Virus (Canvas)

Bij Faster, Pussycat! Kill! Kill! (1965):

Goh, grappig, van de website van Canvas:

In de late avond is Canvas een verrassend televisielaboratorium waar ruimte is voor minder voor de hand liggende en innovatieve televisie. Op dinsdagavond is dat VIRUS: de meest bizarre, spraakmakende en innovatieve programma’s komen er éénmalig aan bod. Het kan gaan om fictie, documentaire, humor, animatie, maar ook om ‘sneak previews’ van reeksen die pas veel later volledig op Canvas worden uitgezonden.

VIRUS is ook letterlijk verrassende televisie: de inhoud wordt pas de avond zelf bekendgemaakt op canvas.be (HIER dus!) en na Terzake op het scherm zelf. Het wordt een slot dat de kijker wil besmetten en aanzetten om Canvas inhoudelijk mee te sturen.

Op de Canvaswebsite kan de kijker immers mee discussiëren over de programma’s en suggesties doen voor de invulling van VIRUS. En op termijn misschien zelfs eigen beelden uploaden, die op Canvas terecht kunnen komen.

Twee-wekelijks, pas om 16.00 uur wordt de inhoud bekend gemaakt. Twee weken geleden was de eerste uitzending met de Deense animatie Princess, gisteren deze klassieker van Russ Meyer. Iets om in de gaten te houden dus.

Twee weken geleden de eerste uitzending? 'Virus' wordt al uitgezonden van dinsdag 8 januari.

VIRUS

Aha. Een van de vele linkjes aldaar vergeten aan te klikken. Ook niet twee-wekelijks zie ik nu. Wellicht dat hier meer aandacht aan besteed kan worden voortaan, zeker als er (cult)films worden vertoond. Wellicht dat deze info verplaatst kan worden naar het forum?

Ik vind Virus echt leuk. Ik neem het op en ik kijk altijd maar de dag nadien. Het is altijd een verrassing en op de bijna vijf maanden is het nog maar een paar keer tegengevallen. Hopelijk is dit programma een blijvertje.

Hoop dat ze nog wat van die cult klassiekers geven, wil ik gerust altijd opnemen en wat tijd voor vrijmaken.

Sinds een paar weken weer iedere dinsdag op Canvas om 23.40 uur. Vanavond de veelbesproken en door 'game-nerds' hooggewaardeerde documentaire The King of Kong.

Toemetoch.... vergeten.

Voor de liefhebbers van animatie:

Vanavond om 23u45 op Canvas:

Een ode aan de Vlaamse animatiefilm.

11 Vlaamse animatiefilms met een totale duur van 60 minuten.

Na wat 'slappe hap', hedenavond bij Virus om 23.45 uur: Orson Welles' War of the Warlds post la lettre, danwel The Blair Witch Project avant la lettre: Ghostwatch

Een mockumentary waarvan de brave Britten destijds dachten dat ze naar een echte live nieuwsrapportage keken. Het regende een recordaantal klachten bij de BBC (zelfs spontane weeen en zelfdodingen werden 'geregistreerd'). Stukje Britse tv-geschiedenis dat nimmer werd herhaald in de UK. Mijn ouderwetse videorecorder zal ratelen.

Vanavond in VIRUS:

The Corporation uit 2003.

Voor wie de video wil zetten: opgelet, deze documentaire duurt 145 minuten.

Vanavond in Virus: Clerks. (1994) om 23u50.

Wat krijg je als je je stripcollectie verkoopt, 10 kredietkaarten tot de limiet benut, schoolgeld en verzekeringsgeld van een schadegeval op één hoop gooit? Alleszins te weinig geld om een film mee te draaien. Tenzij je Kevin Smith heet. In dat geval maak je er 'Clerks' mee, een dijk van een 'extreme low budget' cultklassieker.

Hoe fout kan een dag gaan? Voor winkelbediende Dante begint de zaterdag niet meteen goed als zijn baas hem onverwacht opvordert om de winkel open te houden. Vervolgens willen de rolluiken van de supermarkt niet open, wordt zijn ex-vriendin begraven terwijl een andere ex-vriendin zijn hoofd op hol brengt en zijn huidige vriendin dingen opbiecht die hij liever niet had geweten. En dan zijn er nog de irritante klanten, zijn vriend Randal die de videotheek naast de supermarkt openhoudt en Jay en Silent Bob, twee rondhangende drugsdealers. Een mens wordt er niet vrolijk van.

Met een budget van zo’n 25000 dollar maak je niet veel film (ter vergelijking: Titanic kostte ongeveer dat bedrag per anderhalve seconde). De film werd in zwart-wit en volledig in en rond de supermarkt geschoten waar regisseur Kevin Smith overdag zelf werkte. De scènes in de supermarkt werden 's nachts gefilmd omdat de winkel dan gesloten was. Zowat de hele familie en vriendenkring van Smith speelt één of meerdere bijrollen. Geld voor shots op locatie was er niet. Vandaar dat je als kijker niet te weten komt wat er schijnbaar dramatisch is misgelopen op de begrafenis van Dante's ex-vriendin. Deze geknipte scène is later in animatievorm uitgewerkt en als extra op de verjaardagseditie van de DVD van Clerks meegegeven.

De film moet het bijgevolg hebben van de strakke, vaak expliciete dialogen en oneliners. Maar die mogen er dan ook zijn. Let bijvoorbeeld zeker op de discussie over de bouwvakkers op Darth Vaders 'Death Star'. Of wat dacht je van deze:

Jay: My grandma used to say 'What's better? Fuckin' a good plate with nothin' on it' no wait, I fucked up, 'What's a good plate with nothing on it?'

Dante: Meaning?

Jay: I don't know. She was senile and shit. She used to fuckin' piss herself all the time..and shit herself. C'mon Silent Bob lets get the fuck outta this fuckin' jib joint, with this fuckin' faggot Dante. You cock-smoker.

Virus vandaag om 23u45.

Pilootaflevering van Deadwood (sneakpreview)

Goed nieuws voor wie een stevige portie vuilbekkerij best kan smaken: vanaf 6 maart zendt Canvas het veelbesproken, maar in Vlaanderen nooit vertoonde 'Deadwood' uit.

Verdomme gemist, stomme examens ook. Komt de pilootaflevering ook terug op 6 maart?

Vanavond op Virus op Canvas: What Would Jezus Buy? Begin om 23u50.

Officiële site: http://www.wwjbmovie.com/

Vanavond op Virus: Steep

Wie deze of volgende week op skivakantie vertrekt, kan alvast in de stemming komen met ‘Steep’, een adembenemende documentaire over extreme skiing, ver van de volgepakte pistes. Eén tip voor wie zin krijgt een paar scènes uit deze waanzinnige film eens dunnetjes over te doen: rustig in een hoekje gaan zitten en wachten tot het overgaat.

De film begint om 00.10 en duurt 92 minuten.

Vanavond om 23u55 in Virus op Canvas: Cane Toads (1988).

Don't try this at home, kids. Vanavond om 23.45 uur op Canvas de 1-uur-durende documentaire 'Carts of Darkness'. Winkelwagentje-racen!!!!

Kijken geblazen. Volg ik haast altijd. De Millet-reportage een week of vier geleden was op mijn aangeven.

Vanavond in Virus om 23u45.

What’s in a Name

'I don’t feel that I have a name anymore. I feel like Jon Cory is the woodworking character, Rose Wood is the gender-terrorist character, and Rose Cory is the person. It gets a little confusing.”

VIRUS experimenteert vanavond met genderkwesties in de behoorlijk straffe docu “What’s in a Name”. Daarin gaat de jonge Vlaamse documentairemaakster Eva Küpper op zoek naar de perceptie van identiteit en gender via een portret van de 52-jarige Jon Cory, een levenslustige New Yorkse lichaamskunstenaar. Zowel in zijn expliciete performances als in zijn eenvoudige en vrije levensstijl, uit hij zijn maatschappijkritiek over de beperkte gangbare normen van gender. Sinds hij een aantal maanden geleden voor zijn performances een borstoperatie onderging, worstelt hij echter opnieuw met zijn identiteit en zijn plaats in de door gender bepaalde maatschappij. De film speelt zich af voor en na de operatie en biedt intieme momentopnames van een fascinerend karakter…

Eva verbleef tot haar 14e regelmatig voor langere periodes in de VS en leerde daar Jon Cory kennen (toen nog getrouwd en bakker van beroep). Later zag ze in België één van zijn performances, waar ze zo van onder de indruk was dat ze meteen ambieerde ooit met hem samen te werken; met de film ‘What’s in a name’ ging die droom in vervulling.Deze documentaire is Eva’s eindwerk, waarmee ze vorig academiejaar afstudeerde aan het KASK te Gent. Het leverde haar een grote onderscheiding en meteen ook enkele prijzen op, waaronder een Wildcard van het Vlaams Audiovisueel Fonds voor het Internationaal Filmfestival Leuven. Twee ‘één minuut filmpjes’ van Eva waren deze zomer ook al op Canvas te zien tijdens ‘de Canvasminuut’.

What’s in a name

Producent: DI-M Production

Regie: Eva Küpper

Productie: Eva Küpper, Dimka Vanderhaegen

Genre: Docu

Land: België

Release: 2009

Duurtijd: 64’

VIRUS 29/12: So Graham Norton om 0u45.

VIRUS trakteert op een laatste streep humor voor 2009 met de allereerste aflevering van de cult-camp-kitsch talkshow bij uitstek: So Graham Norton.

Wat valt over deze fijne proeve van stuurloos gesprek te vertellen? Eigenlijk niet al te veel: Graham Norton is Iers, overtuigd ‘gay’ en zou allicht gediagnosticeerd zijn met acute ADHD, mocht die term toen al ingeburgerd zijn geweest. De show liep van 1998 tot 2002 op Channel 4. In de aflevering van vanavond is niemand minder dan Ivana Trump te gast, samen met actrice Kathy Burke en Sooty, een teddybeer die al sinds 1952 op TV is (eat this, Samson!).

Absoluut ‘hoogtepunt’ van deze aflevering: sex talk with Greta. En voor de goede orde nog een paar quotes:

‘Kirsten: history’

‘One man, three puppets’

‘Can I swear at Sooty?’

So Graham Norton

Genre:Humoristische talkshow

Producent:So Television, United Film and Television Productions

Land:Groot-Brittannië

Jaar:1998

Duurtijd:33’

AANRADER: vanavond om 23u45 op Canvas.

The Man Who Eats Badgers and Other Strange Tales from Bodmin Moor.

Virus geeft vanavond tips voor wildliefhebbers in tijden van economische crisis; hoe krijg je toch iedere dag een mals stukje wild op je bord? En ideetjes ook voor uw volgende eindejaarsdis of schranspartij.

Voor de gepensioneerde ambtenaar Arthur Boyt is een autoweg meer dan een asfaltstrook van A naar B; voor hem is een autoweg ook het equivalent van een keurslager. Arthur verzamelt namelijk alle doodgereden dieren langs de kant van de weg, bereidt ze volgens eigen receptuur en verorbert ze vervolgens met veel ‘gusto’. Op zijn dagelijks menu: kat, uil, vos, eekhoorn, egel, otter en das. Maar zijn eetgewoonten eisen hun tol. Zijn streekgenoten stalken hem met griezelige telefoontjes die zijn –O ironie!- vegetarische vrouw zo bang maken dat ze haar slaapkamer nog nauwelijks uitkomt. Maar Arthur blijft trouw aan zijn gewoontes…

En Arthur is niet de enige zonderling die de eenzaamheid van het desolate, poëtische maar ook troosteloze Bodmin Moor opzocht. Clifford houdt zich sinds zijn scheiding ledig met het doorkruisen van de heuvels. Gewapend met mes, bijl, een stevige voorliefde voor tai chi en een fles detergent, voor het geval hij het hol van de zwarte panter vindt die de streek onveilig maakt. Peter is landbouwer en tevens priester en probeert samen met zijn zoon Simon –woonachtig (in deze docu het enige toepasselijke woord) in een aftandse caravan- de familieboerderij gaande te houden. Peters vrouw Audrey pleegde zelfmoord, Simons vrouw kwam, zag, nam de kinderen mee en verdween.

Relaties gedijen niet goed in Bodmin Moor. Zowat iedere vrouw die er ooit terecht kwam, liet het ook weer achter. Kijk vanavond naar VIRUS en je begrijpt waarom.

De trailer.

Wonderland: The Man Who Eats Badgers and Other Strange Tales from Bodmin Moor

Producent:BBC

Regie:Daniel Vernon

Producer:Nick Mirsky

Genre:Documentaire

Land:Groot-Brittannië

Jaar:2007

Duurtijd:40’

VIRUS 19/1: Nanook of the north: A Story Of Life and Love In the Actual Arctic

Nanook op MovieMeter;

VIRUS gaat vanavond op zoek naar de wortels van de hedendaagse documentaire. ‘Nanook of the north’ –voor het eerst vertoond op 11 juni 1922- wordt door filmhistorici beschouwd als de eerste ‘feature-length’ documentaire in de geschiedenis van het bewegende beeld.

Tot dan toe werden ‘documentaires’ geënsceneerd in de studio en gespeeld door acteurs. ‘Nanook’ was de eerste grote non-fictie productie die daarvan afweek: de film portretteert de echte ‘struggle for life’ van een Inuit en zijn gezin en geeft een accuraat beeld van hun leefwereld, gebruiken en tradities. De documentaire werd ook gedraaid op locatie, van augustus 1920 tot augustus 1921. Deze revolutionaire aanpak zorgde voor een schokgolf in de filmwereld en kreeg veel lof, zowel in Amerika als daarbuiten.

Naar hedendaagse documentairenormen blijft een aantal zaken echter ‘not done’. Hoewel ‘Nanook’ niet met professionele acteurs en niet in studio werd gedraaid, zette regisseur Robert Flaherty toch één en ander in scène. Hij ‘castte’ Nanook, ‘zijn’ vrouwen en ‘zijn’ kinderen voor hun rol. Ook liet hij Nanook jagen met speren, hoewel de Inuit toen al waren overgeschakeld op geweren. En de iglo is een –weliswaar authentieke- constructie speciaal gebouwd voor de film om voldoende licht binnen te laten om te kunnen filmen.

Flaherty verdedigde zijn werkmethode vanuit de overtuiging dat je de realiteit soms een handje moet helpen om de ware aard ervan te vatten op film. Het igloverhaal illustreert een tweede verzachtende factor: de camera’s die destijds voorhanden waren, blonken niet uit in handelbaarheid. Enscenering was dan ook een pragmatische noodzaak. En ten derde waren er in 1920 gewoon ook weinig voorbeelden of regels waarop Flaherty kón terugvallen.

Hoe het ook zij, ‘Nanook of the north’ is een pionierswerk, een klassieker die iedere documentaireliefhebber ooit moet gezien hebben!

Nanook of the north: A Story Of Life and Love In the Actual Arctic

Producent: Les Frères Revillon, Pathé Exchange

Regie: Robert J. Flaherty

Producer: Robert J. Flaherty

Genre: Documentaire

Land: Verenigde Staten, Frankrijk

Jaar: 1922

Duurtijd: 79’

VIRUS 26/1 om 23u45: The Last Supper

VIRUS maakt het vanavond alweer culinair gezellig met een uitgebreide contemplatie van het concept galgenmaal.

Al zolang de doodstraf bestaat, krijgt wie ze te wachten staat een laatste maaltijd naar keuze voorgeschoteld. Het gebruik vindt zijn oorsprong in begrafenisrituelen waarbij de dode voorzien werd van spijs en drank voor de grote oversteek naar het hiernamaals. De band tussen het hedendaagse ritueel en zijn spirituele oorsprong is echter volledig vervaagd; het concept galgemaal krijgt daardoor iets erg absurd en griezelig.

In ’The Last Supper’ schetsen Mats Bigert en Lars Bergström een uitgebreid cultureel en historisch beeld van dit bizarre gebruik, doorheen landen waar de doodstraf nog wordt uitgevoerd. Vergezellen de kijker op deze macabere reis: beulen, bewakers, ex-gedetineerden die op hun executie wachtten maar vrij kwamen, priesters, voedseldeskundigen en zowat iedereen die een bewuste kijk op het ritueel van het galgemaal heeft. Hoofdgids is Brian Price, een ex-gedetineerde die al zo’n 200 galgemalen bereidde voor de gevangenis van Huntsville, Texas. De meeste maaltijden die hij klaarmaakte, werden niet opgegeten; het besef dat de laatste minuten wegtikken, blijkt de eetlust immers niet aan te scherpen. Iedere gekookte aardappel, iedere friet, iedere boterham die Price klaarmaakt, brengt iemands einde dichterbij…

’The Last Supper’ is een beklijvende documentaire die je ook vormelijk naar de keel grijpt. Op het Leuvense Docville festival won de film in 2006 de Canvasprijs voor beste internationale documentaire.

Meer info over ‘The Last Supper’ vind je op de officiële site The Last Supper

The Last Supper

Producent: Bigert & Bergström

Regie: Mats Bigert, Lars Bergström

Producer: Mats Bigert, Lars Bergström

Genre: Documentaire

Land: Zweden

Jaar: 2005

Duurtijd: 58’

Vanavond Freetime Machos

Duitsland / Finland

Documentaire / Komedie

86 minuten

geregisseerd door Mika Ronkainen

met Matti Keränen, Mikko Koljonen en Roger Holden

Matti heeft bij een rugbywedstrijdje zijn pink gebroken. Het doet vreselijk pijn, maar zijn maten lachen hem uit. Een echte man breekt op zijn minst een arm of een been. In 'Freetime Machos' leren we Matti, zijn beste vriend Mikko en nog een paar leden van de meest noordelijke en op twee na slechtste rugbyclub van de wereld kennen. Wat beweegt de Finse man? Zo somber als het openingscitaat het voorstelt -- de slaapkamer is om te slapen en te copuleren, niet om plezier met seks te hebben -- is het gelukkig niet. In een losse, lichtvoetige stijl observeert Ronkainen deze melancholieke mannen die veel jongensachtiger en zachtmoediger blijken te zijn dan ze zich voordoen. Na de zoveelste verloren wedstrijd wisselen ze in de bus vertrouwelijkheden uit. Op de achtergrond speelt bedrijfsonrust bij Nokia mee, de zelfmoord van een vriend en veranderingen in het gezin.

Vanavond (iets na middernacht) een programma dat een aantal weken geleden nogal wat (heel wat dus) stof deed opwaaien in 'La France'. Gegoten in een spectaculaire quiz-show doet men het omstreden Experiment van Milgram uit de jaren 60 weer eventjes dunnetjes over. Dodelijke stroomstoten geven aan de persoon die het antwoord niet weet. Oftewel, doet-ie-het-of-doet-ie-het-niet?

Le jeu de la mort – La zone Xtrême

Regie: Christophe Nick

Producer: Christophe Nick

Genre: Documentaire

Land: Frankrijk

Jaar: 2010

Duurtijd: 93’

http://virus.canvas.be/

Staat nog niet op de site? Lijkt me best wel interessant.

Ik heb het gezien op de Nederlandse zender maar het is door gestoken kaart als de man stroom krijgt dan zit hij niet meer vast maar hij schreeuwt het wel uit.

Goh....(Henk is niet bekend met het Milgram experiment dus?)