Favoriete horror subgenre

Dit is toch niet wat ik denk dat het is?

Eigenlijk een vraag aan alle horrorliefhebbers. Zijn er ook dingen die te ver gaan, met andere woorden: spelen morele bezwaren een rol bij het kijken naar dit genre?

Geen idee wat jij denkt dat het is natuurlijk. Hier staat een trailertje (middenste op de bovenste rij). 't Is inderdaad ziek ja, maar prachtig gefilmd en erg indrukwekkend. En op zich niet eens onrealistisch natuurlijk. Gewoon erg ziek.

En zolang het film is gaat er wat mij betreft niks te ver.

Nog voor geen honderd euro kijk ik die trailer.

Maar met kennis van de medische terminologie en een letterlijke vertaling uit het Engels ben ik er denk ik wel.

Zolang het film is kan dus niks te ver gaan? Die mening deel ik zeker niet. Anderen?

Mijn grens ligt bij dierengeweld. Daar knap ik op af. Ook in kannibalenfilms, een van m'n favoriete subgenres. Spijtig genoeg is het net dàt dierengeweld dat dit genre zo mythisch en schokkend maakt, iets waar ik dan weer wel op kick.

Films als Flower of Flesh and Blood, Aftermath, August Underground's Mordum, ... doen me in principe niet veel. Gewoon leuk om dit soort ranzigheid te hebben, maar het realisme hierin neemt een groot deel van de sfeer weg. Het is vaak erg koel en steriel (bijna letterlijk te nemen zelfs, omdat je bv. Aftermath en Flower erg goed kan vergelijken met een documentaire over chirurgie).

@ onderhond: Aziatische horror boeit me helemaal niet. Kan niet meteen een degelijke reden geven, het dringt gewoon niet tot me door.

Suspiria ken ik en die vond ik op zich nog wel aardig. Verder ben ik niet bekend met de films van Argento. Maar ook daar zit vast nog wel wat goeds tussen.

Ben het met Onderhond eens. Als het bij een film blijft mag het van mij zo ver mogelijk gaan. Niet alles is even leuk om te zien, maar er zijn geen dingen die voor mij zó ver gaan dat ik ze niet wil zien.

Leuke trailer!

Wat versta je onder "Aziatische horror", want die mensen maken daar ook meer dan enkel die suspense filmpjes natuurlijk

Waarom dan juist dierengeweld?

Ok. Ik kan me er zelf weinig bij voorstellen overigens. Misschien is het ook wel een genre waarbij je of alles vindt kunnen of niks.

Als "Aziatische horror" al een genre zou zijn, versta ik daaronder: smeerlapperij die weinig subtiel gebracht wordt met als doel te shockeren (Ichi the Killer, Guinea Pig) OF vage nonsens in de stijl van Ringu.

Ik weet dat dit een heel bevooroordeeld beeld is van mijn kant, en waarschijnlijk ook te beperkt. Maar ik heb nu eenmaal niet de behoefte om die uithoek van de horrorcinema verder te verkennen, gezien m'n negatieve ervaringen uit het verleden.

Het dierengeweld in de Italiaanse kannibalenfilms is doorgaans écht, en dus niet in scène gezet. Dat vind ik gewoon fout. Bovendien zijn dieren compleet weerloos, ik heb er dan ook moeite mee te zien hoe een dier genadeloos wordt afgeslacht.

Wat vinden jullie hier allemaal nou de belangrijkste aspecten in een horrorfilm? Ik persoonlijk vind acteerwerk bv niet al te boeiend. Een film hoeft ook niet per se liters bloed te bevatten. Durf, muziek en vooral sfeer (vaak dmv muziek/soundtrack) vind ik het allerbelangrijkste. Een film als The Devils Rejects, The Descent of Hostel waren het laatste jaar een aangename verrassing voor mij voor de durf/sfeer dat ze toonden. Films als Friday the 13th, Hellraiser, A Nightmare on Elm Street, Suspiria, Dawn of the Dead, Halloween, Texas Chain Saw Massacre (nu moet ik ophouden anders draaf ik door ) zijn films die mij alles bieden wat ik verlang van een horrorfilm. Ik hoor graag jullie mening.

En Halcyon, ik raad je aan "Kansen" eens een kans te geven. Een aziatische horrorfilm die mij behoorlijk heeft verrast.

Bij Guinea Pig kan ik me dat voorstellen (hoewel ik dat nu juist zo fijn vind. Wat heb aan half werk ?), maar om Ichi nu in die categorie te plooien Volgens mij heb je heel wat humor gemist in die film. Zelfde type film als Braindead qua humor, al mikt Braindead dan op gore en Ichi vooral op een bredere waaier aan vuiligheid. Probeer Versus eens of zo. Leuke film die martial arts combineert met zombies en nog wat in de mix gooit.

Wat al die Ringu dingen betreft, valt op zich wel mee maar ik loop er ook niet al te hoog mee op. De Ringu reeks zelf vind ik barslecht.

De sfeer is ook naar mijn mening erg belangrijk. Ook het personage van de moordenaar(s) moet boeiend genoeg zijn. Een motief hoeft er wat mij betreft niet te zijn, als het personage maar wel interessant genoeg is of (in ieder geval) over een originele/ coole tactiek en uiterlijk beschikt.

Daarnaast is het dodelijk als een horrorfilm saai is. Dit is natuurlijk bij elke film in elk genre wel het geval, maar vooral een horrorfilm hoort never nooit saai te worden. En als laatste vind ik het ook niet geheel onbelangrijk dat een horrorfilm zoveel mogelijk cliche's uit de weg weet te gaan. Dit lukt natuurlijk niet altijd, maar het is al heel snel duidelijk of de makers het in ieder geval hebben geprobeerd.

Denk niet dat ik de humor gemist heb hoor, want heb aardig wat kunnen lachen. Ik vond gewoon dat blond mannetje met al z'n folterpraktijken erg irritant. Ichi was voor mij een film die het van een paar scènes moest hebben, maar voor de rest een hoop rommel was.

Uiteraard sfeer. Typische voorbeelden zijn: The Beyond, Halloween, The Texas Chainsaw Massacre, The Fly, ... Maar ik heb toch ook wel graag wat gore en een hoop schrikmomenten in een horrorfilm. Lugubere ontknopingen zoals in Blair Witch, Hostel, Cube, ... zijn ook altijd welkom.

Je merkt het, ben nog steeds onder de indruk van Hostel .

Voor mij zijn deze 2 dingen ook het belangrijkste: Sfeer, samen met een zekere dosis (onderhoudende) gore. En daarom hoeft het niet altijd braindeadtoestanden zijn hoor (ook al hou ik erg van een goed splatterfestijn), laat ons zeggen vanaf het nivau van The Omen ben ik tevreden, mits een goeie, sfeervolle uitwerking.

En dat laatste geldt voor elk subgenre. Van die filmpjes die puur voor de gore, maar vrijwel stijlloos gemaakt zijn (a la violent shit e.d.) zeggen mij dus niks. Braindead, Rabid Grannies of de Re-animators geven me de sfeer en leuke FX die ik nodig heb. Verder is The Omen geweldig, The Exorcist, Nightmare on Elm Street, The Beyond, From Beyond, The Fly en zo heb ik er nog een hele hoop...

Dagon valt blijkbaar niet bij iedereen in de smaak, maar ik vond dat deze nu net heel goed scoorde qua sfeer. Ook de gore was erg goed (Geen gorefest, maar toch heel wat leuk gemaakte ranzigheid).

Ik vind spanning het belangrijkste in horrofilms. Humor in dit soort films is altijd welkom, zolang het maar dom en puberaal is EN op de achtergrond... Evil Dead 2 is een uitzondering.

Dan raad ik je Dead End 2003 aan. Erg komische horrorfilm.

Yep. The Tenant, Repulsion en Rosemary's Baby vormen de officieuze paranoia trilogie van Polanski. De ene film is nog geweldiger dan de andere...

Bij Halloween (1978):

Zonder meer. Halloween is de slasher der slashers.

De enige echte slasher die Carpenter maakte, toch?

Mijn favorieten zijn The Thing en EFNY.

Psycho is the godfather of slahers.

Daar zit wat in, alhowel je je kunt afvragen of dat wel echt een slasher is. Zeker van invloed geweest. Toch denk ik dat het The Texas Chainsaw Massacre en Halloween waren die het genre echt gedenifinieerd hebben.

Behalve dat Psycho helemaal geen slasher is.

Vergeet Bay of Blood en Black Christmas niet!

Beiden belangrijk, maar nogal marginaal.

Marginaal? Eeeh? Bedoel je echt dit woord?

Ik vind beide films artistiek interessant omdat ze het genre een duwtje in de rug hebben gegeven en het zijn alletwee hele (echt hele) aardige films.

Bay of Blood en Black Christmas zijn geen volbloed slashers, maar het zijn wel de eerste twee films geweest die met de grondbeginselen van het genre hebben geëxperimenteerd. In die zin zijn ze dus ook bepalend geweest voor de "regels" van het slashergenre: tieners, seks, een (gemaskerde) killer, vlijmscherpe wapens, screamqueens, ... Psycho hoort hier totaal niet in thuis en ik vraag me dan ook af waarom jij deze film onder slasher categoriseert. Omwille van de douchescène met het mes?

Psycho is volgens mij zoals de naam al aangeeft een "psychothriller", en meteen degene die het genre heeft bepaald!

Dat thema is dus onnoemelijk vaak herhaald, letterlijk door Brian DePalma (sisters, dressed to kill, body double) maar later ook in de extremere vormen zoals se7en of silence of the lambs.. Heeft idd weinig met het slasher genre vandoen.