Het grote taaltopic

Maar Nijmegen ligt dan ook dichtbij Duitsland en dichtbij Oost-Brabant, dus dat is niet zo gek. Doet me aan mijn overleden oma denken. De koffie inskudden en ook de tafel ophalen (de tafel dekken is dat).

In Antwerpen vind ik deze uitdrukking geweldig als de koffie nogal slap gemaakt is: ge kunt er de gazet deur leze

In mijn jonge jaren vlogen de uitdrukkingen mij van alle kanten om de oren.

Grootvader was van Oostenrijkse afkomst, maar sprak Limburgs, met wat Duitse uitdrukkingen er doorheen.

Grootmoeder opgegroeid in Belgisch Limburg en Duitsland sprak Limburgs en Nederlands, moeder (in NL Limburg geboren) sprak alleen Nederlands, vader is Brabander (uit Dongen) en bleef altijd Brabants spreken, inclusief die typische uitspraken.

Dan nog een Belgische grootmoeder (uit Rijkevorsel) en grootvader uit Waterschei (Belgisch Limburg)

Een tante die mij vanaf mijn jongste jeugd het Engels probeerde bij te brengen.

Een Franstalige buurvrouw, en zoontje dat ook vrijwel niets anders dan Frans sprak.

Ook nog een tijdje een Hongaarse kostganger in huis gehad... en Duits sprekende onderhuurders.

Daarbij nog de sterk verschillende Limburgse dialecten, Kerkraads bij vrienden thuis, Maastrichts bij tantes en ooms, en het plaatselijke dialect.

Wellicht vergeet ik nog het e.e.a..

Moet er nog bij vertellen dat het grootste gedeelte van dat clubje in één huis bij elkaar woonde.

Probeer daar maar eens een redelijk taaltje uit de destilleren...

Later werd het er niet minder op in mijn werkkring(en)

Jaren bij Zweedse bedrijven (ook in Zweden zelf) gewerkt, en in de circuswereld kwam ik zo'n beetje vanalles tegen, Italianen, Fransen, Spanjaarden, Polen, Russen, Roemenen, Tsjechen, Hongaren, Amerikanen, Engelsen, Duitsers, Denen, Mexicanen.Marokkanen, etc.

Onderling werd er dan zo'n koeterwaals taaltje gesproken dat vooral bestaat uit Engels, Duits en Frans, en daar nog wat Bargoens bij (taal die "Les Gens du voyage" onderling spreken, en die niemand anders begrijpt)

Op de een of andere manier kwamen we er toch altijd wel uit.

Bij ons zeggen ze 'Ge ziet er Parauisj en Brissel deer' (Je ziet er Parijs en Brussel door).

Het hoort dus "qua" te zijn, lijkt me ook meer spreektaal, Maar wat betreft (zou ik zelf gebruiken) "kwa" heb je wel gelijk.

"Kwa" is al zo ingeburgerd dat het bijna lijkt alsof het juist is.

(heb ik mijzellf vast en zeker ook al ooit schuldig aan gemaakt )

Ik gebruik het nooit, en kom het ook vrij weinig tegen moet ik zeggen. Volgens mij wordt dat er op de basisschool zo ingestampt dat je de fout bijna niet meer kan maken. Het is ook eerder een vorm van fonetisch typen o.i.d. ^^

Kennen mensen hier trouwens het woord: 'toenstraks'? en/of gebruik je het ook wel 'ns. Het is volgens mij geen Standaardnederlands, maar hier wordt het echt altijd gebruikt i.p.v. daarstraks, daarnet enz. Boven de rivieren willen ze je er nog wel eens op wijzen, of weten ze niet wat je bedoelt: toen of straks.^^

Ja, vroeger al vaker gehoord, maar recentelijk niet meer eigenlijk.

Een veelgebruikte verbastering in deze provincie (NL Limburg)is ook 'nuuwe'. i.p.v. nieuwe.

Ik denk toch dat er veel spreektaal gebruikt wordt in recensies. Het is toch meer van, dat je een film gezien hebt en dan even laat weten wat je ervan vindt, net zoals je dat dus tegen iemand zegt, behalve als iemand doof is, dan is een briefje misschien handiger

Ik maak zelf ook enorm veel taalfouten danwel vergeet ik worden ik bedoel woorden. Vaak kan ik het op tijd corrigeren maar lang niet altijd. Zolang het dan maar duidelijk is, wat iemand bedoelt.

'Daarstraks' is in ons dialect 'totteflees' of 'toflees'. 'Straks' is dan ook 'flees'.

wij zeggen 'neie'

Even voor de duidelijkheid: herzien (afgeleide: herziening) betekent niet 'een film nog een keer bekijken'.

Toenstraks hoor je hier (in het zuiden) erg vaak. Vooral in het dialect.

Ik gebruik altijd 'daarstraks'. Alleen in mails/brieven. Zeggen doe ik het nooit.

Tevens heb ik een gruwelijke hekel aan het gebruik van 'kon' in plaats van 'kende'.

'kon' i.p.v. 'kende' gebruiken wij hier niet volgens mij. We gebruiken wel 'kende' in de tegenwoordige tijd. "kende gej d'n dieje?"

Bij ons is het: "Kenjde gau 'n daunen?" En voor een vrouw is het "Kenjde gau dedie?" .

Na/naar en als/dan fouten vind ik vervelend.

Haha ja en mensen die na met naar verwisselen willen wel eens heel wat anders zeggen dan dat ze bedoelen. Kan best verwarrend werken

'eens' en 'is', is er nog zo eentje. "Doe is normaal" i.p.v. 'Doe eens normaal' of 'Doe 'ns normaal'

Komt van "doe 's". Ik vind het wel leuk klinken.

Het gebruik van 'me' i.p.v. 'mijn' (als in: me moeder)

Ik ga morgen na me moeder.

(een paar fouten gecombineerd, bij uitspraak valt het nog wel mee)

Wij gebruiken over het algemeen eigenlijk bijna nooit 'mijn', maar 'ons' als het over familie gaat. 'Mijn' klinkt zo hebberig. Ons oma ( z'oma ), ons moeder ( 's moeier ), ons vader ( 's vaojer ).

Brabander Jesper?

Jazeker. skôn taoltje, wanne?

Ons vader komt er vandaan(Dongen) vandaar

Hij zit langs mij. . Ik doe de deur los. .