Je persoonlijke filmbeleving

Mooi samengevat, daarom dat een film ook best in zijn genre wordt bekeken en niet wordt vergeleken met een film uit een compleet ander genre. Filmbeleving zal dus een heel grote rol spelen bij een beoordeling alsook of die vaak, niet zo vaak of helemaal niet meer zal worden herbekeken.

Ik vind het alleen jammer dat mensen nogal eigenaardig omspringen met elkaars persoonlijke filmbeleving. Zo zou je gestudeerd moeten hebben, danwel een filmkenner moeten zijn, en waarschijnlijk mankeert er ook iets aan je als je een film niet begrepen hebt danwel het is je smaak niet.

Misschien is het zo dat sommige mensen het niet kunnen vatten dat andere mensen een andere smaak kunnen hebben dan zijzelf zeker als dit een film is die hoog aangeschreven staat. Het heeft met zoveel dingen te maken hoe we een film kunnen ervaren: leeftijd, voorkeuren voor een of ander genre/thema, goede of slechte ervaringen met een bepaald onderwerp/thema, gemoedstoestand, intelligentie, of je film bekijkt als louter entertainment , studiemateriaal of een compromis moest sluiten met het gezelschap waar je je in bevindt, omwille van een aanbeveling of sociale dwang...

Ik denk dat we die sociale dwang niet mogen onderschatten. Veel mensen hebben zo een gevoel van erbij willen te horen. Of dat reflecteert in hun stemgedrag laat ik in het midden, maar mijn buikgevoel zegt van wel. Ik denk toch dat mensen zoiets hebben van oef ik hoor gelukkig wel bij de meerderheid dus scheef kunnen ze me al niet bekijken.

Een film met een hoge waardering en veel stemmen, als je die niet smaakt en er voor uit komt al dan niet met een waardering, dan waag je jezelf op heel glad ijs. Met dat soort film wordt er al heel snel geëist dat je daar goede argumenten op tafel legt. Zelfs al je dan naar je mening met eerlijke argumenten komt, dan nog zullen die echte die hard fans je aanzien voor een rare, je argumenten van tafel proberen te vegen, zeggen dat je er niets van snapt, niet weet wat goed is, een kunst- of cultuurbarbaar bent etc. Ik heb het aan de hand gehad dat een die hard Titanic fan me zelfs probeerde te manipuleren om mijn stem op te film te laten verhogen. Dus je ziet hoe ver sommigen gaan in hun devotie voor een stuk entertainment, want dat was en denk ik in de eerste plaats nog steeds.

Entertainment is inderdaad het juiste woord. Er wordt een film gemaakt, daar komen mensen op af en die laten na afloop weten wat ze ervan vonden.

Het zit vaak in de mens om bij een groep te horen, immers dan sta je sterker dan alleen. (Een soort van schoolpleinmentaliteit). De meeste stemmen en hoogste waardering kan wel zijn.... maar de meerderheid kijkt nog altijd verdeeld naar films. Bovendien zijn hele (interesse)groepen hier afwezig, daar heel veel films hier nauwelijks stemmen hebben.

Je persoonlijke filmbeleving is dan ook het belangrijkste, anders kun je nooit een goed oordeel uitspreken waar je zelf achterstaat.

Zelf heb ik soms dat als ik een film waar op moviemeter overwegend lovend over wordt gedaan niet goed vind, dat ik dan aan mezelf ga twijfelen. Dan ga ik denken dat ik iets gemist heb, dat 'iets' in de film wat 'm blijkbaar zo goed maakt niet tot me doorgedrongen is ofzo. Snappen jullie wat ik bedoel?

Ik begrijp je wel. Maar stel, jij vindt een film goed, vervolgens lees je allemaal negatieve commentaren. Ga je vervolgens de film dan ook opeens niet goed vinden, vanwege die punten. Of geef je de minpunten wel toe, maar kijk je de film er vervolgens niet minder om.

Andersom heb ik dat eigenlijk minder. Ik durf bijvoorbeeld gemakkelijk aan mezelf te erkennen en ook aan anderen toe te geven dat ik films als Problem child en Beethoven erg leuk vind.

Het kan natuurlijk dat je iets over het hoofd hebt gezien of de bedoeling van filmmaker niet goed hebt begrepen. Dan zou je zo'n film nog eens kunnen bekijken. Of het erg veel uitmaakt betwijfel ik. Misschien valt hij dan nog wel meer tegen. .

Heb je een voorbeeld van zo'n film?

Ik had dat met Romeo and Juliet, de moderne versie met Leonardo DiCaprio, ik meen uit 1996.

Die had ik ooit gezien toen ik zelf een puber was, ongeveer in de tijd dat ie ook uitgekomen was, maar ik kon me er niet veel meer van herinneren, behalve de scene met het aquarium en die herinnerde ik me als mooi. Recent heb ik de beoordelingen op moviemeter gelezen en ik besloot de film aan te schaffen en nog eens te bekijken. Ik dacht dat het niet mis kon gaan, dat ik het echt een goede film zou vinden omdat daar zoveel aanwijzingen voor waren: Het feit dat ik ook zo van Titanic en de 1968-versie van Romeo and Juliet hou, de herinnering aan de aquarium-scene, het feit dat ik Leonarde DiCaprio een goede acteur vind, dat ik een ultieme romanticus ben, en dan ook nog de vele lovende reacties op moviemeter op de film. Maar de film viel me echt ontzettend tegen, ik kon 'm gewoon echt niet goed vinden. De aquarium-scene was wel overeind gebleven, die vond ik nog net zo goed als toen, maar dat was dan ook gelijk het enige stukje film waar ik van genoten heb bij het herkijken. Tot mijn schaamte moet ik ook bekennen dat ik de film hoger heb beoordeeld dan ik eigenlijk zou willen. Omdat ik echt het gevoel blijf houden dat ik een bepaald 'iets' gemist moet hebben ofzo. En eigenlijk slaat mijn stem nergens op nu ik dit zo schrijf, dat besef ik nu pas.

Stemmen/beoordelingen blijft lastig, Ik zit vaak ook wel te twijfelen, ben ik te streng, ben ik te soepel.

Maar verder....

Je filmbeleving kan niet steeds hetzelfde blijven. Mensen kunnen een halve pagina gaan vol schrijven hoe goed ze een oude film vinden, en zo dacht ik er in het verleden dan ook over, maar nu niet meer.

Daarom schreef ik ook

Alle beoordelingen, blijven hier mee tellen. Dus ook van users die allang niet meer actief zijn en nu misschien er anders over denken. Ook iets om rekening mee te houden.

Ja, ik kijk nu ook anders naar films dan vroeger.

Vroeger kon ik soms zelfs een film goed vinden omdat ik de persoon in de hoofdrol zo knap vond. Daar ben je misschien ook wel puber voor, maar nu weegt zoiets echt niet of nauwelijks meer mee in mijn beoordeling, of misschien hooguit onbewust. Nou ja, het kan natuurlijk wel de entertainment waarde verhogen of het kunnen inleven als het een liefdeverhaal is, maar verder dan ook niet. Denk ik.

De wetenschap dat alle beoordelingen meetellen zorgt er ook voor dat ik mijn stemmen graag up to date hou en ze bij herkijken verander wanneer ik dat nodig vind. Ik merk dat herkijken me best vaak van mening doet veranderen. Niet dat 1 ster opeens 5 sterren wordt of andersom, maar een ster verschil is geen uitzondering.

En de Scary Movie-reeks is inderdaad iets waar ik dus heel 'bang' van word Maar het aantal sequels geeft aan dat er toch genoeg mensen heen gaan om het winstgevend te maken, ondanks het feit dat de meest recente sequel op MovieMeter nog geen anderhalve ster haalt.

Zo zie je maar. Ik zie mezelf niet als romanticus, maar er zijn toch films die heel romantisch zijn waar ik me er niet zo aan stoor omdat het ook niet het enige thema van de film is. Sound of Music is een goed voorbeeld, My Girl een ander.

Ik probeer mijn stemmen ook up-to-date te houden, ik heb er zelfs al enkel veranderd. Momenteel ben ik ook veel commentaren neer aan het schrijven bij de films die ik heb en waar ik nog niets bij had geschreven en nog geen stem voor had uitgebracht. Bij sommige kan ik dat nog niet omdat het te lang geleden is dat ik ze nog heb gezien dus moet dat even wachten. En bijgevolg stootte ik alweer op films die ik eigenlijk niet meer moet hebben

Dat ik iets gemist zou hebben als ik een hoog beoordeelde film maar niks vind, dat heb ik al lang niet meer. Op imdb kun je bijvoorbeeld bij iedere film commentaren selecteren volgens beoordeling. Als je voor "hated it" kiest dan zie je meteen de commentaren van gebruikers die de film helemaal niets vonden. Dat doet me er dan ook aan denken, oef gelukkig ben ik niet de enige die de film maar niks vond. Of je te streng voor een film kunt zijn, ik weet niet. Aan de andere kant kan je ook zeggen dat sommige misschien wel (veel) te gul zijn. Ondertussen ken ik mijn eigen ook al goed genoeg en weet dat ik films met een hoog cijfer altijd wel kritisch moet bekijken. Ook weet ik uit ervaring dat als er bij commentaren dingen zoals intelligente film, briljante dialogen staat dat ik het 9 op 10 keer a waste of film and my time zal vinden. David Lynch zijn stijl moet ik bijvoorbeeld niet, sommige lopen zo hoog er mee op, verheven zijn werk tot kunst van de hoogste plank, terwijl ik het niet meer dan een mooie doos vind zonder inhoud.Tim Burton is zo een hit en miss bij mij. Soms kan ik er zo van genieten, andere keren denk ik wat een saaie bullshit (Big Fish het perfecte voorbeeld) wetende dat de film wellicht weer zo een schare van aanhangers zal hebben die er natuurlijk geweldig veel symboliek in zagen. Vroeger voelde ik me dan misschien wel dom, maar nu heb ik zoiets van pff en dan. Zolang er nergens een uitleg wordt gegeven door de maker heeft niemand het juist of verkeerd. David Lynch legt zijn films naar het schijnt nooit uit, laat de kijkers deze zelf interpreteren. Dan denk ik, ja of misschien is het gewoon toch gebakken lucht wat je verkoopt.

Een film kijken omwille van een bepaalde acteur/actrice doe ik eigenlijk niet. Ik ga soms wel films vermijden als een bepaalde acteur die ik niet moet een hoofdrol heeft. Dit heb ik met Nicolas Cage en Tom Cruise, ook Hugh Grant en Julia Roberts doen mijn ogen al rollen. Muscle men a la Stallone en Schwarzenegger kon ik vroeger nog wel pruimen maar nu vind ik die actiefilms toch allemaal niks meer. Soms zijn er wel eens acteurs die me alsnog over de streep kunnen trekken om een film te zien. Dit heb ik dan vooral met Jack Nicholson en Jodie Foster. Met Jodie Foster ben ik eigenlijk nog nooit ontgoocheld geweest. Ze is ook steeds heel selectief in de films die ze doet. Kijk maar naar haar carrière ondanks dat ze al sinds de jaren 70 acteert heeft ze in relatief weinig films gespeeld.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik Titanic (1997) toen ik em in de bios zag niet eens zo slecht vond. Maar toen ik ontdekte dat er andere Titanic-films waren die zich meer met de ramp bezig hielden ipv een romance, is mijn waardering voor de film totaal veranderd (lees gekelderd).

Met films als Epic en Scary Movie heb ik ook niet het gevoel dat je die leuk gaat blijven vinden tot aan je dood. Of denk ik dat verkeerd?

Wat dat eerste betreft, dat wist ik niet. Ik begin vaak aan het eind. . Hoe doe je dat?

En het tweede, lijkt me ook sterk dat je de enige bent. Dit hangt ook wel af, hoeveel stemmen/berichten er bij een film staan.

Dat doe ik juist wel en (het genre/jaartal). Op de site zijn er nogal wat mensen die vanuit regisseur films gaan bekijken. Zelf nooit gedaan. Niet dat het erg is, maar ook dit zijn al factoren die een rol kunnen spelen bij iemands smaak.

Scary movie vrees ik wel, dat vond ik al leuk in 2002. Misschien is het wel mijn, hoe noemen ze dat, guilty pleasure.

Ik heb mijn stem voor Romeo and Juliet (1996) nu eerlijk uitgebracht. En raar, maar waar, ik voel me er echt ongemakkelijk bij om bij deze film eerlijk voor mijn mening uit te komen.

Nou, dan blijft het onder ons.

Ik heb er nog een kort commentaar bij durven schrijven ook, terwijl ik normaal meer hier in de topics schrijf dan bij de films.

@Dick, even korte handleiding hoe je de reviews op imdb kunt customizeren

Zoek de film op waarvan je de reviews wil lezen.

Scrol naar beneden totdat je vlak boven het board bent van de film, daar zal je een link zien staan met "review this title" en ook een link "see all X user reviews" (X staat voor het aantal reviews). Klik op deze tweede link.

De volgende pagina zal de reviews geven. Bovenaan staat een filter. Hieruit kun je dan "Hated it" kiezen en dan zal ie alle reviews geven van de mensen die de film een lage score gaven gaande van 1 tot ik denk 6 sterren. Hij begint met de laagste scores en gaat zo naar boven. Natuurlijk kan je ook andere opties kiezen. Soms ben ik wel eens benieuwd naar het verschil in reviews en/of stemgedrag tussen mannen en vrouwen.

Ja, regisseurs is hier wel een groot ding op MM. Om eerlijk te zijn weet ik van de meeste films niet eens wie de regisseur is, vaak zelfs niet eens bij mijn favorieten. Uiteindelijk is het niet enkel de regisseur die zijn/haar stempel op de film drukt, het is een eindproduct van zoveel medewerkers. Het aantal mensen dat we niet in beeld krijgen is niet te onderschatten. Daarom dat ik af en toe wel eens graag naar extra's of "making of" kijk om te weten wie achter bepaalde ideeën zit.

@Gwen, ik denk dat we zo allemaal wel onze guilty pleasures hebben. Bij mij is dat bijvoorbeeld "Who framed Roger Rabbit". De plot is geweldig flauw en het is allemaal kinderachtig, maar ik vind de toons toch zo leuk

Bij Mulholland Drive bijvoorbeeld heb ik zeker dat gevoel, dat de fans er veel meer maken dan het uiteindelijk is.

en don't worry over je eerlijk betreffende je stem op Romeo and Julia, our lips are Ik heb die film nu maar 1 keer gezien en vond hem geeneens zo slecht. Ik denk nu niet dat ik em ooit nog opnieuw zal kijken. Ik herinner me dat ik dat Shakespeariaanse Engels wel leuk vond, was eens iets anders.

Waarom? hoeft niet hoor!

2 sterren is niet het einde van de wereld. Ik vond hem wel goed, maar ik ben wel benieuwd naar de oude versie nu!

De oude versie is echt een miljoen keer beter, dat vind ik tenminste.

Je bent vast niet de enige die dat vindt hoor Gwen80. Ik ga hem op de watchlist zetten.

IK ben wel vaak geïntrigeerd door Luhrmanns visuele stijl en gebruik van muziek, ik hou er wel van. Tevens vind ik moderne adaptaties van klassieke werken altijd interessant, vorig jaar ook Joseph Fiennes' regiedebuut gezien, een moderne adaptatie van Schudspiers Coriolanus.

Je weet dat er net weer een nieuwe versie uit is van de star cross'd lovers? Romeo and Juliet (2013) als ik naar de waarderingen kijk, is er kans dat je Baz' versie dan toch wel mee vindt vallen

Ben benieuwd wat je ervan vind.

Ik moet toegeven dat de stijl en muziek van die moderne versie op zich wel iets hadden, maar ik vond het in combinatie met het Romeo and Juliet verhaal en het taalgebruik niet passen. Het was alsof de film spotte met het Romeo and Juliet verhaal, of het niet serieus nam. Zo kwam het op mij over.

Ik heb gehoord over die nieuwe versie inderdaad, maar weet nog niet of ik 'm een kans ga geven, ik ben sceptisch.

Ik heb er nu ook zo eentje zoals die van Gwen. Forrest Gump vond ik vroeger ook helemaal geweldig althans toen dat ik die voor het eerst in de bios zag. Later heb ik deze enkel nog in fragmenten kunnen kijken. Nu is het me een te lange zit om deze compleet te bekijken. Ik heb em gerate op 3 sterren, vind ik persoonlijk weinig omdat ik em de eerste keer 4 misschien wel 4,5 sterren waard vond. 2,5 vond ik dan weer te weinig. Het is wel leuk om bepaalde fragmenten terug te zien maar dan kan ik die nog onmogelijk zo een immens hoge score geven.

Ja, dat heb je met sommige films. Soms is het dan best lastig om het aantal sterren te bepalen. Als je een film vroeger helemaal geweldig vond en er meerdere keren van genoten hebt dan verdient zo'n film aan de ene kant behoorlijk wat sterren, maar als je de film nu niks meer vind is het aan de andere kant ook 'raar' om 'm hoog te beoordelen.

Dan zou je hiervan gebruik kunnen maken (zodra het er is)

De Site >> Algemeen >> Het grote opmerkingen / feedback topic #2

Ik snap niet goed wat je bedoelt hier?

Als je het verschil tussen vroeger en nu te groot vindt, kan je dan twee stemmen invoeren.