Suite Française (2014)

“My father always said, if you want to see what people are truly made of, start a war.” Degelijk. Suite Française is geen echte oorlogsfilm, maar meer een persoonlijk en menselijk drama dat zich toevallig in de oorlog afspeelt. Het beste en slechtste in de mens komt naar boven in oorlogstijd, en in Suite Française zien we dit alles onder een vergrootglas in een klein Frans stadje. Dat de Duitsers onderling Duits praten, maar de Fransen onderling Engels, moet je dan maar voor lief nemen. Spannend wordt het nergens en soms is het allemaal wel zeer vrijblijvend, maar acteurs als Williams, Thomas, Schoenaerts en Schilling weten het wel te verkopen.

Degelijk oorlogsdrama dat de clichés niet helemaal weet te vermijden. Waar ik me buitengewoon aan heb gestoord is het feit dat de Fransen Engels spreken. Waarom is dat in Godesnaam? Zeker omdat de Duitsers wel gewoon Duits spreken, zoals de meesten Duisters nou eenmaal doen. Maar goed het verhaal in interessant genoeg om een paar uur te boeien en het acteurs-ensemble is goed op dreef. Kortom de moeite waard voor een doordeweeks filmavondje op de bank

Ken je die film met die goeie Duitser? Tja, wie oog in oog met Michelle Williams komt te staan gaat sowieso door de knieën, welke rol ze ook maar speelt. In deze Suite Francaise schittert ze in haar oogverblindende eenvoud, puur natuur zonder opsmuk (de felle rode lipstick daargelaten). Haar tegenspeler hoefde slechts te spiegelen en voilà. Toch wel jammer van dat Frans. Afijn, de muziek heeft gelukkig geen woorden nodig, net zomin als de liefde. En die kwam geweldig uit de verf.