Ergernissen in de bioscoop

Stijlvol is het niet nee. Maar zes man(vrouw) sterk het filmplezier van een ander vergallen heeft ook bar weinig klasse. Mijn woordkeuze zou het ook niet zijn, maar effectief was het duidelijk wel.

Nog nooit van 'horkerig' gehoord. Klinkt echt zoals ik me voorstel waar het voor staat.

Bij Kick-Ass (2010):

"met het vooralsnog onterecht dolenthousiaste publiek"

Gelukkig bepaal ik nog altijd zelf wat ik terecht en onterecht vind.

Wordt een beetje moe van al die zogenaamde "filmkenners" die hier menen te moeten bepalen dat het onterecht is dat ik enthousiast ben na het zien van een film. Geef je mening, maar veroordeel niet de mening van een ander.

Heb je wel eens even stilgestaan bij die uitspraak? Als jij kan bepalen wat je onterecht/terecht vind, kan ik dat dus ook. Geen zorgen trouwens, ook al ben ik dan een notoir filmkenner, mijn mening is altijd maar een ietsiepietsie belangrijker als die van jou.

dan

Mooi gezegd!

Andersom geldt trouwens ook! Stel, iemand zóu een film niet zo heel erg goed hebben gevonden, dan is hij/zij niet per definitie -dom- omdat hij/zij dan wel de bedoelingen van de regisseur of acteur niet gesnapt zal hebben, oid!! Iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Toch?

Dat weet je niet. Ik lach nooit hardop in de bioscoop terwijl ik het vaak genoeg buitengewoon grappig vind. Ik denk dat meer mensen dat wel hebben.

Oh, ik wist niet dat lachen (met geluid) uit de mode was.

Ik ook niet.

Tuurlijk hoef je niet hardop te lachen bij een komedie (denk aan Forrest Gump), maar als je iets buitengewoon grappig vind, lijkt mij dat je gewoon (hardop) moet lachen.

Die hardop lachende mensen vind ik ook hilarisch. Ik lach ook introvert.

Ik vind dat 'lachen' iets spontaan is. Als je lach geen geluid maakt wil dat zeggen dat je het onderdrukt (je wil niet dat andere mensen het horen). En een lach is alleen toch maar hilarisch als de lach hilarisch klinkt? Of ben ik in de Twilight Zone beland?

Ik ga niet bewust tegen mezelf zeggen, ok niet hardop lachen, niet hardop lachen. Met dat soort dingen ben ik niet bezig chevy en AC1. Het is nou eenmaal zo dat ik bijna nooit hardop lach. Een karaktereigenschap zullen we het maar noemen. En daarbij ga ik geen verwijten maken naar mensen die hardop lachen.

Een lach kan trouwens ook aanstekelijk zijn. Kan me herinneren dat bij the Hangover de hele bioszaal dubbel lag van het lachen, inclusief mezelf.

Bij de herziening thuis op de bank merkte ik toch dat het allemaal ietsjes minder was.

Bij Kick-Ass lag ook de halve zaal plat zo nu en dan, dus denk dat het wel meevalt Misschien durven mensen er niet voor uit te komen dat ze eigenlijk best hard moesten lachen.

Je huilt toch ook niet zonder tranen? (muziekje van de Twilight Zone gaat verder)

Ik ben een wat droog/ingetogen persoon van aard. Heeft niets met schaamte te maken, want ik doe waarschijnlijk weer andere dingen waar andere misschien van zeggen ow, daar zal ik mij voor schamen. Zoals gister op de boot bijvoorbeeld, maar dat ga ik jullie niet aan je neus hangen natuurlijk. Blijft een leuk muziekje trouwens dat van de Twilight Zone.

Die hardop lachers zijn imo maar aandachttrekkers. In zo'n publieke gelegenheid lach ik ingetogen, je moet de anderen niet tot last zijn.

Vreselijk, lachen als er een grap wordt gemaakt.

Aanstellers...

Wel als die grap niet leuk is. Dat 'simpele' bioscoopvolk moet al lachen als er een personage aan zijn kont krabt. Bedenkelijk niveau.

Dat brullen van het lachen (om praktisch niets) is wel gewoon echt aanstootgevend ja.

Maar niets is zo erg als een jankende baby in de zaal.

Pff kan me herinneren dat ik in de bioscoop zat en mensen verschrikkelijk hard moesten lachen om Borat. Geen nare/slechte film ofzo maar zo grappig waren de desbetreffende stukken (groot deel van de film) ook weer niet.

Is dat erg dan? Humor is humor!

Is het niet zo dat 'simpel' bioscoop volk naar 'simpele' films gaat. Het soort-zoekt-soort idee.

Misschien toch handig niet meer naar 'simpele' films te gaan, gezien dit waarschijnlijk van een bedenkelijk niveau is.

Ik probeer de bios het liefst te vermijden, ik erger me al vrij snel aan geluiden gemaakt door mensen in mijn omgeving. Kom zo vaak mensen tegen die gewoon gaan zitten bellen in de bios.

Als ik moet lachen, houd ik me zeker niet in. > het is sterker dan dat ik zelf ben Wat mensen ook stoort omdat dit vaker op momenten gebeurd dat de meeste mensen niet lachen.

Om deze film heb ik wel moeten lachen, thuis, op de bank.

Wat een stelletje pessimisten zitten hier!

Inderdaad, in de bios kan ik me juist het meest concentreren op de film. Lekker donker, groot scherm, keihard geluid en weinig kansen om met je vrienden te praten. Laatste keer dat ik me heb gestoord heb aan mensen was tijdens Paranormal Activity, sindsdien al wel weer 25 keer heen geweest of zo.

Iets waar ik op de bank wel wat vaker last van heb.

...zegt de optimist...

Ik reken me, zonder te beginnen blozen, tot dat 'simpele' bioscoop volkje en moet inderdaad lachen met pis-kak-en seksistische humor, het verfijndere werk gaat er trouwens ook vlot in.

Ook moet ik toegeven dat ik spontaan luidop begin te lachen als ik iets grappig vind, daar kan je toch niets aan doen...? En ik kan je verzekeren dat de andere Bioscoopgangers dat niet erg vinden, die beginnen dan trouwens zelf mee te lachen, ze komen met andere woorden een beetje los omdat ze merken dat iemand anders luidop durft te lachen.

Da's nog iets helemaal anders dan rumoerig beginnen doen, daarmee stoor je inderdaad de anderen. Maar toch niet omdat je spontaan in de lach schiet, wat me tijdens deze film meermaals is overkomen

Haha ja dat verschrikkelijke gekakel van dames altijd als je op de bank een filmpje kijkt

Ja. Ik betaal geen 9 euro om wat geiten te hoor bleren.

Onzin. Aangezien er dit soort grappen ook in films zijn die niet als simpel beschouwd hoeven worden, Omdat er 'simpele' mensen heen gaan maakt de film niet 'simpel'. Mainstream misschien.

Zoals ik al zei is dit een conclusie die alleen amateur psychologen spuwen. Vind ik nogal een simpele conclusie.