Der Junge Törless (1966)

Vergeten film die desalniettemin toch echt behoord tot de hoogtepunten van de Neue Deutsche Autoren Cinema. Deze debuutfilm van Volker Schlöndorff geeft een schitterende analyse van de sadistische kant van de mens en het oordelen over goed en kwaad. Dat deze analyse met momenten zeer aangrijpend is kunnen we onder andere zien in de beangstigende gymscène. Er zijn weinig films waarin vernedering zo voelbaar wordt gemaakt voor het publiek als in deze. Daarnaast wordt er bijzonder gespeeld en staan de schaduwrijke stukken in de schuilplaats van de jongens bol van de spanning. Een ondergesneeuwd meesterwerk.

Mac Hammer Fan en Drs. DAJA vatten het prima samen. Zag deze film voor de tweede keer en hij boeide me nog evenzeer als destijds. Film heeft ook nog niets van zijn kracht verloren. Robert von Musil schreef dit verhaal in 1906 (!) en het gaat over macht. De macht van een individu en de macht van een groep. Maar vooral van belang is de analyse van de jonge Törless aan het einde van de film over wat hij heeft gezien en meegemaakt. Er is geen goed en fout. Goede mensen kunnen verschrikkelijke dingen doen. Waar dat toe zou leiden bleek drie decennia later.