Ontroerendste scène ooit

gladiator moet ik ook altijd traantje laten vloeien als maximus dood gaat.
en titanic ook op het einde.
en dan nog een film weet de titel wel niet meer maar ging over een papa die verongelukt en die terug keert in een sneeuwman.

en dan heb je er nog zoveel.

toch vind ik het einde van Lotr III de ontroerenste scène dat ik ooit heb gezien:waar Frodo afscheid neemt en dan weg gaat. vind ik zo triest,de muziek maakt het dan ook nog een stuk ontroerender.

oh ja en bij click als hij loopt achter zijn zoon en dochter en dan op de grond valt en dan zogezegt sterft.

en dan nog the perfect storm het einde.

en ook nog saving private ryan ook het einde.als miller(tom hanks) sterft en dan maakt de muziek het nog emotioneler.

A Walk to Remember op het einde dat Jamie heen gegaan is.

Het einde van Seul Contre Tous: Alvorens jullie mij ziek verklaren, zal ik toch een beetje duiding geven: Ik moest huilen wanneer bleek dat uiteindelijk de vader enkel een beetje affectie,liefde nodig had van zijn dochter (toen hij haar knuffelde). Ik was ontroerd. Toen de vader overging van kusjes en knuffeltjes naar misbruik stopte het wenen, en kreeg ik in feite medelijden.

Ook de befaamde Lion King-scène waarin de vader sterft uiteraard. Wie niet (op 5 jarige leeftijd)?

Ook de openingscène (eerste dans en zingscène) uit Moulin Rouge, maar vraag me niet waarom.
Met het einde had ik dan weer geen problemen.
En een bepaalde scène uit The Then Things I Hate About You, maar kan me niet meer herineren welke.

laatste scene van american history x

tom hanks 'saving private ryan'
braveheart 'wiliam wallace die sterft'
executie in the green mile
diene vent da opgesloten zit in de gevangenis van de film 'blow'

De titanic scène waar ze Jack moet laten gaan...

Mister Blue, goeie keuze!

En het paard dat sterft in The Animal Farm, en het ezeltje dat achter die auto of kar aanrent, ik weet niet meer of het een auto of een kar was, tranen!

Vind het een leuk topic en zeg graag wat meer:

- einde van Cast Away als je Chuck uiteindelijk op het kruispunt ziet staan na zijn vriendin verloren te zijn en 4 jaar op een eiland zat. Dan ook nog die prachtige muziek die ik nooit zou vergeten. Ik hoop van wel, want als ik de film dan herkijk schiet het me meteen weer te binnen.

- Belle & Het Beest: wanneer Gaston tegen het volk roept "we moeten het beest doden!".

Ook dat het beest helemaal in is gestord toen Belle vertrok. Ook dat het hem niks meer kon schelen dat Gaston hem bijna vermoorde. Dan komt Belle eraan en het Beest komt in actie. Vond ik geweldig om te zien.

- nog even The Green Mile: als Persey mr. Jingles vertrapt. Ik moest echt huilen bij die scene. Maar toen maakte John hem weer tot leven en dat was werkelijk prachtig. Ik veegde snel een traantje weg want de film ging nog lang door. Dus halverwege wist de film mij al te raken dat is gewoon prachtig.

- einde van King Kong bleef ik ook echt een tijd stil mee. De hele film was top-vermaak en dan dat einde.

- einde van Tsotsi als hij de baby terugbrengt.

- het is echt voor herhaling vatbaar. Het einde van Das Boot & in Mean Creek als George verdrinkt.

Staat bij mij op eenzame hoogte

Ook maar eens een top 10 maken. Stuk voor stuk scènes die een emotionele impact hebben op mij.


1. American History X - Het einde Danny wordt neergeschoten .

2. Nights of Cabiria - Het einde Weer wordt Cabiria bedrogen in de liefde, vertwijfeld kijkt ze naar de camera, het lijkt alsof de kinderen haar weer voorzichtig doen lachen .

3. Only Yesterday - Het einde Onverwachts besluit de hoofdrolspeelster om toch haar dromen na te jagen, onder begeleiding van prachtige muziek .

4. Los Amantes Del Circulo Polar - Anna verongelukt, net voordat ze herenigd wordt met Otto .

5. Mulholland Drive - Silencio scène.

6. Any Way the Wind Blows - De sololoop van de blonde dame met bril over een winkelstraat, onder het prachtige zomerse nummer Elle et Moi.

7. 50 First Dates - de gezichtsuitdrukking van Drew Barrymore die ondanks haar geheugenverlies op het einde van de film toch gelukkig lijkt te worden . Het kwam bij mij over alsof ze zich er niet tegen kon verzetten en dat dit het hoogst haalbare in het leven was.

8. Amelie - Ze neemt een oude blinde man bij de hand en beschrijft hoe de wereld er uit ziet. Ontroerend mooi, zoveel naastenliefde.

9. The Bow - De man speelt op het dak van de boot op zijn instrument.

10. The Return - Opening, prachtig gefilmd, prachtige muzikale ondersteuning.

Vital - het eind

dolls - de herkenning

survive style 5+ - eind

bin-jib - dubbele kus

grave of the fireflies - begin

A WALK TO REMEMBER!!!!!

ik was er echt niet goed van !!!

Voor zover ik me kan bedenken absoluut een scene uit The Green Mile de laatste excecutie, wanneer de grote reus zegt: 'Ik wil geen kap over mijn hoofd, ik ben bang in het donker'. Krachtige scene. Verder ook Gladiator.

Een van mijn eerste 5* films. ( nu 4,5* )

Prachtige scene inderdaad.

- King Kong als Kong sterft
- E.T. als hij bijna sterft
- Click wanneer Michael zijn kinderen achterna schreeuwt bij ziekenhuis
- Lord of the Rings (1) wanneer Gandalf valt
- Die scene in Green Mile als hij ge-excecuteerd wordt

Titanic , zonder twijfel

Films waarbij ik vaak een traantje moet wegpinken:

- The Notebook

- Pearl Harbor

- Simon

- King kong

- Brokedown palace

- The Lion King

- Sneeuwwitje

- Eight Below

- Finding neverland

- Hotaru No Haka

- Goal!

- I am Sam

Om er even een paar op te noemen, want dit is lang niet alles waarbij ik tranen had

Bedoel je die Peter Jackson film? De andere versies heb ik namelijk niet gezien, maar ik vind King Kong een van de minst ontroerende films die ik ooit gezien heb. Ongeveer even ontroerend als Scary Movie of Police Academy 5.

Niet bij Titanic?

Ja bij King Kong van Peter Jackson, de eindscene vond ik toch aardig ontroerend.
Ook wel omdat het een dier was, heb ik het toch sneller mee.
Maar het kan zijn dat je dat niet zielig vond, ieder zijn ding.

En nee bij de Titanic had ik het dus weer helemaal niet, ik weet ook niet waarom, want juist die film zou heel goed bij mij lijst kunnen.
Maar het raakte me niet zo erg dat ik er tranen van kreeg.
Ik was wel ontroerd bij die scene dat die twee oude mensen in bed lagen terwijl het schip zonk, en met die moeder met haar twee kinderen.
maar ook niet zo erg dat ik er van moest huilen ofzo, had niet echt veel met die film.

Prison Break:
- burrows loopt naar de executiestoel wanneer die michael omhelst (het feit dat je accepteerd dat je onschuldig vermoord gaat worden en zelf naar de plek des doods loopt)

Friends:
- Wanneer Chandler monica ten huwelijk vraagt
- Als ross in de laatste aflevering rachel vraagt om te blijven in amerika en ze weigert, vervolgens zegt ross: 'i really thought she would stay..'

Lion king:
- als mufasa dood gaat

Titanic:
- als leonardo di c doodgaat

Grave of the fireflies:
- als het zusje doodgaat

Green mile
- ook de tocht naar de stoel

maar ik heb nog nooit zo gehuild toen ik las dat perkamentus dood ging in het boek deel 6

Moulin rouge!

Titanic

My Life

I Am Sam

The worlds fastesd indian

American History X

All Quiet at the western front 1979

Turks Fruit

Overal het einde behalve I Am Sam. Daar gewoon de hele film door.

Wat me even te binnen schiet:

-De eindscène van It's a Wonderful Life. Zo onmogelijk ontroerend (let wel: ontroerend in positieve zin, het is zó mooi dat het je ontroerd) dat het mijns inziens één van de sterkste scènes ooit is.

-De overbekende jankscène van Titanic, vooral de eerste keer had ik het toen even niet meer.

-De scène in Babel dat Brad Pitt uiteindelijk nog zijn zoontje aan de lijn krijgt, en hij na alle wanhoop over het wel of niet overleven van zijn vrouw zijn zoontje hoort vertellen hoe het die dag op school was... Fenomenaal geacteerd, en omdat je die scène al een keer eerder van de andere kant hebt gezien, valt alles op zijn plaats. Maar vooral doodsontroerend.

-Het hele (ongeveer 20-30 minuten durende) einde van The Lord of the Rings: The Return of the King. Onbeschrijflijk mooi over iets heel simpels: afscheid en het begin van een nieuw tijdperk.

Verder was Magnolia ook aardig ontroerend, en dan doel ik op Tom Cruise's uitbarsting tegen zijn vader. De eerste 2 delen van The Lord of the Rings en de eindscènes van Forrest Gump mogen ook genoemd worden.

Ik zie hier trouwens heel vaak The Lion King staan, maar de desbetreffend scène is natuurlijk wel zielig, maar zelfs als 5-jarige heb ik er nooit zo'n waarde aan gehecht. Wel een topfilm, The Lion King, maar waanzinnig ontroerend heb ik die scène nooit gevonden, ook al lenen de omstandigheden zich daar natuurlijk perfect voor.

Hoe kon ik die vergeten

- Het einde van In a Lonely place. een gebroken Bogart loopt weg onder de boog na een eerdere confrontatie met de vrouw die weer liefde in zijn leven bracht

- de scene in On the waterfront waarin Brando zijn dode broer van de muur haalt en de scene waarin hij zijn dode duiven vindt

- De scene in The Last Picture Show waarin Billy dood gaat

- De scene in A woman under the influence als Rowlands terugkomt uit het ziekenhuis.

- De liedjes van Watanabe uit Ikiru

- Einde van Garden State

- Einde van Notte di Cabiria

- Einde van Brief Encounter. de scene in de refreshment room met daarna het : "thank you for coming back to me"

Bij al deze scenes hou ik het moeilijk droog. Vaak is het ook de context met een andere scene.

bij de big lebowski moet ik altijd een traantje wegpinken van het lachen.