International Film Festival Rotterdam - IFFR

Heb van Malmros maar één film kunnen zien, maar als zijn oeuvre zo consistent is als wordt gezegd, dan is het geen regisseur voor mij... kon er niet bijster veel mee en de stijl was soms zelfs een beetje vervelend...

ok, een eerste overzichtslijstje. De scores voor alles dat ik op het festival zag, in volgorde van meest naar minst favoriet. Heb best ook al veel van te voren al gezien (o.a. op het festival van Gent). en ik kijk straks even of ik nog naar EYE kan om daar een gemiste IFFR titel mee te pikken... maar goed, dit is al een erg leuke lijst:

A vida invisível 9

Few of Us 9

a Spell to Ward off the Darkness 8,5

After the Tone 8,5

the Ugly One 8,5

Hard to be a God 8,5

Story of My Death 8,5

Lake August 8

When Evening Falls on Bucharest or Metabolism 8

Mein Blindes Herz 8

La Jalousie 8

Cherry Pie 8

Norte, the End of History 8

Another Year 8

Au revoir L'ete 8

How to Dissapear Completely 8

Ate Ver a Luz 7,5

P3nd3jo5 7,5

Ruin 7,5

Reimon 7,5

De la musique ou le Jota de Rosset 7,5

Once Upon a Time in Shanghai 7,5

The Seventh Walk 7,5

Mary is Happy, Mary is Happy 6,5

the Holy Bunch 6,5

Pain of Love 6

Trap Street 6

The Pinkie 6

Mejima 6

Anatomy of a Paperclip 5,5

Manakamana 5,5

Oilfield Mines Hurricanes 3

Mancanza-inferno 2

met een mooi gemiddelde van 7,212121212

Dit is uiteindelijk de "Dag van de Dwarse Film" geworden:

11.00 When Evening Falls on Bucharest or Metabolism

13.00 A Spell to Ward Off the Darkness

15:15 Mein blindes Herz

18:00 La distancia

20:30 Hard to be a God

Niet zomaar de vijf onderste titels, maar enkele "groten" zodat EYE die mooi op hun vertoningslijstje kunnen zetten (en terecht). Het is haast een mini-"previously unreleased"

IFFR presenteert Dag van de Dwarse Film in EYE | EYE, het nieuwe filmmuseum - eyefilm.nl

érg mooi lijstje dus!!!

hopelijk raakt la Distancia niet uitverkocht

Interessant. Had je ook het idee dat dat uberhaupt een veelvoorkomend thema was dit jaar? En dus een bepaalde tijdsgeest vertegenwoordigd (afstand nemen van alle prikkels die de moderne mens bombarderen)?

Vind ik moeilijk in te schatten omdat het ook echt iets is dat ik persoonlijk opzoek. Van te voren kreeg ik de indruk dat er bovengemiddeld veel genre of genre-gerelateerd werk te zien was... coming of age achtige films zijn ook altijd veel te vinden... maar het programma is gigantisch... en als ik naar de publieks top-10 kijk zie ik twee Amerikaanse films (herkenbaarheid speelt blijkbaar toch een rol bij selectie, want deze waren ook snel uitverkocht, én waardering), een film die ik zelf eigenlijk maar matig vond (Selfish Giant), en de overige titels stonden niet eens "op mijn radar"!... dus wie ben ik?

- de titel die bovenaan staat in mijn lijstje met "gemiste titels":

Metalhead

Sprak me van te voren niet zo aan, maar de verhalen achteraf maakte het voor mij wel must see

- De titel waarvan ik de lage publieksscore het minst begrijp:

When Evening Falls on Bucharest, or Metabolism

Toch redelijk klassieke art-house eigenlijk, technisch nauwelijks iets op aan te merken ook. De inhoud is wellicht niet voor iedereen even boeiend, maar had verwacht dat dit zou gelden voor een minderheid ipv een meerderheid van de kijkers...

Bij deze regisseur wellicht sprake van verkeerde verwachtingen? (de film is meer gericht op dialoog dan op stiltes)

Zit er helaas weer op ja, toch altijd een rare dag deze zondag dat de heimwee al begint te komen. Paar 'nieuwe handen' geschud dit jaar, worden er ook elk jaar meer.

Ook nog een lijstje van mijn kant. 17 films gezien, toch wel meer dan verwacht, maar voor mijn gevoel heb ik het nog vrij rustig aan gedaan. Toch 3 volle dagen helemaal niet geweest, paar dagen 1 filmpje en slechts eenmaal 4 films (gisteren).

01. Cherry Pie - 4.0*

02. Viktoria - 4.0*

03. Mein Blindes Herz - 4.0*

04. Starred Up - 3.5*

05. Stop The Pounding Heart - 3.5*

06. Rhymes For Young Ghouls - 3.5*

07. Blue Ruin - 3.5*

08. The Other Side of the Heart is White - 3.5*

09. Ping Pong Summer - 3.0*

10. Spies & Glistrup - 3.0*

11. D'où je Viens - 3.0*

12. Big Bad Wolves - 2.5*

13. War Story - 2.5*

14. Anatomy of a Paper Clip - 2.0*

15. Intruders - 2.0*

16. R100 - 1.5*

17. Mary is Happy, Mary is Happy - 1.5*

Het loonde wel me meer te verdiepen, maar een echte topper ontbreekt een beetje. Iets te veel 3.5*-jes. De allerminste vond ik toch echt Mary is Happy, maar ik ben geloof ik de enige hier.

1. Concrete Night (4*)

2. Norte, Hangganan ng Kasaysayan (3,5/4*)

3. L'Inconnu du Lac (3,5*)

4. Au Revoir de L'Été (3,5*)

5. L'armée du Salut (3,5*)

6. Viktoria (3,5*)

7. Història de la Meva Mort (3*)

8. Dzma (2,5*)

9. Mary is Happy, Mary is Happy (2,5*)

Geen hoogtepunten helaas. Ik wou van te voren niet veel gaan zien. Maar ik had wel meer 4* films van SB willen zien. Vooral Hard to be a God wil ik nog zien.

Veruit mijn meest geslaagde festival tot nu toe. Nu ga ik nog maar een paar jaar en waren het niet altijd even veel films, maar toch, heb wél behoorlijk wat uitschieters gezien. Goede selectie gemaakt dit keer wat alvast aardig helpt. Geen films gedaan die al een distributeur hadden, en slechts één oudere gezien (4). Philippe Grandrieux, hoewel zelf niet aanwezig met een film, bleek dit IFFR toch wel weer de meest relevante hedendaagse filmmaker te zijn (naast Terrence Malick). Zijn gevolg leek dit jaar groter dan ooit. Verder is Chris Marker blijkbaar helemaal hot als het wat meer observerend en essayistisch wordt. Daarnaast enorm genoten van de vele sterke soundtracks. Zowel mooie ambient/drones gehoord als meer poppy elektronisch spul, en bij eentje natuurlijk een stevige scheut black metal. Enig minpuntje is dat ik eigenlijk net iets meer films had willen en kunnen zien (de twintig was toch wel haalbaar). En natuurlijk altijd fijn om al die enthousiaste filmliefhebbers weer tegen te komen

1. Norte, hangganan ng kasaysayan (9.5)

2. Cherry Pie (8.5)

4. Manakamana (8.5)

4. How to Disappear Completely (8.5)

5. Ruin (8.5)

6. 4 (8.0)

7. Trydno byt bogom (8.0)

8. A Spell to Ward Off the Darkness (8.0)

9. Viktoria (7.5)

10. Stop the Poundig Heart (7.5)

11. Evaporating Borders (7.0)

12. Pavang rak (6.5)

13. The Ugly One (6.5)

14. Mein blindes Herz (6.5)

15. L for Leisure (3.5)

16. Riocorrente (3.0)

De Filipijnen waren vorig jaar allesbehalve een succes, en nu gewoon twee toppers inclusief een heus meesterwerk. Totaal niet zien aankomen, die dekselse Lav Diaz toch. Norte wordt gelukkig ook op blu-ray uitgebracht in de UK en VS, maar een groot scherm lijkt me wel redelijk essentieel. Enorm van genoten.

Grandrieux is uiteraard de belangrijkste hedendaagse filmmaker

Helaas bleken de mensen die aan hem refereerde vaak toch niet echt in staat veel meer te doen dan stilistisch iets te doen wat er misschien wat op lijkt... de enige die echt bij Grandrieux in de buurt kwam was, wat mij betreft, "Story of my Death" door het consistent filmen bij weinig/natuurlijk licht... verder óók weer een heel ander soort film.

Bij Ruin was het ook wat explicieter door veel met "out of focus" shots te werken, maar in die film werden wel meer trucen uitgehaald om alle scenes er cool/mooi/interessant uit te laten zien terwijl enige urgentie helaas te veel ontbrak... een heel ander gevoel dan Grandrieux wat mij betreft!

En ik vergat in de haast nog even het laatste segment van Spell to Ward of the Darkness waarbij wel direct gerefereerd wordt naar zowel de openings scenes van Sombre als La Vie Nouvelle... de twee Bens zijn ook wel regisseurs die zo'n invloed oppakken en er hun eigen ding mee doen... vandaar misschien dat ik em even vergat, maar dat was zeker ook een valide (en mooie!) Grandrieux invloed bij de nieuwe lichting filmmakers.... het is dus meer 50/50, maar door het vele strooien van sommige grote namen, wordt ik altijd een beetje defensief Zie ook liever iets origineels denk ik; een eigen stijl.

Wat stom, de naam Joost deed bij Stop the Pounding Heart even geen belletje rinkelen. Ik zat dus naast jou bij die film Niels en jij waren ook wel meteen foetsie, anders was ik er bij een praatje vast wel achtergekomen.

Vond Ruin wel het meest gelijkend inderdaad, volgens mij werd daar ook geen extra belichting gebruikt. Het zwart kwam bij die film alleen niet echt strak naar voren, niet met de beste camera geschoten denk ik. Nu nog meer benieuwd naar Hail geworden. Eventjes de trailer daarvan bekeken en Ruin lijkt vooral een voortzetting van die film in een andere setting. Wat betreft de urgentie wel oneens, vond er genoeg intensiteit en drang naar een menswaardig bestaan inzitten.

stilistisch lijken ze zeker, en ik had met Hail ook hetzelfde 'probleem' als met Ruin... dat het zo weinig méér doet dan de stijl. Deze regisseur is overduidelijk (begonnen als, en in de basis van zijn projecten eigenlijk nog steeds) een documentaire filmmaker die in eerste instantie opzoek gaat naar mensen/situaties die hem aanspreken en dan in een soort fictief raamwerk een collage maakt van de impressies die hij heeft opgedaan. Ik als kijker kan me daar dan soms moeilijk in vinden / in mee gaan. In de Q&A kondigde hij nieuwe projecten aan in Zuid-Afrika en bij de Sami in het hoge Noorden... ik vermoed dat de stijl zich dus wel even voort blijft zetten...

Oh, dacht dat je zei dat er geen Q&A bij jouw voorstelling was. Ja, wel even afwachten of het blijft werken. Ik kan er dus zeker wel veel mee. Zie ook niet zo waarom het bij hem dan bij de stijl blijft hangen en bij bijvoorbeeld A Spell to Ward Off the Darkness niet, maar dat zal wel aan mij liggen. Ben natuurlijk ook een sucker voor alles wat ook maar riekt naar mooifilmerij, behalve als het misplaatst aanvoelt.

bij dit soort films gaat het er heel erg om wat je er persoonlijk mee kan, volgens mij is er geen kwestie van het goed of fout hebben... de ene regisseur denkt gewoon meer in jouw richting dan de andere.

Stijl kan ook heel gevoelsmatig zijn, mooi of lelijk zijn niet criteria waarop ik iets goed of slecht beoordeel... duistere cinema spreekt me altijd wel aan, maar ook daar is het niet automatisch goed... denk dat ik een film uiteindelijk altijd vooral beoordeel op inhoud... (en ja ik weet dat stijl ook onderdeel is van de inhoud, maar de termen zijn toch ook wel handig om de verschillende aspecten van hetzelfde ding, de film, te belichtten)

Onderaan in de lijst bungelen ook films waar de overgrote meerderheid een 1 of 2 scoorde en waar men het dus misschien wel net zo over eens was als de top van de lijst, maar dan in negatieve zin. Het idee was juist de films te laten zien die zowel 4-en en 5-en scoren als 1-en en 2-en, of juist hoog scoren in alle categoriën en die dus het publiek ernstig verdelen.

Na twee films kan ik al verklappen dat ze ook het publiek in EYE ernstig verdelen, zelfs nog wel meer dan op het IFFR zelf, omdat het publiek daar de film zelf had uitgekozen...

20.30u in EYE. Op doek door de enorme detail-dichtheid wel een meerwaarde.

en in Zaal 1

Is het druk?

@wolfmanrene: EYE had beter ook Mary Is Happy, ... geprogrammeerd. Die zie ik hier ook al tweemaal op de laatste plaats bungelen en bij een enkeling zelfs bovenaan...

Ben ook benieuwd wat jij van P3nd3jo5 had gevonden. Als Julian Hernandez liefhebber en geïnteresseerd in Andy Warhol. En A Vida Inivisível als Portugees. Volgende keer toch weer vaker?

Zeker weten!

Hard to be a God vandaag gaat hem niet worden helaas. Komt hij ooit nog ergens anders?

Er is bij mijn weten nog nooit een German op DVD verschenen. Dus je moet hopen op een aanvaardbare pindakaas versie.

Helaas, dat was het dan weer. Toch wel een 'middelaardig' jaar. Net als vrijwel iedereen heb ik op een aantal hele bijzondere titels na heel weinig toppers gezien. En hetzelfde geldt ook voor de onderste regionen. De grootste teleurstellingen kwamen voort uit een aantal grote arthouse regisseurs. Kurosawa, Diaz, Martin, Jost en Serra. En dan vooral die laatste regisseur. Waarom blaas je je film op naar CinemaScope, Serra? Waarom ben je zo met jezelf bezig? Waarom die extreme vervreemding van je eigen publiek? Waar is de humor uit je eerdere werk gebleven? Waarom zo negatief over het medium film en je collega's?

Daarentegen wel een heel groot talent uit Bulgarije gezien. Een regisseuse die me tot twee keer toe brak. Ze had me als geen ander helemaal in haar macht. Onbegrijpelijk waarom die geen Tijger won. Maar gelukkig wel door anderen hier op MM en WIW goed ontvangen.

Het was sowiezo op Viktoria en Han Gong-Ju na nogal een middelmatig jaar voor de Tijgercompetitie. Vorig jaar zag ik er tien en daar zat geen enkele slechte film bij. Dat was / is ongekend. En degene die ik niet zag was men ook al zo positief over. Dus dat zegt wel iets in tegenstelling tot dit jaar waar het toch vooral negatief of 'net niet / net wel'-films waren.

Mijn eerste 'Sensory Ethnography Lab' beviel me ook uitstekend. Reflectie op mens en het medium film als je het mij vraagt. Toch wel een stuk ge(s)laagder dan slechts alleen maar 11 shots waar de negatievelingen het naderhand over hadden. Ook heel speciaal was het Argentijnse P3nd3jo5. Een Zwijgende Skatermusical. Zal me nog jaren bijblijven.

Joanna Hogg bewijst andermaal haar talent. Totaal anders dan haar vorige twee films maar duidelijk genoeg om haar eigen signatuur te ontdekken. Surrealistische Britse film over een kunstenaarsechtpaar dat verder uit elkaar lijkt gedreven te worden door het huis waarin ze leven. Heel bijzonder. Maar niemand van MM lijkt in haar geïnteresseerd ...

Het Servische The Disobedient van Mina Djukic is ook zeker een ontdekking. Had wat mij betreft in de Tijgercompetitie mogen zitten. Deed me qua 'gekkigheid' denken aan de Griekse New Wave. Type film Attenberg. Het prikkelt en schuurt. En durft lastige keuzes te maken zoals in de laatste akte van de film gewoon puur te kiezen voor 'contemplatiefheid'. Ze was een paar jaar geleden één van de producente van Tilva Rosh. Maar dat is een totaal andere film.

Dan het prachtige Zwitserse Cherry Pie. Het moment dat de regisseur de arm schudt van de hoofdpersoon greep me ontzettend. Had zoiets nog ooit eerder gezien. Maar het werkt. Een schouderklopje. Komop, nog even doorzetten. Houd de moed erin. Zo'n moment. Eigenlijk totaal niet te beschrijven in woorden.

Few of Us. Sharunas Bartas op het witte doek! En dat tijdens het IFFR. Kan niet beter? Helaas, want het was de meest onrustige voorstelling van het hele Filmfestival. Mensen liepen door de hele film weg. Telefoons gingen af. Er viel van alles op de grond. Gepraat. Kon totaal niet in de film komen. Jammer, want het zag er heel bijzonder uit. En wat een hoofdpersoon trouwens. Die Yekaterina Golubeva. Bloedmooi! Paar jaar geleden zelfmoord gepleegd. Heel, heel, heel jammer ...

Door de TIP van gebruiker Beavis een erg mooie Portugese film gezien. Heb nogal wat 'hated it'-ervaringen met het land maar werd erg verrast door A Vida Invisível / The Invisible Live. De bewustwording van de dood.

Vier titels uit het oeuvre van Nils Malmros gezien. Twee ervan waren heel fijn. Kleine, autobiografische coming-of-age films. Ben ik altijd gevoelig voor. Mocht je niets met Denemarken hebben dan moet je deze bescheiden regisseur eens gaan ontdekken. Zou van hem nog graag Kundskabens Træ / Tree of Knowledge, Lars Ole 5.C en Sorg og Glæde / Sorrow and Joy willen zien. Weet iemand of die ergens te krijgen zijn op DVD met Engelse ondertiteling?

Mary Is Happy, Mary Is Happy was ook erg leuk. Tragisch leuk. De ventilatorscène zal me altijd blijven. Hilarisch! Interessante auteur ook. Kan wel eens na 'Joe' een hele grote worden buiten Thailand. Zijn tweede film draaide hoofdcompetitie Venetië en zijn debuut won de grote prijs in Busan. Ja, groot talent. En de enige echt goede Thaise film dit jaar. Oh, en excuses van de harde lach.

Sprak nog met filmcriticus Olaf Möller over een eventueel retrospectief van Fred Kelemen. Maar dat kunnen we voorlopig helemaal vergeten.

Vind de Australische regisseur Amiel Courtin-Wilson echt wel een talent met zijn impressionistische manier van verhalen vertellen. Niet helemaal geslaagd maar overtuigend genoeg om meer werk van hem te gaan zien. Sprak hem naderhand nog over eventuele inspiratie van Grandieux. En hij bevestigde van wat ik zag. Groot liefhebber van zijn werk.

Ook goed om te zien dat Stop the Pounding Heart zo bevallen is hier op MM.

En vooralsnog is alleen Ying Ning's Min jing gu shi / On the Beat (1995) als pareltje uit het ''25 jaar Hubert Bals Fonds'' gekomen. Maar heb er nog een aantal op DVD liggen. Hier kun je trouwens de lijst vinden van alle titels die het IFFR gesteund heeft sinds de oprichting van het HBF. Obscuriteit!

Het is trouwens belachelijk hoeveel titels uit het Filmfestival van Locarno in Rotterdam draaide dit jaar. Alleen al de helft van de hoofdcompetitie was in Rotterdam te zien. Over inspiratie gesproken. Moet daar echt een keer naartoe.

HOOGTEPUNTEN:
01. Viktoria (Maya Vitkova)
02. Manakamana (Stephanie Spray en Pacho Velez)
03. P3nd3jo5 (Raúl Perrone)
04. Min jing gu shi / On the Beat (1995 | Ying Ning)
05. Na Pian Hu Shui / Lake August (Heng Yang)
06. R100 (Hitoshi Matsumoto)
07. Drenge / Boys (1977 | Nils Malmros)
08. Skønheden og udyret / Beauty and the Beast (1983 | Nils Malmros)
09. Exhibition (Joanna Hogg)
10. Cherry Pie (Lorenz Merz)

11. Ruin (Michael Cody en Amiel Courtin-Wilson)
12. Neposlusni / The Disobedient (Mina Djukic)
13. Mary Is Happy, Mary Is Happy (Nawapol Thamrongrattanarit)
14. Moratorium Tamako / Tamaka in Moratorium (Nobuhiro Yamashita)
15. Când se lasa seara Peste Bucuresti sau Metabolism / When Evening Falls on Bucharest or Metabolism (Corneliu Porumboiu)
16. Han Gong-Ju (Su-jin Lee)
17. A Vida Invisível / The Invisible Live (Vítor Gonçalves)
18. Yeshche Odin God / Another Year (Oksana Bychkova)
19. Someone's Wife in the Boat of Someone's Husband (Edwin)
20. Costa da Morte, D'où je Viens, Double Play: James Benning and Richard Linklater, Edén, Few of Us (1996), Grigris, Shuvuukhai / Remote Controle ...

Interesting: Chicago Loop (1976 | James Benning) en A Spell to Ward Off the Darkness (Ben Rivers en Ben Russel)

DIEPTEPUNTEN:
01. Bukas na lang sapagkat gabi na / Leave It for Tomorrow, for Night Has Fallen (Jet Leyco)
02. Mein blindes Herz (Peter Brunner)
03. Coming to Terms (Jon Jost)
04. Bian zou bian chang / Life on a String (1991 | Kaige Chen)
05. Sebunsu kôdo / Seventh Code (Kiyoshi Kurosawa)
06. Història de la Meva Mort / Story of My Death (Albert Serra)
07. Riocorrente / Riverrun (Paulo Sacramento)
08. Pavang rak / Concrete Clouds (Lee Chatametikool)
09. Riaru: Kanzen naru kubinagaryû no hi / Real: A Perfect Day for Plesiosaur (Kiyoshi Kurosawa)
10. How to Disappear Completely (Raya Martin)

Stond op de reservelijst, voor als een titel niet kon/mocht. Ongeveer 120 mensen.

@Verhoeven:

Er zijn best een aantal Malmros titels met Engelse subs uit, waaronder Lar Ole 5.C.

Joanna Hogg: jij strooit zo met namen en dan ook nog met een eigen draai eraan (Heli en Halley zijn ook inwisselbaar ) dat ik haar naam nu noteer.

Mina Djukic wordt ook genoemd in het artikel in de FIlmkrant, waarin critici/regisseurs hun eigne land bespreken. Vallen daar meer intrigerende titels/namen die niet op IFFR waren.

Cherry Pie had in de Tijger competitie natuurlijk ook niet misstaan. Hoe die selectie tot stand komt is ook raadselachtig.

Toch wel een zeer solide editie. Weinig slechts dit keer, maar ook weinig dat echt heel goed is. Al teken ik er op voorhand wel voor om zoveel vermakelijks te zien, toch wel een goed constant niveau. Misschien wel beter dan meer titels die door de boven- en ondergrens gaan. Opvallend genoeg is de verrassingsfilm (Villeneuve's Enemy) het hoogtepunt van het festival, nou net de meest high profile titel van het festival.

4.5* Enemy

4.0* Ping Pong Summer

4.0* The Sacrament

3.5* L'inconnu du Lac

3.5* Her

3.5* Cherry Pie

3.5* Club Sándwich

3.0* Ruin

3.0* Heli

3.0* Spies & Glistrup

3.0* Na Pian Hu Shui

3.0* Tonight and the People

3.0* Au Revoir L'ete

2.5* Neposlusni

2.5* Mary is Happy, Mary is Happy

2.5* Big Bad Wolves

2.0* Alan Patridge: Alpha Papa

1.5* Rigor Mortis

0,5* Perfect Garden

Mooi al die verschillen op zo'n forum. Heerlijk die voor-en napret. Dank voor de vast bruikbare lijstjes.

Het volgende lijstje is niet geheel op volgorde (nr 18 vond ik eigenlijk beter dan 11...)...

Er zijn zeker 3.5jes bij waar ik een veel beter gevoel bij heb dan anderen. Bv. To Kill a Man, (vooral het begin van) Loves Steaks (het tweede deel werd wat saai, minder verrassend), Die Frau hinter der Wand (lekker sfeertje, humor). Finsterworld Rhymes for Young Gouls, Neposlusni gaven een bijzonder verhaal in mooie settings. Finsterworld en Neposlusni: erg gelachen. Goed te lezen dat ik niet de enige ben die Neposlusni zo kon waarderen! To Kill a Man haalde nog de persprijs binnen!

Viktoria vond ik aanvankelijk interessant en leerzaam, maar al met

al te weinig hebben. Canibal had te weinig verhaal, wel sfeer maar slechts 1 acteur die echt presteerde. Ruin vond ik uiteindelijk te arty farty. Soms mooie sfeer en geluid, maar veel vaker vond ik het trucje irritant. Rigor Mortis was niet eng dan wel spannend dus niet geslaagd, ik lees de tips in de comments er nog eens op na. Moratorium Tamako: saai en irritant.

De top 5 hieronder is geen verrassing: aangekochte films zijn vaak gewoon goed.

1. Starred Up 4.5

2. Enemy 4.5

3. Big Bad Wolves 4.5

4. The Selfish Giant 4

5. Heli 4

6. Alan Partridge: Alpha Papa 4

7. Finsterworld 4

8. Neposlusni 4

Alternatieve titel: The Disobedient

9. Rhymes for Young Gouls 4

10. Ping Pong Summer 4

11. Spies & Glistrup 3.5

12. Suzanne 3.5

13. Love Steaks 3.5

14. In Darkness We Fall

Alternatieve titel: La Cueva 3.5

15. Matar a un Hombre,

Alternatieve titel: To Kill a Man 3.5

16. The Mole Song: Undercover Agent Reiji

17. The Amazing Catfish 3.5

18. Die Frau hinter der Wand 3.5

19. Viktoria 3

20. Canibal 3

21. Ruin 2.5

22. Rigor Mortis 2.5

23. Moratorium Tamako 2

Nieuwsgierig naar de zekerheidjes voor de bios:

Her, Blue Ruin, Helium, Tim Zom, L'inconnu du Lac

...en de door anderen getipte:

Cherry Pie, P3nd3jo5, Manakamana, Stop the Pounding Heart, Norte hangganan ng kasaysayan, Mein blindes Herz (e.a.)

Oja, ook zo gelachen en genoten van die Q&A en BIg Talk performances en blunders?

Opmerkelijk dat je Neposlusni / The Disobedient dan wel goed vindt, Mr Thee. Big Bad Wolves is trouwens niet aangekocht en dat is meer dan terecht. Heeft nogal een gatenkaas van een scenario. Snap wel waarom juist Tarantino dit helemaal geweldig vindt.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil het nog even kort over de programmering van de Filipijnse Cinema hebben. Zag er dit jaar drie. Jet Leyco met Leave It for Tomorrow, for Night Has Fallen die gewoon ronduit slecht is. Het onevenwichtige How to Disappear Completely van Raya Martin en Lav Diaz Norte, the End of History dat vol zit met concessies. Alle drie komen ze sinds jaar en dag naar het IFFR. De laatste twee meer dan terecht. Heb er absoluut geen problemen mee.

Maar van alle Filipijnse films die ik door de jaren heen heb gezien op het IFFR ... Heb ik één van de beste films op het Filmfestival van Rome gezien: Jungle Love (2012)

Hoe kan het dat deze compleet genegeerd wordt door het IFFR? De programmering is soms een compleet mysterie. Bizar.

Leg nou eens uit wat je met concessies bedoelt Verhoeven. Waarom zou Norte niet gewoon een film zijn die Diaz net zo graag heeft willen maken als al zijn andere films? Ik ken Diaz namelijk niet als iemand die artistieke concessies zou doen. Waarom nu opeens wel?

Licht even toe: vooral het woordje "dan" impliceert een verwijzing naar mijn laatste post.

Nb. hoop niet dat het om de comment over Ruin gaat: "te arty farty" is voor mij wat anders dan een mooie creatieve ("kunstige") uiting a la Neposlusni!