De top 100 van... (top 150 van live action jeugdfilms/Baggerman)

Acht gezien, maar geen films die ik ook zo hoog zou waarderen, behalve wellicht Maborosi. De twee 4* (Maborosi en Ecstasy of the Angels) gaf ik in eerste instantie ook maar 3.5* en 3* en moeten eigenlijk worden herzien. Het door mij al eerder aangehaalde Red Angel verdient ook een herziening. Die fossiele Ozu's en Mizoguchi's zijn me toch te karig, dan heb ik liever The End of Summer met al haar kleurtjes of ander naoorlogs werk. A Blue Automobile is een favorietje van me, als ik zijn eerste twee, wat zeg ik: eerste vier(!), nou ook eens kon vinden ja...

En Jō Odagiri is mijn favoriete acteur (zeker close althans) Bug Master alleen nog niet gezien.

Loop je nu weer een dag voor ??

Post rangorde 13 van 20 (#106-#120)

http://www.moviemeter.nl/film/56148

http://www.moviemeter.nl/film/47210

http://www.moviemeter.nl/film/28731

http://www.moviemeter.nl/film/44317

http://www.moviemeter.nl/film/12265

http://www.moviemeter.nl/film/42275

http://www.moviemeter.nl/film/18059

http://www.moviemeter.nl/film/46654

http://www.moviemeter.nl/film/36144

http://www.moviemeter.nl/film/1482

http://www.moviemeter.nl/film/18782

http://www.moviemeter.nl/film/4868

http://www.moviemeter.nl/film/3238

http://www.moviemeter.nl/film/34314

http://www.moviemeter.nl/film/10999

Enkele toelichtingen #106-#120

#107. Suzaku

Naomi Kawase, daar is ze dan eindelijk, is de enige vrouwelijke regisseur in mijn lijst. Haar speelfilmdebuut dat op het IFFR in de Tiger Award competite draaide, maar door mij werd gemist (hoe stom kon ik zijn) is helaas verder nergens in goede kwaliteit te vinden. Kawase is in haar debuut gelijk al bezig met de binding van mensen met hun landschap, afkomst, omgeving, eco-economie en familie. Meestal is een familie-relatie het uitgangspunt, waarbij het evenwicht eerst licht wordt verstoord en later het menselijke drama en dat van de omgeving samen op gaan lopen. Het onnadrukkelijke in haar films is hetgene dat ze zo sterk maakt.

#110. Gozu

Film die iets te lang door ging, maar in het begin enkele zeer goed gevonden idioteriëen van Miike. Opent de film niet met een scène met een hondje? Er is in ieder geval een scène met een hondje - die je niet snel vergeet. Verder zijn Miike’s vaste thema's over ontwortelde zielen, ethnische achtergronden, onderdrukte homoseksualiteit/Oedipus redelijk consistent doorgevoerd –en wat beter in harmonie met het vaste verhaalstramien over misdadigers / randfiguren.

#111. Kisses

Yasuzō Masumura’s debuut is ook een film die een claim kan doen als grondlegger van de Japanse New Wave. Een IJkpunt: minder los, juist stijlvaster en met meer focus dan veel van zijn tijdgenoten en we kunnen concluderen dat de Japanners er eerder bijwaren dan de Fransen Sterk geacteerd ook.

#112. Late Spring

Er is ergens op iCM een leuk forum-topic over de evil Setusko Hara, een van de vaste waardes van niet alleen Ozu, maar veel Japanse regisseurs uit die tijd. De glimlach van Hara (zie still) wordt daar geïnterpreteerd als die van een psychopathische moordenaar. Setsuko Hara leeft trouwens nog, ze is vorige week 95 jaar oud geworden. De Japanners kennende leeft ze misschien nog wel een jaar of 20… dan...

#113. Grass Labyrinth

Nou daar is-ie dan: de eerste film van Shūji Terayama in de lijst – een naam die alleen McSavah wist te reproduceren. Er staat bij de film een enorme lofzang van Tayama op dit kleurrijke, visueel vloeiende en subtiel-liefdevolle filmgedicht. De film is integraal onderdeel van de episodenfilm Collections Privées (1979) en nota bene dus gewoon in Nederland op DVD te vinden via het Donut-label (die ook Tokyo Decadence uitbrachten) – maar die zal denk ik niet meer eenvoudig te vinden zijn. Een dromerige film over de liefde dus, als deze Valerie a Týden Divu (1970).

#114. Memories of Matsuko

Ik hou vaak wel van chaotische biografieën die strooien met losse scènes, je zelf laten puzzelen op wie-wat-hoe en wat het er toe doet - want er zijn van die zeldzame films waarin dat soort dingen niet alleen voor de vorm niet op de montagetafel zijn achtergebleven. Deze kleurrijke, ideeënrijke, knotsgekke en drukke film was wat mij betreft weer een voorbeeld van Nakahima-drukte die op zijn plek viel. Uiteindelijk een soort van ontroerend.

#115. Rashomon / In the Woods

Dit is een Kurosawa-klassieker waar ik dan niet omheen kan. Ik zag de film relatief vroeg in ‘mijn filmcarrière’ en was toen ook geïmponeerd door het Japanse, de naam en dat ik dit kon zien. Misschien wel zoals het begin Jaren 50 ook voor andere westerlingn geweest moest zijn. Ik kende nog niet veel. Later toen ik een stuk herzag en andere films uit die periode zag ik ook wel dingen die niet helemaal lekker gaan, zoals het acteren – al vind ik het goed passen bij het kunstmatige verhaal. De film is nog steeds van invloed op allerlei scenario-dingen die ook nu nog wordne toegpast, daar ben ik van overtuigd.

#118. The Eel

Een zo op het eerste gezicht vrij modale Gouden Palm-winnaar, maar ik heb er intens van genoten toen ik de film op het enorme Pathé 1 doek zag tijdens het IFFR. Klassiek, heel klassiek en gelijk onder de indruk van Kōji Yakusho. Maar dat is ook best een indrukwekkend mes als het zo groot voor je neus zwaait In mijn herinnering wat minder subversief dan Imamura in de Jaren 60 was, maar hij heeft een goed gevoel om dit soort misdaadverhalen te presenteren als zijnde de alledaagse moraal in Japan.

#119. The Amazing Lives of the Fast Food Grifters

Als je Memories of Matsuko al knotsgek noemt, hoe moet je Oshii’s half-geanimeerde film dan noemen?? Alles is hier dubbelknotsgek, maar Oshii beheerst de techniek om het dubbelknotsgekke te verkopen in een soort documentaire. Een collage van verschillende media. Het werkt en je kijkt het met een continue glimlach en het idee 'wtf'?! De DVD heeft overigens alleen Franse subs - iets spiekers is er nog niet. En ik vind dit een van de mooiste posters. Hoewel niet vergelijkbaar in stijl en inhoud is dat verwarrende, volledig stuurloze maar o zo fascinerende wel een beetje te vergelijken met een film als Aquele Querido Mês de Agosto (2008).

#120. Female Prisoner Scorpion: Jailhouse 41

Mijn bijna favoriete exploitation film met de onverwoestbare Meiko Kaji. Strak, bruut, zeer stijlvol camerawerk en met geweldige muziek die alles nog eens opzweept. Heerlijk lied ook dat in de film gebruikt wordt, maar een hele CD van "Meiko Kaji sings" die ik bij een DVD box aantrof was me toch te veel

#110. Begint met het hondje ja ! Maar ook de eindscene is legendarisch. En de pollepelscene. En nog wel een paar momenten. Blijft toch duidelijk één van Miike's hoogtepunten.

#118. Ooit eens op een blauwe maandag gezien op Canvas (Toen nog VRT2 ofzo), maar nooit begrepen wat deze film nu speciaal maakt. Ik had ondertussen al een beetje zin om weer eens een andere Imamura te kijken op basis van jouw waarderingen, maar schuif hem nu toch weer even naar achter. Allicht vind je dat zelf niet erg

#119. High five.

Moe no Suzaku en Aoi Kuruma

Verder wederom een paar klassiekers die ik gezien heb, waarvan ik Ugetsu erg goed/de beste vind!

Vijf keer 4.0* deze lijst.

Ik heb toch ook iig twee 4 sterren: Rashomon en Ugetsu. Late Spring staat op de watchlist.

Je kunt ook beginnen bij de niet-"klassiekers", maar ja die zijn geen officiële check

(die discussie gaan we hier trouwen niet overdoen wat mij betreft... Maar het zou helpen als de KJ Top 10 jaarlijsten officieel worden - iets dat nu overwogen wordt)

Ik heb nog niet veel bij Mizoguchi films geschreven merk ik. Dit zijn nog zeker niet de laatste. Die still van Ugetsu vind ik wel weer heel intrigerend. Het is zo als ik me de film herinner: tableau-achtig, als een Middeleeuwse vertelling.

Ik vond die Mizoguchi heel schitterend. Toevallig heb ik Sansho nog op mijn juni watchlist staan. Maar je hebt gelijk, als rookie pak ik meestal de klassiekers of een vrije recente die het goed gedaan heeft. Nog niet echt avontuurlijk dus.

Vier films gezien uit deze reeks. Jammer dat deze Ozu al zo snel komt, want dit is wel een hele goede. Heroic Purgatory was wel een bijzondere ervaring, die wel aardig was. De Kurosawa en Mizoguchi waren gewoon erg goed.

Ik merk overigens wel dat ik hierdoor zin krijg om Japanse films te gaan zien en ik heb er dan ook al vier gezien deze week.

De nóg betere Ozu's komen nog !

Ben benieuwd!

Heroic purgatory stond in mijn top 286 toch best hoog. Was de meest ondoordringbare van hem, maar is zo'n film met een hele lange adem. Violence at high Noon heb ik al een eeuwigheid in bezit. Voor die narigheid moet ik echt in de stemming zijn.

Gozu is voor mij de grappigste Miike, wat een hoop bizarre onzin komt daar voorbij, niet normaal.

Bij Memories of Matsuko had ik erg lage verwachtingen, maar wat bleek dat een ontzettende fijne kleurrijke film te zijn, die zeker niet zo zoetsappig èn incoherent was als ik had gevreesd.

The Amazing Lives of the Fast Food Grifters hoop ik ooit nog eens te zien met goede (Engelse) subs. Frans versta ik niet; en de Engelse subs die ik had waren bijzonder brak. Ik wil best geloven dat er daardoor een hoop humor verloren gaat. Ik kon er in ieder geval weinig mee.

Voor de Female Prisoner Scorpion reeks geldt dat ik alleen het eerste deel gaaf vond, de rest waaronder dit deel werkte voor mij niet. Ik moet overigens het laatste deel nog zien.

Voor Rashomon en Ugetsu Monogatari geldt hetzelfde: oud spul waar ik niets mee kan. Het ziet er verouderd uit, en de uitwerking van het plot voelt ook naïef en verouderd aan.

Verder krijg ook ik van dit topic nog meer zin om flink wat Japanse films te zien, maar dat moet even wachten nu ik een paar weken in Japan zit. Genoeg andere dingen te doen en te zien daar.

Ik heb bij jou altijd het idee dat echoot.

Dat begrijp ik niet helemaal. Val ik in herhalingen?

Ik kijk erg uit naar een rustige herziening op de BR van Arrow Film.

Dat zou de film zeer goed kunnen doen.

Narigheid staat met toch niet echt bij, maar de still van zweetdruppels op het voorhoofd is zeker niet random gekozen

De eerste drie (of laatste drie zoals bij mijn site instellingen) niet gezien, daarna twaalf op een rij Wel wisselvallig weer qua beoordelingen, waaronder twee onvoldoendes (Matsuko en Kisses). Heroic Purgatory is dan weer mijn op een na favoriete Japanner. Nog weinig van Kawase gezien, maar Suzaku is tot nu toe de enige die me echt goed beviel. Deed me vooral denken aan Hou, met name aan A Summer at Grandpa's die ik ook niet al te lang geleden zag. Beide films meanderen zo heerlijk weg in een bosrijke omgeving met allemaal insectengeluidjes en met natuurlijk gestileerd korrelig camerawerk. Van de oudjes is Ugetsu hier mijn enige 4*, al zit Rashômon daar redelijk dicht tegenaan. Gozu is inderdaad een van de beste en grappigste Miike's die ik heb gezien. De Female Convict Scorpion box heb ik een paar dagen geleden van Verhoeven overgenomen, wel zonder de vierde van Hasebe helaas. Maar die kan ik dan eindelijk ook gaan zien. Een paar andere uit dit rijtje had ik al eerder even genoemd

Die vierde Scorpion film is alleen uit in Amerika op Tokyo Shock.

Er wordt vaak van een trilogie gesproken, dat vierde deel staat nog wel in verhouding met de eerste drie, maar er zijn daarna nog delen gekomen. Die hebben een andere insteek zal ik maar zeggen.

En waarom Kawase niet aan je besteed is weet ik niet. Ik kan je zeggen, dat dit pas de eerste is in een reeks - ik vind haar films blijkbaar beter dan ik aanvankelijk dacht. Ik vind dat haar films op de goede plekken staan in dit overzicht, maar eerder dit jaar - in de regisseurs Top 100 (voor iCM) kwam ze pas als 20e japanner aan de beurt achter Teshigahara, Aoyama en Hashiguchi om er maar drie te noemen.

Grass Labyrinth zag je dus ook? Wat vond je daarvan dan - behalve 3.5* ster? Is toch vrij uniek werk.

Ik kan me wel vinden in McSavah's opmerking over Kawase. Ben ook geen fan, maar vond die film wel duidelijk het beste werk van haar dat ik gezien heb (al zijn dat er nog niet zo veel).

In Frankrijk zijn die van Hasebe en Kohira volgens mij ook in een box te vinden, maar zonder Engelse ondertiteling.

Suzaku is (inmiddels) trouwens wel in goede kwaliteit te vinden, maar dan moet je wel weer pindakazen. De eerste twee Kawase's zag ik wellicht gewoon te vroeg. Shara staat me nog wel positief bij (maar slechts 3*), met name die zwevende camera. Maar Still the Water vond ik in de bioscoop toch ook wat tegenvallend. Vooral onevenwichtig, want enkele gedeeltes zijn juist subliem.

Grass Labyrinth (alsmede Farewell to the Ark) voelde een beetje aan als Terayama doet Terayama. Hij voert zijn kenmerkende stijl met al toffe props en kleurtjes nog verder door (vooral in Grass Labyrinth), maar herkauwt zijn ideeën voor mijn gevoel te veel. Ik weet ook niet zeker of dat wel fair is, want misschien dat ik ze (ja, zucht) ook moet herzien (die laatste is ieder geval ook op blu-ray uitgebracht). Niet dat dat zo lang geleden is, maar de kwaliteit was geloof ik wel minder dan gewenst.

Ah kijk, Grass Labyrinth zag ik juist als eerste. De andere twee die ik later zag maakten toch ook beide wel indruk. Ze staan zelfs nog hoger genoteerd, dus we zullen ze de komende dagen tegenkomen.

Ja twee dingen spelen hier continue doorheen: herzien en goede releases...

Die zijn er alleen niet! Late Spring is mijn favoriete Ozu. 1 van de beste films allertijden wat mij betreft Rashomon staat zelfs nog hoger in mijn Top 500. Mijn tweede favoriete Kurosawa.

En dan nog; mijn favoriete Miike, mijn favoriete Mizoguchi (Ugetsu) en mijn favoriete deel uit de Scorpion-reeks. Kan nie op vandaag! Of toch wel:

Ik vind Matsuko maar matig en Oshii's film vind ik echt een aanfluiting (0,5*).

Tsja er is denk maar één user die 105 betere films dan deze kan verzinnen

En ja daartoe behoren nog veel Ozu, Mizoguchi en Kobayashi, maar ook een heleboel films van de afgelopen 20 jaar om nog naar te zwijgen over de hoeveelheid anime die nog langs komt.

12 gezien dit keer! Misschien zelfs 13. De Terayama film zag ik nog niet los, maar wel in de Collections Privées omnibus film... telt het dan? heb de standalone versie altijd nog eens willen zien voor het geval dat er mogelijke kleine verschillen zouden zijn...

Twee daarvan krijgen de volle 5 sterren en horen inderdaad voor mij bij de beste Japanse films allertijden, en staan ook erg hoog in mijn persoonlijke overall top100. Banshun en Heroic Purgatory. Daarom ook de beste Ozu en de beste Yoshida respectievelijk. Nu heb ik er van Ozu nog een paar te gaan, maar Yoshida heb ik toch nagenoeg compleet... moet alleen Eros+Massacre (die bij MR hoog gaat scoren) nog eens herzien, en dan in de langere versie, om deze uitspraak echt hard te maken.

Juist dat hermetische aspect van Heroic Purgatory, geeft het voor mij een enorme meerwaarde. Yoshida neemt de invloed van Resnais, die hij sowieso al had, en schopt dat echt naar level 2.0! Als commentaar op roerige tijden in het studentenprotest is de film bovendien behoorlijk doeltreffend (het labyrint aan open eindjes... en dan dat doodlopende einde).

Suzaku van Kawase scoort bij mij opvallend minder dan bij anderen, gezien de comments. Vind het een zeer fijne regisseur, maar haar fictie-debuut greep me op een of andere manier blijkbaar niet genoeg

Rashomon was inderdaad de film die de Japanse cinema definitief deed doorbreken in het Westen en het plot is invloedrijk gebleken. Maar dat zijn niet de enige verdiensten van de film. Ik vind em persoonlijk vooral zo goed door fenomenaal camerawerk!

Volgens mijn onderzoek zijn die beide versies identiek.

dan ben ik geneigd een stem te gaan plaatsen.... denk er nog even over na

wil em sowieso zeker nóg eens zien en het is maar een korte film, dus het even open laten als een geheugensteuntje is ook niet erg...

Uit ronde tien zag ik alleen Princess Mononoke. Volgens mij - ook - mijn eerste Ghibli. Was meteen liefde op het eerste gezicht.

Verder staat zo'n beetje het gehele oeuvre van Oguri Kôhei op mijn verlanglijstje. Hij komt trouwens dit jaar met een nieuwe film. Sta wel open voor een retrospectief op het aanstaande IFFR.

Van Yôji Yamada zag ik alleen het prachtige The Twilight Samurai. Helemaal mijn soort film. De rest kan ik dus ook blindelings kijken / aanschaffen?

Japan's Tragedy van Kobayashi toendertijd op het IFFR overgeslagen. Na een aantal middelmatige films hou ik het voorlopig voor gezien. Of dat verstandig is zal ik wellicht nooit weten want zijn werk wordt erg schaars op DVD uitgebracht.

Trouwens. In tegenstelling tot anderen kijk ik maar zelden Japanse films op het IFFR. Zit meer in de hoek van China, Zuid-Korea en Thailand. Van de ruim tien Japanse films die ze dit jaar vertoonden zag ik alleen La La La at Rock Bottom en A Midsummer's Fantasia. Hoewel die laatste een co-productie was. When Marnie Was There moet ik nog inhalen.

Ronde elf zag ik Kikujiro, Charisma, Howl's Moving Castle en My Neighbors the Yamadas. Erg leuke titels. The Face of Another, [Is A.], The Burmese Harp en Perfect Blue wil ik nog graag zien. Is Big Bang Love van Miike ook iets voor mij, MR? Wil wel weer eens iets proberen.

Ronde twaalf zag ik 5 Centimeters per Second, Taboo en Maborosi. Koreeda is een held. Dagger of Kamui en Wave zou ik graag eens willen zien. Mooie still bij die laatste.

Uit ronde dertien zag ik gewoon Female Convict Scorpion Jailhouse 41, The Eel, Rashômon, Memories of Matsuko, Gozu en Heroic Purgatory. Zes titels. Zou heel graag A Blue Automobile én Suzaku willen zien. Hoe lang komt Kawase nu in Cannes ..? En nog steeds wordt ze op de internationale DVD-markt zo goed als negeert.

Zag Valerie and Her Week of Wonders een tijdje geleden en op basis daarvan wil ik wel Grass Labyrinth proberen. Heb wel nog nooit wat van Shûji Terayama gezien. Is dit wel de 'juiste' instapfilm, MR?

De still bij Late Spring. Wat een knappe actrice is Setsuko Hara toch.