Hoeveel zijn jouw sterren waard?

Wat is er niet logisch aan? Gewoon x2 doen.

Buiten dat, en dan kom je weer in een andere discussie, is dat voor iedereen anders. Een 10 geef je (althans, ik) alleen aan perfectie. Daar staat die perfecte 10 voor mij ook voor. Een vijfsterrenfilm is voor m'n gevoel anders en kan ik sneller geven, ook aan films die niet perfect zijn. En zo kan een vijfje weleens op drie sterren uitkomen maar een kleine 7 ook.

Jazeker, maar voor mij past 3* beter bij een 7/10 en een 7,5/10 bij 3,5*. En 2,5* kan bijvoorbeeld een 5/10 of 6/10 zijn..

Klopt dat doe ik maar jij niet zie dit bericht baspls schreef:

(quote)

Het lijkt mij logisch dat een 3/5 gelijk staat aan een 6/10. Aangezien een 5/5 en een 10/10 ook gelijk aan elkaar staan ?

Jongens ik snap het niet.

0,5 = 1, 1 = 2, 1,5 = 3, 2 = 4, 2,5 = 5, 3 = 6, 3,5 = 7, 4 = 8, 4,5 = 9. 5 = 10.

Een 5 sterren-rating en een 10 sterren-rating zijn precies het zelfde.

Ik weet niet stinissen, ik ben niet goed in rekenen maar 3 maal 2 is 6 en 5 maal 2 is toch echt 10...

Weet ik kerel maar je spreekt in enkele berichten je zelf tegen je zegt daar

een 3/5 gelijk staat aan een 6/10

En dat kan dan niet want dan moet dat een 3/5 gelijk staat aan een 7/10 zijn

Maar met 3/5 bedoelt hij niet 3,5* maar 3 op een schaal van 1 tot 5. Dus zowel die drie als de 5, keer 2 staat gelijk aan 6 van de tien. Het is laat en vrijdag, maar toch... . En volgens mij is voor die sterren een specifiek topic trouwens. Moet misschien even verplaatst?

Is dit het nieuwe wiskundeklasje...

Vind dit wel een interesant topic. Begin zelf namelijk steeds meer moeite te krijgen om films aan een cijfer te koppelen.

Mijn definities:

0,5 = Zo slecht, dat ik het gewoon echt vervelend vind om een fragment ervan te zien.

1,0 = Zooi, film zonder waarde

1,5 = Idem

2,0 = Zeer teleurstellend. Op veel vlakken slecht, maar niet alle.

2,5 = Vermakelijk, maar kwalitatief slecht. Of kwalitatief wel redelijk maar totaal niet vermakelijk.

3,0 = Goede film, vermakelijk maar wel een hoop op aan te merken, of niet heel bijzonder.

3,5 = Bijzondere film, was het meer dan waard te bekijken. Net niet bijzonder genoeg of net teveel op aan te merken om echt een meesterwerk te zijn.

4,0 = Zeer goede film. Film die mij bijzonder aanspreekt en/of kwalitatief bijzonder sterk is.

4,5 = Zeer goede film, die ik tot mijn absolute favoriete rekenen. Net een 5 niet waard.

5,0 = Een favoriet, waar ik vrijwel niets op aan te merken heb (ik heb nog nooit een film gezien waar ik helemaal niets op aan te merken heb)

Een film waar niets op aan te merken valt zal je nooit tegenkomen, anders zullen andere mensen wel met aanmerkingen op die film komen. Niet dat je daar in mee hoeft te gaan, maar perfecte films bestaan niet.

Ik begrijp die verwarring van Stinissen, dat komt door die 3/5 i.p.v.3,5

In principe is mijn aantal sterren gewoon mijn 'cijfer' (dus de sterren x 2) maar het is iets lastiger wanneer ik een film 5 sterren geef: dit zou dan een 10 zijn, wat lijkt te zeggen dat het helemaal 'perfect' is. Nu ben ik het, zoals veel leden al zeggen, er mee eens dat een perfecte film niet bestaat, maar voor mij betekent 5 sterren dat het een favoriet is, en zeer dichtbij perfectie komt ^^

Perfectie bestaat niet. Ik geef 5* als ik hem bij de beste 4 à 8 films van het decennium reken, of bij de top 50 aller tijden. In m'n favorieten zie ik soms meer schoonheidsfoutjes dan in middelmatige films, simpelweg doordat ik ze beter ken. Zo is er in Vertigo een ijsblokje in een glas whisky dat plots verdwijnt, maar daarvoor zal ik geen halve ster aftrekken.

5,0* top 50 aller tijden (ongeveer)

4,5* top 200 (ongeveer)

4,0* top 400 (ongeveer)

3,5* subtop

3,0* bovengemiddeld

2,5* middelmatig

2,0* ondermaats

1,5* slecht

1,0* erbarmelijk

0,5* had nooit gemaakt mogen worden, toppunt van wansmaak

Maar het streven zowel van de maker als de kijker wel. Daar zit het verschil. De één gaat op foutjes letten en of de maker zijn werk wel goed heeft gedaan. De ander zal na afloop zeggen, prima film 5*.

Verder ben ik sinds het top1000 project ook steeds meer met een favorietenlijstje aan de gang gegaan.

Ik hanteer sinds een aantal jaren, sinds 2011 een viersterrensysteem. Eerst was dat best moeilijk omdat je bij 5* toch wel aan een soort perfectie gaat denken en is het verschil tussen 4* en 5* best groot. Een heel korte tijd heb ik nog 4.5* gebruikt maar uiteindelijk weer afgeschaft. De 1* heb ik niet meer omdat heel slechte films misschien toch wel beter worden als je ze vaker zou gaan zien.

Het is een gevoelskwestie en een echte betekenis heeft het bij mij niet meer. Vaak heeft het wel te maken met dvd's en sinds korte tijd ook Blu-rays

5.0 = films die vaak kan zien en waarvan ik vind dat ze ook erg leuk/mooi/goed zijn gemaakt

4.0 = films die ik ook vaak kan zien maar in alles minder

3.0 = goed, wel aardig, maar meestal toch geen film die ik nog eens ga zien

2.0 = dat is alles wat niet in bovenstaande categorieën past, vaak niet zo best maar ook wel gewoon gezien, klaar.

In mijn berichten hanteer ik ook vaak twee en soms meer stemmen. Een 2.0/4.0 = het eerste deel is niet zo best maar het tweede is een heel stuk beter. Zo heb ik dus ook wel favoriete films die als geheel helemaal niet zo geweldig zijn maar het grootste deel wel.

Afijn het blijft lastig maar dat zullen er wel meer vinden. En het zou eigenlijk in je profiel moeten staan zodat het wat duidelijkheid schept bij andere mensen.

Een middelmatige film kan trouwens perfect zijn in de zin dat hij geen fout bevat, terwijl een geniale film een of ander foutje kan bevatten. Herbekijkwaarde is voor mij cruciaal, zoals jij ook aangeeft. Als je bij de vijfde kijkbeurt nog nieuwe dingen ontdekt, moet het wel goed zijn. Bij andere films vind ik zelfs de trailer van twee minuten al te lang.

In De Site > Algemeen > Weg met de sterren (of juist niet?)!:

Ik weet niet of er al een topic over is, maar in de media is het in ieder geval actueel: zijn de waarderingen bij recensies door middel van het toekennen van sterren wenselijk? Zie bv.

http://www.volkskrant.nl/opinie/weg-met-die-onnozele-sterren~a4403749/

Ikzelf ben een groot voorstander ervan, precies omdat mijn tijd kostbaar is: als een film minder dan gemiddeld 3 sterren krijgt, dan sla ik 'm bijna zonder meer over. Zo kan ik mijn tijd besteden aan films die een grotere kans maken dat ik ze ook goed vind (en dan ben ik wel zo snobistisch dat ik meer waarde hecht aan de waarderingen van de professionele crititci dan van het plebs).

Wel valt me op dat ik sowieso relatief veel sterren geef aan films en eerlijk gezegd begrijp ik ook niet goed de vele lage scores die er op deze site worden gegeven.

Immers, als een film echt slecht is dan lukt het me niet om er langer dan een half uur naar te kijken zodat ik in zo'n geval helemaal geen score geef. Elke film die ik scoor was dus in ieder geval al goed genoeg om 'm te kunnen uitkijken (zodat drie sterren al ongeveer de laagste score is die ik geef)... Maar er zijn mensen die bv. een halve ster aan een film geven: zelfs als deze mensen zo'n groot doorzettingsvermogen hebben om zo'n waardeloze film helemaal te kunnen uitkijken, vind ik dat bizar laag. Bijna elke film heeft toch wel wat goede punten; een film maken kost nota bene miljoenen dollars zodat het m.i. sowieso onwaarschijnlijk is dat een uitgebrachte film echt alleen maar in elk opzicht waardeloos is.

Maar ook als ik de recensies vergelijk met het aantal sterren, dan vind ik dat aantal vaak onbegrijpelijk laag uitvallen. Het wemelt op de site van uiterst lovende recensies ('geweldige film, helemaal perfect') waaraan dan toch maar vier of zelfs drie-en-halve sterren worden gegund. Ik ben dan een stuk royaler: een 'geweldige' film mag bij mij op minimaal vier-en-halve ster rekenen. In feite hanteer ik zo ongeveer de volgende waarderingen:

minder dan twee sterren: een ware kwelling om te kijken (dus geen score)

twee sterren: slechte film die desondanks om een of andere reden net genoeg wist te amuseren om 'm - met enige tegenzin - af te kunnen kijken

twee-en-halve sterren: slechte film die in een bepaald opzicht ook weer niet echt slecht is (er is iets positiefs over de film te zeggen)

drie sterren: enigszins goede of vermakelijke film die je wel weer direct bent vergeten

drie-en-een-halve sterren: redelijk goede film

vier sterren: goede film, steekt duidelijk boven de middelmaat uit, de makers kunnen trots zijn

vier-en-een-halve sterren: uitstekende film, bijzonder goed geslaagd, erg van genoten, een kanshebber voor de eindlijsten.

vijf sterren: zeldzaam goede film, geniaal meesterwerk, een film die een verpletterende indruk maakte, een film die ik niet snel vergeet en zeker (hoog) in de lijstjes zal blijven terugkomen.

Hoe doen jullie dat?

Eens een grote kuis gehouden. Ik wou een wat representatievere lijst, want het voelde teveel als een sandbox aan waar ik cijfers gaf die te veel beïnvloed zijn door externe factoren. Ik ga niet zeggen dat het perfect is, maar het is alvast veel beter.

2.0 - niet mooi of te veel ergernissen/fouten

2.5 - matig

3 - ok

3.5 - goed

4.0 - erg goed

4.5 - zeer mooi

5.0 - favorieten

wat heb ik gedaan:

- films waar ik niet veel meer van herinner, waarvan het te lang geleden is dat ik ze gezien heb, niet afkeek, niet meer weet hoe het liep, niet aandachtig gezien had, te streng bevooroordeeld had enzovoort, waar ik de aandacht niet bij kon houden enzovoort, ...: verwijderd. En dat zijn er heel wat. Het valt ook op dat de meesten de aandacht niet bij een trage film kunnen houden, maar ik heb meer moeite met films met veel dialogen, flashbacks, snelle opéénvolging van beelden (ik klaag dikwijls over montage) of waar veel denkwerk bij vereist is. Vandaar dat de zeer goed ontvangen films, niet echt makkelijk te behappen zijn, en vaak neemt het meer kijkbeurten in voor mij om ze te verstaan of alles van informatie te kunnen opnemen. Ik moet mijn hoofd kunnen vrijmaken vooraleer ik een film kijk, en dat lukt niet altijd (nu veel beter dan vroeger, maar dat is omdat ik minder films kijk)

- meer dan de helft van alle films boven 2.5* zal een half puntje verloren zijn. Ik heb dus iets strenger beoordeeld. De films die laag staan, en enkelen schoven meer naar het midden toe.

- films die mooi vormgegeven waren maar waarvan de inhoud uiteindelijk toch te veel tegenviel, vallen terug in de herinnering, en krijgen grotere klappen, en zo waren er wel een paar (niet dat ik daar specifiek op focuste, maar dat is wel een vaststelling)

- Actiefilms beoordeelde ik al wat strenger op, dus die werden wat gespaard omdat die strenge doorlichting al werd gedaan.

- Films die goed bijblijven of snel wegvallen vallen daardoor des te meer op

- Ik probeerde zoveel mogelijk vanuit mezelf te beoordelen en niet te laten beïnvloeden hoe anderen iets zien, omdat ik dat vroeger (onbewust) wel deed. In welke mate dat lukt, is ook niet altijd duidelijk

- Het valt vaak op dat herinneringen van films moeilijker en anders te beoordelen zijn dan de film zelf, maar het probleem is dat ik geen film kan beoordelen direct na de film zelf, omdat mijn gevoel over iets na enkele weken of maanden anders kan zijn (en het cijfer daardoor niet meer up-to-date is). Ik heb vaak het gevoel dat ik denk van: "Ik heb een mooie film gezien, en ik geef dan een mooi cijfer", en als ik dan twee weken later die titel zie terug voorbijkomen: "Misschien was dit en dit en dit niet goed" of "Dat einde viel eigenlijk toch wel tegen". Ik merk dat ik bij bepaalde films onbewust door allerlei redenen een wrang gevoel toch verdring. Omgekeerd kan ik ook iets te zwart zijn, en dan denken van: "Eigenlijk was het zo slecht nog niet". Maar niet direct stemmen is geen optie, want dan zou ik vergeten te stemmen. Als ik dan wel stem, dan pas ik cijfers niet meer aan omdat ik ze anders constant zou aanpassen of omdat ik me niet zo moet focussen op stem. "Wat maakt het nu uit of ik het een 3.0 of een 2.5 geef?"

- Wat dan ook opvalt is bijvoorbeeld uit de herziening van The Guest is dat die herinnering het ook niet altijd bij het rechte eind heeft. Zo bleef die film maar stijgen in achting, en viel die dan bij een herkijk lichtjes tegen. Ik zag er het meesterwerk niet (meer) in. Tja.

- Het is ook moeilijk om een grens te vinden, of juist om gebonden te zijn aan die grenzen, terwijl ik juist graag films in wolken wil indelen die in elkaar overgaan zodat de grens tussen iets vervaagt. Vooral bij de hogere cijfers heb ik daar moeite. Vanaf welk punt geef je een vijf en vanaf welk niet. Vanuit dat oogpunt kan ik eigenlijk even goed geen enkele film een vijf geven, waar ik ook al aan gedacht heb.

Ik vind het moeilijk om een film te beoordelen. Het voelt als iets aan waarbij allemaal complicaties bij optreden.

Ik ga bijvoorbeeld een film geven. Ik had "Sicario" bijvoorbeeld een vier gegeven. Maar een jaar later ben ik gewoon die film volledig vergeten, waarover hij zelfs gaat. Ik weet een paar scènes. Het is alsof ik een trailer van die film gezien heb. Leuk want ik kan hem nog eens zien, maar in hoeverre was dat cijfer dan wel correct, en in hoeverre heb ik dan me laten beinvloeden door anderen die het wel een goede film vonden terwijl ik het misschien iets minder goed vond (nog steeds een oké, maar niet echt dat tikkeltje extra van dat is het, wow). En verder weet ik er gewoon niets meer van. Ik heb het een 3.0* gegeven ipv een 4.0* en het is een teken dat ik hem (dringend) moet herzien. Bij films waar ik nog minder van weet of met een zelfde soort ervaring en een slechte notering, heb ik gewoon verwijderd. Ook bijvoorbeeld Only God Forgives heeft klappen gekregen, en dat is omdat ik nu van mening ben dat het qua inhoud te veel moet onderdoen voor andere films in de lijst, en je er niet alleen met een mooie omkleding raakt.

De enige twee films boven de 3.0* die omhoog gegaan zijn Twilight en Psycho. De eerste omdat ik hem initieel te laag beoordeelde en me te veel liet leiden door de lage beoordeling (ooit), al is een herkijk wel nodig, want het is toch al drie - vier jaar geleden dat ik hem gezien heb. Dat kan ook typisch: "een herinnering is beter dan de film" geval worden. Die andere vind ik ook gewoon sterker en sterker worden. Ik weet dat ik hem al redelijk streng beoordeeld had met een goede review. Ik weet er nog vrij veel van (en gedetailleerder), en begin er ook steeds positiever naar te kijken. Ik vind de spanning die je in bepaalde scènes voelt echt iets buitengewoons hebben.

Wellicht kun je in de leer bij, Xgogax?

Of wat minder nadenken over je stemmen.

Ja, je hebt wel gelijk, maar bij jullie is het misschien ook al standaard representatiever. Nu heb ik er gewoon een veel beter gevoel bij, en als ik een film niet snap ga ik er gewoon niet op stemmen, want dan maak ik er niemand beter van.

Het betekent wel dat ik niet meer aan een tiptoernooi kan meedoen, maar ik heb toch al een idee dat dat niet echt iet ten goede komt van het filmplezier (al heb ik wel zin in lopende toernooi)

De lading die ik aan mijn cijfers geeft komt aardig overeen met die van jou Tornado. Ik merk dat ik het lastiger vind om onderscheid te maken tussen de lage cijfers, laten we zeggen tussen de 1 en 2 sterren, dan tussen de hoge cijfers. Sterker nog, ik zou voor die hoge cijfers best een nauwkeurigere schaal willen hebben, dus bijvoorbeeld een 3,75 (7,5/10) of 4,25 (8,5/10). Ik merk ook dat ik vergeleken met anderen een vrij hoog stemgemiddelde heb (3,44*). Vraag me af of dat betekent dat ik snel tevreden ben of dat ik tot nu toe de juiste films heb gekeken die overeenkomen met mijn smaak (misschien ook niet zo lastig aangezien ik relatief weinig films heb gezien). Misschien is het wel een combinatie van beide factoren. Ik heb in ieder geval nog nooit een film met 0.5* beoordeeld. Soms zie ik echter mensen voorbij komen voor wie dat een gewoonte is om te doen. Ik kan het me voorstellen als je duizenden films hebt gezien, maar zo niet vind ik het toch een apart fenomeen.

Eens gekeken naar je stemoverzicht en ik denk dat de meesten sneller een 3 of een 3,5 geven, terwijl jij meer 3,5 en opvallend veel vieren hebt (en opvallend weinig drieën).

Verder kan je de schaal op twee manieren zien. Je kan ze zien als 0,5/1/1,5/2 en 2,5 zijn onvoldoendes (vijf cijfers) en 3/3,5/4/4,5 en 5 zijn voldoendes. Er is geen middelpunt, terwijl 2,5/5 eigenlijk gewoon een voldoende is (of een 5 op 10). Het was dat anderen aangaven dat een 2,5 een onvoldoende is door het ontbreken van de nulscore, maar ik heb dat nooit zo gezien en ervaren. Ik zie een 2,5 als voldoende: matig maar ok. En met sommige films die ik een 2,5 gaf zal ik me zeker kunnen amuseren (zelfs lager, maar dan is de uitwerking er niet goed van). Dus ik zie een 2,5 als minder slecht dan anderen. Een van de redenen dat mijn beoordelingen lager zijn. En ik kan dat niet zomaar veranderen, omdat mijn brein daarop is ingesteld en het dus anders zeer verwarrend zou zijn. Het is echter zeker niet zo dat ik in grote mate rekening hou met de factor: voldoende/onvoldoende, maar het is wel een perceptieverschil.

Ben het eens met Cikx dat die kwartsterren toch wel handig zouden zijn. Maar dat probleem wordt erger als je uitgaat van voldoende/onvoldoende en die grens ergens op de 2,75* legt, dan heb je nóg minder keuze aan de bovenkant. Net als TornadoEF5 zie ik dat niet zo. Zo'n schaal zou werken als de helft van de films slecht zijn en de helft goed, maar gelukkig is er maar een minderheid aan films die echt slecht zijn, en die slechte ontwijkt men ook liever. En dan zit je dus met een overschot aan lage cijfers waaruit je kunt kiezen en een tekort aan hoge.

Daarom zie ik het meer als hotels van 1*, 2*, etc. Voor mij kan een 1*-film niet door de beugel, die is echt slecht, en een 2*-film kan net door de beugel (en 1,5* dus net niet). 2* is bij mij zeg maar de magere voldoende. De 5* bewaar ik voor de uitzonderlijk goede films, en de 0,5* dus voor de uitzonderlijk slechte films. Er zijn inderdaad users die met 0,5* en 5* lopen te strooien, maar die zijn daarmee bij voorbaat al niet serieus te nemen.

Ik heb dus 3 gradaties voor slechte films (0,5*, 1* en 1,5*), 3 gradaties voor topfilms (4*, 4,5* en 5*), en 4 daartussen (2* t/m 3,5*). Daarmee kom ik een heel eind, al mis ik ook die kwartsterretjes, vooral bij die grote middenmoot.

Holy shit, wat hebben jullie ingewikkelde systemen.

lol,

Gezien de mogelijkheid van stemmen hier vertaal ik het gewoon naar 10 cijferig stelsel.

5 sterren = 10

4,5 sterren = 9

4 sterren = 8

..

.

2,5 sterren = 5 = dus geen voldoende meer.

etc

Wat me is opgevallen is dat meestal Belgische users dit anders zien bij de 2,5 sterren voortkomend uit hoe cijfers daar op school worden toegepast.

Haha, echt hè... Ik krijg sterk het gevoel dat ik deze uiterst belangrijke missie niet serieus genoeg neem als ik dit zo lees.

Ik ook, het is toch geen rocket science.

Ik lul een mooi verhaaltje eromheen en plak er een aantal sterren op dat er bij lijkt te passen. (of niet, want dan ben ik weer eens te positief of te gemeen geweest met mijn tekst.) Met andere woorden: mijn sterren zijn niet heel veel waard, meer een indicatie dan iets anders.