Six Feet Under

Toch maar even seizoen 5 gedownload. Goed seizoen met een erg sterk einde maar vooral de aflevering waarin Nate dood gaat is geniaal.

Een serie die ik na 2 seizoenen al aardig goed begon te vinden, maar niks meer gekeken erna.

Naar het verdere verloop van Six Feet Under ben ik dus wel erg benieuwd, als ik de reacties zo lees.

Komend weekend wordt six feet under seizoen 4 in zijn geheel uitgezonden. Maandag begint het laatste seizoen!

De promo voor CC: http://www.comedycentral.nl/tv/vod/473/six-feet-under.html

Weet iemand hoe deze bewerking van de theme heet? Ik vind 'm wel wat hebben

Voor een prikje de complete box gekocht (met gras bovenop ) dus ik ga lekker 5 voor mij onbekende seizoenen Six Feet Under tegemoet . Als ik deze thread zo lees is het echt iets voor mij.

Eerste 2 afleveringen op CC gezien. Tot nu toe erg leuk inderdaad, vooral fijn om Michael C. Hall weer terug te zien, 't is typisch een acteur voor dat soort rolletjes. Hij zou het later in Dexter nóg beter doen.

Ik laat nu voor wat het is, heb momenteel weinig tijd om nog een serie te volgen. Wellicht binnenkort seizoen 1 aanschaffen.

Ik had het even gevolgd en ben begin december afgehaakt.

S1 begon erg leuk met een cynisch ondertoontje, maar naarmate de serie vorderde begon het steeds meer op een soap opera te lijken. 't Is mooi gefilmd (dat moet gezegd), maar qua inhoud en bijfiguren vond ik het werkelijk geen klap meer aan. Uiteindelijk na aflevering 3 van S2 gekapt.

PS: Michael C. Hall blijft geweldig. Zo droog.

Ben er ook aan begonnen.

Pilot was uiteraard geniaal. Zet een net te groot verwachtingspatroon neer vrees ik.

Aflevering 2 en 3 nog steeds erg goed en ga verder kijken hoewel ik een bloedhekel aan de formule serie heb.

Drama, nergens over de top, schrijnend soms, lekkere zwarte humor en bewust sommige heilige huisjes omver trappen.

Morgen episode 4.

Heb hier ook het eerste seizoen liggen. Eerdaags even aan beginnen.

Houdt ons op de hoogte Niethie, ik vond je belevenissen bij 'the x-files' ook erg leuk om te lezen.

Ik denk dat dit je wel zal bevallen.

Bedankt! Zal ik zeker doen.

Mensen hebben hier veel te hoge verwachtingen van denk ik. Het wordt allemaal zwaar overtrokken. Schitterend vormgegeven, maar qua inhoud niet beter dan een gemiddelde gtst-aflevering.

Nou nou nou...dit vergelijken met gtst vind ik wat ver gaan.

Ben nu aan aflevering 8 season 1 bezig en heeft zijn mindere en betere episodes.

Wat ik lees is dat season 1 het hoogtepunt van de serie is. Ik mag hopen van niet want dan zie ik het somber in.

Kan iemand die alle seizoenen heeft gezien vertellen wat hij het beste vindt en waarom? Ben hier wel benieuwd naar.

Ik denk bij voorbaat dat iemand die een voorkeur naar een bepaald seizoen heeft, het niet op de juiste manier bekijkt. Het is één geheel, het valt niet echt te onderscheiden van elkaar.

Ik vond seizoen 5 het mooiste. Maar ik ben sowieso fan van de hele serie, maar ik zal binnenkort in een uitgebreidere post hier op terug komen. Ik zie ook weinig raakvlakken met GTST eigenlijk, deze serie heeft echt veel meer qua diepgang, drama en humor ook is het totaalplaatje schitterend geschoten allemaal. Ik ben helemaal fan!

Ok.. ben benieuwd naar je post Kai.

Morgen te beginnen aan seizoen 3. Wat ik lees 1 van de mindere, maar dat maakt niet uit. Serie kan wel wat hebben gezien het niveau.

Zit nog steeds te wachten Kai

Komend weekend zal ik is een poging wagen. Seizoen 3 is overigens het enigste seizoen waarvan ik een paar afleveringen heb gemist dus die moet ik maar is op gaan zoeken .

Vannacht maar eens verdienstelijk gebruik maken van mijn slapeloosheid en er een groot deel van het seizoen doorheenjagen om er een beetje in te komen.

Ben alvast erug benieuwd! Jullie horen nog wel hoe het was...

Ben nu bij se4 afl.5 en was toch wel de heftigste aflevering tot nu toe.

Gelukkig dat het halverwege se3 weer bij draaide want ik had het bijna opgegeven. Uiteindelijk toch weer op eenzame hoogte

Heb deze serie ontdekt toen die op CC begon (had er wel eerder over gehoord) en twee weken geleden heb ik de box gekocht. Heb alle 5 seizoenen in 2 weken tijd gezien en het was een geweldige trip die ik nooit eerder heb kunnen ervaren. Vond seizoen 5 de beste en de finale is adembenemend mooi en puur, heb er weinig woorden voor. het moment dat Claire vertrekt en je Nate in de achteruitkijk spiegel ziet rennen was erg emotioneel en de dood van David Fischer toen hij zijn jonge Keith zag.

Ondanks mijn laatste bericht waarin ik schreef dat ik direct ging kijken heb ik er toch nog even mee gewacht, mede omdat ik toen ook nog bezig was met een andere serie.

Maar goed inmiddels heb ik seizoen een ook gezien en ik was er erg van onder de indruk. Je kunt overduidelijk merken dat die van de hand komt van deze zelfde schrijver als American Beauty, de personages zijn namenlijk allen geweldig goed uitgewerkt en krijgen ieder genoeg screentijd, zelfs de bijrollen. Ook vind ik de manier waarop er met onderwerpen als drugsgebruik, geestenziekte en homoseksualiteit omgesprongen wordt uitert subtiel, geen cencuur en preutse Amerikaanse schaamte maar gewoon zoals het ook in real life gaan, petje af. Verder is het bij vlagen ontzettend grappig en heb ik dan ook meerder malen in een deuk gelegen om de uitspraken en handelingen van de personages, en hoe grappig het ook is ook op het gebied van emotie is het erg puur en aangrijpend. Ook de orginele vindingen als pratende lijken die de hoofdpersonages blijven achtervolgen en ze (soms ook) adviezen geeft waren geweldige vonsten.

Ik heb de boel er in twee dagen doorheen geslagen dus ik moet wel zeggen dat het snel is gegaan, ben dan ook ontzettend benieuwd naar de rest. Zal dan ook snel de overige seizoenen aanschaffen, al zal dat wel weer een hele dure grap worden.

Nog 3 afleveringen te gaan en dan is het vaarwel familie Fisher

Ondanks de dramatiek verwacht ik toch een einde waarin een soort voldoening/rust wordt gecreeerd voor de kijker en hen achterlaat met een pijnlijke maar doch acceptatie/voldoening. Net als hoe het echte leven vaak is.

Nu even 5x10 kijken en vrijdag de laatste 2 afleveringen.

Ben net begonnen aan seizoen2

Zou er zeker goed voor gaan zitten, die laatste aflevering is werkelijk prach-tig. Werkelijk de beste afsluiter die ik tot op heden heb mogen zien van een serie, als ik er aan terug denk begint het waterwerk al bijna.

Zelden heeft een serie of film zo'n indruk gemaakt op mij en het deed echt pijn om afscheid te nemen van de familie. Ik heb er zelfs over gedroomd vannacht dus ik was er flink mee bezig kun je wel zeggen.

Uiteraard ga ik deze serie gewoon weer eens opnieuw bekijken (ik zou morgen zo weer kunnen beginnen maar doe dat niet).

Eigenlijk heb ik er geen woorden voor hoe goed ik het vond.

Dat liedje erbij maakt het ook heel mooi

Sia - Breathe Me

Kon gisteren de verleiding niet weerstaan en toch maar de laatste afleveringen gekeken.

Mooi einde van een prachtige serie.

Heerlijk om de afgelopen tijd gewoon een echte serie te kijken met echt drama en waar geen onderwerp wordt geschuwd.

Heerlijk dat er ook op volgens mij 2 momenten na (ook einde) geen effect bejag was om soundtrack/liedjes te gebruiken in de serie. Wel de American beauty ondertoon. Heerlijk.

Enige minpunt was Claire met haar gezeik en verontwaardigde blik. Vijf series lang dezelfde stomme mimiek. Maar ja dat kan ik hebben.

Voor mij de eerste serie ooit en ws ook de laatste. Heerlijk om gekeken te hebben.

Sorry Arkadi ik was het vergeten maar hier dan toch even mijn mening over SFU, leuk trouwens dat jou de serie ook zo goed is bevallen.

Hugo Borst tipte me een paar jaar geleden deze serie. Tijdens Studio Voetbal vertelde hij de kijkers min of meer dat zij moesten overschakelen naar Six Feet Under ‘die prachtserie’, aldus Borst. Trouw als ik was schakelde ik over na Six Feet Under, een tamelijk lastige binnenkomer omdat de serie destijds al in episode 1 van serie 4 was belandt. Toch werd ik meteen gegrepen door de serie. De emoties, de sfeer en vooral ook de setting –de mooie lome beelden in het schitterende licht van Californië- De serie had me te pakken en na 4 episodes kocht ik seizoen 1 en even later ook seizoen 2 op dvd.

SFU toont in aflevering 1.1 gelijk haar ware aard, emoties,dood en zwarte humor komen meteen aanbod. Vader Fisher die in de auto stiekem een sigaret rookt, wanneer zijn vrouw (de iets wat vreemde Ruth) hem belt en vermoedt dat manlief aan het roken is hierop antwoord vader Fisher ontkennend. Ruth waarschuwt hem nog dat roken ongezond is, een tel later wordt Vader dodelijk geschept door een bus. Ondertussen is dochter Claire hartstikke stoned op een feestje bij haar vrienden, wanneer zij te horen krijgt dat haar vader is overleden komen haar emoties in botsing aan de ene kant de paniek en het verdriet van haar vader aan de andere kant de drugs.Verder bestaat het gezin nog uit verloren zoon Nate (die in het vliegtuig, onderweg naar huis, zijn toekomstige vrouw Brenda ontmoet) en de neurotische homoseksuele David.

SFU trapt tegen allerlei (conservatieve) heilige huisjes, drugs, sex, de kerk –en de leukste- homoseksualiteit. Dit doet het altijd met een knipoog, een voorbeeld hiervan is zoon David die een relatie heeft met de grote, sterke, zwarte politieman Kieth. Scenarioschrijven Alan Ball gebruikt hier een homoseksueel stereotype maar werkt het personage net als de relatie tussen de twee heel geloofwaardig uit. Een ander voorbeeld hiervan is de gelovige David die in conflict komt met de kerk omdat hij homoseksueel is.

De meest interessante plotline vind ik echter het verhaal van Nate. Nate is in tegenstelling tot zijn broertje een dromer. Iemand die nergens zijn draai vond en constant naar zijn geluk zoekt. Hij vertrekt uit de familie, komt terug, krijgt een knipperlicht relatie met de excentrieke Brenda, verwekt een kind bij ex-geliefde Lisa, keert terug en trouwt met Brenda om vervolgens te willen scheiden voor Maggie, wanneer hij denkt zijn ultieme geluk gevonden te hebben sterft hij (schitterende scene). Nate’s zoektocht komt het best tot uiting in de episode ‘it’s the most wonderful time of the year’, dat gelijk ook één van de beste episodes is.

Naast de zoektocht van de hoofdpersonages zijn er ook nog korte storylines, het gekke broertje van Brenda, de abortus, de moord en het leven van de Puertoricaan Frederico en zijn vrouw. Niet alle personages zijn even leuk, zo irriteerde ik me aan de mannen van Ruth (behalve George, die is cool) en ook de familie Chenowitz vond ik ook te hysterisch. Daar tegenover stonden andere leuke personages zoals het rolletje van Mena Suvari als vriendin van Claire.

De les die we uit SFU kunnen trekken is te genieten van het leven. We kunnen allerlei plannen maken en routes uitzetten, uiteindelijk heb je het toch niet in eigenhand. Zoals een groot musici ooit zei ‘Life is what happens to you, while you're busy making other plans’. SFU dendert door als een achtbaan en is een opeenstapeling van emoties. Met elke aflevering zo’n ‘tv staar einde’, afleveringen vliegen aan je voorbij en bij de aftiteling staar je naar de tv om even bij te komen. SFU is absoluut één van de mooiste dingen die ooit voor de tv zijn gemaakt!

Heerlijke/lyrische recensie Kai.

Wat me trouwens ook opvalt na jou schrijven is dat de subplotten inderdaad niet allemaal even goed waren maar dat ze vaak opeens zeer plots ophielden.

Zo vond ik het jammmer dat bv Gabe opeens verdween (tof personage) en die die irritante Russel opeens komt.

Dan verdwijnen sommige personages opeens om later opeens weer terug te komen.

En kan me zomaar voorstellen dat Hugo Borst dit ook zo een prachtige serie vindt.