De top 100 van... (top 150 van live action jeugdfilms/Baggerman)

Sterk blokje. Alles wat ik zag (11/15) vond ik erg goed tot fantastisch. Record of a Tenement Gentleman is nog steeds één van mijn favoriete Ozu's. De Yamadas horen nog veel hoger in je lijst uiteraard.

.

#150. Erg sterke film. Het boek van Kôbô Abe vond ik minstens net zo sterk en vervreemdend, en iets mysterieuzer nog dan de film. (Van Woman in the Dunes van dezelfde schrijver vind ik de verfilming wel een stuk beter.)

#141. Crazed Fruit: Het was vooral het onverwachte succes van deze film in de box office die voor de link met de new wave zorgt. Mensen gingen steeds minder naar de film en het succes van Crazed Fruit bij het (deels nieuwe, voornamelijk jonge) publiek zorgde ervoor dat andere studio's (in eerste instantie enkel Shôchiku) hun strategie aan gingen passen: ipv de oude route tot regisseur/scriptschrijver werden jonge assistent regisseurs in één keer gepromoot tot volledig regisseur, in de hoop dat dit films zou opleveren die de jonge generatie weer naar de cinema zou trekken. Ôshima was de eerste (en regisseurs als Shinoda zouden snel volgen).

New wave was overigens een term die voornamelijk werd gebruikt door de Shôchiku studio, uit commercieel oogpunt en om hun films te linken aan de Franse films. De term werd overgenomen door tijdschriften/kranten, maar Ôshima vond de term grote onzin en bekritiseerde de studio voor het gebruik ervan.

De film is wel echt onderdeel van de sun tribe films, al weet ik even niet of het de eerste was. Het boek waar de film op is gebasseerd is geschreven door Shintaro Ishihara.

Netjes de puntjes op de i wat betreft Crazed Fruit en de Sochiku new wave lijn. Grappig is wel dat ze er behoorlijk vroeg bij waren. Zowel de suntribe films (vergelijkbaar met rebel without a cause en angry young men elders) als de definitieve new wave. En dat Oshima even eigenzinnig en politiek is als Godard, om maar iets te noemen. Het heeft zeker zin om over die Japanse films te praten in new wave termen, en ik zou het zelfs één van de belangrijke pijlers in die wereldwijde vernieuwing van cinema willen noemen!

Zeker interessante films deze ronde, ik zag er 11

De Yamada's moet ik geloof ik ook maar eens gaan kijken

Ben geen fan van Perfect Blue en Face of Another, hoewel ik beiden wel stilistisch interessant vind en ze inhoudelijk ook 'helemaal mijn ding' zouden moeten zijn... maar ze werkte niet echt voor me. Die still van Face of Another is wel briljant dergelijke shots kom je ook vaker tegen in (de Japanse) cinema (Tsukamoto deed er eentje in Nightmare Detective 2 als ik me niet vergis), waarbij ik me af vraag of ze dan refereren naar deze film, of een algemener schrikbeeld van een 'gezichtsloze massa'.

Waar ik écht geen fan van ben is Kitano, daar snap ik gewoon niets van

De pluspunten dan. Charisma. De meest Lynchiaanse van Kurosawa denk ik en Go Go Second Time Virgin. Een van mijn favorieten van Wakamatsu!

Niet alles scoort even hoog bij mij (Big Bang - 3.0*, Go Go Second Time - 3.5*, Burmese Harp - 3.0*, om maar wat te noemen), maar over het geheel gezien wel een interessant lijstje zeg.

Sowieso dikke pluim voor Yamadas (en inderdaad, Kyushu is dé sushi-tent van Utrecht ).

En leuk om Kikujiro weer in een lijstje te zien. Is bij mij echt eens aan een nieuwe herkijk toe na al die jaren.

Best een leuk topic, al vraag ik mij wel af of het op een gegeven moment niet te veel kliekjes gevormde lijstjes worden waarbij de interesse af zal hangen van de betreffende gebruiker die de lijst plaatst. Ik vermoed toch dat alleen de mensen met dik boven de 5000 stemmen in aanmerking komen daarvoor. Als ik naar mezelf kijk; er zijn voor elke landen-, (sub)genre- of tijdsperiode-lijst die ik zou willen plaatsen meerdere users die een stuk meer gezien hebben. Ik zou dus ook niet zo snel iets willen plaatsen. Misschien over 10 jaar.

Maar mooie lijst. Niet zo obscuur als ik verwacht had. Toch al redelijk wat gezien (uit de laatste update 7), maar de meeste films (of regisseurs die erachter hangen) ken ik wel al, maar toch ook wel veel tips.

Ik heb er slechts twee gezien. Howl's Moving Castle in de bioscoop destijds, vond die wel goed, maar zou herzien moeten worden voor plaatsing.

Perfect Blue daarentegen heb ik twee keer gezien de afgelopen paar jaar en dat vind ik een zeer sterke film die bij mij hoger zou staan, maar dat is niet verrassend aangezien ik nog geen tiende gezien heb van wat MR heeft gezien. Ik ken weinig animatiefilms waar zoveel Hitchcock en De Palma in te herkennen valt.

Off-Topic: Tevens bedankt voor de Sushi tip, Mochizuki Rokuro. Ik was nog steeds op zoek naar een goed sushi restaurant in Utrecht. Mijn broer raadde ook Kyushu aan (al vond hij het niet de meest 'knusse ambiance' door het tegelwerk etc.). Iets daaronder plaatste hij Konnichiwa en meer recentelijk werd ons Sumo aangeraden, is dat ook wat?

Maar een sushi-place hoeft toch ook niet "knus" te zijn? Ik vind de ambiance heerlijk bij Kyushu: J-pop, Japanse scrolls aan de muren en led-lampen.

Dit lijkt me niet de plek om het over sushi restaurants in Utrecht te hebben.

Geen idee of er nog al mensen zijn die achter de schermen een poging aan het ondernemen zijn iets soortgelijks op poten te zetten, maar alvast even extra hulde aan het adres van Mochizuki Rokuro voor het immense werk. Heb me er serieus op verkeken (al is het zoeken van stills wel érg leuk).

Het hoeft wat mij betreft ook niet op dezelfde manier. Ik wilde al veel langer op een 'MUBI'-wijze mijn Japanse films ordenen. Ik speelde toen nog helemaal niet met het idee op deze manier te delen.

Wat ik het belangrijkste uitgangspunt vind is dat er een thematische lijst is, of eigenlijk zelfs dat niet een algemene Top 100 kan ook, die centraal staat. Duswel dat de lijst/smaak van één user een tijdje centraal staat, dat kan op land, genre, periode, maar mag ook een Top 40 van Woody Allen films zijn, ik noem maar wat - De lengte staat ook niet vast.

Verder is het belangrijk dat die wordt afgemaakt en dat de user meer toelicht waarom hij/zij die titels kiest en dat daarover gesproken wordt, doordat anderen daarop reageren en reflecteren. Dus je krijgt meer een gebundelde discussie. En niet "loze lijstjes" of iets dat alle kanten uitschiet.

Ik wilde discussie over de methode etc graag niet in het optic zelf voeren, maar tot nu toe valt het mee, dus vandaar even deze korte reactie. Voorbeeld op MusicMeter: De top 100 van... - MusicMeter.nl

Zoals de meesten heb ik uit deze ronde weer wat meer gezien: tien films. Grootste tegenvaller is Crazed Fruit, die wel een aardig sfeertje had, maar verder niet interessant genoeg en ook ondermaats geschoten (in mijn herinnering dan). Die film met Kaga vond ik dan boeiender, al heb ik daar toen ook alweer een halfje afgedaan. Nakahira heeft volgens IMDb 36 films geregisseerd, slechts vier daarvan staan op MM. Dat komt natuurlijks nog steeds vaak genoeg voor, neem bijvoorbeeld een Yûzô Kawashima.

Howl's Moving Castle vond ik verder een wat verwaterde Miyazaki, maar de andere acht films scoren allemaal 4*! Lastig dus ook om een favoriet aan te wijzen. The Bad Sleep Well dan toch even noemen, want ik ben dol op die twee 'moderne' Kurosawa's (zie die altijd samen met High and Low als een koppeltje). Die eerste drie films van Teshigahara hebben ook wel een speciaal plekje. Alle drie stevige achten. Je zou het bijna degelijke cinema kunnen noemen (in vergelijking met de meer radicale/experimentele jaren 60 en 70 films), maar er worden ook zeker interessante vormexperimentjes gedaan, en met inderdaad bijzonder sterke soundtracks. En een Ôshima die met 4* níét mijn toplijst heeft gehaald. Als ik de stills nu weer eens zie eigenlijk toch ten onrechte, denk ik. Deze Ôshima gaan we ook nog tegengekomen en die heb ik zelfs maar 3* gegeven. Met herziening (hij stond daarvoor al op de planning) gaat die volgens mij veel hoger uitvallen, zeker ook door een hoofdrol van Kei Satô

Hé zeg, jij had als enige de drie regisseurs goed geraden en gaat nu ook al zeggen welke Oshima film er in elk geval nog gaat komen. Beschik jij soms over mijn excel-lijst ?? Als je die op 3.0* hebt staan is er sowieso huiswerk voor je!

En High and Low die...

Op de pagina van Violence at High Noon zag ik jouw berichtje met cijfer, dus dat kon niet missen. Moet ik nog gaan uitzoeken welke Ôshima's we nog meer kunnen verwachten? Nee, ik zal me vanaf nu weer koest houden.

26/45 gezien uit de laatste 3 updates. 2 Takahata's heb ik niet zoveel mee (Waar is Grave of the Fireflies??), Crazed Fruit was wel aardig (3*), Gonin kan ik me nog amper voor de geest halen, Garden of Words pikte ik gisteren nog even mee maar had me eigenlijk alleen qua visuals iets te bieden (3,0*). En de eerste Patlabor heeft me ook nooit helemaal van mijn sokken geblazen.

Alle andere films uit de lijst die ik gezien heb vind ik goed tot steengoed! Tokyo.Sora (check!), mijn favoriete Kon, een aparte Miike, geinige Kitano, fijne Ozu's en een coole nunsploitation.

Branded to Kill is op 1 of andere manier nooit een echte favoriete Suzuki geworden (Youth of the Beast vind ik beter). Jo Shishido speelde in 1967 in ieder geval in 2 films die wel mijn lijst zouden halen.

Ik denk dat er eentje daarvan hier nog klaarligt...

Ja, Massacre Gun en A Colt Is My Passport zijn ook tof, vooral die eerste

Is dit een bewuste uitnodiging voor mij?

Ben ik overigens de enige in dit topic die Princess Mononoke enorm geslaagd vond? Het blijft mijn nummer 2 van Miyazaki (na Castle in the Sky). Het valt me op dat ontelbaar veel films een zekere moraliteit in zich hebben zonder dat iemand erover valt, maar dat als het over ecologische kwesties gaat het hier altijd benoemt moet worden. Waarom dat zo specifiek? Het is ook echt een MovieMeter-dingetje gek genoeg. Bij Pompoko vond ik het wat storend doordat een wasbeer rechtstreeks de kijker aanspreekt, maar bij Mononoke is het gewoon zo goed in het verhaal verwerkt dat ik er verder weinig op aan te merken vond. Het voelde nooit geforceerd of prekerig aan, gewoon een natuurlijk onderdeel van het geheel. Verder qua muziek en beelden echt schitterend, maar ik hoe wel ook van dat epische als het goed is uitgevoerd.

Kuch, ik had Princess Mononoke op #155 staan - en heus niet alleen vanwege de Kodama. Dat ben je als film best wel geslaagd!

Mononoke is ook mijn nummer twee, wellicht gedeeld met Castle in the Sky en Porco Rosso. Bij Nausicaä stoorde de boodschap mij wel.

Mononoke is dan weer niet mijn nummer 2

Morgen weer een leuk dagje voor de boeg, net nog even een woord moeten opzoeken voor de toelichtingen: rōka. Be prepared!

Post Rangorde 12 van 20 (#121-#135)

http://www.moviemeter.nl/film/13755

http://www.moviemeter.nl/film/5366

http://www.moviemeter.nl/film/47785

http://www.moviemeter.nl/film/38864

http://www.moviemeter.nl/film/44860

http://www.moviemeter.nl/film/38386

http://www.moviemeter.nl/film/19714

http://www.moviemeter.nl/film/12901

http://www.moviemeter.nl/film/34003

http://www.moviemeter.nl/film/28243

http://www.moviemeter.nl/film/14222

http://www.moviemeter.nl/film/22903

http://www.moviemeter.nl/film/30763

http://www.moviemeter.nl/film/37692

http://www.moviemeter.nl/film/29115

Enkele toelichtingen

#122. Taboo

Twee keer gezien, maar vooral veel vaker gehoord. De mooiste score van Ryūichi Sakamoto ooit voor een Japanse film denk ik. De CD is moeilijk te vinden, maar dat is uiteindelijk ook eens gelukt.

#123. Wave

Hiroshi Okuhara noemde ik ooit een van de meest vergeten regisseurs ooit, maar in mijn lijstje is hij dit niet. Dit is de eerste van twee entries in mijn Japanlijst. Net nadat ik hem zo genoemd had, kwam hij overigens met een mislukte halfbakken mysyery/sci-fi film die zich in China afspeelde, dus is het terugverlangen naar de kleine pareltjes als Wave. Zoals het screenshot al min of meer laat zien, een typisch klein Japans drama, ze zijn al eerder gememoreerd. Ik denk dat Hiroki en Yamashita er het dichtst bij in de buur t komen. Of Koji Fukuda (die Japanner met Franse titels), die staat verder niet in mijn lijst, maar op basis van zijn ‘tweede film’ die ik heb overgeslagen krijg ik een beetje die indruk. Ook weer een film met maar één stem zie ik nu.

#124. Bug Master

In het kader van de vergeten parels deze live action film van Ōtomo. Ik hoef maar te quoten uit mijn eigen stukje:” Een zeer bijzondere ervaring.De film neemt de tijd en is traag en kent eigenlijk nergens een hoogtepunt, premisse of conclusie. En toch werkt hij (bijna) perfect als sereen eigen universum met een 'einde'. De buitengewoon schitterende CGI ondersteunt het verhaal alleen maar en is nergens opdringerig op de voorgrond aanwezig. De acteurs lijken te zweven door een groen decor van bomen en hutjes. Het kleurgebruik is sowieso opmerkelijk, omdat de film bijna geheel uit groen bestaat. Kleur is bijna in de gehele film afwezig.” Of die van Baggerman: “Heerlijk meanderende, rustgevende film”. Had ik Jō Odagiri al eens bejubeld hier? Anders bij deze.

#127. The End of Summer

Bij toeval komen er twee Ozu films in één update waarvoor ik een pillow shot had gekozen als still. Gelukkig twee totaal verschillende, want bij deze is het een interieur, terwijl er vaker exterieur shots werden gebruikt. Bij The End of Summer een shot van de rōka (de centrale gang in het huis), iets dat Ozu als centrale plek in zijn films veel gebruikt - Donald Richie wijdt er in zijn boek een stuk aan. Ondanks het stilleven heb ik het idee dat het een levend beeld is omdat ik elk moment van achter de camera, van rechts uit een kamer of van buiten op straat iemand verwacht die het beeld binnen loopt. Verder vind ik het een schitterend voorbeeld voor Ozu’s compositie, het gebruik van de kleur rood en de werking van het licht in die fles. Schitterend.

#130. Zatōichi and the Fugitives

Ik vrees dat de Zatoichi voorkeuren toch wat verder uiteen liggen, net onder de top leken ze aardig overeen te komen met die van Ramon K en Baggerman, maar in de top is de overeenkomst geringer. Ik vind ook dit een heerlijke still. De kenmerkende houding van Shintarō Katsu die een nieuwe sake, iets dat in talloze, zo niet alle films terugkeert. Ik lees in het bericht van Ramon overigens dat in deze film geen gokscène zit, maar dan juist wel weer meer bloed. Waarvan akte. Katsu beheerste de mimiek en motoriek van het Zatōichi personage zo vreselijk goed, het is zó onvoorstelbaar perfect uitgevoerd – dit is er een mooi voorbeeld van. Leuk trouwens om in dit shot ook Takashi Shimura even te zien.

#131. Dagger of Kamui

Rintarō's gloedvolle avonturen epos dat me deed denken aan Alleen op de Wereld. Geen gratuite spirituele reis vol actie, maar een inleefbare zoektocht van ene jongeman naar zijn vader. Er waren hier als key animators nogal wat grote namen actief die hun sporen later elders zouden verdienen: Morimoto, Fukushima, Kawajiri, Nakamura om er een paar te noemen. En dat was er aan af te zien. Prachtig.

#132. Official Gold / Goyōkin

Ik begin zowaar te geloven dat Tatsuya Nakadai mijn favoriete acteur is. Ik heb het nog steeds niet geteld, maar ik denk dat we al aan minstens 10 stills zitten waar hij op staat. Regisseur Hideo Gosha hadden we dan juist weer niet gehad tot nu toe. Ik vind hem wat minder dan veel andere samoerai-filmers: hij weet wat minder het dualisme te vangen in zijn films, maar de actie ziet er vaak wel scherp uit. Dit is zijn beroemdste film denk ik en toch ook echt wel zijn beste in het chanbara-segment. Met een heel mooi stuk in de sneeuw, dat helaas niet geschikt was voor witte belettering… De perfectie wordt verder omkleed met mooie muziek en een gave vrouwenrol van Ruriko Asaoka.

#133. There Was a Father

Vond dit wel een mooie still van Mt. Fuji. Ozu maakte begrijpelijkerwijs in de oorlog niet veel films. Zijn enige film is een fraaie, heel ingetogen, humaan portret van een vader en zijn zoon, waarvan vooral de visscènes mij nog erg goed bijstaan.

#134. The Most Terrible Time in My Life

Iemand al begonnen aan de Maiku Hama-trilogie? Dit is het eerste deel (het derde deel The Trap kwamen we eerder al tegen op #241). Deze is in zwart/wit en wat mij betreft de beste. Een mengeling van noir, yakuza en komedie die even cool als chaotisch is met als rots in de branding uiteraard Masatoshi Nagase. En dan ziet de film er ook nog eens prachtig uit.

#135. I Am an S+M Writer

Deze zag ik dus niet op Dejima en ook niet op het IFFR waar de film eerder te zien was, maar gelukkig bood het verder nogal onbekende DVD-label Kimstim uitkomst. Het is gelieerd aan Kino volgens mij, maar heel klein en inmiddels niet meer vindbaar en zo. De film heeft een beetje ene goedkope look en feel , maar het verhaal wordt dermate subtiel gebracht door een slim scenario en ingetogen acteurs dat het voor mij 100% werkte.

#127 twee keer moeten kijken uit welke anime dit kwam ... blijkbaar een live action Ozu

En wederom is het weer een animatie die ik gezien heb, 5 cm per second. Wonderschoon geanimeerd, bij vlagen intrigerend, maar toch nog net iets te onsamenhangend naar mijn smaak. Het liedje op het eind haalt er een vol punt af voor mij. Dan nog bleef er een zeer fatsoenlijk cijfer over.

Ik ben erg benieuwd naar de rest van de lijst MR. Ik zal hem zeker gebruiken.

Slechts 2 films gezien deze keer (mijn ex-nummer 1 Maboroshi, en het lush geanimeerde 5 Cm).

Nogsteeds erg benieuwd naar Nami, net als Timeless Melody. Maar beiden zijn absoluut onvindbaar

Haha, Onderhond, ik had bij die Ozu ook even het idee naar een heel fijne anime te kijken

slechts 7 gezien dit keer

Jouw beschrijving van Bug Master klinkt zeer interessant!

Ook Wave zou ik graag zien en End of Summer is een late Ozu die ik nog bewaard heb voor een goed moment

Vooral een tip-ronde dit keer dus. Mijn persoonlijke favs hier zijn denk ik Red Angel en Maborosi... al moet ik Ecstasy of the Angels nog steeds een keer herzien. De Amerikaanse DVD schijnt een foute edit te bevatten, die in de Franse DVD uitgave is gecorrigeerd, maar heb tot nu toe alleen die USA disc gezien, met maar drie sterren als score

Ik heb beide versies op DVD, maar aangezien ik de film al had gezien op Camera Japan, heb ik die DVD versies nooit bekeken op hun 'kwaliteiten' of het ontbreken ervan. Over het algemeen zijn die Image R1 releases toch wel de moeite waard, dacht dat GGSTV (die gisteren in het overzicht stond en ik wel van de Image R1 DVD zag) wel heel goed was. Daar heb ik dan weer niet de Franse Blaq Out uitgave van. omdat die in de eerste box zit, waar de Engelse subs ontbreken.

Official Gold/Goyōkin is denk ik net als Seppuku/Harakiri wel een chanbara-aanrader voor mensen die er over het algemeen schrik van hebben of niet zo van houden. Dacht dat het ook een van Ramon K's absolute favorieten is.

3 films gezien uit deze sectie. De twee Ozu's waarvan sommige users hier duidelijk verward werden door de still. En 5 cm per second, een erg mooie animatie, die bijna iedereen die de Japanse animatie een warm hart toedraagt inmiddels wel gezien heeft.

Red Angel lijkt me dan wel een mooie tip, waar ik nog nooit van gehoord had.

Maboroshi staat al geruime tijd op de kijklijst. Ik ben voornemens alle Zatoichi films te zien, al moet ik zeggen dat ik na de drie eerste films niet echt overtuigd ben van de reeks. Die van Kitano mag er overigens wel zijn. Ik blijf overigens de anime Mushishi beter vinden dan de film Mushishi/The Bug Master. Die film was een behoorlijke teleurstelling destijds.