MovieMeter top 1000 project - Editie 2021

Net dan eindelijk Thelma gezien. Wat een mooie film. Vanmiddag weer terug naar de achterkant van de lijst: The Illusionist staat op het programma.

Die staat mij altijd aan te gluren in de tiplijst. Ik zal er binnenkort eens werk van maken!

Uuuuh.., ja

haha

Kijk maar wat ik er postte toen ik de film net in de bioscoop had gezien.

Y Tu Mama vind ik drie keer niets, dit is wel echt veruit mijn favoriet van Cuaron.

The Emperor's Naked Army is prachtig uitgegeven op blu-ray door Second Run. Zelf ook nog niet gezien.

Mooi! Ik verwacht hem dan over 2 jaar in de lijst

Mijn tweede top-10 film die voorbij komt: Jackie. Helaas aanzienlijk gedaald. Wel mooie still. Die 'koffie-opmerking' staat in m'n brein gegrift.

ICM bijgewerkt

Nog 2 blokjes en we zijn op de helft. Ik zag er 392/480, dus met komend blokje tik ik wellicht de 400 aan. Zaten best wat van mijn nominaties in de blokken van vanmorgen. Ad Astra had ik (ondanks 4*) niet genomineerd, maar die komt verrassend hoog binnen, voor het soort film dat het is. Dat A Beautiful Mind stijgt en The Dark Knight Rises daalt, kan ik niet direct rijmen, maar ik lig er evenmin wakker van

You Were Never Really Here (2017) daalt iets, maar niet veel, gelukkig. Tof dat All Quiet on the Western Front (1930) zo'n flinke stijging doormaakt, Ik dacht dat ik die redelijk hoog had met plekje 61, maar Fisico, mrklm en wwelover overstijgen dat nog. Watchmen stijgt ook, en dat blijf ik een sterke comic/graphic novel verfilming vinden. HBO serie van vorig jaar was ook erg goed. Possessor had ik opgezet, maar de wederhelft was héél snel niet in de stemming . Misschien met de horrorchallenge in oktober ofzo. Beau Travail gaf ik een schamele 2,5* destijds, dus die moet ik echt een keer herzien, aangezien AL Denis haar andere werk me wel heel erg beviel; moet bijna wel gewoon een kutdag geweest zijn, niet?

Verrassend dat zoveel mensen Kingsman: The Secret Service in hun lijst hebben, ik vond dat een geinig zesje, meer niet. En stiekem de sequel The Golden Circle (2017) leuker, maar volgens mij ben ik een vreemde eend met die mening.

Wie Saul Fia (2015) goed kon smaken (ik ook, maar niet genomineerd) moet deze even checken: Türelem (2007)

Vreemd dat ik Jackie (2016) niet genomineerd heb. Dat had ik best kunnen doen. Sorry eRCee.

333/480, dus volgens mij wordt dit voor mij met gemak de editie met de meeste checks tot nu toe.

Bam. Exact 400 gezien nu, ICM bij.

eXistenZ (1999), nice. Lekker constant over de afgelopen 3 edities. En kijk eens wie daar is op plek 515, TornadoEF5? En Rashomon, mijn favoriete Kurosawa denk ik. Ik doe wel alsof ik Hardcore Henry (2015) niet gezien heb... Tomtiedomtiedom.

Malgré la Nuit ook vasthoudend, dat vind ik toch wel bijzonder met een aantal oudgedienden missend; het is niet alsof die plek 454 van mij nou zoveel zoden aan de dijk zet.

Ja inderdaad. Mooi dat hij voorbijkomt. 3 stemmers tegenover 2019 vallen weg. 5 stemmers komen er dan weer bij. 6 stemmers die er ook al in 2019 bij waren. In 2017 ook 6 stemmers die bleven, 2 die wegvallen, 3 nieuwe in 2019 tegenover 2017. Dat is een beetje de evolutie v/d lijst in het algemeen. Dus ondanks gelijkaardige posities is het stempubliek voor de helft anders.

Ik heb hem maar op 8 gezet. Misschien was dat toch een tikkie te laag, maar ik zit een beetje met het probleem dat ik een soort van 8 contendors voor "mijn favoriete film" heb, maar eigenlijk totaal geen consensus heb op dit moment over wat mijn favoriete film is. Momenteel heb ik The Neon Demon eerst gezet, maar dat is meer omdat het de eerste is v/d 8 die ik gezien heb, en dus het meeste vorm gaf aan mijn filmsmaak. Maar eigenlijk zitten ze met 8-9 heel dicht op elkaar, en vaak voor erg uiteenlopende redenen. Voor elke film kan ik wel bedenken: waarom wel nummer 1 en waarom niet nummer 1. Maar over het algemeen, kan ik niet kiezen.

Christiane F. blijft maar doorstijgen, vind ik ook wel opvallend.

Vooral raar dat die er pas bij was in 2017, onderaan de lijst.

Dat gevoel heb ik deze editie meer dan ooit: Als het al niet voor een groot deel random is, dan is het wel dermate een momentopname dat het dat bijna is. En mijn brein is is ieder geval voor de derde editie op rij niet in staat om een lijst te maken waarvan ik naderhand denk: "precies, zo is het, en niet anders."

Grote voordeel: ik heb er nu vrede mee

Ik maak gewoon een lijst die in grote lijnen klopt, en films die allemaal een speciaal plekje hebben, maar of Paris, Texas nu boven American Honey staat, of eronder; ik ga er niet meer lang over wikken en wegen.

Heraclitus zou trots zijn.

"Men moest moeite doen voor het vinden van de waarheid", is de eerste zin die ik zie op wiki, Tim.

Past mijn bovenstaande pragmatische berusting daar wel in?

Fijn laatste blok met 3 eigen nominaties, wel allen gedaald helaas.

Panta Rhei, alles stroomt, of: je kunt niet twee keer in dezelfde rivier stappen;) (@JM)

Ah ja, die ken ik idd! Mijn favoriete filosoof ook, qua uiterlijk.

Walk the line vond ik wel goed maar om nu te zeggen dat dit bij de besten der beste moet staan ? Het is wel zo dat de film bij elke kijkbeurt (ik hou wel van Johnny Cash) een beetje beter wordt. Ik schat dus dat na een honderdtal kijkbeurten erbij misschien de film wel eens in mijn top 500 zou belanden.

The lobster kan ondanks door 17 lijstjes te zijn genomineerd toch niet de top 500 binnen dringen.

Existenz van Cronenberg. Zijn soortgenoot Videodrome is toch beter. Dat is iets dat me de vorige editie ook was opgevallen. Cronenberg zit wel in de lijst maar met films die ik persoonlijk eerder standaard vind. Videodrome, Dead ringers, Crash, Spider en Cosmopolis heb ik aangestipt maar ik vermoed dat geen enkele de lijst zal halen.

De boeken dicht voor vandaag, de barbecue geur lonkt me naar buiten, een zomers aperitief staat al klaar. Een toost op (bijna) alle films die zijn gepasseerd. Nog een blik op de lijst en de laatste film dat ik zie voorbijkomen is The Texas chainsaw massacre. Mooi ! Het kon slechter. Het kon ook beter maar op de vooravond van de match België - Rusland moeten we positief blijven.

Daar heb ik niks aan, grrr.

Staat Videodrome niet in de lijst? Hoe kan dat?

Ja ik begrijp het. Maar het wikken en wegen is wel leuk. Alleen het probleem is dat het wel vaker zo is dat de herinnering van bepaalde films gewoon wat vervaagt, waardoor jouw herinnering op een duur een karikatuur aan het worden is, en je niet meer beoordeelt op de film zelf, maar op de herinnering die je associeert met de film. Als je smaak dan over jaren verandert en je meer en meer een breder perspectief in film krijgt, maakt dat het rangschikken echt een stuk moeilijker. Nuja, ik denk dat je sowieso moet weten dat het geen exacte wetenschap is. Het gebeurt wel soms dat je misschien niet in de stemming was voor een film, soms onbewust of beter gezegd zonder dat je het weet. En dat je misschien bij het rangschikken op dat moment ook liever terugdenkt aan bepaalde herinneringen ongeacht van welke film beter zou zijn. Het is natuurlijk onmogelijk om tegelijkertijd over elke film een frisse blik te hebben, recent gezien te hebben en elke film 100% aandachtig gevolgd te hebben. Maar voor een perfectionist zoals ik, is dat gewoon enorm frustrerend, en als het op details aankomt, dan scheelt dat wel. In grotere lijnen gebeurt dat zeker later / nu stukken minder dan pakweg langer dan vijf jaar geleden. Vijf jaar geleden was dat zelfs nog meer normaal dan niet normaal. In feite zou ik heel veel moeten terugzien van toen. Hier en daar zal ik dat ook wel doen. Nu gebeurt het minder maar bvb. bij Mother! weet ik dat dit gebeurd is, dus die zal ik ook ooit nog eens zien. Die heb ik toen een 1/10 gegeven, maar als ik er nu zover over nadenk is dat totaal niet de correcte rating. Maar was ik op dat moment niet in de juiste stemming en nog belangrijker gaf die film mij een heel ongemakkelijk gevoel (wat juist het bewijs dat het werkte). Idem voor Swiss Army Man dat ik niet kon plaatsen.

Bij moeilijkere films gebeurt het soms dat ik me wat moeilijker kan concentreren, en dan haak ik ook af, soms letterlijk door de film niet uit te kijken (denk aan Chan-Wook Park of PTA films voor mij dan), of aan mozaiekfilms waar ik de draad kwijt geraak of aan films met zeer complexe dialogen. Ook die zou ik eens moeten herzien, wat vroeg of laat wel zal gebeuren. Naarmate je meer en meer film kijkt, groei je ook wel als kijker, en ervaringen hangen af van tal van redenen: soms eigen aan jouw eigen levenservaringen (een LGBTQ individu zal zich beter kunnen inleven in een LGBTQ film bvb.), soms eigen aan wanneer je de film zag en in welke periode en met welke baggage aan film je dan al meehebt (heb je eerst Infernal Affairs of The Departed gezien, oudere filmkijkers zullen oudere films uit de jaren '80 en '90 op een andere manier gezien hebben dan ik, iets wat toen nieuw was, is dat bvb. nu niet meer. Een bepaalde film kan jouw interesse voor film aanwakkeren, waar anderen misschien die film pas zagen als ze al 1000 films gezien hebben en het maar als een dertien-in-een-dozijn film zien). Dan heb je ook nog de apparatuur die zich beter leent voor een film, welke versie van de film, of je hem in de cinema hebt gezien. Ik heb heel vroeger nog films gewoon op de laptop gezien (of afleveringen van series), in plaats van op TV. Everest staat bij mij hoog in de lijst omdat ik de cinema helemaal voor mij alleen heb, en gewoon super kon genieten van die film (al ligt het onderwerp me ook enorm). Bij The Neon Demon heb ik heel veel angst dat de cinema-ervaring ook zo goed was, dat hij alleen maar kan tegenvallen als ik hem nu nog zou zien op TV. Andere films hebben die kans dan weer niet gehad, soms door mijn eigen schuld, maar soms ook omdat ik zo jong ben dat ik de kans nooit heb gehad. Laat staan dat elke week naar de cinema gaan ook niet echt aan de orde is voor tal van redenen, en de stoorfactoren arguably daar nog groter zijn dan thuis. Veel films die juist verpest werden door naar de cinema te gaan, soms door anderen of soms omdat ik me niet kon concentreren (Umimachi Diary en Son of Saul zijn twee voorbeelden daarvan). Naar de cinema gaan is gewoon een enorm grote gok voor mij omdat de omstandigheden zo random zijn soms. Rekening houdende met dit, vind ik het allemaal niet zo eenvoudig, maar ik ben me er wel bewust van. Maar mijn perfectionisme is te hard soms.

Dan zijn er nog films bij die ik dan langer dan tien jaar geleden voor het laatst zag, maar dat zijn er niet veel voor mij, sinds filmkijken maar pas een hobby werd in 2014 (?), toen nog met een heel andere smaak initieel als nu. Voor anderen zitten er films tussen die ze 25 jaar geleden gezien hebben (!). Als ik soms al moeite heb om een film die ik 4 jaar geleden zag goed voor me in te beelden, wil ik niet weten wat dat zou geven.

Dus in bepaalde gevallen heb ik nog een positieve ervaring van films die ik toen zag, maar eigenlijk totaal geen idee heb hoe ik er nu zou tegenover kijken: Twilight en The Impossible zijn twee voorbeelden. En in de lijst zijn The Exorcist, Intouchables, The Curious Case of Benjamin Button en Das Experiment voorbeelden. Meestal staan ze erg laag maar toch erin. Bij die films zijn herinneringen echt meer zoals ik herinneringen heb over mijn peuter- en kindertijd. Flitsen dus. Maar wat ik wel weet is dat ik ze zeer goed vond als kind.

Dan nog eens al die dubbel gevoel films bij, de films die ik erg goed vond, maar dan toch aan een "kleiner iets" zodanig stoor dat uitvergroot dat mijn herinnering over de film begint te domineren. Casino en Titanic zijn de twee mooiste voorbeelden daarvan. Films die ik echt goed vond, maar zo hard aan iets stoor dat het gewoon niet meer leuk is om er nog aan terug te denken.

En The Shawshank Redemption is ook zo een film waar ik niet meer weet wat ik ermee moet doen. Toen vond ik hem heel goed. Maar het is gewoon niet leuk om hem goed te vinden omdat voor onbegrijpbare reden iedereen hem goed vind, en hij op 1 staat in zowat elke toplijst met veel casual kijkers voor - ik heb geen idee - welke reden. En gezien ik The Green Mile zo een afgrijselijke film vind, heeft dat ook wel impact op die film (misschien onterecht dan). Nu anyway, ik heb ook weer een veel te vage herinnering opnieuw aan die film. Herinneringen die dan een eigen leven beginnen leiden, en dan heb je het niet meer over de film natuurlijk.

En soms ja - toegegeven - vermoed ik ook wel dat ik films wat lager zet (onbewust dan) omdat het niet echt "sexy" is om hem hoog te hebben. Maar dat is dan iets waar de blockbusters en grotere/klassiekere/meer bekende films last van hebben, en op zich stoort het mij ook niet, gezien die in een eindlijst dan weer hoger staan omdat juist bijna iedereen ze gezien heeft, en die film dus wel zijn fans vindt, waar andere films die misschien mij ook als "fan" kunnen hebben die kans dan niet krijgt, juist omdat die veel minder bekend is, en ik het nog niet gezien heb voor tal van redenen.

Hoe verder in de lijst, hoe dichter ook wel de films op elkaar staan, en hoe lastiger het is om ze dan te vergelijken. Of een film dan op 180 of op 220 moet is dan ook al moeilijker te bepalen natuurlijk. Idem voor de films die net wel of net niet in de lijst geraken, terwijl dat laatste toch vrij veel impact heeft op het puntenaantal.

Nightcrawler is bijvoorbeeld een film waarvan ik niet verwacht had dat ik hem zo goed vond en waar de herinnering ook van vervaagde. Die is 70 a 80 plaatsen gestegen. What We Do In The Shadows heb ik bvb. afgelopen week herzien en die zal dan weer een plek of 50 dalen omdat ik hem toch minder vond dan ik dacht dat hij was. En daar had ik het niet eens verwacht, gezien ik eigenlijk hem gewoon eens samengekeken had met vrienden en aangeraden had. Sommige films zullen zich ook wel beter lenen voor een herziening dan anderen weer - dus daar moet je dan ook weer rekening mee houden.

En dan is het ook wel zo dat films die ik in 2015-2016 bvb. zag (of niet eens afkeek maar daar staat geen stem op) en toen niet goed vond, nu wel goed zou kunnen vinden (wat eigenlijk al vrij veel gebeurd is), juist omdat mijn filmsmaak of wat ik "aankan" op het scherm (en zoek in film) toch heel anders is dan toen.

De enige remedie tegen dit allemaal is blijven film kijken natuurlijk. En af en toe eens iets herzien, wat voor bepaalde films toch nodig zal zijn.

Wild at Heart Toch gewoon een van de leukste films die ik ken.

Als Videodrome er niet in staat, vind ik dat vrij onbegrijpelijk (al vind ik ExistenZ ook heel goed, samen met The Fly (die komt sowieso nog wel toch?), Dead Ringers, Crash, Cosmopolis).

Ook even een mentale memo dat ik meer Philippe Grandrieux moet gaan zien.

Leuk een fijne binnenkomer van Possessor, een van de tofste dingen die ik afgelopen jaar zag.

Mag idd hopen dat eXistenz niet de hoogst scorende Cronenberg is

Eerste paar Grandrieux' alvast stevig gedaald, maar logisch gezien de users die er helaas niet bij zijn dit keer.

397/500 (79.40%)

Number of favorites: 92/397 (23.17%)

Number of dislike: 87/397 (21.91%)

Halfweg....... 354/500

55 gestemd.

Het blokje van 600-501 levert op: 62 gezien, op 9 gestemd (waaronder 5 top-100 films).

Over de eerste helft van de lijst levert dat op: 259/500 gezien en op 47 gestemd. Ik hoop en reken op een negative split.