MovieMeter top 1000 project - Editie 2015

Tussenbalans.

Gestemd 50/500

Gezien 187/500

Daarmee scoor ik in ieder geval wel hoog op de lijst 'Wie heeft het minste aantal films gezien'; al zit er met de laatste 100 wel een stijgende lijn in, met bovendien twee persoonlijke top-10 noteringen: Zabriskie Point en Nashville. Van die top-10 hoop ik er acht binnen te slepen.

Dit wordt een mooi naslagwerkje, hoor!

Deel 4 van: The One Ring Is Diep Onder de Indruk van Zijn Eigen Meningen en Zal Ze Nu Als Feiten Aan Jouw Presenteren.

700. Kiss Me Deadly

Een van de meer groteske film noirs. Erg goed, maar het is nog net geen complete favoriet van me geworden, misschien omdat de duisternis van de inhoud net wat té dik is aangezet waardoor het wat cartoonesk wordt. Dat is echter ook meteen de reden dat deze een fanatieke aanhang heeft en het blijft dan ook wel een must voor liefhebbers van het genre.

698. Vicky Cristina Barcelona

Het gaat goed met Woody Allen in de lijst dit jaar. Deze vind ik absoluut niet thuis horen tussen zijn beste werk, maar het is wel een heerlijke film voor in de zomer. Niettemin brachten de Nederlandse distributeurs hem uit in december. Je moet er maar opkomen.

697. Henry: Portrait of a Serial Killer

Bubbelt net wat onder mijn lijst, maar de still gaf me daar meteen spijt van. Seriemoordenaars zijn dertien in een dozijn in films en toch weet Henry een unieke sfeer en karakterisering op het beeld te toveren.

696. The Bourne Identity

Ik mag de Bourne-films van Greengrass best wel, maar deze eerste van Doug Liman heb ik altijd opvallend suf gevonden. Gedurfd om de stijl ingetoomd te houden en een soort illusie van realisme te creëren, maar voor mij kwam deze nooit echt tot leven. De hypermontage van Greengrass bracht echte vernieuwing naar het spionnengenre; dit is een matige prelude. The Bourne Ultimatum staat net ietsje hoger, maar ik neem aan dat persoonlijke favoriet The Bourne Supremacy achterwege is gebleven?

694. Spoorloos

Deze miste ditmaal mijn stem, maar dit is zeker één van de beste Nederlandse films. Een thriller van eigen bodem die gewoon z'n eigen ding doet en niet te veel op Hollywood gestoeld lijkt te zijn. Met een intrigerende schurk en een onvergetelijk einde is het ook begrijpelijk dat dit één van de weinig Nederlandse films is die enige status heeft in het buitenland.

693. Dirty Harry

Dit blijft voor mij één van de beste films over een agent die niet volgens het boekje werkt. Na lang gezwegen te hebben in westerns lijkt Eastwood te genieten van Harry's grotere dosis aan sarcasme. Dirty Harry blijft een archetype, maar wel een waarop leuke variaties verzonnen worden, zoals dat Harry een racist is die echter geen onderscheid maakt tussen verschillende rassen (waaronder blanken). Het personage wordt nogal eens fascistisch genoemd en komt daar in de buurt, maar de film komt er mee weg door een effectieve schurk tegenover hem te plaatsen die echt gevaarlijk is en overal mee weg lijkt te kunnen komen; een truc die weinig thrillers zo effectief hebben weten na te doen.

692. Fear and Loathing and Las Vegas

Deze maakt een flinke duikeling en hij viel ditmaal ook van mijn lijst af. Achteraf spijtig, want het is toch wel een hilarische film van Gilliam met een fantastische soundtrack, sfeer en cast. Ik sluit niet uit dat hij over twee jaar weer bij mij opduikt.

691. Laura

Als Kiss Me Deadly een meer cartooneske noir is, dan behoort Laura tot het meer lyrische soort. Het plot is soms wat onlogisch of onwaarschijnlijk, maar de manier waarop de obsessie rond het titelpersonage wordt opgebouwd en de kalme toon waarmee Preminger (toch wel een noir-meester) het allemaal toont maakt zoveel meer van de film dan het had kunnen zijn. Gene Tierney heb ik gezien in een hele reeks ondankbare bijrolletjes en ze is ook niet altijd even goed, maar hier weet ze effectief iemand te spelen waarop iedereen, ongeacht seksuele geaardheid, verliefd op wordt. Ga daar maar eens aan staan.

690. The Hudsucker Proxy

Over cartoonesk gesproken. De Coens hebben, zeker in het begin van hun carrière, regelmatig met plezier hun films een dik aangezette look meegegeven en nergens is dat beter te zien dan in deze feel-good ode aan Capra aan Hawks. Hoewel veel van hun latere werk won aan diepgang en uitdieping van de werelden die ze op het beeld toverden is dit in ieder geval één van hun meest grappige films.

689. Blowup

Waarschijnlijk één van de meest legendarische films die ik nog niet zag. En dat terwijl hij me wel degelijk erg aanspreekt. Antonioni is sowieso een enorme blinde vlek voor me gebleven. Ik zag nog altijd slechts L'Avventura.

687. Belle de Jour

Films over fetisjen werken voor mij niet zo vaak en interesseren me meestal niet zo. Dat komt waarschijnlijk omdat als je de fetisj niet deelt het vaak al snel verandert in excentrieke mensen kijken. Hebben anderen dat ook wel eens? Niettemin werkt Belle de Jour voor mij heel goed, waarschijnlijk omdat juist de vreemdheid en zelfs het onvangbare van de fetisj hier centraal staat. Buñuel heeft duidelijk interesse in psychologie, maar lijkt juist het mysterieuze van de menselijke geest te waarderen, waar anderen juist naar de verklaring zouden zoeken. Zoals gewoonlijk is de humor van Buñuel weer volop aanwezig, maar op een gekke manier die je alleen bij Buñuel vind is dit één van zijn meest humane werken.

686. Le Passé

Deze zag ik niet aankomen, omdat die toch wat te boek staat als een relatieve teleurstelling na het alom geprezen A Separation. Dat wil niet zeggen dat Le Passé geen plaatsje verdient. De plottwists worden wat te ver doorgevoerd, maar voor het grootste deel van de speelduur is dit net zo'n spannend drama als zijn voorganger, met even accurate, diepgravende acteerprestaties. Ik heb Bérénice Bejo niet meer in een film gezien sindsdien, maar ze heeft het in haar om zo'n grote Franse, levende legende te worden als Juliette Binoche en Marion Cotillard.

685. Les Amours Imaginaires

Mijn kennismaking met Dolan. Al het andere wat ik zag vind ik beter. Les Amours Imaginaires is stilistisch briljant, maar wordt voor mij stevig onderuit gehaald door een trio van wel erg onsympathieke en ook nog eens totaal oninteressante hoofdpersonages, die beginnen aan een nietszeggende romance die gedoemd is te mislukken nog voordat die begon. Je moet van dat soort dingen houden, denk ik.

684. Le Grande Illusion

De eerste titel uit mijn top 10 die we tegenkomen. En hij daalt 271 plaatsen! Ik neem hier maar even tegen beter aan dat slechts 6 van de deelnemers hem gezien hebben en die er ook gewoon braaf op gestemd hebben, want anders is er uiteraard geen excuus. Renoirs visie op oorlog blijf ik vrij uniek vinden. Hij gaat hier 100% voor een humanistische aanpak. Dat klasse- en religieverschillen wat vervagen in het leger is gewoon, maar Renoir vind een manier om ook de nationaliteitsverschillen tussen de Duitsers en de Fransen weg te laten vallen. Precies een valkuil waar zo veel oorlogsfilm over vallen, maar hier wordt het op wonderbaarlijke wijze gebracht. Het is een anti-oorlogsportret bijna geheel vrij van pessimisme. Renoir valt me vaak wat tegen, maar dit doet niemand hem na.

682. Yi Yi

Toffe still. Dit is er nog zo een die mijn lijst net niet haalde, waardoor ik nu toch weer even met mijn tanden knars uit frustratie dat zelfs een top 500 erg klein is. Ik hoe wel van de stijl die Yang hier gebruikt. Alles bekijken van een grote afstand, waardoor ruimte optimaal gebruikt kan worden. Het geeft het drama iets universeels, alsof we kijken naar snapshots die direct geplaatst worden in de wijdere wereld eromheen. Geen idee of die metafoor enigszins begrijpelijk is, maar we doen het er maar mee.

681. Zwartboek

Een van de grootste Nederlandse blockbusters. In de volgende editie: New Kids Turbo. Zwartboek is een vaardig gemaakte thriller, dat kan ik niet ontkennen, maar echt beklijven deed hij me achteraf gezien ook weer niet. Wel is het een film die in het collectieve geheugen van dit land lijkt te blijven hangen, dus daarom is deze positie nog wel verklaren. New Kids Turbo is in vergelijking net hard weer gegaan als dat hij kwam.

680. Eternity and a Day

Deze zag ik niet, maar ik wil even zeggen dat dit één van de mooiste titels ooit is. De stil is ook mooi, dus zeker eens een kijkje waard.

679. Garden State

Deze staat bij mij op drie sterren, maar ik weet eigenlijk niet meer hoe ik aan zo'n hoog aantal kom, want mijn herinnering heeft deze weggezet als nep en ietwat irritant. Waarschijnlijk door Natalie Portman, die ik toch al niet vind kunnen acteren, maar die hier ook nog eens opgezadeld wordt met de immer ondankbare rol van hipster-droommeisje, oftewel iemand met geen gedachtewereld of leven van haarzelf en alleen maar schattig-excentrieke hobby's heeft. Waarschijnlijk dus het ideaalbeeld van Zach Braff. Alweer, je moet er denk ik van houden.

678. The Elephant Man

Voor David Lynch heeft deze film een nogal conventioneel script, maar waar iedere andere regisseur er waarschijnlijk met gemak Oscar bait van gemaakt had, voegt Lynch er een aparte sfeer aan toe, waardoor het toch wat extra's krijgt. Niet mijn favoriet van de regisseur, maar wel een bewijs dat hij net zo goed uit de voeten kan met potentieel conventioneel materiaal als gekke hersenspinsels.

677. Enemy

Iemand die niet zo goed is met gekke hersenspinsels is Denis Villeneuve. Dit deed mij denken aan een poging tot Lynch, maar minus de stevige body die Lynch wel weet toe te voegen. Uiteindelijk niet meer dan een standaardfilm over dubbelgangers, voorzien door wat gekkigheid dat voor mij geforceerd aanvoelde. Ach, de sfeer was nog best goed en Gyllenhaal draagt het ook prima.

676. Fantastic Mr. Fox

Nog een erg leuke still. De korte momenten waarop, tijdens het eten, de beesten zich ook echt als beesten gedragen, behoren tot de fijne, kleine momenten die Wes Anderson vaak in zijn werk stopt. Goed dat Beavis dit eruit haalde met zijn still. Daardoor hoef ik mijn keuze voor deze in mijn top 500 eigenlijk al niet meer toe te lichten.

675. Per un Pugno di Dollari

De film die de spaghettiwestern op de kaart zette, evenals Morricone en Leone. Daarnaast redde het Eastwoods carrière, die na Rawhide nergens heen ging. Toch heeft deze nooit de status gekregen die het verdient. Misschien omdat enkele, latere Leones nog iets beter waren of omdat het direct gebaseerd is op Yojimbo, een geliefde film op zich. Ik vind hem echter nauwelijks onderdoen voor andere Leones en zelfs Kurosawa's voorbeeld overtreffen.

672. To the Wonder

The Tree of Life was een geval van love-it-or-hate-it, maar dat gold nog meer voor deze opvolger. Dit is voor mij het punt waar de complete love voor Malick even omsloeg in hate. De stijl is hetzelfde, maar zonder enige prikkelende inhoud kan zelfs de mooiste stijl kennelijk vervelend worden als het te ver doorgevoerd wordt. Ik zie ook verrassend op tegen zijn nieuwe werk, ondanks dat hij in 2011 nog een top 10-film van mij maakte.

671. It Happened One Night

Ik heb een zwak voor screwball comedies en deze zette indertijd de toon. Toch kreeg hij mijn stem niet, omdat er simpelweg betere voorbeelden zijn. Niettemin is deze ook erg goed. Zeer luchtig, zeer Hollywood uit de jaren '30, maar met een lichte charme die moeilijk te kopiëren is. Hij verliest hooguit iets van enkele genregenoten omdat die simpelweg wat gekker en grappiger zijn.

670. Le Rayon Vert

Nog zo'n gat in mijn filmkennis: Eric Rohmer. Ik zag slechts My Night with Maud. Opvallend aan deze still is dat Adam Sandler kennelijk meedoet. En dat in de jaren '80 al. Rohmer was waarschijnlijk de eerste die er een goudmijn in zag.

669. Borgman

Mijn nummer 500! Van Warmerdam is wel een unieke stem in de Nederlandse cinema en deze still vangt precies waarom. Het is een overgetelijk onwerkelijk beeld die wat ongewoon is in dit land. Hij doet zwarte humor bijzonder goed.

666. One, Two, Three

Het nummer van Het Beest en James Cagney past wel bij die positie. En niet als gangster, nee als iets veel duivelser: als directeur van Coca Cola in Berlijn! Iedereen krijgt er van langs in deze satire: kapitalisten, communisten, idealisten, Duitsers, Amerikanen, Russen. Het beste is echter het tempo, dat echt extreem hoog ligt.

665. The Grapes of Wrath

The Grapes of Wrath heeft een wat vreemde plaats in de filmgeschiedenis. Hij werd onmiddellijk erkent als een meesterwerk en won de allereerste sight and sound poll. Tegenwoordig is het zo'n klassieker die nog steeds waardering krijgt, maar waar ik eigenlijk zelden uitgebreid over gesproken hoor worden. Ook zelden met diepe passie, maar meer met respect. Zelf wissel ik ook van mening over deze. Het sentiment is wat te dik naar mijn smaak. Echter, het tijds- en plaatsbeeld blijft wel echt hangen en het heeft misschien wel volledig bepaald hoe in ons collectieve geheugen aan deze periode terugdenken. Veel andere films over de dust bowl ken ik ook niet, misschien omdat niemand denkt op te kunnen boksen tegen deze iconische film.

663. Winter Sleep

De Gouden Palm winnaar van vorig jaar. Een hele zit, met hele lange dialogen die vaak nooit lijken te eindigen. Niettemin blijken daar aardig wat mensen van te houden. Het helpt dat de dialogen en het acteerwerk van een zeer hoog niveau zijn, maar voor mij was het net iets te veel van het goede om een écht hoge score te kunnen verantwoorden.

661. Sue

Nog nooit van gehoord, althans dat dacht ik. De poster doet echter een belletje rinkelen, maar verder zegt het me toch weer niets. Ook deze klinkt weer intrigerend, dus hopelijk zal ik hem ooit zien.

660. Falling Down

Falling Off My List, helaas. Het blijft een goede, zwarte komedie en met een erg fijne Douglas, maar misschien toch wat te simpel voor mijn top 500. Niettemin is dit wel een mooie plaatsing voor een erg vermakelijke satire, een genre waar ik sowieso wel iets mee heb.

659. Her

Dit is een recente film die ik op een bepaalde manier hoger had verwacht. Ik dacht dat hij heel erg aan zou sluiten bij het gemiddelde MovieMeterpubliek. Ik heb een zwak voor Her in ieder geval, een verhaal over moderne technologie die weigert een makkelijk oordeel te vellen en wellicht het meest menselijke portret van een computer ooit leverde, zonder die computer ook maar een gezicht te geven. De lichte sfeer en mooie architectuur verdienen tevens een vermelding, evenals Joaquin Phoenix die hier heel anders speelt dan normaal.

658. Au Hasard Balthazar

Deze heeft recent nog een herziening opgeleverd, maar geen herwaardering. Het is erg mooi geschoten allemaal en enkele scènes mogen er zijn, maar Bressons emotieloze benadering van acteerwerk weet me niet te pakken. Het helpt ook niet dat ik tussen de eerste en tweede kijkbeurt geregeld gelezen heb dat de lijdensweg van de ezel hier hem tot een Jezusfiguur maakt. Met die vergelijking in het achterhoofd vond ik het allemaal wat belachelijk worden, al kan ik me niet voorstellen dat Bresson dit zelf voor ogen had, maar ik weet het niet zeker. Bresson is gegroeid in deze editie van de lijst, maar ik heb er nog niet echt een binding mee.

655. A Serious Man

De Coens doen filosofie, religie en wetenschap en hebben er een hoop lol mee. Ik heb een zwak voor zwarte komedies waar iedere scène net iets erger lijkt dan de vorige en dit is het meesterwerk van dat type. De manier waarop de Coens de wereld van Stuhlbargs personage steeds meer in elkaar laten storten, klein beetje voor kleine beetje, is niets minder dan geniaal. Hierna werd ik overigens ook fan van de stem van Grace Slick van Jefferson Airplane. De oude rabbijn hier snapt waarom.

654. Zelig

Het is grappig om te zien hoe sommige films hier in het forum soms een discussiepuntje worden. Wie had gedacht dat een mockumentary van Woody Allen een van de meest controversiële toevoegingen aan de lijst zou worden. Ik heb er op gestemd, dus ik ben er blij mee. Niet alleen is het stilistisch perfect, het is ook waarschijnlijk de meest absurde film die Allen ooit gemaakt heeft. Voor mensen die deze een warm hart toedragen raadt ik de korte verhalen aan die Allen in de jaren '70 schreef. Die hebben vaak een even belachelijke, maar hilarische insteek. Een insteek die hij slechts zelden volledig doordrijft in zijn films.

653. Mirrored Mind

Een geweldige still in een bad.

652. Vive l'Amour

Een geweldige still in een bad. Zin om in het water verkoeling tegen het zonweer te gaan zoeken, Beavis?

651. Blood Diamond

Een stijging van 246 plaatsen, bijna een kwartlijst. Ik hoopte dat hij zou wegvallen eerlijk gezegd. Hij valt in bijna alle valkuilen van westerse films over Afrika. Het continent wordt nooit meer dan een probleemplaats, waar de blanken beter de situatie lijken te begrijpen dan de inwoners. Ik ken niet veel goede films van of over Afrika, al zag ik er ook niet al te veel. Het lijkt een lastig onderwerp te zijn, zeker voor westerlingen. Ik twijfel er echter niet aan dat we veel beter kunnen doen dan Blood Diamond.

En hiermee moet ik helaas stoppen. Ik wilde ieder blokje 100 films doen, maar ik moet morgen heel vroeg op en besprak volgens mij ook meer films dan voorheen. Als het goed is heb ik morgen en in het weekend best wel wat tijd en hoop ik alles in te halen.

Wel vast de volgende statistieken:

Van 700-601 zag ik 69 films en stemde ik er op 23. Dat is toch al een aanzienlijke stijging.

Nou, dat zou een welkom godswonder zijn Badalamenti . Denk zelf zeker van niet, Malick is hier niet zo populair als op bijvoorbeeld What I Watch. Daar staat The New World ook altijd veel hoger.

Soundtrack kan voor mij ook ontzettend belangrijk zijn. Spring Breakers en Drive drijven bijvoorbeeld volledig op de score van Martinez. Die luister ik ook graag buiten de film om. Af en toe zijn er ook films waar juist de niet voor de film geschreven muziek ontzettend belangrijk is, zoals bij The Tree of Life en La Grande Bellezza. Die laatste heeft profijt gehad van het feit dat ik net de soundtrack had geluisterd toen ik mijn lijst ging samenstellen.

In de volksmond zouden ze *Jou zeggen.

Deze man heeft gelijk. Het stuurt maar en het stuurt maar. Een duidelijke richting wordt er echter niet gegeven. Navigatiesystemen zijn geen overbodige luxe bij zijn films.

Overigens denk ik dat misschien toch Gravity (2013) de hoogste nieuwe binnenkomer is.

Zeker een meesterwerkje, maar voor mijn gevoel niet eens de meest toegankelijke van zijn films

Ik kan Rohmer altijd vooral aanraden bij fans van Linklater, dat is een regisseur die qua stijl en sfeer zéér goed heeft gekeken naar Rohmer... en als ik een fijn zomers filmpje op zou willen zetten is Rohmer ook het eerste waar ik aan denk...

Wat dit betreft is # 901 La Collectionneuse (1967) denk ik ook de beste aanrader als beginpunt voor deze regisseur

Ik denk dat de film toch vooral overschaduwd wordt door de status van het boek van John Steinbeck. Het boek kwam, uiteraard in het licht van de huidige economische depressie, veelal in het nieuws. Zo noemde onze bekende Yanis Varoufakis het boek in één van z'n publicaties het belangrijkste 'niet-economische' boek over wat armoede en economische ellende een mens kan aandoen.

Van de 500 producties heb ik er 244 gezien.

Tot nu toe staan 70 films waar ik op gestemd heb in de Top 1000.

Ik heb hier berichten gelezen die het tegendeel beweren, maar voor mij is Skyfall (2012) de beste Bond; ik heb trouwens op meer 007-s gestemd.

Blij ben ik dat het Hongkongse Mou Gaan Dou (Infernal Affairs) (2002) zich in de lijst wist te handhaven; wel valt me tegen dat hij slechts in 7 lijsten voorkomt. Ik vind 'm namelijk beter dan de Amerikaanse remake (The Departed, 2006) van Martin Scorsese en deze productie zal dus wel op een hogere plaats eindigen. Bij mij staat de laatste trouwens op nummer 90.

Mijn zeker nog te zien lijst bedraagt inmiddels 50 films.

Hoogste nieuwe binnenkomer? Wolf of Wall Street of misschien zelfs Interstellar?

Zeker nieuw binnen is het prachtige Nebraska.

Oh ja, en In Bruges! Blijkbaar heb ik hem niet in mijn top 10 gezet.

Grand Budapest Hotel is wellicht ook een kanshebber?

Mooie update vandaag. Weerasethakul 2x nieuw binnen, o.a. met persoonlijk favoriet Tropical Malady. Ik verwacht Uncle Boonmee ook zeker nog.

Prachtige stijging van Shara, What Time Is It There? en Eros + Massacre ook. Leuk ook dat Van Warmerdam het beter doet dan 2 jaar geleden.

Denk toch dat het zal gaan tussen de eerder aangehaalde Birdman en Gravity. La Grande Bellezza en La Vie d'Adèle zullen ook wel redelijk dicht komen. Verder voor mij uitkijken naar Under the Skin, Upstream Color, Petaru Dansu en Only God Forgives. En Prisoners, 12 Years a Slave, Boyhood en Kaze Tachinu zijn ook nog niet geweest? En dan heb je nog enkele blockbusters waar ik niet van op de hoogte ben. En inderdaad The Grand Budapest Hotel.

Best wel leuk om te lezen. Zolang meningen ietwat gemotiveerd zijn en niemand aanvallen, zijn die van harte welkom op dit forum. En jouw berichten zijn zeker niet slecht. Ook al ben ik het er niet altijd mee eens.

Blijven doordoen, ik lees ze met plezier, en hopelijk haal je de rest wel eens in!

Boyhood, Interstellar en Birdman zullen wel hoogste nieuwkomer worden of daarom strijden.

Voor eens en voor altijd trouwens:

Ik heb jou gebeld / Ik heb u gebeld / Ik heb hem gebeld

Ik heb jouw zus gebeld / Ik heb uw zus gebeld / Ik heb zijn zus gebeld

Ik heb jou een brief gestuurd. Ik heb jouw brief opgestuurd

Ik heb hem een brief gestuurd. Ik heb zijn brief opgestuurd

Dat is dan (dus) volgens jou jouw beste Belgische film*

Dat is dan (dus) volgens hem zijn beste Belgische film*

Simpel. Wanneer je een persoon aanspreekt zet je geen w erachter. Wanneer je een voorwerp van die persoon bedoelt zet je de w erachter. Vervang jou desnoods door hem/zijn om het te controleren, dan ben je zeker. Want dit is vrij gemakkelijk. En mocht ik werkgever zijn, en ik zie zo een fout staan, dan lag de brief direct in de prullenmand.

Dus nogmaals: weet je het niet. Verander de jou of u naar hem/zijn, en dan weet je het wel. Makkelijke regel, en je maakt nooit meer die fout.

*op sarcastische wijze, of vragen achter bevestiging. Anders dergelijke zinconstructies vermijden.

(is iets dat ik standaard doorstuur wanneer ik die fout zie omdat ik veel te veel mensen die fout zie maken en ik er me dood aan erger, en even dit regeltje stuur.)

Daarbij best jullie zeggen (meervoud). Of was dit allemaal sarcastisch?

Altijd leuke stukjes om te lezen The One Ring!

En oeffff, de top 500 is gelukkig net verschoond gebleven van Mystic River. Nog steeds absurd hoog dat wel.

Wel fijn dat Bullet Ballet in de lijst staat. Ik begon hem na Snake of June, Tokyo.Fist & Haze wel een beetje te knijpen.....

1000-0901: 55 gezien / 18 ingezonden

0900-0801: 61 gezien / 22 ingezonden

0800-0701: 64 gezien / 15 ingezonden

0700-0601: 63 gezien / 12 ingezonden

0600-0501: 65 gezien / 18 ingezonden

Mooi project om zo aan de zijlijn een beetje te volgen. Het zou mooi zijn ooit zelf nog eens mee te kunnen doen aan dit project (zeker als ik zie hoe de meeste westerns naar mijn idee toch wel wat ver zijn gezakt dit jaar ).

Gewoon een er leuke lijst om af en toe eens door te scrollen en tips uit op te doen. Voor dat laatste zijn de stills erg fijn. Tip van de week was voor mij tot nog toe #674 (Once (2006)), al moet ik er eigenlijk nog heel veel zien. Vooral de klassieke Hollywoodfilms trekken mijn interesse.

We starten gelijk goed met Akira en Genius Party Beyond in de top 500!

Blue Valentine moet ik nodig eens gaan zien, ziet er interessant uit.....

En die still van Total Recall.

Er was een film uit mijn top 500 weggevallen, maar ik wist niet welke. Dat blijkt Nashville te zijn. Had er eigenlijk in gemoeten. After Life zou er ook inmiddels in staan.

Total Recall? Heb denk ik al 4 keer op het punt gestaan om die eens op te zetten, maar dan toch uiteindelijk voor een andere film gegaan. Moet daar dringend eens werk van maken precies.

Recent nog weer eens herzien en het blijft een uitstekende blockbuster. Misschien omdat het Verhoeven is, maar het is ook een tikkie bloederiger dan ze vandaag de dag worden gemaakt. Sharon Stone is hier ook op haar bijna best; het beste kwam in de volgende film die ze met Verhoeven deed. En tenslotte is er nog het bronmateriaal van Dick, dat in deze een stuk beter uit de verf komt dan in de stupide re-make van een paar jaar geleden.

Ben overigens bezig alle IMDb-codes te verzamelen en op volgorde te zetten, zodat de lijst dadelijk makkelijk op ICM kan worden geplaatst. Of is al iemand anders daarmee bezig?

Goed nieuws! Als je dat wilt blijven doen en de lijst kan maken, zal iedereen je erg dankbaar zijn denk ik! Zelf heb ik geen vrije plek op ICM om een lijst aan te maken. McSavah heeft de vorige keer de lijst gemaakt, dus je zou ook nog even met hem kunnen overleggen wat de voorkeur heeft; een nieuwe lijst naast de oude, of de oude lijst updaten...

Goeie vraag. Lijkt me sowieso niet verkeerd om ze (in eerste instantie) naast elkaar te hebben om de lijsten te kunnen vergelijken, maar het heeft inderdaad ook wel wat wanneer de stijging en dalingen bijvoorbeeld in de officiële lijst zouden kunnen worden verwerkt.

1000-0901: 44 gezien / 18 ingezonden

0900-0801: 48 gezien / 21 ingezonden

0800-0701: 45 gezien / 21 ingezonden

0700-0601: 46 gezien / 12 ingezonden

0600-0501: 45 gezien / 21 ingezonden

Van mijn inzendingen al 1 top 10 notering: West Side Story. Gezien musicals niet zo in de markt liggen op MM, ben ik wel blij dat deze er instaat. Al heb ik nog een musical in mijn top 10. Dus hopelijk...

1000-901: 31 gezien / 06 ingezonden

0900-801: 35 gezien / 08 ingezonden

0800-701: 32 gezien / 10 ingezonden

0700-601: 42 gezien / 20 ingezonden

0600-501: 35 gezien / 08 ingezonden

Blok 700-601:

Beiden zijn leuk. Met het update zie je de stijgingen en dalingen. Maar daardoor verlies je ook tips uit de vorige lijst die het dit keer niet gehaald hebben...