De top 100 van... (top 150 van live action jeugdfilms/Baggerman)

Nou het verschil is natuurlijk redelijk groot, omdat de bron zo verschilt. Throne of Blood is veel tragischer en epischer.

Vind de meeste "reeksen" eigenlijk veelal gelijkwaardig. Meestal een paar films die ik echt geweldig vind, een paar leuke films als aanvulling en dan een hoop oudjes die ik vaak van naam ken maar nog nooit gezien heb.

GitS is een zekerheidje, Ritual inderdaad zo'n typisch "MM-fenomeen" en Throne of Blood behoort tot de betere Kurosawas die ik al gezien heb. Blue Spring screencap deed me eerst denken aan een Kaiju film trouwens.

Qua tips spreekt het screenshot van die Terayama me wel aan. Zie dat ik er nog niks van gezien heb, misschien maar eens doen binnenkort.

Wederom een prima reeks. Telkens een mooie mix tussen hoge scoorders, een paar middelmaten en een handjevol die ik nog wel wil zien.

Deze keer hoge scores voor Eureka en Blue Spring. Verder fijn om Ritual te zien. Benieuwd naar de laatste Tsuka en misschien eens een oude Suzuki proberen. (O, en die Kawase natuurlijk ook wel.)

10/15. Twee Suzuki's die ik nog niet heb gezien. Vooral benieuwd naar Firefly van Kawase. Volgens mij alleen nergens te verkrijgen. Lijkt wat op Eureka zo onder elkaar (releasejaar moet trouwens ook 2000 zijn en niet het IFFR jaar ). Vind deze Kurosawa ook wel erg fijn hoor, prachtig geschoten. Blue Spring was een tijdje mijn favoriete Japanse film en ook vrij vaak gezien, en is me nog steeds zeker wel dierbaar. Verder allemaal 3.5* en 4*. Sterke ronde dus!

Bedoel je met dat laatste dat in de top je verwacht er steeds meer te hebben gezien?

Ik had al wel even zitten scannen of er mensen een keer 15 op 15 scoren, maar dit was denk ik de laatste gelegenheid, ik had bij jou deze inderdaad op 15 ingeschat, maar die Kawase is een lastige, starbright boy heeft deze wel meegepikt, blijkbaar ook in Rotterdam.

Verder is er elke dag wel iets 'geks' te verwachten.

Dit is natuurlijk wel een ernstige kwestie. Imamura en Kumashiro zijn natuurlijk twee persoonlijke favorieten die maar bij weinigen/niemand zo hoog scoren als bij mij, maar onvoldoende is wel ernstig.

Imamura vond ik in de jaren 60 heel erg constant. Veel zeer krachtige verhalen, grote gebaren, maar door de emotionele impact komt hij ermee weg. Kumashiro vind ik ook werken vanwege het persoonlijke, invoelbare wat die karakters tussen al het fysieke (of het nu seks, geweld of geruzie is) toch altijd vitaal houdt. Ben daar altijd erg van onder de indruk. Ik heb bij de betreffende films wat geschreven. Imamura zien we nog zeker een paar keer terug.

Geen idee waarom ik op 2001 ben gekomen. Ik heb zelf ook overal 2000 staan, dus gewoon een foutje.

Dank jullie wel, die gaat op de kijklijst!

Als het visuele primeert, zou ik er Yoshishige Yoshida ook aan toevoegen

69/205. Ik heb tot nu toe ongeveer 1 op de 3 films gezien. Het worden er wel duidelijk meer naar mate we verder komen. Maar zoals bij alles mis ik nog genoeg essentieels. Vind ik niet erg. Ik bewaar graag ook nog wat.

Ik zag Firefly in het filmmuseum tijdens het Kawase-retrospectief. Ook haar fictiedebuut zag ik toen. Ik herinner me vooral een heftige en lange film, met grotere emoties dan haar andere films, met een enorme bevrijding op het einde, maar hij is minder blijven hangen dan sommige andere films van haar.

Uit het laatste rijtje zag ik er 10 van de 15. Veel moois, mijn favoriete Suzuki tot nu toe, mijn favoriete Kitano, mijn favoriete film sowieso, het prachtige Humanity and Paper Balloons dat me heel treurig maakte om zijn vroege dood (warm en triest, vooral ook humanistisch en erg modern voor een jaren '30 film). En een prachtige Imamura, waarvan ik zopas eindelijk Profound Desire of the Gods maar heb besteld.

Malick wrote:

(quote)

Zeer herkenbaar.

Ik zal die dan wel gemist hebben in dit topic, die posts. Maar uiteraard, als iets je frustreert, dan is het het niet waard. Ik heb daar menige film voor uit mijn updatelijst gehaald. Niets mis mee toch? Herken dit alleen niet. Dat je relatief veel animaties gezien heb van zo'n lijst kan ik me voorstellen, geldt tot op zekere hoogte ook voor mij. Maar ik kan me niet voorstellen dat iemand die zo met hand en tand verdedigt boven de andere vormen.

Spreekwoordelijk.

Uit ronde zeventien zag ik Sonatine, Eureka en Ghost in the Shell.

Als ik dit zo zie ben ik blij dat ik hem op het IFFR heb overgeslagen. Kijk hem ooit wel eens een keertje op DVD. Of niet. En volgens mij heb ik nog nooit een film van Toshiaki Toyoda, Kenji Mizoguchi en Hideaki Anno gezien.

Volgens mij was dit de enige film van hem, van wat ik zag, die ik gewoon niet vond werken... misschien een iets te groot gebaar of te weinig emotionele impact. Ben zeker ook wel een fan, en hij heeft ook weer een uniek eigen geluid binnen de new wave filmers... wel politiek gedreven, maar dan op een heel aardse/humane manier die zich wat tegen 'intellectualisatie' lijkt te verzetten, terwijl er wel degelijk ook een scherpe analyse, zelfs af en toe wat satire, wordt gemaakt.

Post Rangorde 18 van 20 (#31-#45)

http://www.moviemeter.nl/film/1578

http://www.moviemeter.nl/film/21875

http://www.moviemeter.nl/film/48941

http://www.moviemeter.nl/film/4200

http://www.moviemeter.nl/film/8724

http://www.moviemeter.nl/film/51249

http://www.moviemeter.nl/film/46507

http://www.moviemeter.nl/film/13679

http://www.moviemeter.nl/film/23073

http://www.moviemeter.nl/film/60225

http://www.moviemeter.nl/film/5720

http://www.moviemeter.nl/film/49727

http://www.moviemeter.nl/film/32377

http://www.moviemeter.nl/film/44043

http://www.moviemeter.nl/film/3697

Enkele toelichtingen

#31. Ran / Revolt

Destijds overrompeld door dit epos van Kurosawa. Misschien (kuch) niet de meest authentieke van zijn films, maar ik denk dat het voor hem tijdens Kagemusha (die ik veel minder vond) en Ran een verademing was om met geld te werken. Het resulteert in een spektakelfilm met kleur, beweging – die hij optimaal uit nut. Het zag er prachtig uit en ik zie nog de gelen en de roden van links en rechts komen. Misschien een beetje een vreemde eend in de bijt zo hoog in de lijst, maar qua combi van entertaining en fijn om naar te kijken de ‘Blade Runner’ van de samoeraifilm. De rol van Mieko Harada is me ook altijd bijgebleven. De muziek van Toru Takemitsu trouwens niet, is dit ook zo’n eclectische score als bij hem gebruikelijk?

#32. Love & Pop

Lelijkere posters dan die van Love & Pop zullen op MovieMeter lastig te vinden zijn schat ik. Verder gelukkig een bijna perfecte film. Verfrissend, springerig en ook nog een tikkie amoreel. Vier middelbare school meiden die worden gevolgd en ondanks (of dankzij?) druk van elkaar, druk van buiten (familie, maatschappij) hun eigen plan kiezen – niet altijd de meest logische route of die zonder weerstand . Soms hangerig, soms heftig. Weer een meeslepende film van Anno die bijna geen fout lijkt te kunnen maken. En zie ik daar de zee op dat plaatje…?!!!

#33. Still Walking

Een film over zowat (?) het ergste dat een mens kan overkomen: het verliezen van je eigen kind. Ja, we kunnen heel erg gaan zeuren over een wat sentimenteel einde, maar laat dat vlindertje toch lekker vliegen. Alles, maar dan ook alles wat Koreeda ons ervoor laat zien is geweldig. Geweldig subtiel (het liedje), geweldig grappig (de meloen), geweldig ontroerend en indringend (de meeste gesprekken), geweldig stiekem (het geroddel over YOU (dat is die actrice met die hele hoge, hese piepstem)) en geweldig alledaags (het gekook en gebabbel). Een held – net zoals de meesten in de cast:Hiroshi Abe, Yoshio Harada (als de vader - RIP) en de al gemoreerde YOU. Held der bijrollen (zag ‘m van de week ineens weer in Hula Girls opduiken) Susumu Terajima brengt halverwege nog even de sushi!

#34. High and Low

Net als The Bad Sleep Well is High and Low een ‘moderne’ film van Kurosawa. Het is het type film van hem dat me altijd beter bevalt. Meeslepend en op een bepaalde manier overonderend en thrilling – Echt wel het niveau van de psychologische Jaren 70 thrillers uit Amerika zoals The Parallax View en zo.

#35. Laputa – Castle in the Sky

De hoogst genoteerde Ghibli. Ghibli is magie en het meest magisch is dan toch gewoon een avontuur van een jongen en een meisje én een lieve robot én een vliegend kasteel. Wat wil een mens met een kinderhart nog meer?? In alle Ghibli films, of eigenlijk met name (alleen maar) die van Miyazaki wordt wat afgevlogen. Vele films met vlieg- en luchtscènes of het nu een vliegtuig, een bezem of een poezenbus is. De vrijheid van het vliegen is er wel eentje die hem altijd geïnspireerd lijkt te hebben.

#36. This Transient Life / Mujo

Een portret van een man met een schuldgevoel over een incestueuze relatie komt tot inkeer in een boeddhistische boetedoening – dit alles vastgelegd in een abstract film kader en taal met een beklemmend effect .Formele lijnen, atypische perspectieven en mooie bewegingen – de gekozen still is daarom veelzeggend, al zijn er ook heel veel mooie dingen in de tuin van de woning en kent de film naast statische shots ook heel mooi rijders. Echt, niet te missen: 4,21* op 7 stemmen. Kom op jongens!

#37. The Wolves

Na Goyōkin de tweede en laatste film van Gosha in mijn lijst. Ik schreef al eerder dat Gosha een vakman is, die net dat beetje extra mist. In de twee films die dat extra’tje wel hebben is het ook gelijk raak. Goyōkin is een top-chanbara en dit is een topper in het yakuza-genre. Donker, sfeervol, intens en onontkoombaar. Ik moet nog eens achter de R1 DVD aan, omdat de Engelse veel te donker is. Een film die pas door een kleine hoeveelheid users is ontdekt: 4.20* op 10 stemmen. Spetie dit is er denk ik echt wel eentje voor jou. Er zijn naast bovenstaande film en deze denk ik niet veel films (geen?) met een hoger gemiddelde in mijn lijst van 300 (behalve die ene met 1 stem dan…).

#38. The Sun’s Burial

Mijn favoriete Ōshima al scheelt het niet veel. Ik zag de film in het filmhuis in Wageningen en ik was behoorlijk overrompeld. Ik was meteen weg van de vitaliteit die deze combinatie van viezigheid en vrolijkheid uitstraalt. De onderbuik en de dromen, dat vat het wel een beetje samen. Er zijn veel films waarin de menselijke maat, het leven van een (aantal) individu(en) als miniatuur voor de samenleving , die het bij mij goed doen. Daarnaast ben ik altijd wel gevoelig voor beeld en geluid, maar zulke ‘grote’ thema’s die goed worden uitgewerkt. Bij Ōshima ben je dan meestal wel aan het goede adres.

#39. IZO

Lees ik daar: een slasher-versie van Tarkovskiy. Ik schreef zelf een welhaast religieuze ervaring en maakte ook een vergelijking met Tarkovskiy. Hoe dan ook is dit een uniek project dat op geen enkel ander werk van Miike lijkt. Filosofisch en bloederig, spiritueel en menselijk. Ik had mijzelf beloofd de film snel te herzien…

#42. Evangelion 1.0: You Are (Not) Alone

Voor de draad er mee! Ik heb een enorme zwak voor de twee filmdelen van de Neon Genesis Evangelion -serie. De unieke vorm en ritme van die films maakten een welhaast onwerkelijke indruk op mij. Aangezien die ervaring zich tweemaal achter elkaar herhaalde had ik er wel zin in op Camera Japan al ging ik er blanco in. In een weer hoog tempo is de afwisseling tussen high density dialogen over EVA’s etc met zeer veel fraaie pillow shots à l’anime met abstracte sfeerelementen én de zeer uitgekiende muziekkeuze. Zoals ik al eens schreef: Het was tóch weer volkomen en totaal meeslepend. Het is een persoonlijke toplijst, dus juist bovenin zal de herkenning denk juist weer gaan afnemen. Jullie favorieten verwacht ik toch wel verspreid over de hele lijst, zou toch wat zijn mocht er iemand meer dan drie (beavis had er gisteren meen ik drie) meesterwerken van jullie in een blokje van 15 zitten. Hier zitten we overigens nog steeds in het segment 4.5*, de overgang naar 5.0* komt pas tussen de nummers 12 en 13.

#43. Haze

Mijn favoriete werk van Tsukamoto. Eenvoudig en heel fysiek. Het spelen met grote verpakkingsdozen van televisie of van de week bij ons in huis nog met een doos van een éénwieler is opvallend populair bij de kinderen. Het gevouw en gedraai in zo’n doos, op de making of zie je Tsukamoto zelf ook in zulk soort posities. Het uitwerken van Haze lijkt zo het invullen van een kinderlijke behoefte van het verstoppen en loskomen. Maar bij Tsukamoto zitten er meer ideeën en fascinaties achter. Het sterke claustrofobische element, maar ook performance art, fysieke kunst en tegelijk de combinatie met film. Het wringt ook al duurt het kort en dan… als een duveltje op het einde een flits van bloed en waanzin. Fascinerend.

Ik ben benieuwd. Het verhaal spreekt mij in ieder geval wel aan. Als ik hem kan vinden lees je het binnenkort wel.

Zes films gezien uit deze lijst. Ran, High and Low, Laputa – Castle in the Sky, Woman in the Dunes, Haze en After Life. Wel een mooi rijtje, waarvan alleen Haze mij niet echt beviel. High and Low is mijn op een na favoriete Kurosawa. Erg goede thriller, die voor zijn tijd inderdaad ontzettend modern oogt.

Laputa – Castle in the Sky is mijn favoriete animatie aller tijden. Geweldige Miyazaki. Fantastische personages, mooi geanimeerd en gewoonweg genieten geblazen.

Vier gezien uit deze lijst. Qua stemmen gaat 't steeds mooi trapsgewijs een halfje omhoog / omlaag. Van 4,5 voor 'High and Low', naar 4,0 voor 'Woman in the Dunes, 3,5 voor 'Castle in the Sky' en 3,0 voor 'Ran. Kurosawa is mijn favoriete Japanse regisseur denk ik, al heeft Miyazaki ook pareltjes gemaakt. Nou zijn dit natuurlijk de 2 ''grote'' regisseurs uit Japan, dus het wordt tijd om meer van het kleine spul op te zoeken. 'Woman in the Dunes' was iig een mooie verrassing.

Zitten weer wat leuke films bij in deze lijst. Still Walking en Love & Pop genoteerd.

Mooie updates de afgelopen dagen.

11/15 vandaag, 14/15 gisteren.

Wolves en Evangelion zag ik niet. Zullen wel een keer aan de beurt komen, maar staan niet heel hoog op mijn kijklijst. Naar Love & Pop en Carnival in the Night ben ik wel erg benieuwd.

Alleen met Ran kon ik niet zo veel, verder zijn dit allemaal fantastische titels. Mujo, Woman in the Dunes en After Life zijn mijn uitschieters hier (4,5*), maar Still Walking, Sing a Song of Sex en Laputa scoren ook een dikke 4* en zouden hoog in mijn lijst staan.

Ik kom tot 4 deze keer. Ran kon ik niet zoveel mee, helaas, zoals met wel meer Samurai Kurosawa films. Ik ben meer van de Rashomon, Ikiru, High and Low en Dersu Uzala. Laputa ooit gezien, maar zo lang geleden dat herziening noodzakelijk zou zijn voor er een waardeoordeel aan te verbinden.

Woman in the Dunes zou bij mij ook hoog staan in een dergelijke lijst. Een prachtige film. Ik was in mijn recensie afgelopen jaar nog wat voorzichtig maar hij is (zonder herziening) in mijn hoofd sindsdien toch stiekem al aan het klimmen.

Ja, fantastische titels, dat klopt. En als ik het lijstje voor morgen bekijken dan zijn die toch echt allemaal nóg beter in mijn ogen... Daar zit ook zoveel fantastisch tussen.

Ik denk dat ik Woman in the Dunes als 20-25 jaar geleden zag en die heb ik erna nooit meer gezien, behalve wat fragmenten. Staat me nog heel veel van bij. Maar dat heb ik ook met Mujo/This Transient Life. Dat was in dit geval pas drie en half jaar terug, maar man-man wat een schitterende film is dat ook.

Vandaag was de laatste van 9 Miike-titels, die na Ozu (16x) de regisseur is met de meeste titels in de lijst. Wel verrassend aan de ene kant, want ik zou m niet direct bij mijn favoriete regisseur zetten, aan de andere kant maakt hij zoveel dat 9 goede film ook wel het minste is wat er in die enorme output tussen moet zitten.

Nog twee dagen te gaan! Ik denk dat ik het vrijdag in drie blokjes van vijf doe om de spanning er een beetje in te houden.

Wat mindere titels vandaag.

Wel uitschieters met Haze, Izo en After Life, maar Love & Pop vond ik echt niet best (eerste keer zelfs niet kunnen uitkijken) en Still Walking voelde toch als een teleurstelling (hoewel het wel een oké filmpje is). Ook aan Women of Dunes, Ran en Carnival in the Night heb ik geen al te beste herinneringen.

12 gezien, met vier sterren als hoogste score

Love & Pop zou ik nog wel willen zien denk ik, al was ik niet zo onder de indruk van shiki-jitsu als sommige anderen hier...

Qua stijl zo'n beetje het tegenstelde van Shiki-Jitsu. Meer "Anno op stap met z'n camera".

En dus ook nog een stukje beter dan Ritual

Dus zeker proberen, ik heb de DVD te leen als je weer in de Japanse meiden-films fase komt.

Heb je Ritual na Love & Pop gezien, Rokuro? Ik dacht namelijk altijd dat je Ritual (dik) 5.0* gaf.

Iets mindere lijst weer vind ik. Twee fijne Koreeda's, maar z'n fijnste komen we vast nog tegen Verder een veel mindere Tsuka (Haze), en een Miike die ik bij herkijk nogal vond tegenvallen (Izo).

Verder erg benieuwd naar de Evangelion films!

Laputa – Castle in the Sky is lang mijn favoriete Miyazaki geweest. Enig punt van kritiek die ik kan uiten is dat de leeftijd toch een beetje er aan af te zien is. Inmiddels is The Wind Rises mijn nieuwe favoriet, maar Laputa staat nog steeds op het ereschavot, vlak voor Totoro.

Met Izo heb ik veel moeite gehad. Ooit gezien nadat ik helemaal in de ban geraakt was van Rurouni Kenshin en alle historische personages die als basis voor de personages in die serie(s) dienden. Zo heb ik ook ooit een hele J-dorama serie van zo'n 50 afleveringen over de Shinsengumi gezien. Met Izo, die ook een assasin was ten tijde van de ondergang van het Tokugawa shogunaat, dacht ik een biografische film te pakken te hebben. Dat bleek niet bepaald te kloppen, en lang heb ik het niet volgehouden. Later nog eens een poging gewaagd, maar ik was toen behoorlijk moe, en kon het ook niet uitzitten. Drie maal is scheepsrecht, bij de derde poging heb ik ervoor gezorgd dat ik heel goed uitgerust was, en toen met verve de film uitgezeten. Hier heb je wel echt veel concentratie voor nodig, het voelt allemaal heel bizar aan, maar daarom wel heel bijzonder.

Ik heb niet heel veel van Koreeda gezien, vier films geloof ik, maar After Life is wel mijn favoriet. Overigens een film die het niet zozeer moet hebben van het visuele, maar op een andere manier een heel bijzondere serene sfeer uitstraalt. Ook deze film vergt concentratie! De herziening was in de bioscoop, toen hij eenmalig weer eens werd vertoond, maar toen zeker wat gegroeid. Een eventuele volgende herziening zal vast ook weer bijzonder zijn.

Hulde trouwens voor het shot van After Life. Verreweg mijn favoriete filmomatje ever.

Scherper kon ik haar niet vinden. Er was volgens mij nog een oma'tje tussen de overledenen - die met zo'n plantje in de vensterbank zat te schuiven, maar die kon ik niet vinden - of is dat dan toch deze?

Die was er inderdaad, en was mijn favoriet. Ze had allemaal blaadjes en eikels verzameld. Inderdaad niet het omaatje van de still.