flops beschouwd, niet door mij maar door de omringende media. Wat Willis betreft heb je misschien wel gelijk maar ik denk zelf dat hij wel herdacht zal worden als actie legende.

Wat vinden jullie hier van acteurs met een ster op de walk of fame worden herdacht als groots misschien ook wel legendes. Ik ben het er zelf trouwens niet mee eens maar graag jullie mening

Door het mixen van de meningen van Drs.DAJA, cinema.rex, Q Jones en BenicioDelToro rolt er wel een aardige definitie uit.

Dank voor de verhelderende beschouwingen, die niet zonder beloning mogen blijven:

Ik schrijf alleen dat hij dichter bij de status van legende staat dan Bruce Willis (alsof die geen flops gemaakt heeft trouwens... ) en niet dat hij (al) een legende is. Het heeft allemaal te maken met de mysterie rond zijn dood. En overlijden op zijn hoogtepunt (net The Dark Knight gemaakt).

Wow! Wat een eer!